مغناطیس‌سپهر مشتری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مغناطیس‌سپهر مغناطیس‌سپهر مشتری
Hubble Captures Vivid Auroras in Jupiter's Atmosphere.jpg
رنگ حاشیه و متضاد - تصویری از شفق قطبی مشتری
همانگونه که توسط تلسکوپ فضایی هابل رصد شد
اکتشاف[۱]
کشف‌شده توسطپایونیر ۱۰
تاریخ کشفدسامبر ۱۹۷۳
میدان درونی[۲][۳]
شعاع مغناطیس‌سپهر مشتری۷۱٬۴۹۲ کیلومتر
گشتاور مغناطیسی۲٫۸۳ × ۱۰۲۰ تسلا·متر مکعب
شدت میدان استوایی۴۱۷٫۰ تسلا (۴٫۱۷۰ گاوس)
انحراف دوقطبی الکتریکی~۱۰°
طول جغرافیایی قطب مغناطیسی~۱۵۹°
دوره چرخش۹ ساعت و ۵۵ دقیقه ۲۹٫۷ ± ۰٫۱ ثانیه
پارامترهای باد خورشیدی[۴]
سرعت۴۰۰ کیلومتر بر ثانیه
قدرت میدان مغناطیسی بین‌سیاره‌ای۱ نانوتسلا
چگالی۰٫۴ سانتی‌متر−۳
پارامترهای مغناطیس‌سپهر[۵]
نوعدرون‌زاد
فاصلهٔ شوک تعظیم~۸۲ RJ
فاصلهٔ مرز مغناطیسی۵۰–۱۰۰ RJ
طول مغناطیس‌سپهرتا حدود ۷۰۰۰ RJ
یون اصلیO+, S+ و H+
منابع پلاسماآیو، باد خورشیدی، یونوسفر
نرخ بارگیری جرم~۱۰۰۰ کیلوگرم در ثانیه
حداکثر چگالی پلاسما۲۰۰۰ سانتی‌متر−۳
حداکثر انرژی ذراتتا حدود ۱۰۰ مگا الکتروولت
شفق قطبی[۶]
طیفرادیویی، فروسرخ، فرابنفش و پرتو ایکس
توان کلی۱۰۰ تراوات
فرکانس امواج رادیویی ساتع‌شده۰٫۰۱–۴۰ مگاهرتز

مغناطیس‌سپهر مشتری (انگلیسی: Magnetosphere of Jupiter‎) حفره ایجادشده در باد خورشیدی مشتری به واسطهٔ میدان مغناطیسی است. این مغناطیس‌سپهر، ۱۴ برابر مغناطیس‌سپهر کره زمین است و بین ۴/۲ گاوس در بخش استوایی مشتری تا ۱۴ الی ۱۰ گاوس در نواحی قطبی مشتری متغیر است که همین موضوع باعث شده تا مغناطیس‌سپهر این سیاره، قوی‌ترین و قدرتمندترین مغناطیس‌سپهر منظومه شمسی باشد.[۷] آیو قمر مشتری منبع بسیار قوی پلاسما است و در هر ثانیه، مغناطیس این سیاره را با ۱۰۰۰ کیلوگرم ماده جدید لود (بارگیری) می‌کند.[۸]

مغناطیس‌سپهر مشتری همانند کره زمین به طور عمده ۲ قطبی است و قطب‌های شمالی و جنوبی در انتهای محوری مغناطیسی و یگانه قرار دارند.[۹] میزان تاثیر بادهای خورشیدی بر پویایی این مغناطیس در حال‌حاضر ناشناخته است[۱۰] با این حال، در مواقع افزایش فعالیت‌ خورشیدی می‌تواند به ویژه قوی باشد.[۱۱] مشتری منبع قدرتمند موج‌های رادیویی در مناطق طیفی است که از چند کیلوهرتز تا ده‌ها مگاهرتز گسترش دارد. این در حالی است که میزان انتشار در محدوده ۳ تا ۴۰ مگاهرتز به عنوان تابش دهلیزی یا به اختصار DAM شناخته می‌شود.[۱۲] تعدیل DAM مشتری توسط آیو (قمر) در سال ۱۹۶۴ کشف شد و امکان دوره چرخش دقیق مشتری را فراهم آورد.[۳] انتشار شفق در تمام قسمت‌های طیف الکترومغناطیسی تشخیص داده‌شده است.[۶]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Smith, E. J.; Davis, L. Jr.; et al. (1974). "The Planetary Magnetic Field and Magnetosphere of Jupiter: Pioneer 10". Journal of Geophysical Research. 79 (25): 3501–13. Bibcode:1974JGR....79.3501S. doi:10.1029/JA079i025p03501.
  2. Russel، 1993, p. 694
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Zarka, 2005, pp. 375–377
  4. Blanc، 2005, p. 238 (Table III)
  5. Bolton, 2002
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Bhardwaj, 2000, p. 342
  7. Gierasch, Peter J.; Nicholson, Philip D. (2004). "Jupiter". World Book @ NASA. Archived from the original on January 5, 2005. Retrieved August 10, 2006.
  8. Khurana, 2004, pp. 5–7
  9. Khurana, 2004, pp. 3–5
  10. Krupp, 2004, pp. 18–19
  11. Nichols, 2006, pp. 404–405
  12. Zarka, 1998, pp. 20,160–168

پیوند به بیرون[ویرایش]