مهارگسیختگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مهارگسیختگی (به انگلیسی: disinhuibition) در روانشناسی به دو معنای زیر بکار می‌رود:

  1. رفع اثر مهاری مغز بر رفتار فرد، مانند کاهش عملکرد مهاری قشر مغز توسط الکل.
  2. آزادی بیشتر در عمل مطابق با سائق‌ها یا احساسات درونی و کم‌توجه بودن نسبت به مهارهای تلقین‌شده توسط هنجارهای فرهنگی یا سوپرایگوی فرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویستا

پیوند به بیرون[ویرایش]