پرش به محتوا

منیر الحدادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
منیر الحدادی
الحدادی همراه با استقلال در ۲۰۲۵
اطلاعات شخصی
نام کامل مونیر الحدادی محمد[۱]
زادروز ۱ سپتامبر ۱۹۹۵ ‏(۳۰ سال)
زادگاه ال اسکوریال، اسپانیا
قد ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)[۲]
پست مهاجم / وینگر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی استقلال
شمارهٔ پیراهن ۱۷
باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۰۹ گالاپاگار
۲۰۰۹–۲۰۱۰ سانتا آنا
۲۰۱۰–۲۰۱۱ اتلتیکو مادرید
۲۰۱۰–۲۰۱۱ ← رایو ماخادائوندا (قرضی)
۲۰۱۱–۲۰۱۷ بارسلونا
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۲۰۱۳–۲۰۱۵ بارسلونا بی ۲۸ (۸)
۲۰۱۴–۲۰۱۸ بارسلونا ۳۳ (۵)
۲۰۱۶–۲۰۱۷ ← والنسیا (قرضی) ۳۳ (۶)
۲۰۱۷–۲۰۱۸ ← آلاوس (قرضی) ۳۳ (۱۰)
۲۰۱۹–۲۰۲۲ سویا ۷۷ (۱۶)
۲۰۲۲–۲۰۲۳ ختافه ۲۸ (۳)
۲۰۲۳–۲۰۲۴ لاس پالماس ۳۸ (۳)
۲۰۲۴–۲۰۲۵ لگانس ۲۵ (۴)
۲۰۲۵– استقلال ۱۷ (۳)
تیم ملی
۲۰۱۴ زیر ۱۹ سال اسپانیا ۴ (۶)
۲۰۱۴–۲۰۱۶ زیر ۲۱ سال اسپانیا ۱۶ (۱۰)
۲۰۱۴ اسپانیا ۱ (۰)
۲۰۲۱–۲۰۲۵ مراکش ۱۱ (۲)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۲۶.

منیر الحدادی محمد (عربی: مُنِير الْحَدَّادِي مُحَمَّد‎‎؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۹۵) که عموماً با نام منیر شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل مراکش است که در پست مهاجم و وینگر برای باشگاه فوتبال استقلال تهران در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.

منیر دوران فوتبالش را در رده‌های پایهٔ باشگاه اتلتیکو مادرید آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۱۱ به بارسلونا پیوست؛[۳] جایی که همراه این تیم قهرمان لیگ جوانان یوفا در فصل ۱۴–۲۰۱۳ شد. او نخستین بازی‌اش برای تیم دوم بارسلونا را در مارس ۲۰۱۴ انجام داد و در اوت همان سال، در اولین حضورش برای تیم اصلی گلزنی کرد؛ شروعی که همزمان با فصلی بود که بارسلونا سه‌گانه قهرمانی را به دست آورد. یک سال بعد، او یکی از پنج گلزن برتر کوپا دل ری بود؛ جامی که تیمش موفق به فتح آن شد. منیر همچنین در لالیگا به صورت قرضی برای والنسیا و آلاوس بازی کرد و به شکل دائمی برای سویا، ختافه، لاس پالماس و لگانس به میدان رفت. او در سال ۲۰۲۰ همراه با سویا قهرمانی لیگ اروپا را تجربه کرد.

منیر که در اسپانیا و از والدینی مراکشی به دنیا آمد، در سال ۲۰۱۴ نخستین بازی ملی‌اش را برای تیم ملی اسپانیا انجام داد. با این حال، در سال ۲۰۲۱ تصمیم گرفت مراکش را در سطح ملی نمایندگی کند و برای جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱ به تیم ملی این کشور دعوت شد.

اوایل زندگی

[ویرایش]

منیر در ال اسکوریال، مادرید به دنیا آمد[۴] و در گالاپاگار، شهری نزدیک محل تولدش، بزرگ شد؛ خیابانی که روزنامه ال موندو آن را «مراکش کوچک» توصیف کرده بود.[۵] پدر مراکشی او،[۴] محمد الحدادی عربرقی، در سن ۱۸ سالگی با قایق ماهیگیری به اسپانیا مهاجرت کرد و به عنوان سرآشپز مشغول به کار شد. مادرش، سعیده محمد حدّو، اهل شهر خودمختار ملیلیه در شمال آفریقاست؛ او پیش‌تر کمک‌آشپز بود و بعدها سرپرستی سه خواهر و برادر منیر را بر عهده گرفت.[۶] منیر تا سن ۱۴ سالگی هوادار رئال مادرید بود.[۶][۷]

دوران باشگاهی

[ویرایش]

سال‌های اولیه

[ویرایش]

وی به عنوان بازیکن قرضی از اتلتیکو مادرید به رایو مایادا هوندا رفت، با نمایشی تأثیرگذار در سال ۲۰۱۰ در این تیم طی ۲۹ بازی ۳۲ گل به ثمر رساند. دست‌آورد این عملکرد برای منیر جلب علاقهٔ چند باشگاه مانند رئال مادرید و منچستر سیتی بود،[۸] اما در تابستان همان سال قراردادی را با لا ماسیا آکادمی جوانان بارسلونا امضا کرد.[۹]

بارسلونا

[ویرایش]

منیر نخستین بار در لیگ جوانان یوفا همراه تیم بارسلونا جوانان مقابل تیم زیر ۱۹ سال آژاکس به میدان رفت و در همان دیدار دو گل به ثمر رساند.[۱۰] او برابر تیم‌های زیر ۱۹ سال میلان و کپنهاگ هم دبل کرد و در نهایت با ثبت ۱۱ گل در ۱۰ بازی، مسابقات را به پایان رساند. در فینال برابر تیم زیر ۱۹ سال بنفیکا نیز دوباره دبل کرد.[۱۱] در تاریخ ۳ مارس ۲۰۱۴، قرارداد خود را با بارسلونا تا ژوئن ۲۰۱۷ تمدید کرد.[۱۲]

پس از آن‌که در چند بازی برابر تنریف و دپورتیوو لاکرونیا به عنوان بازیکن ذخیره استفاده نشد، سرانجام در تاریخ ۲ مارس ۲۰۱۴ نخستین بازی حرفه‌ای خود را برای بارسلونا بی انجام داد؛ دیداری که با پیروزی ۲–۱ برابر مایورکا در دسته دوم به پایان رسید. او در دقیقه ۷۲ به جای ساندرو وارد زمین شد.[۱۳] منیر نخستین گلش را در رده بزرگسالان، در پیروزی ۲–۱ خانگی برابر خیرونا در تاریخ ۱۹ آوریل به ثمر رساند.[۱۴]

رافینیا، جرارد پیکه و منیر (سمت راست) در حال گرم‌کردن برای بارسلونا پیش از دیدار برابر ناپولی در اوت ۲۰۱۴

در ۲۴ اوت ۲۰۱۴، منیر نخستین بازی رسمی خود را برای تیم اصلی بارسلونا در لالیگا و مقابل الچه در ورزشگاه نیوکمپ انجام داد. او در ترکیب اصلی به میدان رفت و گل دوم بارسا را در پیروزی ۳–۰ به ثمر رساند و سپس در دقیقه ۶۷ جای خود را به پدرو داد.[۱۵] تنها هشت روز مانده به تولد ۱۹ سالگی‌اش، منیر به سومین گلزن جوان تاریخ بارسلونا پس از بویان و لیونل مسی تبدیل شد.[۱۶] همچنین او نامزد دریافت جایزه پسر طلایی ۲۰۱۴ بود.[۱۷]

منیر الحدادی در پیراهن بارسلونا در سال ۲۰۱۴

در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۵، منیر در جریان شکست یک بر صفر بارسلونای لب مقابل یوی‌ای لگوسترا به دلیل دریافت دو کارت زرد از زمین مسابقه اخراج شد.[۱۸] در پایان آن فصل، تیم به دسته‌ی پایین‌تر یعنی سگوندا دیویسیون بی سقوط کرد.[۱۹] او در مسیر موفقیت‌های بارسلونا در کوپا دل‌ری و لیگ قهرمانان اروپا، هر کدام سه بازی انجام داد، اما در فهرست بازیکنان حاضر در فینال هیچ‌یک از دو رقابت قرار نگرفت. با این حال، او به عنوان اولین بازیکن مراکشی شناخته شد که فاتح لیگ قهرمانان اروپا گردید.

منیر در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۵، در جریان پیروزی ۵–۴ بارسلونا مقابل سویا در سوپرکاپ اروپا، روی نیمکت حضور داشت اما به میدان نرفت.[۲۰] در ۲ دسامبر همان سال، او نخستین گل‌هایش برای بارسلونا پس از دیدار آغازین خود را به ثمر رساند؛ دو گل در پیروزی ۶–۱ مقابل ویانوونسه که باعث شد بارسلونا با همین نتیجه در مجموع، به دور بعد جام حذفی اسپانیا صعود کند.[۲۱]

در ۱۷ دسامبر، به دلیل مصدومیت مسی و نیمار، منیر در نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۵ در یوکوهاما از ابتدا در ترکیب قرار گرفت. او با خطای هوانگ بوون از تیم گوانگژو یک پنالتی گرفت که لوییس سوارز با آن هت‌تریک خود را کامل کرد و بارسلونا را با نتیجه ۳–۰ به فینال رساند.[۲۲] در فینال، که بارسلونا با نتیجه ۳–۰ برابر ریور پلاته به پیروزی رسید، منیر بازی نکرد.[۲۳]در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۶، با استفاده از فرصت محرومیت سوارز، منیر هر دو گل پیروزی بارسلونا را در دیدار جام حذفی مقابل رقیب همشهری، اسپانیول، به ثمر رساند و تیمش با مجموع ۶–۱ به مرحله یک‌چهارم نهایی صعود کرد.[۲۴] در فینال این رقابت‌ها که در ۲۲ مه با پیروزی ۲–۰ بارسلونا برابر سویا در وقت اضافه به پایان رسید، منیر به میدان نرفت؛ اما با ۵ گل، همراه با بازیکنانی چون مسی و سوارز، به‌عنوان آقای گل جام دست یافت.[۲۵]

در ۱۴ اوت ۲۰۱۶ نیز، وقتی در دقیقه ۷۶ دیدار رفت سوپرجام اسپانیا برابر سویا به زمین آمد، تنها چند دقیقه بعد گلزنی کرد و برتری بارسلونا را به دو گل رساند تا تیمش در آستانه قهرمانی قرار گیرد.[۲۶]

والنسیا (قرضی)

[ویرایش]

در ۳۰ اوت ۲۰۱۶، منیر با قراردادی قرضی یک‌ساله به تیم والنسیا در لالیگا پیوست.[۲۷] او پیراهن شماره ۹ را دریافت کرد، شماره‌ای که پیش‌تر بر تن پاکو آلکاسر بود و او در همان روزها به بارسلونا رفته بود.[۲۸] منیر در ۱۱ سپتامبر نخستین بازی‌اش را برای والنسیا انجام داد، او در دقیقه ۶۳ به‌جای سانتی مینا وارد زمین شد و ضربه‌ی سر برگشتی‌اش توسط ازکیل گارای تبدیل به گل شد، هرچند والنسیا در آن دیدار خانگی با نتیجه ۳–۲ مغلوب رئال بتیس شد.[۲۹] در ۲۲ اکتبر، او نخستین گل خود را برای والنسیا به ثمر رساند، در حالی که در نیمه دوم به جای مارتین مونتویا وارد میدان شد و در ورزشگاه مستایا مقابل تیم سابقش، یعنی بارسلونا، بازی را به تساوی کشاند. با این حال، والنسیا دوباره با نتیجه ۳–۲ شکست خورد.[۳۰]

آلاوس (قرضی)

[ویرایش]

در ۱ سپتامبر ۲۰۱۷، منیر به‌صورت قرضی و به مدت یک فصل به دیپورتیوو آلاوس پیوست.[۳۱] او ۹ روز بعد نخستین بازی‌اش را برای این تیم انجام داد؛ در شکست ۱–۰ برابر سلتاویگو که در ۳۳ دقیقه پایانی به‌جای انزو وارد زمین شد.[۳۲] منیر در ۳۰ سپتامبر اولین گلش را برای آلاوس زد و گل نخست تیمش را در پیروزی ۲–۱ مقابل لوانته به ثمر رساند.[۳۳] در بازی برگشت، در تاریخ ۱ مارس سال بعد، او در جریان پیروزی ۱–۰ آلاوس برابر همین تیم در ورزشگاه مندی‌زوروتسا، به دلیل تمارض از زمین مسابقه اخراج شد.[۳۴]

سویا

[ویرایش]

منیر پیش از پایان قراردادش در تابستان، پیشنهاد تمدید قرارداد با بارسلونا را دریافت کرد، اما آن را نپذیرفت. باشگاه بارسلونا نیز به او اعلام کرد دیگر فرصت بازی در این تیم را نخواهد داشت و ارنستو والورده، سرمربی وقت، ترجیح داد او را به فروش برساند و گفت: «این به نفع همه خواهد بود.» چندین باشگاه از انگلیس و ایتالیا خواهان جذب این مهاجم بودند، اما در ژانویه ۲۰۱۹، باشگاه سویا توانست او را با مبلغی در حدود یک میلیون یورو به خدمت بگیرد. این انتقال پیش از پایان پنجره نقل‌وانتقالات زمستانی نهایی شد، در حالی که در غیر این صورت باید تا تابستان به تعویق می‌افتاد.[۳۵][۳۶]

در ۱۳ ژانویه، منیر نخستین بازی خود را برای سویا در شکست ۲–۰ مقابل اتلتیک بیلبائو انجام داد و در ۱۲ دقیقه پایانی به‌جای روکه مسا وارد زمین شد.[۳۷] او نخستین گل‌هایش را در ماه مارس به ثمر رساند؛ یک گل در هر دو دیدار رفت و برگشت مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ اروپا برابر اسلاویا پراگ، هرچند تیم حریف در مجموع با نتیجه ۶–۵ صعود کرد.[۳۸] منیر لیگ را با ۵ گل در ۱۶ بازی به پایان رساند، از جمله در پیروزی ۲–۰ مقابل بیلبائو در روز پایانی، که سهمیه دوباره‌ی حضور در رقابت‌های اروپایی را برای سویا قطعی کرد.[۳۹] منیر در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۱۹ موفق به ثبت هت‌تریک شد و تیمش در مرحله گروهی لیگ اروپا با نتیجه ۵–۲ مقابل اف۹۱ دودلانژ به پیروزی رسید. این پیروزی باعث صعود تیم او به جمع ۳۲ تیم پایانی شد و شمار گل‌های منیر در این رقابت‌ها را به پنج گل رساند.[۴۰] در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۰، منیر اولین گلش در لیگ قهرمانان اروپا را به ثمر رساند؛ گلی که در وقت‌های تلف‌شده دیدار خارج از خانه مقابل کراسنودار به ثمر رسید و باعث شد تیمش در فصل ۲۱–۲۰۲۰ جواز حضور در مرحله حذفی را به دست آورد.[۴۱]

ختافه

[ویرایش]

در ۳۱ اوت ۲۰۲۲، منیر به باشگاه فوتبال ختافه در لالیگا پیوست و یک فصل در این تیم توپ زد.[۴۲]

لاس پالماس

[ویرایش]

در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۳، باشگاه تازه‌صعود کرده به لالیگا یعنی لاس پالماس اعلام کرد که منیر را با قراردادی یک‌ساله و به‌صورت آزاد به خدمت گرفته است.[۴۳] او در ۱۲ اوت ۲۰۲۳ نخستین بازی‌اش را برای این تیم انجام داد و از دقیقه ۶۴ مقابل مایورکا وارد زمین شد.

لگانس

[ویرایش]

در ۲۲ اوت ۲۰۲۴، منیر با قراردادی دو‌ساله به تیم لگانس پیوست که آن هم در لالیگا حضور داشت.[۴۴] در ۲ نوامبر، او اولین گلش برای لگانس را در شکست ۴–۳ مقابل خیرونا به ثمر رساند. با این گل، منیر موفق شد رکورد گلزنی برای هفت باشگاه مختلف در لالیگا را که پیش‌تر در اختیار کارلوس اراندا، روبرتو سولدادو و میگل سولر بود، تکرار کند.[۴۵][۴۶]

استقلال تهران

[ویرایش]

وی در ۶ سپتامبر ۲۰۲۵، با قراردادی دوساله به باشگاه فوتبال استقلال پیوست.[۴۷][۴۸]

منیر الحدادی همراه با استقلال در ۲۰۲۵

سابقه ملی

[ویرایش]

اسپانیا

[ویرایش]

منیر در اسپانیا به دنیا آمد و بزرگ شد و پدر او مراکشی بود و به همین دلیل امکان بازی برای هر دو کشور را داشت. حتی شایعه شد که قطر پیشنهادی مالی به او داده تا تابعیت آن کشور را بگیرد و برای تیم ملی قطر، میزبان جام جهانی ۲۰۲۲، بازی کند.[۵]

در ۲۹ اوت ۲۰۱۴، برای نخستین‌بار به تیم ملی زیر ۲۱ سال اسپانیا به سرمربیگری آلبرت سلا‌دس دعوت شد تا برابر مجارستان و اتریش بازی کند.[۴۹] اما با مصدومیت دیه‌گو کاستا، ویسنته دل‌بوسکه او را به تیم بزرگسالان اسپانیا فراخواند تا در مسابقه انتخابی یورو ۲۰۱۶ برابر مقدونیه حضور داشته باشد.[۵۰] منیر در همان بازی نخستین‌بار به میدان رفت و در پیروزی ۵–۱ مقابل مقدونیه، به جای کوکه در ۱۳ دقیقه پایانی وارد زمین شد.[۵۱] او بعد از بازی گفت که هرگز به بازی برای مراکش فکر نکرده است.[۵۲]

درخواست تغییر ملیت

[ویرایش]

در ژوئن ۲۰۱۷، گزارش شد که منیر و فدراسیون فوتبال مراکش از فیفا خواسته‌اند اجازه دهند او تغییر ملیت داده و برای مراکش بازی کند. اما فیفا اعلام کرد هیچ درخواستی دریافت نکرده و او واجد شرایط این تغییر نیست.[۵۳] سپس با پیگیری بازیکن و فدراسیون ، پرونده به دادگاه حکمیت ورزش رفت و در آوریل ۲۰۱۸ بحث درباره قوانین تغییر تابعیت آغاز شد.[۵۴] نهایتاً در ۱۴ مه، درخواست او رد شد.[۵۵]

در ۱ اکتبر ۲۰۲۰، پس از تغییر قوانین فیفا مبنی بر امکان تغییر ملیت برای بازیکنانی که پیش از ۲۱ سالگی حداکثر سه بازی در رقابت‌های انتخابی انجام داده باشند، منیر دوباره درخواست داد و به تیم ملی مراکش دعوت شد.[۵۶] با این حال فیفا این تغییر را نپذیرفت، چون او در سپتامبر ۲۰۱۶ و بعد از ۲۱ سالگی برای تیم زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده بود.[۵۷] در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱، فیفا شرایط جدید صلاحیت ملی را منتشر کرد و نهایتاً منیر مجوز بازی برای مراکش را دریافت کرد، زیرا تنها یک بار پیش از ۲۱ سالگی برای اسپانیا به میدان رفته بود.[۵۸]

مراکش

[ویرایش]

منیر اولین بازی‌اش برای تیم ملی مراکش را در ۲۶ مارس ۲۰۲۱ انجام داد و در دیدار مقابل موریتانی ۹۰ دقیقه کامل در زمین بود، دیداری که با تساوی بدون گل به پایان رسید و صعود مراکش به جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱ را قطعی کرد.[۵۹] چهار روز بعد در ورزشگاه شاهزاده مولای عبدالله، او تک گل پیروزی‌بخش تیمش را برابر بوروندی به ثمر رساند.[۶۰]

منیر در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱ که ژانویه ۲۰۲۲ در کامرون برگزار شد، در لیست نهایی حضور داشت. او در دو بازی به‌عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت و در مرحله یک‌چهارم نهایی برابر مصر در ترکیب اصلی قرار گرفت، دیداری که با شکست ۲–۱ مراکش در وقت اضافه پایان یافت.[۶۱]

سبک بازی

[ویرایش]

منیر در دوران کودکی به لیونل مسی و ستاره مراکشی عادل تاعرابت علاقه‌مند بود و آن‌ها را الگوی خود می‌دانست.[۶۲] مجله فورفورتو در گزارشی از ویژگی‌های او نوشت: منیر بازیکنی است با آرامش در هنگام مالکیت توپ، دارای تکنیک و سرعت بالا، توانایی در تمام‌کنندگی و ضربات ایستگاهی. با این حال، عملکرد او با پای راست (پای ضعیف‌ترش) مورد انتقاد قرار گرفته است.[۶۲]

پس از گلزنی در نخستین بازی‌اش، لوئیس انریکه سرمربی وقت بارسلونا، او را بازیکنی توصیف کرد که تلاش و جدیتش در تمرینات با عملکردش در میدان برابر است، هرچند هشدار داد که نباید درباره استعداد او دچار اغراق و هیجان‌زدگی شد.[۶۲]

آمار

[ویرایش]

باشگاهی

[ویرایش]

تا تاریخ ۳ اسفند ۱۴۰۴[۶۳][۶۴]

باشگاه دسته فصل لیگ جام حذفی آسیا سوپر جام مجموع
بازیگلبازیگلبازیگل بازی گلبازیگل
استقلال ۰۵–۱۴۰۴ لیگ برتر ۱۷۳۲۰۸۱۰۰۲۷۴
مجموع استقلال ۱۷۳۲۰۸۱۰۰۲۷۴

ملی

[ویرایش]

تا تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۲۲[۶۵]

تعداد بازی‌ها و گل‌ها بر اساس تیم ملی و سال
تیم ملی سال بازی گل پاس گل
اسپانیا ۲۰۱۴۱۰۰
مجموع۱۰۰
مراکش ۲۰۲۱۸۲۱
۲۰۲۲۳۰۰
مجموع۱۱۲۱
مجموع کل ۱۲ ۲ ۱

گل های ملی و نتایج[۶۵]

[ویرایش]

گل‌های ملی

[ویرایش]
شماره تاریخ میزبان بازی ملی حریف نتیجه رقابت
۱
 ۳۰ مارس ۲۰۲۱ رباط
۲
  بوروندی ۱–۰ مقدماتی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱
۲
 ۲۵ نوامبر ۲۰۲۲ رباط
۶
  گینه بیسائو ۵–۰ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲

افتخارات

[ویرایش]

تیمی

[ویرایش]

جوانان بارسلونا

[ویرایش]

بارسلونا

[ویرایش]
مونیر (دومین بازیکن از سمت راست) در جشن قهرمانی سوپرجام اروپا در سال ۲۰۱۵

سویا

[ویرایش]

فردی

[ویرایش]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Acta del Partido celebrado el 24 de noviembre de 2018, en Madrid" [Minutes of the Match held on 24 November 2018, in Madrid] (به اسپانیایی). Royal Spanish Football Federation. Archived from the original on 13 June 2019. Retrieved 13 June 2019.
  2. ↑ "Munir El Haddadi". Retrieved 24 August 2014.
  3. ↑ «Barcelona sign 15-year-old Moroccan prodigy - Africa - Sports - Ahram Online». english.ahram.org.eg. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  4. 1 2 "El Haddadi promise excites Barcelona". UEFA. 17 April 2014. Retrieved 4 May 2014.
  5. 1 2 "El padre de Munir, la esperanza musulmana del Barça: 'Llegué en patera'". ELMUNDO (به اسپانیایی). 2014-08-31. Retrieved 2025-09-07.
  6. 1 2 Mucha, Martín (31 August 2014). "El padre de Munir, la esperanza musulmana del Barça: 'Llegué en patera'" [The father of Munir, Barça's Muslim hope: 'I arrived in a small boat']. El Mundo (به اسپانیایی). Retrieved 7 September 2014.
  7. ↑ «همه‌چیز درباره منیر الحدادی، ستاره تازه‌وارد استقلال؛ لالیگایی اصیل که دشمن بارسا شد و تاریخ‌سازی کرد!». فوتبال 360. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  8. ↑ "Munir tripping the light fantastic". FIFA. 9 September 2014. Archived from the original on 12 September 2014. Retrieved 15 March 2016.
  9. ↑ "Five facts about Arsenal linked Munir El Haddadi". Hereisthecity. Archived from the original on 3 March 2014. Retrieved 3 March 2014.
  10. ↑ UEFA.com. "Barcelona vs Ajax | UEFA Youth League 2013/14". UEFA.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  11. ↑ "Munir El Habbadi". UEFA. Retrieved 3 March 2014.
  12. ↑ "Munir El Haddadi extended his contract with Barcelona". Football - StarAfrica.com. Starafrica. Retrieved 3 March 2014.
  13. ↑ «Mallorca vs Barcelona II live scores & match info | Soccerway». int.soccerway.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  14. ↑ "Barcelona B vs Girona FC". Marca. Retrieved 19 April 2014.
  15. ↑ «Barcelona 3-0 Elche» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۴-۰۸-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  16. ↑ "Munir tripping the light fantastic". FIFA. 9 September 2014. Archived from the original on 12 September 2014. Retrieved 15 March 2016.
  17. ↑ Richards, Alex (2014-10-28). "Sterling, Chambers and Januzaj nominated for Golden Boy award". Daily Mirror (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  18. ↑ MARCA.com (2015-02-22). "El Llagostera hunde al Barça B, con el viento como protagonista". MARCA.com (به اسپانیایی). Retrieved 2025-09-07.
  19. ↑ "Barça Atlètic News - FC Barcelona Official Channel". www.fcbarcelona.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  20. ↑ «Barcelona 5-4 Sevilla (aet)» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۵-۰۸-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  21. ↑ "Night for Barcelona youth as Sandro Ramirez and Munir El Haddadi star – in pictures". The National (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  22. ↑ «Barcelona 3-0 Guangzhou Evergrande» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۵-۱۲-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  23. ↑ «River Plate 0-3 Barcelona» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۵-۱۲-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  24. ↑ «Espanyol 0-2 Barcelona (1-6 agg)» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۶-۰۱-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  25. ↑ «Guidetti acaba como pichichi de la Copa del Rey» (به اسپانیایی). El Desmarque Vigo - Noticias de deporte, reportajes y entrevistas. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  26. ↑ «Sevilla 0-2 Barcelona: Luis Suarez & Munir El Haddadi score in Spanish Super Cup» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۶-۰۸-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  27. ↑ "Agreement with Valencia for Munir loan". www.fcbarcelona.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  28. ↑ "VCF Official Statement | Munir - Valencia CF Official webpage". Valencia CF (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  29. ↑ Sport (2016-09-11). "Munir El Haddadi's fine Valencia debut spoiled by Castro". sport (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  30. ↑ «Valencia 2-3 Barcelona» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۶-۱۰-۲۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  31. ↑ «Alaves». deportivoalaves.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۷.
  32. ↑ "Celta vs Alavés: Gracias a 'Maxi Gol'". MARCA.com (به اسپانیایی). 2017-10-09. Retrieved 2025-09-07.
  33. ↑ López, Víctor (2017-09-30). "El efecto De Biasi asalta Orriols y saca los colores al Levante". Diario AS (به اسپانیایی). Retrieved 2025-09-07.
  34. ↑ "El epic fail que protagonizó Munir tras su expulsión frente al Levante". Mundo Deportivo (به اسپانیایی). 2 March 2018. Retrieved 6 April 2018.
  35. ↑ "Sevilla sign Barca striker Munir for cut-price fee". ESPN.com (به انگلیسی). 2019-01-11. Retrieved 2025-09-08.
  36. ↑ "Barcelona transfer news: Sevilla agrees €1m fee for Munir El Haddadi | Goal.com". www.goal.com (به انگلیسی). 2019-01-11. Retrieved 2025-09-08.
  37. ↑ Herrán, Alfonso (2019-01-13). "Williams desencadenado". Diario AS (به اسپانیایی). Retrieved 2025-09-08.
  38. ↑ «Sevilla stunned by late Slavia Prague goal in Europa League» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۹-۰۳-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  39. ↑ Editorial، Reuters. «Valencia clinch Champions League spot, Getafe in Europa League» (به انگلیسی). U.K. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  40. ↑ "Munir and Dabbur seal Sevilla's place in Europa League knockout rounds". MARCA in English (به انگلیسی). 2019-11-07. Retrieved 2025-09-08.
  41. ↑ UEFA.com. "History: Krasnodar 1-2 Sevilla: UEFA Champions League 2020/21 Group stage". UEFA.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  42. ↑ «COMUNICADO OFICIAL | Munir» (به اسپانیایی). Getafe CF. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  43. ↑ "Munir El Haddadi nuevo jugador de la UD Las Palmas". www.udlaspalmas.es (به اسپانیایی). Retrieved 2025-09-08.
  44. ↑ "El C.D. Leganés potencia su ataque con la llegada de Munir El Haddadi". www.cdleganes.com (به اسپانیایی). Retrieved 2025-09-08.
  45. ↑ "Munir El Haddadi, the Unfulfilled Promise of Barça Makes History in LaLiga". www.footboom1.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  46. ↑ Lowe، Sid (۲۰۲۴-۱۲-۱۶). «'Why can't we win there?': Leganés bask in glory of victory at Barcelona» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  47. ↑ «منیر الحدادی، بازیکن پیشین بارسلونا رسماً به استقلال پیوست - تسنیم». خبرگزاری تسنیم | Tasnim. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  48. ↑ "Official: Munir El Haddadi leaves Spain for Iran!". Foot Africa (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  49. ↑ "OFFICIAL: Call up list for the matches against Hungary and Austria | SEFutbol". www.sefutbol.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  50. ↑ "Diego Costa ruled out of Spain squad for Macedonia clash | Goal.com" (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  51. ↑ "Morocco lose appeal to recruit Spain's Munir". ESPN.com (به انگلیسی). 2018-05-14. Retrieved 2025-09-08.
  52. ↑ "ESPN - Serving Sports Fans. Anytime. Anywhere". ESPN.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  53. ↑ "Soccer on ESPN - Scores, Stats and Highlights". ESPN.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  54. ↑ «Munir El Haddadi: Barcelona forward challenges Fifa ruling on eligibility» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۱۸-۰۴-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  55. ↑ AS, Diario (2018-05-14). "Munir: CAS rejects attempt to play for Morocco at World Cup" (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  56. ↑ «Munir El Haddadi and Morocco take advantage of Fifa rule change» (به انگلیسی). BBC Sport. ۲۰۲۰-۱۰-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  57. ↑ «FIFA rejects El Haddadi bid to switch to Morocco from Spain». AP News (به انگلیسی). ۲۰۲۰-۱۰-۰۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  58. ↑ "Munir El-Haddadi peut enfin jouer avec le Maroc" (به فرانسوی). Retrieved 2025-09-08.
  59. ↑ Lantheaume، Romain (۲۰۲۱-۰۳-۲۶). «CAN 2021 : le Maroc, un qualifié sans panache en Mauritanie» (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  60. ↑ Fréjus، HV (۲۰۲۱-۰۳-۳۰). «Elim. Can 2021 : Premier but victorieux de Munir El Haddadi pour le Maroc» (به فرانسوی). Africa Foot United. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  61. ↑ «Salah inspires Egypt to place in Cup of Nations semi-finals». World Soccer Talk (به انگلیسی). ۲۰۲۲-۰۱-۳۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
  62. 1 2 3 published, Cronan Yu (2014-08-31). "What you need to know about Barca's Munir El Haddadi". FourFourTwo (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  63. ↑ منیر الحدادی در Soccerway
  64. ↑ "Munir El Haddadi - Detailed stats". www.transfermarkt.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  65. 1 2 Strack-Zimmermann, Benjamin. "Munir El Haddadi (Player)". www.national-football-teams.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-08.
  66. ↑ "First Youth League title goes Barcelona's way". UEFA. 14 April 2014. Archived from the original on 11 July 2014. Retrieved 2 February 2015.
  67. ↑ Wilkinson, Jack (21 August 2020). "Sevilla 3-2 Inter Milan: Sevilla edge five-goal thriller for sixth Europa League crown". Sky Sports. Retrieved 21 August 2020.
  68. ↑ UEFA.com. "The official website for European football". UEFA.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  69. ↑ "Munir El Haddadi, LALIGA EA SPORTS November Goal of the Month". Página web oficial de LALIGA | LALIGA (به انگلیسی). 2024-11-27. Retrieved 2025-09-07.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=منیر_الحدادی&oldid=43531416»