پیمان‌های نیمیخن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از معاهده‌های نیمیخن)
پیمان‌های نیمیخن
نام بلند:
Louis XIV p1150824.jpg
Place des Victoires در پاریس، با یک مجسمه سوارکاری لوئی چهاردهم، به عنوان یادبود صلح نیمیخن طراحی شد.
مفادپایان جنگ فرانسه و هلند: فرانسه فرانش-کنته را کنترل کرده، فلاندر و هاینو مستقل شدند.
تاریخ امضا۱۶۷۸–۷۹
مکان امضانیمیخن، جمهوری هلند
گروه‌ها

پیمان‌های نیمیخن (Traités de Paix de Nimègue)، به مجموعه عهدنامه‌های که در شهر نیمیخن در هلند از سال ۱۶۷۸ تا ۱۶۷۹ نوشته و امضا شد. این معاهده به درگیری‌های بین فرانسه، جمهوری هلند، پادشاهی دانمارک و امپراتوری مقدس روم در قرن ۱۷ به‌طور موقت پایان داد.

مفاد معاهده[ویرایش]

صفحه عنوان معاهده بین سوئد و امپراتوری مقدس روم.

جنگ فرانسه و هلند با معاهده‌ای به پایان رسید که به فرانسه کنترل منطقه فرانش-کنته را داد.[۱] فرانسه همچنین قلمروهای بیشتری از هلند اسپانیا را به دست آورد و به مناطقی که بر اساس معاهده ۱۶۵۹ معاهده پیرنه و ۱۶۶۸ صلح آکس لاشاپل ضمیمه شده بود، اضافه کرد. اینها شامل شهر سن-اومر به همراه بخش شمال غربی باقی مانده از امپراتوری سابق کنت‌نشین آرتوس بود؛ سرزمین‌های کاسل، ایری-سو-لا-لیس و ایپر در جنوب غربی فلاندر؛ اسقف‌نشین کامبری و شهرهای والنسین و موبوژ در جنوب شهرستان هاینو بود.

به نوبه خود، پادشاه فرانسه لوئی چهاردهم شهر اشغالی ماستریخت و شاهزاده‌نشین اورانژ را به سهامدار هلندی ویلیام سوم واگذار کرد. نیروهای فرانسوی از چندین سرزمین اشغالی در شمال فلاندر و هاینو عقب‌نشینی کردند.

امپراتور لئوپولد یکم قلعه تصرف شده فیلیپسبپورگ را حفظ کرد، اما مجبور شد تصرف شهرهای فرایبورگ (تا سال ۱۶۹۷) و کل (Kehl) (تا سال ۱۶۹۸) در ساحل راست راین توسط فرانسه را بپذیرد.

این معاهدات منجر به صلح پایدار نشد.

منابع[ویرایش]

  1. Horne, Alistair (2004). La Belle France. Vintage. p. 164. ISBN 978-1-4000-3487-1.

پیوند به بیرون[ویرایش]