موزه دستگاه‌های سکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سه صورتک ویژه بی‌دی‌اس‌ام نمایش‌داده شده در موزه دستگاه‌های سکس.

موزه دستگاه‌های سکس (به انگلیسی: SMM)[۱]) یک موزه سکس واقع در پراگ، جمهوری چک[۲] است که مجموعه‌ای از اسباب‌بازی‌های جنسی را در خود جای داده است.[۳] این موزه که در ۲۰۰۲ بازگشایی شد،[۴] هدفش به گفته بنایان‌گذارانش: «نمایشگاهی برای ابزارهای مکانیکی تحریک‌کننده که هدفشان ایجاد لذت و امکان انجام سکس در پوزیشن‌های گوناگون» است.[۵] این تنها موزه‌ایست در دنیا که تنها به دستگاه‌های سکس اختصاص دارد.[۶]

هم‌اکنون به تقریب ۲۰۰ ابزارک به همراه نوشته‌های راهنما در این موزه وجود دارد.[۵][۶][۱] قدمت برخی از این ابزارها به قرن ۱۶ می‌رسد.[۷] از جمله این ابزارها می‌توان به صورتک‌ها، " میزهای ویژه آمیزش جنسی" به منظور آسان‌سازی پوزیشن‌های غیرعادی، ابزارهایی برای تحریک "آلت مردان، کیسه بیضه، باسن، رحم و بافت‌های کلیتوریسلرزاننده‌ها، صندلی‌های طراحی شده برای "بی‌دی‌اس‌ام"، "جعبه جادویی آسیایی"، صندلی‌های سوراخ‌دار ویژه آمیزش دهانی،[۴] کمربند پاکدامنی مربوط به دهه ۱۵۸۰، کرست‌های آهنی و غیره اشاره کرد.[۷] حتی ابزاری ضد خودارضایی پسران که در فرانسه و در دهه ۱۹۲۰ اختراع شده بود نیز در این موزه وجود دارد. این ابزار حلقه الکترونیکی داشت که به محض شق شدن آلت پسر، والدین وی از راه صوت مطلع می‌شدند. در این موزه کفش‌های ویژه‌ای که فواحش یونانی می‌پوشیده‌اند نیز موجود است که زیر آن‌ها حک شده بود: «گام‌های مرا دنبال کن» تا از این طریق و با ردی که این نوشته روی زمین ایجاد می‌کرد، مشتریان قادر باشند فواحش را آسان‌تر بیابند.[۴] در این موزه همچنین مجموعه‌ای از البسه تحریک‌آمیز نیز وجود دارد.[۱][۸] در بخش هنری این موزه نگاره‌هایی مرتبط با مسائل جنسی انسان نگه‌داری می‌شود.[۱] یک سالن نمایش در این موزه هست که در آن[۱] شماری از نخستین پورنوگرافی‌های[۷] تاریخ که در اسپانیا و در دهه ۱۹۲۰ ساخته شدند را نمایش می‌دهند.[۱][۲]

پس از بازگشایی این موزه مسوولین شهر پراگ آن را به سبب آنچه آن‌ها «عدم پذیرش محتوا» می‌نامیدند، مورد نقد قرار دادند. این خود سبب افزایش بازدیدکنندگان گردید.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ "Wacky places". The Sydney Morning Herald (سیدنی). April 29, 2006. Retrieved 25 January 2010. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Thompson, Jo (September 15, 2009). "The mother of all adventures: trendy monks and sex machines in Prague". دیلی تلگراف (لندن). Retrieved 25 January 2010. 
  3. "Where to Go in Prague". iExplore. شیکاگو: iExplore, Inc. Retrieved 26 January 2010. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ DiManno, Rosie (September 14, 2009). "Night at the museum: sex edition". تورنتو استار (تورنتو). Retrieved 25 January 2010. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ "What is the SEX MACHINES MUSEUM?". Sex Machines Museum. Retrieved 26 January 2010. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Major, Julie (July 27, 2004). "Czech-mates: The Sex Machines Museum". Prague Summer Journalism Programme. School of Communication, دانشگاه میامی (فلوریدا). Retrieved 26 January 2010. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ Hudson, Shaney. "World's best naughty museums". ninemsn. Retrieved 25 January 2010. 
  8. "Sex Machines Museum". Prague Tourist Information Center. پراگ. Retrieved 26 January 2010. 

پیوند به بیرون[ویرایش]