مطالعه طولی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مطالعهٔ طولی به دسته‌ای از مطالعات مشاهده‌ای گفته می‌شود که در آن گروه مورد، در طول زمان، مورد مطالعه قرار می‌گیرد.[۱] مطالعات طولی در مقابل مطالعات مقطعی مطرح می‌شوند.

مطالعات طولی مشاهده ی مکرر یک متغیر را در بازه های زمانی کوتاه مدت یا بلند مدت شامل می شوند. از این دسته مطالعات مشاهده ای در پژوهش های روانشناسی بالینی برای مطالعه ی تغییرات سریع رفتار ، افکار و عواطف استفاده میشود . هم چنین در روانشناسی رشد میتوان به منظور مطالعه ی الگو های رشدی در طول زندگی از این نوع مطالعات استفاده کرد . در جامعه شناسی برای بررسی رویدادهای طول زندگی و یا نسل ها به کار برده می شود و در حوزه رفتار مصرف کننده و انتخابات سیاسی نیز در مطالعه الگوی مصرف به کار می آید. این دسته از مطالعات معمولا به بررسی یک گروه از افراد میپردازند لذا تفاوت های مشاهده شده به ندرت تحت تاثیر تفاوت فرهنگی قرار می گیرند .

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «مطالعهٔ طولی» [آمار، علوم سلامت] هم‌ارزِ «longitudinal study»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر هشتم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸ (ذیل سرواژهٔ مطالعهٔ طولی)