موزه ملی تاریخ جمهوری آذربایجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۰°۲۲′۱۰″ شمالی ۴۹°۵۰′۲۴″ شرقی / ۴۰.۳۶۹۴۴°شمالی ۴۹.۸۴۰۰۰°شرقی / 40.36944; 49.84000

موزه ملی تاریخ جمهوری آذربایجان
National Museum of History of Azerbaijan 11.JPG
تأسیس ۱۹۲۰
موقعیت باکو, جمهوری آذربایجان
وب‌گاه http://www.science.az/en/azhistorymuseum

موزه ملی تاریخ جمهوری آذربایجان بزرگترین موزه جمهوری آذربایجانمی باشد که، در باکو واقع شده است. این موزه در عمارت سابق نیکوکار و خیر آذربایجانی، زین‌العابدین تقی‌یف در سال ۱۹۲۰ میلادی تاسیس شده و در سال ۱۹۲۱ بر روی بازدید کنندگان گشایش یافته است. .[۱]

تاریخ موزه[ویرایش]

ساختمان موزه بین سالهای ۱۸۹۳ الی ۱۹۰۲ ساخته شده است. بنای این موزه بر پایۀ سبک معماری رنسانس ایتالیا ساخته شده است. برخی قسمت های ساختمان چهار طبقه می باشند. این موزه توسط معمار لهستانی «جوزف گوسلاوسکی» طراحی گردیده است. [۲]

این ساختمان ابتدا کاخ شخصی حاجی زین‌العابدین تقی‌یف بوده و پس از اشغال آذربایجان از سوی روسها و برقراری حکومت شوروی، این کاخ از وی مصادره گردیده و در سال ۱۹۲۰ به فرمان کمیساریای مردمی شوروی به موزه تبدیل گشته است.

زیورآلات درست شده از مس

در ماه مه ۱۹۳۴ مصوبه ویژه ای جهت بهبود تدریس تاریخ و جغرافیا در مدارس تصویب گردید. به طور دقیق تر، این مصوبه برای القای «مزایای جامعه سوسیالیستی» به اعضا و نسل های آیندۀ این رژیم توتالیتر به تصویب رسید. دیدگاه مارکسیستی نسبت به تاریخ از طریق تاسیس مؤسسات مطالعات تاریخ و سایر نهادها به مردم ارائه گردید. علاوه بر این، انواع جدید موزه های تاریخی و منطقه ای برای الهام بخشیدن به تدریس و ترویج تاریخ ایجاد گشت. [۳]

شبکه های موزه با محور های تاریخی در رابطه با القای نگرش های سیستم جدید افزایش یافت. افزون بر این، ساز و کار طرفداری از ایده های شوروی و منادی های این رژیم بسیار قوی تر شدند. شناخت مردمان شوروی از تاریخ موطن خود از طریق دستاوردهای موزه ها در تحقیقات توسعه یافت. هنگام صحبت در مورد کار موزۀ تاریخ آذربایجان که، از اولین روزهای تاسیس خود، به عنوان یک موسسه فرهنگی- آموزشی و نیز پژوهشی فعالیت می کند، باید از کلمات «اولین» یا «برای اولین بار» استفاده نمود. پس، کاوش های باستان شناسی انجام شده در سال ۱۹۲۵ در «خواجه‌لی» و «نخجوان»، پایه های مطالعۀ علمی آثار ملموس و فرهنگی باستانی در قلمروی آذربایجان را به وجود آورد. در سالهای متعاقب، کارکنان موزه کاوش های باستان شناختی در «قبله» پایتخت «آلبانیای قفقاز» و همچین در شهرهای قرون وسطی چون «گنجه»، «خرابه گیلان» (Xarabagilan)، «اؤرن قلعه» (Örənqala) به جا آوردند. فرهنگ «یالویلو» (Yalоylutəpə) که در شهر قبله یافته شد، از یافته های ارزشمند و جالب در منطقه قفقاز بزرگ بود. کاوش های باستان شناسی در شهر «مینگه‌چویر» که یافته های آن مسائل مهم دورۀ اولیه قرون وسطی در آذربایجان را پوشش می دهد، در آن زمان در جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی، حتی در بُعد اتحاد شوروی، به عنوان یک موفقیت بزرگ محسوب می شد. این یافته ها که بعدا در موزه به نمایش گذاشته و مورد توجه بسزایی واقع شدند، همچنین به منبع ای موثق برای تالیف کتاب ها و تزهای زیادی مبدل گردیدند.

به فرمان «الهام علی اف»، رئیس جمهوری آذربایجان، در سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ با حفظ نمای تاریخی خود بر اساس معیارهای مدرن موزه ها مورد بازسازی قرار گرفت. در حین این بازسازی و مرمت، موزه به تجهیزات مدرن مجهز گردیده و اشیاء نمایشی موجود در آن به طور موشکافانه ای بازسازی گشتند. علاوه بر این در ۱۰ تا اتاق موزه، موزۀ خانگی حاجی زین‌العابدین تقی‌اف گشایش یافت. در سال ۲۰۰۷، بعد از بازسازی های کامل، موزه درهای خود را مجددا بر روی بازدید کنندگان باز نمود.

سبک معماری[ویرایش]

دو سالن رقص در کنار یکدیگر در طبقۀ دوم موزه قرار دارد. یکی بر اساس طراحی شرقی (موریتانی)، دیگری بر پایۀ طراحی غربی برپا شده است. تالار شرقی حائز پنجره های شیشه ای پلاستیکی، طاق های مُذهب، دیوارهای بسیار مزین، سقف ها و چلچراغ ها می باشد. خطوط در سالن غربی به طور عمودی یکدیگر را دنبال می کنند- مستطیل.

نمایشگاه موزه

طبق عکسهای گرفته شده حدود ۹۰ سال پیش، یکی از اتاق های استادانه درست شده، اتاق نشیمن همسر حاجی زین‌العابدین تقی‌یف می باشد. تمامی اثاثیه و نقاشی های قابل حمل اتاق الان در موزه موجود نمی باشند. امروزه به جز سقف آینه ای بیش از حد آراسته شده، هیچ چیز دیگری باقی نمانده است. در عهد شوروی سابق، چهار لایه رنگ سفید بر روی طرح های گلدار بسیار مزین روی دیوارها اضافه شده است. هنوز هم رنگ اساسی در سالن های اصلی با گذشت زمان فوق العاده خوب به نظر می رسد.

شعب[ویرایش]

این موزه دارای بیش از ۲،۰۰۰ نمایشگاه و شامل بخش‌های زیر است:[۴]

  • بخش تاریخ مدرن
  • بخش مردم نگاری
  • گروه تاریخ باستان و قرون وسطی جمهوری آذربایجان
  • بخش گردش علمی
  • آزمایشگاه برای بازسازی موزه
  • صندوق سکه شناسی: شامل مجموعه‌ای از یوگنی پاخوموف
  • گروه طراحی هنر
  • کتابخانه

نشانی[ویرایش]

باکو، خیابان حاجی زین‌العابدین تقی‌اف ۴، نزدیکی ایستگاه متروی «ساحل»

نگارخانه[ویرایش]

سکه شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]