موعودگرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شماری از ادیان برآنند که سرانجام مردی ظهور می‌کند که با رسالتی الهی انسان‌ها را از تاریکی و ظلم و گمراهی و گناهکاری می‌رهاند و برای زمین و زمینیان خوشبختی و خیر می‌آورد.

ادیان ابراهیمی و آیین‌های زرتشتی و هندو[نیازمند منبع] و بودایی[نیازمند منبع] از وجود منجی با صراحت و یا کنایه یاد کرده‌اند.

وجود او در معارف و تعالیم ادیان نویدی است از اینکه سرانجام جهان روی به خوشبختی و آسایش می‌نهد.

موعود در ادیان مختلف[ویرایش]

موعود مسلمانان[ویرایش]

در اسلام(شیعه و سنی) مهدی را موعود می‌دانند[نیازمند منبع] اما در اینکه مهدی کیست اختلاف است، شیعیان معتقدند مهدی پسر حسن پسر علی، امام دوازدهم و امام زمان آنها است. لقب موعود از آیات قرآن هم استنباط شده و همچنان درباره‌اش آمده که:

  • «وَالْیَوْمِ الْمَوعودِ وَ شاهِدٍ وَ مَشْهودٍِ»(ذاریات/۲۲)