مهندسی تولید
مهندسی تولید (انگلیسی: Production engineering) تلفیقی از دانش مهندسی، فناوری ساخت و دانش مدیریت میباشد. مهندسی تولید شاخههایی چون برنامهریزی و کنترل موجودیها، تهیه و تأمین مواد اولیه، ریختهگری فلز، مترولوژی و خودکارسازی را در بر میگیرد و با رشتههایی چون مهندسی صنایع و مهندسی ساخت و تولید دارای همپوشانی میباشد.
مهندسی تولید شاخهای از مهندسی حرفهای است که مفاهیم و ایدههای مشترک بسیاری را با سایر رشتههای مهندسی مانند مهندسی مکانیک، شیمی، برق و صنایع به اشتراک میگذارد. مهندسی تولید نیازمند توانایی برنامهریزی شیوههای تولید؛ تحقیق و توسعه ابزارها، فرایندها، ماشینآلات و تجهیزات؛ و ادغام امکانات و سیستمها برای تولید محصولات با کیفیت با هزینه بهینه سرمایه است.
تمرکز اصلی مهندس تولید یا ساخت، تبدیل مواد اولیه به یک محصول بهروز یا جدید به مؤثرترین، کارآمدترین و اقتصادیترین روش ممکن است. به عنوان مثال، یک شرکت از فناوری یکپارچه کامپیوتری استفاده میکند تا محصول خود را به گونهای تولید کند که سریعتر باشد و از نیروی انسانی کمتری استفاده کند.
مهندسی تولید مبتنی بر مهارتهای اصلی مهندسی صنایع و مهندسی مکانیک است و عناصر مهمی از مکاترونیک، تجارت، اقتصاد و مدیریت بازرگانی را نیز به آن اضافه میکند. این رشته همچنین با بهکارگیری اصول فیزیک و نتایج مطالعات سیستمهای تولیدی، به ادغام امکانات و سیستمهای مختلف برای تولید محصولات با کیفیت (با هزینه بهینه) میپردازد.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Production engineering». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ اوت ۲۰۱۷.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
| کتابخانههای ملی | |
|---|---|
| سایر | |
