ممبینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طایفه ممبینی تیره‌ای از طایفهٔ جانکی گرمسیر ایل چهارلنگ بختیاری می‌باشد.[۱] بروایت کتاب تاریخ خوزستان از ایرج افشار سیستانی و گفته سرهنگ محسن ستارمنش، ممبینی‌ها از شاخه‌های قدیمی ایل باستانی ممسنی هستند که در اوایل دوره صفوی به دلیل درگیری‌ها از طریق کهگیلویه و بویراحمد به خوزستان مهاجرت کردند. طایفه مکوندی از دیگر طوایف ممسنی فارس، پس از ممبینی‌ها به خوزستان رفتند.

ممبینی‌ها به دلیل درگیری‌های فراوان در مناطق بختیاری خوزستان به خواستهٔ برخی طوایف بختیاری به این مناطق کوچ کردند و پس از آنکه این نبردها به پایان رسید در منطقه‌ای به نام هپرو و سپس در میداوود که جزو جانکی گرمسیر می‌باشند، سکنی گزیدند زیرا این منطقه برای کشاورزی و دامپروری بسیار مساعد بود.

مورخین اسکندر به نبرد قهرمانانه ممسنی‌ها با سپاهیان مقدونی اشاره کرده‌اند.

تیره‌های ایل ممبینی عبارتند از:

  • داودی در قلعه میداوود
  • پتکی در منطقه میداوود علیا
  • شاه امیری در لاکم
  • ملاعیوض در منطقه سرحانی
  • اولاد در میداوود علیا
  • دودانگه در هپرو
  • تیقنی در تیقن
  • صالحی در میداوود بالا
  • محمد کاظمی در میداوود
  • شهریاری در مله ابوالعباس
  • ملازکی در گنبد
  • کربلایی در هپرو
  • ممبینی‌های کلگه و دشت گل و چهارقاش در کلگه
  • سبزی پور در میداوود وگلگیر
  • دم ابی در منگنان
  • عبداله و عبدل در منگنان
  • گرزی در میداوود
  • پیرموردی در هپرو
  • روچکی در گزستان
  • تامرادی در منگنان

پانویس[ویرایش]

  1. لغت نامه دهخدا - از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶۷

منابع[ویرایش]

  • افشار سیستانی، ایرج. تاریخ خوزستان. اهواز
  • عکاشه، اسکندر. تاریخ ایل بختیاری. تهران، ۱۳۶۵
  • سردار اسعد. تاریخ ایل بختیاری
  • لغت نامه دهخدا