ملکه سئون دئوک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تاریخ کره
Korea-Gyeongju-Bulguksa-33.jpg

پیش از تاریخ
دوره جولمون
دوره میومان
گوجوسان (چوسان کهن) ۲۳۳۳ تا ۱۰۸ ق.م.
استان جین
نخستین سه امپراتوری: ۱۰۸ تا ۵۷ ق.م.
بویو، اوکجه، دونگایی
سم‌هان: ما، بایون، جین
سه امپراتوری: ۵۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
گوگوریو ۳۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
باکجه ۱۸ ق.م. تا ۶۶۰ میلادی
شیلا ۵۷ ق.م. تا ۹۳۵ میلادی
گایا ۴۲ تا ۵۶۲
استان‌های شمالی-جنوبی: ۶۹۸ تا ۹۳۵
شیلای متحد ۶۶۸ تا ۹۳۵
بالهایی ۶۹۸ تا ۹۲۶
آخرین سه امپراتوری ۸۹۲ تا ۹۳۵
گوگوریو جدید، باکجه جدید، شیلا
گوریو ۹۱۸ تا ۱۳۹۲
چوسان ۱۳۹۲ تا ۱۸۹۷
امپراطوری کره ۱۸۹۷ تا ۱۹۱۰
سلطه ژاپن ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵
دولت در تبعید کره ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۸
تقسیم کره ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸
کره شمالی، کره جنوبی ۱۹۴۸–تاکنون
جنگ کره ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳

  • فهرست پادشاهان
  • گاه‌شمار
  • تاریخ نظامی
  • تاریخ نیروی دریایی
  • تاریخ علم و فناوری
  • درگاه کره
    فهرست پادشاهان کره
    شیلا

    ۱- هیوک گئسو ۵۷ ق.م - ۴ م
    ۲- نامهائه ۴ - ۲۴
    ۳- یوری ۲۴ - ۵۷
    ۴- تالهائه ۵۷ - ۸۰
    ۵- پاسا ۸۰ - ۱۱۲
    ۶- جیما ۱۱۲ - ۱۳۴
    ۷- ایل سئونگ ۱۳۴ - ۱۵۴
    ۸- آدالا ۱۵۴ - ۱۸۴
    ۹- بئول هیو ۱۸۴ - ۱۹۶
    ۱۰- نائه ها ۱۹۶ - ۲۳۰
    ۱۱- جوبان ۲۳۰ - ۲۴۷
    ۱۲- چئومهائه ۲۴۷ - ۲۶۱
    ۱۳- میچو ۲۶۲ - ۲۸۴
    ۱۴- یوریه ۲۸۴ - ۲۹۸
    ۱۵- گیریم ۲۹۸ - ۳۱۰
    ۱۶- هئول هائه ۳۱۰ - ۳۵۶
    ۱۷- نائمول ۳۵۶ - ۴۰۲
    ۱۸- سیلسئونگ ۴۰۲ - ۴۱۷
    ۱۹- نولجی ۴۱۷ - ۴۵۸
    ۲۰- جابی ۴۵۸ - ۴۷۹
    ۲۱- سوجی ۴۷۹ - ۵۰۰
    ۲۲- جیجئونگ ۵۰۰ - ۵۱۴
    ۲۳- بئوپ هئونگ ۵۱۴ - ۵۴۰
    ۲۴- جین هئونگ ۵۴۰ - ۵۷۶
    ۲۵- جینجی ۵۷۶ - ۵۷۹
    ۲۶- جینپیونگ ۵۷۹ - ۶۳۲
    ۲۷- سئوندوک ۶۳۲ - ۶۴۷
    ۲۸- جین دئوک ۶۴۷ - ۶۵۴
    ۲۹- مویول ۶۵۴ - ۶۶۱
    ۳۰- مونمو ۶۶۱ - ۶۸۱
    ۳۱- سین مون ۶۸۱ - ۶۹۱
    ۳۲- هیوسو ۶۹۲ - ۷۰۲
    ۳۳- سئونگدوک ۷۰۲ - ۷۳۷
    ۳۴- هیوسونگ ۷۳۷ - ۷۴۲
    ۳۵- گیونگ دئوک ۷۴۲ - ۷۶۵
    ۳۶- هیه گونگ ۷۶۵ - ۷۸۰
    ۳۷- سئوندوک ۷۸۰ - ۷۸۵
    ۳۸- وونسونگ ۷۸۵ - ۷۹۸
    ۳۹ سوسونگ ۷۹۸ - ۸۰۰
    ۴۰- آئه جانگ ۸۰۰ - ۸۰۹
    ۴۱- هئوندوک ۸۰۹ - ۸۲۶
    ۴۲- هونگدوک ۸۲۶ - ۸۳۶
    ۴۳- هوی گانگ ۸۳۶ - ۸۳۸
    ۴۴- مینائه ۸۳۸ - ۸۳۹
    ۴۵- سینمو ۸۳۹
    ۴۶- مونسونگ ۸۳۹ - ۸۵۷
    ۴۷- هئونان ۸۵۷ - ۸۶۱
    ۴۸- گیونگ مون ۸۶۱ - ۸۷۵
    ۴۹- هئون گانگ ۸۷۵ - ۸۸۶
    ۵۰- جئونگ گانگ ۸۸۶ - ۸۸۷
    ۵۱- جینسونگ ۸۸۷ - ۸۹۷
    ۵۲- هیوگونگ ۸۹۷ - ۹۱۲
    ۵۳- سیندوک ۹۱۳ - ۹۱۷
    ۵۴- گیونگ میونگ ۹۱۷ - ۹۲۴
    ۵۵- گیون گائه ۹۲۴ - ۹۲۷
    ۵۶- گیون سائه ۹۲۷ - ۹۳۵

    ملکه سئوندوک یا سوندوک (۶۰۶–۸ ژانویه ۶۴۷) به عنوان ملکه دودمان شیلا، یکی از سه پادشاهی کره، حکومت، از ۶۳۲ تا ۶۴۷. او بیست و هفتمین حاکم شیلا، و اولین ملکه حاکم آن بود. او همچنین یکی از اولین فرمانروایان زن در تاریخ شرق آسیا و تشویقی برای یک رنسانس در اندیشه، ادبیات، و هنر در شیلا بود.

    قبل از آنکه او به حکومت برسد، او را به عنوان شاهزاده دوکمان می‌شناختند. او دختر نوه پادشاه جین‌هئونگ بود که بعد از پدرش به سلطنت رسید.

    پس از مرگ پادشاه جین‌هئونگ صیغه سلطنتی وی به نام میشیل کودتا می‌کند و وصیت‌نامه جین‌هئونگ مبنی بر سلطنت نوه وی را مخفی می‌کند و برای به قدرت رسیدن خود پسر پادشاه جین‌هئونگ را به سلطنت می‌رساند ولی زمانی که متوجه می‌شود او خواسته‌های وی را نمی‌تواند برآورده کند او را از سلطنت کنار می‌زند و بنا بر وصیت جین‌هئونگ نوه او را به سلطنت برمی‌گرداند. نوه جین‌هئونگ صاحب دو دختر دوقلو می‌شود ولی در شیلای آن زمان اگر پادشاهی صاحب فرزند دوقلو می‌شد مجبور بودند تا پادشاه را بر کنار و همسر و فرزندان او را بکشند و شاه برای جلوگیر از این، یکی از فرزندان خود که همان دوکمان و بعدها ملکه سوندوک بود را به همراه یکی از ندیمه‌های خود به جای دوری فرستاد و بعدها او به کاخ بازمی‌گردد، میشیل را از بین می‌برد و به سلطنت می‌رسد.

    گفته می‌شود در اولین ماه قمری از سال ۶۴۷ که لرد بیدام شورشی را با شعار «زنان نمی‌توانند کشور را اداره کنند» رهبری کرد. طبق افسانه‌ها در طول این شورش، شهاب سنگی با زمین برخورد کرد و توسط پیروان بیدام آن را به عنوان نشانه‌ای از پایان سلطنت ملکه تفسیر کردند. به توصیه کیم یوشین (فرمانده ارتش سلطنتی) بادبادک سوزانی را به پرواز درآوردند به نشانه آن‌که ستاره به جای خود برگشته. بیدام و سی تن از افرادش ده روز پس از مرگ ملکه اعدام شدند.

    ملکه سئون دوک در آخر پس از ۱۵ سال حکومت در ۱۷ فوریه در اثر بیماری از دنیا رفت.

    رسانه‌ها[ویرایش]

    سریال ملکه سوندوک با همین عنوان در سال ۲۰۰۹ ساخته شد. در این سریال به موضوع مبارزه سئون دئوک و میشیل پرداخته شده.

    منابع[ویرایش]