استان‌های جمهوری چک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از منطقه‌های جمهوری چک)
پرش به: ناوبری، جستجو
نقشه جمهوری چک به تفکیک منطقه.

جمهوری چک از سال ۲۰۰۰ میلادی به ۱۳ استان[۱] (به چکی: kraje، به انگلیسی: region) تقسیم شده‌است.

هر یک از این استان‌ها یک شورای استانی (krajské zastupitelstvo) و یک رئیس شورای استانی (hejtman) یا به عبارتی همان استاندار[۲]، برای خود انتخاب می‌کند.

(پلاک خودرو) منطقه مرکز جمعیت (برآورد ۲۰۰۴) جمعیت (برآورد ۲۰۱۰) سرزمین‌های چک
A  پراگ، پایتخت (Hlavní město Praha) ۱٬۱۷۰٬۵۷۱ ۱٬۲۵۱٬۰۷۲ بوهم
S  استان بوهم مرکزی (Středočeský kraj) مرکز اداری‌اش: پراگ ۱٬۱۴۴٬۰۷۱ ۱٬۲۵۶٬۸۵۰ بوهم
C  استان بوهم جنوبی (Jihočeský kraj) چسکه بودیوویتسه ۶۲۵٬۷۱۲ ۶۳۷٬۷۲۳ بوهم/موراوی
P  منطقه پلزن (Plzeňský kraj) پلزن ۵۴۹٬۶۱۸ ۵۷۱٬۸۳۱ بوهم
K  استان کارلووی واری (Karlovarský kraj) کارلووی واری ۳۰۴٬۵۸۸ ۳۰۷٬۳۸۰ بوهم
U  استان اوستی ناد لابم (Ústecký kraj) اوستی ناد لابم ۸۲۲٬۱۳۳ ۸۳۵٬۸۱۴ بوهم
L  استان لیبرتس (Liberecký kraj) لیبرتس ۴۲۷٬۵۶۳ ۴۳۹٬۴۵۸ بوهم
H  استان هرادتس کرالووه (Královéhradecký kraj) هرادتس کرالووه ۵۴۷٬۲۹۶ ۵۵۴٬۳۷۰ بوهم
E  استان پاردوبیتسه (Pardubický kraj) پاردوبیتسه ۵۰۵٬۲۸۵ ۵۱۶٬۷۷۷ بوهم/موراوی
M  استان الوموتس (Olomoucký kraj) الوموتس ۶۳۵٬۱۲۶ ۶۴۱٬۵۵۵ سیلزی/موراوی
T  استان موراوی-سیلزی (Moravskoslezský kraj) استراوا ۱٬۲۵۷٬۵۵۴ ۱٬۲۴۴٬۸۳۷ سیلزی/موراوی
B  استان موراوی جنوبی (Jihomoravský kraj) برنو ۱٬۱۲۳٬۲۰۱ ۱٬۱۵۲٬۸۱۹ موراوی
Z  استان زلین (Zlínský kraj) زلین ۵۹۰٬۷۰۶ ۵۹۰٬۵۲۷ موراوی
J  استان ویسوچینا (Vysočina) ییهلاوا ۵۱۷٬۱۵۳ ۵۱۴٬۸۰۵ بوهم/موراوی
Czech Rep. - Bohemia, Moravia and Silesia III (en).png

نشان‌های استان‌های جمهوری چک[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. :استان برابر فارسی برای سطح اول تقسیمات کشوری کشورها است. منبع: فرهنگستان زبان فارسی: بخشنامهٔ شماره ۱۴۷۴۸-م. ۱۳۱۶/۸/۱۶. ص۲۴۶. مجموعهٔ قوانین سال ۱۳۱۶. روزنامهٔ رسمی. در: کیانوش، حسن: واژه‌های برابر فرهنگستان ایران. انتشارت سروش. ۱۳۸۱. تهران. صص۵۵–۵۴.
  2. :استاندار برابر فارسی برای مسئول سطح اول تقسیمات کشوری کشورها است. منبع: فرهنگستان زبان فارسی: بخشنامهٔ شماره ۱۴۷۴۸-م. ۱۳۱۶/۸/۱۶. ص۲۴۶. مجموعهٔ قوانین سال ۱۳۱۶. روزنامهٔ رسمی. در: کیانوش، حسن: واژه‌های برابر فرهنگستان ایران. انتشارت سروش. ۱۳۸۱. تهران. صص۵۵–۵۴.