مولوی کرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مولوی کرد (تاوگوزی)
سید عبدالرحیم ملا سعید مولوی تاوگوزی
Mewlewî-î Kurd Pawe Croped.jpg
پیکرهٔ مولوی کرد در میدان مولوی پاوه
زادروز ۱۱۸۶ ه. ش
۱۲۲۱ ه. ق
۱۸۰۶ میلادی

سرشاته، تاوگوز، کردستان، عراق
درگذشت ۱۲۶۲ ه. ش
۱۳۰۰ ه. ق
۱۸۸۲ میلادی
سرشاته، تاوگوز، کردستان، عراق
محل زندگی حلبچه، سلیمانیه، سنندج
پاوه، جوانرود، مریوان
ملیت  عراق
تبار کرد
پیشه شاعر، علم کلام
سبک مثنوی، غزل، قصیده
تأثیرپذیرفتگان گوران و...
لقب مولوی کرد، مولوی تاوگوزی
دین اسلام
مذهب سنی، شافعی
آثار دیوان، الفضیله
العقیده المرضیه، الفوائح
آرامگاه مولوی کرد، در روستای سرشاته و در نزدیکی شهر حلبچه.

سید عبدالرحیم ملا سعید معدومی تاوگوزی معروف به مولوی کرد و مولوی تاوگوزی و با تخلص معدومی (زاده: ۱۱۸۶ ه. ش در روستای سرشاته از توابع تاوگوز در عراق – درگذشت: ۱۲۶۲ ه. ش در روستای سرشاته از توابع تاوگوز در عراق) شاعر و عارف نامی کرد که در حلبچه، سنندج، سلیمانیه، پاوه و مهاباد به کسب علم پرداخت. وی از پیروان طریقت نقشبندی بود. عمدهٔ شهرت وی به واسطه اشعار عاشقانه و عارفانه است.

شعر مولوی کرد

اشعار عاشقانه مولوی عموماً به گویش هورامی (گورانی) است. وی همچنین به گویش سورانی و زبان‌های عربی و فارسی هم شعرهای بسیار زیبایی سروده است که نشان از تسلطش بر این زبانها دارد. وفات همسرش عنبر خاتون تأثیر عمیقی بر وی گذاشت و وی پس از وفات همسرش اشعار سوزناک بسیاری سرود.

آثار

۱- دیوان مولوی کرد (به کردی هورامی)

۲- عقیده مرضیه (به کردی سورانی)

۳- الفضیله (به عربی)

۴- فوائد الفوائح (به فارسی)

نگارخانه

منابع

پیوند به بیرون

جستارهای وابسته