ملک‌الشعرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مَلِک‌الشّعرا[۱] یا مَلِک‌الشّعراء عنوانی است که در برخی از کشورها رسماً از سوی حکومت به کسی داده می‌شود تا برای مناسبت‌های ملی و کشوری و حکومتی شعر بسراید.

بر اساس کشور[ویرایش]

ایران[ویرایش]

در دوران معاصر ایران، این لقب به محمدتقی بهار داده شد؛ به‌طوری‌که وقتی به‌طور مطلق «مَلِک‌الشعرا» گفته می‌شود، مقصود اوست. حتی غالباً از او با عنوان «مَلِک‌الشعرا بهار» یاد می‌شود.

آمریکا[ویرایش]

ملک‌الشعرای مشاور کتابخانه کنگره در امر شعر (به انگلیسی: Poet Laureate Consultant in Poetry to the Library of Congress) عنوان رسمی کسی است که هر سال از سوی رئیس کتابخانه کنگره آمریکا تعیین می‌شود تا به وظیفه ملک‌الشعرایی آمریکا بپردازد.

بریتانیا[ویرایش]

سمت افتخاری ملک‌الشعرای بریتانیا، که بالاترین مقام ادبی است، رسماً توسط ملکه بریتانیا با توصیه و سفارش نخست‌وزیر تعیین می‌شود.

شروع این عنوان در انگلستان به‌زمان پادشاهی جیمز اول میرسد که در سال ۱۶۱۶  بن جانسون را ملک‌الشعرا نامید. اما در ۱۶۶۸ بود که چارلز دوم به‌طور رسمی این سمت را ایجاد و جان درایدن را منصوب کرد. کرول ان دافی از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ ملک‌الشعرا بود. سیمون آرمیتاژ در سال ۲۰۱۹ در سمت بیست و یکمین ملک‌الشعرا در بریتانیا انتخاب شد که هنوز در این سمت میباشد.[۲][۳]

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ فارسی عمید. «جست‌وجوی ملک الشعرا». www.vajehyab.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۹-۰۳.
  2. سیرت، سهراب (۲۰۱۹-۰۹-۰۲). «ملک‌الشعرای جدید بریتانیا کیست؟». BBC Farsi. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۹-۰۳.
  3. ««سایمون آرمیتاژ» ملک‌الشعرای بریتانیا شد». ایسنا. ۲۰۱۹-۰۵-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۹-۰۳.