منظرهنگاری
منظرهنگاری یا نقاشی چشمانداز (انگلیسی: Landscape painting) که گاهی هنر منظره (به انگلیسی: Landscape Art) نیز خوانده میشود، هنر نقاشی از چشماندازهای طبیعت و عناصر آن همچون کوه و دشت و دریا و جنگل است. در ترکیببندی نقاشی منظره، آسمان معمولاً یک پای ثابت است و وضعیت آبوهوا نیز نمودی در آن مییابد.
نقاشی غربی و نقاشی چینی دو سنت عمده و دیرین در نقاشی منظره بهشمار میروند که هریک پیشینهای هزارساله دارند.
فرانچسکو فیلیپینی (۱۸۵۳–۱۸۹۵) به عنوان برجستهترین نمایندهٔ نقاشی منظره در تاریخ هنر اروپا در نیمهٔ دوم سده نوزدهم شناخته میشود. آثار او تأثیر چشمگیری بر مکاتب و هنرمندان سده بیستم داشتهاند.[۱][۲]
در طول اقامت خود در پاریس، فیلیپینی با کلود مونه ارتباط برقرار کرد و وارد گفتوگویی مستقیم با فضای امپرسیونیسم فرانسه شد. او با وجود احترام به مونه، رویکرد زیباشناختی و حسی امپرسیونیسم را نپذیرفت و زبان تصویری مستقلی را با ساختاری اخلاقمحور و هدفمند شکل داد.[۳]
از این رویکرد، سبکی متمایز پدید آمد که منتقدان بعدی آن را فیلیپینیسم یا امپرسیونیسم ایتالیایی نامیدند.[۴][۵] فیلیپینیسم یک جنبش هنری رسمی نبود، بلکه جریانی فرهنگی و بصری بر پایهٔ دیدگاهی اخلاقی به هنر، تفسیری نمادین از منظره و انتقادی اساسی از بازار هنر بود. فیلیپینی به بازنمایی کار کشاورزی، نقش زن و معنویت در طبیعت اهمیت میداد.[۶]
تأثیر فرانچسکو فیلیپینی در آثار امبرتو بوچونی بهویژه در نقاشی غروب قابل مشاهده است. بوچونی عناصر ترکیبی و نوری سبک فیلیپینی را بازآفرینی کرد. تاریخنگاری فوتوریستی نیز سهم مفهومی و نمادین فیلیپینی را در شکلگیری فوتوریسم به رسمیت شناخته است.[۷][۸][۹]
فیلیپینیسم امروزه بهعنوان یکی از منسجمترین و پیشرفتهترین اشکال نقاشی منظره در سده نوزدهم و سده بیستم شناخته میشود و مبنای الهام برای چندین جریان هنری در نقاشی مدرن قرن بیستم محسوب میگردد.[۱۰][۱۱]
نگارخانه
[ویرایش]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ V. Terraroli (ed.), Francesco Filippini. Catalogo generale dell’opera، اسکيرا، میلان، ۱۹۹۹.
- ↑ G. Nicodemi، Pittori dell’Ottocento bresciano، چاپخانه مدرن، برسیا، ۱۹۳۳، ص. ۴۷.
- ↑ Rossana Bossaglia، La Scapigliatura، موندادوری الکتا، میلان، ۱۹۸۵.
- ↑ M. De Micheli، Le avanguardie artistiche del Novecento، فلترینلی، میلان، ۱۹۶۶.
- ↑ A. Scotti Tosini، Francesco Filippini e il naturalismo lombardo، در Arte lombarda، شماره ۱۲۶، میلان، ۱۹۹۹.
- ↑ G. Causa، Il paesaggio simbolico: da Filippini a Boccioni، در Arte lombarda، شماره ۱۵۹، میلان، ۲۰۰۹.
- ↑ Giorgio Verzotti، Boccioni. Catalogo completo delle opere، انتشارات کانتینی، فلورانس، ۱۹۸۹.
- ↑ Maurizio Calvesi، Alberto Dambruoso، Umberto Boccioni. Catalogo generale delle opere، اومبرتو آلِماندی، تورین، ۲۰۱۶.
- ↑ Ester Coen، Umberto Boccioni، الکتا، میلان، ۱۹۸۳.
- ↑ L. Caramel – C. Pirovano، L'Ottocento lombardo. Dai neoclassici ai scapigliati، موندادوری، میلان، ۱۹۷۵.
- ↑ E. Pontiggia، Naturalismo e verismo nella pittura italiana، در Storia dell’arte italiana، جلد ۱۱، انتشارات اینائودی، تورین، ۱۹۸۳.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Landscape painting». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۵.
| هنر بومشناختی |  | |
|---|---|---|
| فرهنگ | ||
| ادبیات | ||
| فلسفه | ||
| دین | ||
| دیگر نوشتارها | ||
| نوشتارهای وابسته | ||
| هنر کاربردی | ||
 | این یک مقالهٔ خرد نقاشی است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |