مورد زرد

مختصات: ۵۰°۵۱′۰۰″ شمالی ۰۴°۲۱′۰۰″ شرقی / ۵۰٫۸۵۰۰۰°شمالی ۴٫۳۵۰۰۰°شرقی / 50.85000; 4.35000
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مورد زرد
بخشی از جنگ جهانی دوم
1939-1940-battle of france-plan-evolution.png
موقعیتجنوب غربی هلند، مرکز بلژیک، شمال فرانسه
برنامه‌ریزی‌شده۱۹۴۰
هدفتصرف هلند، بلژیک و فرانسه
تاریخ۱۰ مه ۱۹۴۰ (۱۹۴۰-05-۱۰)

مورد زرد (به آلمانی: Fall Gelb) نام رمز طرح عملیاتی تهاجم نیروهای مسلح آلمان در جریان جنگ جهانی دوم به کشورهای سفلی و فرانسه بود. این طرح از دهم ماه مه سال ۱۹۴۱ با موفقیت اجرایی و به تصرف کشورهای هدف انجامید.

طرح عملیاتی

طرحی عملیاتی مورد زرد در ابتدا جهت تحقق هدف محدود دستیابی به یک موضع جغرافیایی جهت ادامه جنگ علیه فرانسه و بریتانیا طراحی شد. طرح عملیاتی مورد قرمز نیز به عنوان ادامه این طرح، جهت سلطه نهایی بر فرانسه در نظر گرفته شده بود.[۱]

مورد زرد از چهار شاخه که می‌بایست به صورت همزمان اجرا می‌شدند، تشکیل می‌گردید:

  1. تهاجم نیروهای گروه ارتش سی به خط ماژینو برای درگیر نگاه داشتن ۲۴ لشکر دشمن، وادار ساختن آن‌ها به توقف در همان موضع و جلوگیری از تهاجم آن‌ها به جناح جنوبی نیروهای مهاجم آلمانی در شمال
  2. تهاجم نیروهای هوابرد به هلند با پشتیبانی زمینی نیروهای ارتش هجدهم (هر دو بخشی از گروه ارتش ب)
  3. یورش قدرتمند به مرکز بلژیک توسط ارتش ششم از گروه ارتش ب جهت دفع خطر دشمن نسبت به منطقه رور و جلب نیروهای بیشتر فرانسوی و بریتانیایی به خود
  4. پیشروی نیروهای زرهی گروه ارتش آ از طریق لوکزامبورگ و جنوب بلژیک برای شکستن خط دشمن بین سدان در فرانسه و دنان در بلژیک[۲]

هدف کلی این عملیات به محاصره درآوردن گروه ارتش ۱ فرانسه در مناطق شمالی و انهدام آن‌ها در طول خط ساحلی بود. بدین منظور یگان‌های پیاده‌نظام گروه ارتش آ ورماخت با تعقیب قوای زرهی، می‌بایست جناح جنوبی آن‌ها را با اتخاذ مواضع دفاعی در طول رودهای ان و سوم، تأمین می‌نمودند. بر اساس این طرح تهاجم قدرتمند زرهی و مکانیزه نیروهای آلمانی مرز بین ارتش دوم فرانسه با مواضع ثابت و ارتش نهم فرانسه که حال انتقال به جنوب بلژیک بود، را هدف می‌گرفت. این حرکت توسط گروه زرهی کلایست با سه سپاه موتوریزه در یک ستون با جلوداری سپاه ۱۶ موتوریزه به فرماندهی سپهبد هاینتس گودریان با سه لشکر زرهی و یک هنگ پیاده‌نظام موتوریزه انجام می‌گرفت. در پی این نیروها، پیاده‌نظام گروه ارتش آ در قالب ارتش دوازدهم و شانزدهم مجموعا با ۲۲ لشکر پیاده‌نظام و یک لشکر کوهستان می‌بایست از ایجاد شکاف در پشت سر نیروهای زرهی جلوگیری و از جناح جنوبی آن محافظت می‌کرد. این دو ارتش توسط ارتش دوم تعقیب می‌شد. در مجموع ۴۵ لشکر نیز در جایگاه ذخیره فرماندهی عالی نیروی زمینی قرار داشتند.[۳]

پانویس

  1. Dildy 2010, p. ۱۵.
  2. Dildy 2010, p. ۱۵–۱۶.
  3. Dildy 2010, p. ۱۶.

منابع