پرش به محتوا

مولانا حیدری وجودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نقاشی از حیدری وجودی

مولانا حیدری وجودی (زادهٔ ۱۳۱۸ خورشیدی در پنجشیر – درگذشتهٔ ۲۱ جوزا یا خرداد ۱۳۹۹ در کابل) یکی از شاعران، عارفان و مولانا شناسان معاصرِ فارسی - دری در افغانستان بود. وی در سن ۸۱ سالگی در کابل درگذشت.[۱][۲]

از وی ۱۴ عنوان دفتر شعری به جا مانده‌ است. به علاوه مقالاتی در مورد ادبیات عرفانی مولانا و بیدل نیز نوشته‌ است. از نوشته‌های پژوهشی حیدری وجودی نیز می‌توان به ترکیب‌های شعری در اشعار نظامی گنجه‌ای، گردآوری و تصحیح اشعار عشقری و گزیده غزل‌ها از واصل کابلی تا واصف باختری اشاره کرد.[۳]

همچنین او در سال ۱۳۶۵ نخستین «عرس حضرت مولانا» را در کابل بنا نهاد، که در همین عرس تقریباً ۲۰۰۰ نفر شرکت می‌کردند.[۳] گفته می‌شود که او آخرین فرد از شاعرانِ متصوف و کلاسیک افغانستان بود که سال‌ها با برگزاری محافل مثنوی‌خوانی جوانان علاقمند به ادبیات عرفانی و به‌ ویژه مثنوی معنوی را آموزش می‌داد.[۳]

منابع

[ویرایش]
  1. «حیدری وجودی شاعر افغان درگذشت». ایسنا. ۲۰۲۰-۰۶-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۴.
  2. سیرت، سهراب (۲۰۲۰-۰۶-۱۱). «عشق و شور حیدری وجودی؛ 'ای دل پاک گناه تو خوشم می‌آید'». BBC News فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۴.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «حیدری وجودی شاعر افغان درگذشت». ایسنا. ۲۰۲۰-۰۶-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۴.