منطقه حفاظتشده خیبوس و انجیل سی
| منطقهٔ حفاظتشدهٔ خیبوس و انجیل سی | |
|---|---|
  | |
 | |
| مکان | استان مازندران، ایران |
| مساحت | ۴٬۰۰۴ هکتار (۱۵٫۴۶ مایل مربع) |
| ثبتشده | ۱۳۷۸/۱۰/۱۵ |
| ارگان حاکم | سازمان حفاظت محیط زیست ایران |
منطقهٔ حفاظتشدهٔ خیبوس و انجیل سی یک منطقهٔ حفاظتشده با مساحت ۴۰۰۴ هکتار است که در استان مازندران در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظتشده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۶۶۹ در تاریخ ۱۳۷۸/۱۰/۱۵ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.[۱] این منطقه ر دامنهٔ ارتفاعی ۲۵۰ تا ۹۳۰ متر، دما و بارندگی متوسط سالیانه ۱۶ درجهٔ سانتیگراد و ۸۰۰ میلیمتر، دارای اقلیم مرطوب معتدل میباشد. این منطقه حدفاصل جنگلهای جنوبی نزدیک قادیکلای قائم شهر تا مناطق یاغ کوه برنجستانک شیرگاه میباشد.
پوشش گیاهی منطقه
[ویرایش]خیبوس پوشیده از جنگلهای با ارزش هیرکانی و تودههای کم دست خورده شمشاد است. از دیگر گونههای درختی ممرز، بلند مازو، راش، پلت شیردار، نمدار، ملچ، خرمندی، انجیلی و توسکا است.
گونههای جانوری منطقه
[ویرایش]گونههای اصلی جانوری منطقه مرال، شوکا، پلنگ، خرس قهوه ای، شغال، گراز، روباه معمولی، تشی، رودک، سنجابک، درختی، کبوتر جنگلی، توکای گلوسیاه، قرقاول، توکای پشت بلوطی، مار آبی و لوس مار هستند. تنوع زیستی بسیار، جنگلهای کمنظیر و کم دست خوردهٔ هیرکانی، گونههای با ارزش شوکا و مرال و درههای پرآب و راههای دسترسی مناسب، موجب ایجاد زمینهٔ فعالیتهای علمی و پژوهشی و گردشگری در منطقه شدهاند.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «فهرست آمار رسمی سازمان حفاظت محیط زیست». سازمان حفاظت محیط زیست. ۱۴۰۰. دریافتشده در ۲۹ مه ۲۰۲۵.
