منصور بن ابی عامر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیکره‌ای از المنصور در کالاتانیاسر، اسپانیا.

ابو عامر محمد بن عبدالله بن ابی عامر، الحاجب المنصور (عربی: أبو عامر محمد بن عبدالله بن أبی عامر الحاجب المنصور‎) (درحدود ۹۳۸ – ۸ اوت ۱۰۰۲) سیاستمدار و فرمانده دوران امویان بود. او به مدت ۲۴ سال (۹۷۸ تا ۱۰۰۲) فرمانروای د فاکتو مسلمان در شبه‌جزیره ایبری (اندلس (اسلامی)) بود که تحت نام خلافت اموی قرطبه (عربی: خلافة قرطبة‎) حکومت داشت. او بعدها لقب خود را به شاه تغییر داد و با نام «ملک منصور» شناخته شد.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی.