مقداد بن اسود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

ابوسعید مقداد بن عمرو بن ثعلبه بن مالک بن ربیعه بن عامر بن مطرود البهرائی الکندی (زادهٔ ۵۸۵پ. م) که سپس‌تر وی را مقداد بن اسود هم خواندند، از صحابه محمد پیامبر اسلام بود. او با محمّد از مکّه به مدینه هجرت کرد و در غزوات در سپاه اسلام می‌جنگید.

در یکی از جنگ‌های دوران جاهلیت پای مردی از قبیله کنده را مجروح ساخت و به مکه گریخت و الاسود بن عبد یغوث الزُهری وی را به پسرخواندگی پذیرفت و وی حلیف (هم‌پیمان) قبیلهٔ بنو زهره شد. او ازجمله هفت نفر نخستی است که با میل خود اسلام آورد. وی به همراه دیگر مسلمانان به حبشه هجرت کرد. در همهٔ غزوات شرکت داشت و گاه از تیراندازان بود. در غزوهٔ بدر از معدود سواره‌ها، در احد به همراه حمزه بن عبدالمطلب از فرماندهان و در غزوه غابه فرمانده سوارکاران بود. پس از مرگ وی را به مدینه بردند.[۱]

با مرگ محمّد، مقداد پسر اسود، به پیروی از علی بن ابی طالب از بیعت با ابوبکر سرباز زد امّا پس از بیعت کردن علی با ابوبکر، او نیز بیعت نمود. او در نزد شیعیان و اهل سنت از احترام برخوردار است. مقداد، در میان اهل سنت با لقب «حارس رسول الله» به معنی نگهبان فرستاده خدا، مشهور است. مقداد در سال ۳۳ هجری در هفتاد سالگی جزف نزدیک مدینه مرد و در مدینه دفن شد.

مقداد از مردم حضرموت بود. محمد دختر عموی خود (ضباعه) دختر زبیر بن عبدالمطلب را به ازدواج او درآورد. مقداد پسری داشت به نام معبد که در جنگ جمل در سپاه عایشه بود و کشته شد.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Juynboll, G.H.A (1993). "AL-MIḲDĀD B. ʿAMR". The Encyclopaedia of Islam. ۷. Leiden — New York: E. J. Brill. p. ۳۲–۳۳. ISBN 90-04-09419-9.
  • زندگی صحابه، محمود طریقی، مشهد، ۱۳۸۵
  • للامام الحافظ، أبی حاتم، محمد، بن حـَّبان البسّتی تاریخ الصّحابة دارالکتب العلمیة، بیروت، لبنان، چا پ سوم، ۱۹۸۸ میلادی. (به عربی)

پیوند به بیرون[ویرایش]

al-Miqdad
ٱلْمِقْدَاد
Title: al-Kindi
BirthplaceHadhramaut, Yemen
EthnicityYemeni Arab
Died33 AH[1]
Burial PlaceDamascus
FatherAmr al-Bahrani
ReligionIslam

Miqdad ibn Amr al-Bahrani (Arabic: ٱلْمِقْدَاد ٱبْن عَمْروْ ٱلْبَهْرَانِيّ‎, al-Miqdād ibn ʿAmr al-Bahrānīy), better known as al-Miqdad ibn al-Aswad al-Kindi (Arabic: ٱلْمِقْدَاد ٱبْن ٱلْأَسْوَد ٱلْكِنْدِيّ‎) or simply Miqdad, was one of the companions of the Islamic prophet Muhammad and Ali.

Life

Miqdad was born in Hadhramaut, Yemen to Amr al-Bahrani. He left for Mecca after a fight with one of his tribesmen. In Mecca, he was adopted by a man named al-Aswad al-Kindi, and came to be known as al-Miqdad ibn Aswad al-Kindi rather than al-Miqdad ibn Amr. When Islam was revealed, Miqdad was among earliest of the believers. He later emigrated to Medina with fellow Muslims.[1]

Miqdad, along with Ammar ibn Yasir, Abu Dharr and Salman al-Farsi, is considered one of the most loyal companions of Ali.[1]

Miqdad died in 33 AH in Damascus and is buried there.[1]

See also

References

  1. ^ a b c d "Miqdad" [Miqdad] (in German). Retrieved 4 December 2018.