موتور وی۸

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
موتور وی۸ با توربوشارژر دوگانه متعلق به فراری ۴۸۸ پیستا

موتور وی۸ (به انگلیسی: V8 engine) نوعی موتور درون‌سوز پیستونی ۸ سیلندر وی‌شکل است که در آن سیلندرها در دو مجموعهٔ چهارتایی قرار گرفته و هر ۸ پیستون به یک میل‌لنگ واحد متصل هستند. در بیشتر موتورهای وی۸، سیلندرها با زاویهٔ ۹۰ درجه نسبت به یکدیگر قرار گرفته‌اند؛ با این حال در بعضی موارد از زوایای ۴۵ درجه، ۶۰ درجه یا ۷۲ درجه نیز استفاده می‌شود.[۱]

در ساده‌ترین نوع از این موتور، وی۸ در واقع ترکیبی از دو موتور چهارسیلندر خطی است که از یک میل‌لنگ مشترک بهره‌مند هستند. این پیکربندی ساده، که از میل‌لنگ تخت سود می‌برد، از مشکلات دینامیکی بی‌تعادلی ثانویه برابر با دو موتور ۴سیلندر خطی نیز برخوردار بوده که باعث ایجاد لرزش در نمونه‌های با حجم موتور بالا می‌شود.[۲]

از دههٔ ۱۹۲۰، بیشتر موتورهای وی۸ به میل‌لنگ ضربدری با ساختاری پیچیده‌تر به همراه وزنه تعادل سنگین مجهز شدند تا لرزش در آن‌ها به حداقل برسد. در نتیجه موتورهای وی۸ دارای کارکرد نرم و روان‌تری نسبت به موتورهای وی۶، و در عین حال دارای هزینهٔ ساخت پایینتری در مقایسه با موتورهای وی۱۲ هستند.

بسیاری از موتورهای وی۸ طراحی شده برای خودروهای مسابقه‌ای، همچنان از میل‌لنگ‌های تخت استفاده می‌کنند. زیرا این نوع میل‌لنگ، شتاب‌گیری سریع‌تر و استفاده از سیستم‌های اگزوز بهینه‌تر را ممکن می‌سازد.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Malcolm James Nunney (۲۰۰۶). Light and Heavy Vehicle Technology. چهارم. Butterworth-Heinemann. صص. ۱۳–۱۴. شابک ۰-۷۵۰۶-۸۰۳۷-۷.
  2. Jason Torchinsky (۱۷ نوامبر ۲۰۱۴). «What Is A Flat-Plane Crank And Why Is It So Loud? An Explainer». به کوشش Jalopnik. دریافت‌شده در ۲۰ فروردین ۱۳۹۸.
  3. Karl Ludvigsen (۲۰۰۱). Classic Racing Engines. Haynes Publishing. شابک ۱-۸۵۹۶۰-۶۴۹-۰.