موری (طایفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طایفه موری، یکی از طوایف ایل بختیاری، از شاخه هفت‌لنگ و از باب دورکی باب می‌باشد.[۱][۲][۳]

تقسیمات[ویرایش]

طایفه موری از لحاظ اجتماعي به دو بخش اصلی تقسيم شده‌است:

  • بُوري باب(متشكل از چهار تيره ميباشد)
  • بِردِني باب(متشكل از هفت تيره ميباشد)


كه به چهار تش و هفت تش معروف ميباشند.


بوری باب[ویرایش]

متشكل از چهار تیره ميباشد:

  • تیره عليجانوند(عليجِوند)
  • تیره بوري
  • تیره گورداگونی
  • تیره کرتلایی


بِردني باب[ویرایش]

متشكل از هفت تيره بوده است:

  • تیره کریم‌وند
  • تیره اسوند
  • تیره عبده وند
  • تیره غریب وند
  • تیره عیدی‌ وند
  • تیره قاسمعلی وند
  • تیره اَوَروند

بعدها تيره هاي جديدي به نام حَسَدوند و مُحمٓدوند از بخش بِردني باب منشعب گرديد.

محل سکونت[ویرایش]

قشلاق یا گرمسیر طایفه موری، چلو. سوسن سرخاب، اوزه، ]]، کوه شو در استان خوزستان و ییلاق یا سردسیر آنها، در استان چهارمحال و بختیاری بازفت «بالا و پائین» در می‌باشد. گروه اندکی از خانوارهای طایفه موری، حدوداً سنت کوچ زیستی را حفظ کرده است و تمام کوچ‌رو می‌باشند.

پانویس[ویرایش]

  1. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا. 
  2. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در 3-25-2014. 
  3. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 

منابع[ویرایش]

  • حسین ابراهیمی ناغانی. «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وب‌گاه انسان‌شناسی و فرهنگ، ۲ اسفند ۱۳۸۸. 
  • شینی، داریوش. نگرشی بر ایل بختیاری و طایفه شهنی، اهواز : انتشارات معتبر ، ۱۳۸۵
  • تاریخ بختیاری نوشته سردار اسعد بختیاری
  • عیدیوندی، حافظ. مروری بر تاریخ ایران از سپیده دم تاریخ و نگرشی بر ایل بختیاری، قم : نسیم حیات، ۱۳۸۳
  • مردانی، سعید. تاریخ چهارمحال و بختیاری
  • بساک کاظمی، غلامرضا. فرهنگ واژگان بختیاری. ضرب‌المثل‌های بختیاری
  1. صارمی، سهیلا. ساخت فعل در گویش ملایری. زبان و ادبیات، ۱۳۸۶. ۴۵. بازبینی‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  2. «گویش شناسی». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. بازبینی‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۴.