موزه معصومیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
موزه معصومیت
Museum-of-innocence.jpg
نویسنده(ها)اورهان پاموک
کشورترکیه
زبانترکی استانبولی
گونه(های) ادبیرمان
تاریخ نشر
۱۳۸۷
شمار صفحات592 صفحه

موزه معصومیت (ترکی : Masumiyet Müzesi) رمانی است که توسط اورهان پاموک، رمان‌نویس و برنده جایزه نوبل از ترکیه در 29 آگوست 2008 منتشر شده‌است. این کتاب، در استامبول بین سالهای 1975 تا 1984، داستان عاشقانه کمال یک مرد ثروتمند تاجر با یکی از اقوام فقیر دورش به نام فسون را نشان می دهد. این رمان حاوی مضامینی چون عشق، جنسیت، نقاشی، تنهایی و خانواده است که حاصل تلاش ده ساله نویسنده می باشد. پاموک گفت که از یوتیوب برای جست و جوی موسیقی و فیلم ترکیی در حین تهیه رمان استفاده کرده است.

گزیده ای با عنوان "روابط دور" در 7 سپتامبر 2009 در نیویورکر منتشر شد. ترجمه انگلیسی، توسط همکار قدیمی وی Maureen Freely در 20 اکتبر 2009 توسط Alfred A. Knopf منتشر شد.





داستان کتاب[ویرایش]

ساختمانی که موزه معصومیت را در خود جای داده است.

کمال دو ماه است که با دختری زیبا به نام سیبل نامزد کرده است که در حین خرید یک کیف دستی برای نامزدش با یک دختر مغازه دار به نام فسون آشنا می شود. آنچه در یک ماه و نیم آینده در پی خواهد آمد، رابطه فیزیکی و عاطفی مشتاقانه و پنهانی بین آنهاست. شادترین لحظه زندگی کمال هنگام عشق ورزی روزی است که فسون به عشق عمیق خود به او اعتراف می کند. اگرچه واضح است که او نیز کاملاً عاشق فسون شده است، کمال این موضوع را با خود انکار می کند و معتقد است که ازدواج او با سیبل و رابطه مخفیانه می تواند برای همیشه ادامه یابد. وقتی فسون درست پس از شرکت در نامزدی ناپدید می شود، حس و حال او شکسته می شود. حالا او باید با وابستگی و عشق عمیق خود به فسون کنار بیاید. او حدود یک سال دوران بسیار دردناکی را پشت سر می گذارد، قادر به ملاقات فسون نیست و از اشیا و مکان های مربوط به معشوق و عشق ورزی آنها دلجویی می کند. نامزدی او با سیبل قطع می شود و سرانجام فسون به نامه او پاسخ می دهد و با ملاقات او موافقت می کند. فسون ازدواج کرده است، با همسر و والدینش زندگی می کند و وانمود می کند که کمال را به عنوان یک رابطه دور، با خشم پنهانی، ملاقات می کند. تا هشت سال آینده کمال برای صرف شام با خانواده دیدار می کند و به طرق مختلف عشق خود را به فسون ابراز می کند، در حالی که در اشیاء مختلف مربوط به او که از خانه می برد، دلداری می یابد. سرانجام پس از مرگ پدرش، شرایط باعث می شود که فسون از شوهرش طلاق بگیرد. فسون و کمال قرار است پس از یک سفر در سراسر اروپا با هم ازدواج کنند، اما از سرنوشت چیز دیگری در انتظار است و آنها پس از یک شب عاشقی شدید برای همیشه از هم جدا می شوند. کمال هر شیء مربوط به فسون و عشق آنها را که در طول سالها جمع آوری شده است، به عنوان تصویری از لحظات مجزا از شادی و سعادت در گذر آن نه سال می داند. او تصمیم می گیرد خانه فسون را به موزه معصومیت تبدیل کند که شامل همه این اشیا و همچنین سایر یادگاری های مربوط به آن دوره می شود.

تم ها[ویرایش]

درگیری شرق و غرب[ویرایش]

آثار پاموک اغلب به تقابل فرهنگ بین شرق و غرب می پردازد که به عنوان بخشی از دلیل دریافت جایزه نوبل ادبیات به او اشاره شد . این رمان به طور مداوم به تأثیر غرب (اروپا و آمریکا) بر فرهنگ استانبول، هم از طریق ایده موزه ها و هم از طریق صنعت فیلم، که بخش بزرگی از رمان می شود، اشاره می کند.

موزه ها و مجموعه ها[ویرایش]

این کتاب به همراه موزه همراه خود به طور مستمر به موزه ها و مجموعه ها اشاره می کند. ایده احتکار و جمع آوری به عنوان یک عمل شرم آور که در قالب یک موزه عمومی و مورد استقبال قرار می گیرد، به ویژه در فصول آخر مورد توجه قرار گرفته است.

هویت زن و فرهنگ ترکی[ویرایش]

یکی از موضوعات کلیدی در سراسر رمان، نقش زن در فرهنگ ترکیه است. این رمان طرد زنانی را توصیف می‌کند که قبل از ازدواج باکرگی خود را از دست داده‌اند، علی‌رغم این واقعیت که بسیاری ادعا می‌کنند نگرش «غربی‌تری» نسبت به این موضوع در استانبول دهه 1970 دارند. پاموک این را به عنوان تابوی باکرگی که بخشی از یک سیستم قدیمی در ترکیه است، توصیف می کند.

در مصاحبه ای پاموک همه این مضامین را با هم ترکیب کرد و در مورد اینکه چگونه نقش موزه نیز نقش مالکیت دارد، به نظر می رسد که کمال به جای اینکه به او خودمختاری در زندگی خود بدهد، به نظر می رسد که فوسون را به عنوان یک خرده سنگ در موزه خود داشته باشد.

موزه[ویرایش]

پاموک یک "موزه معصومیت" واقعی را بر اساس موزه ای که در کتاب توضیح داده شده است، تأسیس کرده است. این در ساختمانی در محله Çukurcuma در بی اوغلو ، استانبول قرار دارد و مجموعه‌ای از زندگی روزمره و فرهنگ استانبول را در دوره‌ای که رمان در آن روایت می‌شود، به نمایش می‌گذارد.  در ابتدا، موزه قرار بود در Schirn Kunsthalle فرانکفورت در اکتبر 2008، در طول نمایشگاه سالانه کتاب فرانکفورت به نمایش گذاشته شود ، اما نمایشگاه لغو شد.  سال 2010، پاموک هنوز امیدوار بود که موزه در سال 2011 افتتاح شود.پس از تأخیر زیاد، سرانجام موزه در آوریل 2012 افتتاح شد. اگرچه بعداً ایجاد شد، اما موزه و رمان در کنار هم طراحی شدند و عاشقانه‌های وسواس‌آمیز بین دو خانواده استانبولی را به نمایش گذاشتند و همچنین دیدگاهی را در مورد استانبول طبقه بالای استانبول ابدی کردند. دهه 1970  این پروژه توسط استانبول 2010 - پایتخت فرهنگی اروپا پشتیبانی شد .  طبق کتاب، موزه اجازه ورود رایگان به کسانی را می دهد که نسخه ای از کتاب را به همراه داشته باشند. بلیتی که در فصل هشتاد و سوم کتاب قرار داده شده است، قبل از ورود خواننده، مهر خواهد شد.

منابع[ویرایش]

  • Rich, Motoko (2008-10-16). "Turkish Novelist Denounces Government at Book Fair". New York Times. Retrieved 2008-10-16
  • Pamuk, Orhan (7 September 2009). "Distant Relations". Translated by Freely, Maureen. The New Yorker. Retrieved 18 August 2015
  • "The Museum of Innocence by Orhan Pamuk". Knopf Doubleday. 20 October 2009. Retrieved 27 February 2015
  • Conversations with history - Orhan Pamuk. YouTube. 2009-11-10. Archived from the original on 2021-12-21. Retrieved 2015-02-09
  • "Nobel laureate Pamuk's "Museum of Innocence" to be opened in Istanbul". TurkNet. June 2, 2009. Retrieved July 9, 2010.[permanent dead link]
  • "International News Digest – Orhan Pamuk cancels "Museum of Innocence"". Artforum. July 7, 2008. Retrieved July 9, 2010
  • "Room with a view: Pamuk explores İstanbul's double soul". Today's Zaman. September 30, 2010. Archived from the original on October 10, 2010. Retrieved October 9, 2010
  • Ayla Jean Yackley (April 29, 2012). "Nobel winner Orhan Pamuk opens novel museum in Istanbul". Al Arabiya News. Reuters. Archived from the original on April 29, 2012. Retrieved April 29, 2012

لینک های خارجی[ویرایش]

  • Official Museum website (Turkish)
  • Official Museum website (English)
  • Review site for The Museum of Innocence
  • Interview with Orhan Pamuk, The Museum of Innocence: A Declaration of Love to the City of Istanbul
  • Observer review of novel

آثار اورهان پاموک[ویرایش]