ممبینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طایفهٔ مُمبِینی تیره‌ای از طایفهٔ جانکی گرمسیر در ایل چهارلنگ بختیاری است.[۱] ممبینی‌ها از شاخه‌های قدیمی از ایل باستانی ممسنی هستند که در اوایل دوره صفوی به دلیل درگیری‌ها از طریق گهگلویه وبویراحمد به خوزستان مهاجرت کردند. طایفه مکوندی –از دیگر طوایف ممسنی– نیز از فارس و پس از ممبینی‌ها به خوزستان رفتند.

ممبینی‌ها به دلیل درگیری‌های فراوان در مناطق بختیاری خوزستان به خواستهٔ برخی طوایف بختیاری به این مناطق کوچ کردند و پس از آنکه این نبردها به پایان رسید در منطقه‌ای به نام هپرو و سپس در میداوود که جزو جانکی گرمسیر می‌باشند، سکنی گزیدند زیرا این منطقه برای کشاورزی و دامپروری بسیار مساعد بود.

مورخین اسکندر به نبرد قهرمانانه ممسنی‌ها با سپاهیان مقدونی اشاره کرده‌اند.

تیره‌های ایل ممبینی عبارتند از:

  • داودی در قلعه میداوود
  • پتکی در منطقه میداوود علیا
  • شاه امیری در لاکم
  • ملاعیوض در منطقه سرحانی
  • اولاد در میداوود علیا
  • دودانگه در هپرو
  • تیغنی در تیغن
  • صالحی در میداوود
  • محمد کاظمی در میداوود
  • شهریاری در مله ابوالعباس
  • ملازکی در گنبد
  • کربلایی در میداوود
  • ممبینی‌های کلگه و دشت گل و چهارقاش در کلگه
  • سبزی پور در میداوود وگلگیر '
  • دم ابی در منگنان
  • عبداله و عبدل در منگنان
  • گرزی در میداوود
  • پیرمرادی در هپرو
  • روچکی در گزستان
  • تامرادی در منگنان

پانویس[ویرایش]

  1. لغت نامه دهخدا - از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶۷

منابع[ویرایش]

  • افشار سیستانی، ایرج. تاریخ خوزستان. اهواز
  • عکاشه، اسکندر. تاریخ ایل بختیاری. تهران، ۱۳۶۵
  • سردار اسعد. تاریخ ایل بختیاری
  • لغت‌نامه دهخدا