مفتی اعظم
- عبدالعزیز بن جنید، مفتی اعظم برونئی
- سلمان موسیف، مفتی قفقاز
- طلعت تاجالدین، مفتی اعظم روسیه
- حسین کاوازوویچ، مفتی اعظم بوسنی و هرزگوین
| از سلسله مقالات دربارهٔ: |
| اسلام |
|---|
| بخشی از مجموعه مباحث اسلام دربارهٔ اسلام |
| اصول فقه |
|---|
| فقه |
| احکام |
| عناوین کلامی |
|
مفتی اعظم، مفتی کل، مفتی دولت یا مفتی عالی، عنوانی برای فقیه برجسته اسلامی یک کشور معمولاً سنی است که ممکن است بر سایر مفتیها، نظارت داشته باشد. همه کشورهایی که جمعیت زیادی از مسلمانان سنی دارند، مفتی اعظم ندارند؛ در کشورهایی که دارند، مفتی اعظم معمولاً توسط دولت منصوب یا توسط شورایی از علما، انتخاب میشود.[۱][۲] این مقام در اوایل دوران معاصر در امپراتوری عثمانی، سرچشمه گرفت و بعداً در تعدادی از کشورهایی که هرگز بخشی از امپراتوری عثمانی نبودند، پذیرفته شد.[۱][۲]
مفتیها، فقهایی اسلامی هستند که صلاحیت صدور فتوا در مورد یک نکته از احکام اسلام را دارند. در قرن پانزدهم، مفتیهای امپراتوری عثمانی، که در گذشته، به عنوان علمای مستقل، عمل میکردند، شروع به ادغام در یک دیوانسالاری سلسله مراتبی از نهادها و علمای مذهبی کردند. در پایان قرن شانزدهم، مفتی منصوب دولت استانبول، تحت عنوان شیخالاسلام، به عنوان مفتی اعظم، مسئول این سلسله مراتب، شناخته شد. مفتی اعظم عثمانی، وظایف متعددی از جمله مشاوره به سلطان در امور مذهبی، مشروعیت بخشیدن به سیاستهای دولت و انتصاب قضات را انجام میداد. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، منصب مفتی اعظم، در تعدادی از کشورهای جهان اسلام، پذیرفته شده است و اغلب، نقش حمایت مذهبی از سیاستهای دولت را ایفا میکند.[۲]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ "Grand Mufti". The Oxford Dictionary of Islam. Oxford: Oxford University Press. 2014. Archived from the original on 4 December 2018.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ "Mufti/Grand mufti". The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought. Princeton University Press. 2013.