منصور غلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
منصور غلامی
منصور غلامی.jpg
وزیر علوم، تحقیقات و فناوری
شروع به کار
۷ آبان ۱۳۹۶
رئیس جمهور حسن روحانی
پس از سید ضیاء هاشمی (سرپرست)
رئیس دانشگاه بوعلی سینا
مشغول به کار
۱۸ خرداد ۱۳۹۳ – ۷ آبان ۱۳۹۶
گمارنده رضا فرجی‌دانا
رئیس جمهور حسن روحانی
پس از محمدعلی زلفی‌گل
پیش از یعقوب محمدی‌فر
مشغول به کار
۱۳۷۶ – ۱۳۸۳
گمارنده مصطفی معین
رئیس جمهور سید محمد خاتمی
اطلاعات شخص
زاده ۲۰ آبان ۱۳۳۲ (۶۵ سال)[۱]
شهر بهار، استان همدان
ملیت  ایران
حزب سیاسی انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها[۲]
محل
تحصیل
دانشگاه تربیت مدرس
دانشگاه آدلاید استرالیا
شغل استاد دانشگاه
هیئت دولت دولت دوازدهم
مذهب اسلام شیعه

منصور غلامی[۱] (زاده ۱۳۳۲، بهار) سیاستمدار اصلاح طلب و وزیر علوم، تحقیقات و فناوری ایران است. وی پیشتر در دولت سیّد محمّد خاتمی و نیز در دولت حسن روحانی از سال ۱۳۹۳ تا زمان انتخاب به وزارت در سال ۱۳۹۶، ریاست دانشگاه بوعلی سینا را بر عهده داشته‌است.[۳] او دارای مدرک دکتری کشاورزی از دانشگاه آدلاید استرالیا می‌باشد.[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

منصور غلامی در سال ۱۳۳۲ در شهر بهار در خانواده‌ای مذهبی و متدین متولد شد. وی مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۳۵۵ در رشته ترویج و آموزش کشاورزی از مدرسه عالی کشاورزی همدان گرفت و از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ عضو جهاد سازندگی همدان و مسئول اردوگاه روستایی بود. وی همچنین از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۲سرپرست دانشکده کشاورزی شهرکرد وابسته به دانشگاه اصفهان و عضو جهاد دانشگاهی اصفهان بود.

منصور غلامی در سال ۱۳۶۴ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم باغبانی از دانشگاه تربیت مدرس اخذ نمود و در همان سال تا سال ۱۳۶۷ ریاست دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا را عهده‌دار بود. وی پس از آن به مدت دو سال معاونت اداری و مالی دانشگاه بوعلی سینا را بر عهده داشت و بعد از آن مجدداً به مدت یک سال رئیس دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا شد.

او در سال ۱۳۷۰ برای تحصیل در مقطع دکتری به دانشگاه آدلاید استرالیا رفت و در سال ۱۳۷۴ در مقطع دکتری رشته علوم باغبانی از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و به ایران بازگشت. غلامی پس از بازگشت به ایران مجدداً به مدت یک سال معاون اداری و مالی دانشگاه بوعلی سینا شد و پس از آن ریاست دانشگاه بوعلی سینا را عهده‌دار بود. او در دولت اول حسن روحانی نیز رئیس دانشگاه بوعلی سینا بود.[۴]

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری دولت دوازدهم[ویرایش]

حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران پس از آن که در معرفی کابینه دور دوم ریاست جمهوری خود برای وزارت علوم گزینه‌ای معرفی نکرد سید ضیاء هاشمی را به عنوان سرپرست منصوب کرد و در روزهای پایانی مهر ۱۳۹۶ منصور غلامی را برای تصدی این وزارت به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. این معرفی با واکنش‌های متفاوتی روبه رو شد. از جمله ۵۰۰ نفر از فعالان نشریات دانشجویی از مدیریت غلامی انتقاد کرده‌اند. از جمله انتقادهای آنان به غلامی «صادر نشدن مجوز یک تشکل دانشجویی اصلاح طلب»، «حمایت نکردن از فعالیت‌های دانشجویی» و «انتصاب یک فرد نزدیک به جبهه پایداری به عنوان معاون فرهنگی» در دورهٔ مدیریت او در دانشگاه بوعلی سینا اعلام شده‌است. برخی نمایندگان اصولگرا از جمله حاجی بابایی نماینده همدان از غلامی حمایت کردند. برخی نمایندگان اصلاح طلب از جمله محمود صادقی نیز با این که او را گزینهٔ ایده آل ندانسته‌اند، او را قابل قبول خواندند.[۳] یک روز قبل از برگزاری جلسه رای اعتماد، ۵۵ استاد دانشگاه صنعتی شریف در نامه‌ای به روحانی از معرفی غلامی ابراز تأسف و از بی‌توجهی به نظرات دانشگاهیان در انتخاب او انتقاد کردند.[۵]لازم به ذکر است که گزینه‌های دیگری هم چون سیّد جلال دهقانی فیروزآبادی یا الهام امین زاده و ... هم مطرح شدند اما به صلاح دید رئیس جمهور منصور غلامی برای تصدی این وزارت انتخاب شد.

پلاکاردی در دست دانشجویان در اعتراض به انتخاب غلامی به وزارت علوم

سوابق اجرایی[ویرایش]

سوابق فرهنگی سیاسی و اجتماعی[ویرایش]

سوابق علمی[ویرایش]

منصور غلامی دارای بیش از ۳۰ عنوان مقاله چاپ شده در مجلات خارجی و بیش از ۳۰ عنوان مقاله چاپ شده در مجلات داخلی و همچنین بیش از ۲۰ عنوان مقاله ارائه شده در کنفرانس‌های داخلی می‌باشد.[۸]

او همچنین داری ۴ عنوان ترجمه و تألیف کتاب می‌باشد :

  • ترجمهٔ کتاب فیزیولوژی درختان میوه مناطق معتدله انتشارات دانشگاه بوعلی سینا، ۱۳۸۰
  • ترجمهٔ کتاب روش تدریس اساتید دانشگاه در مراکز آموزش عالی انتشارات دانشگاه بوعلی سینا، ۱۳۸۴
  • ترجمهٔ کتاب بیولوژی انگور (چاپ انتشارات دانشگاه بوعلی سینا، ۱۳۸۶
  • تألیف راهنمای کاشت، داشت و برداشت گردو، چاپ شده توسط سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی، معاونت آموزش و تجهیز نیروی انسانی، وزارت کشاورزی، ۱۳۸۵

وی در کارنامه علمی خود بررسی و همکاری در ۱۷ طرح پژوهشی را نیز دارد و استاد مشاور و راهنمای بیش از ۴۰ پایان‌نامه دکتری بوده‌است.[۲]

منابع[ویرایش]