مهری هاتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مهری هاتون، همچنین بانو مهری و مهری خاتون (متولد حدود ۱۴۶۰ - درگذشت ۱۵۰۶ میلادی) شاعر عثمانی بود. وی دختر یک قاضی عثمانی بود و طبق منابع بیشتر زندگی خود را در آماسیا و اطراف آن گذراند.[۱] مستندات او را به عنوان عضو دایره ادبیات شاهزاده احمد، پسر سلطان بایزید دوم قرار می‌دهد.[۲]

طبق داستانی پیرامون او «مهری هاتون بارها عاشق شد اما اصرار داشت که همه این عشق‌ها پاک و بی گناه بوده‌اند و او زندگی را با فضیلت پشت سر می‌گذارد.»[۲] لوئیس اشاره می‌کند که هر چند مهری هاتون «زیبا و سرسخت بود، اما هرگز ازدواج نکرد.»

از او به عنوان «سافو عثمانی» یاد می‌شود.[۳]

شعر[ویرایش]

اشعار مهری هاتون هم نشان‌دهندهٔ آشنایی کامل او با ادبیات فارسی است که او را به سمت نوشتن غزل سوق می‌دهد و هم نشان‌گر آموزش عالی ادبی او است. منتقدان مدرن از جمله برنارد لویس سبک او را دارای تازگی فوق‌العاده در عین سادگی توصیف می‌کنند.

یکی از اشعار محبوب او اینچنین است: "با یک نگاه / من تو را دوست دارم / با هزاران قلب… بگذار غیرتی‌ها فکر کنند / دوست داشتن گناه است / نگران مباش / بگذار من در آتش جهنم / از آن گناه بسوزم. "[۴]

دیگر این است: «قلب من در شعله‌های آتش از غم و اندوه می‌سوزد/ جرقه و دود آن به آسمان می‌رود / در درون من قلب من همچون شمعی آتش را می‌دزد / بدن چرخان من، فانوس دریایی روشنی است که از عکس تو جان می‌گیرد»[۵]

منابع[ویرایش]

  1. Havlioglu, 2
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Lewis, 207
  3. John Freely (2009), The Grand Turk: Sultan Mehmet II - conqueror of Constantinople, master of an empire and lord of two seas, London: I.B. Tauris, ISBN 978-0-85771-928-7
  4. Halman, 35
  5. Damrosch, 786

پیوند به بیرون[ویرایش]