مضرب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مضرب (انگلیسی: Multiple‎) در ریاضی، حاصل تقسیم یک مقدار در یک عدد حسابی است. به عبارت دیگر، برای مقادیر a و b، بیان می‌داریم که b مضرب a است، اگر b=na برقرار بوده و n عددی طبیعی باشد. در این حالت اگر a مقداری غیر صفر باشد، b/a برابر مقدار صحیح n خواهد بود و به بیانی دیگر b بر a بخش‌پذیر است. هنگامی که a و b اعدادی صحیح هستند، اگر b مضربی از a باشد، a را مقسوم‌علیه b می‎خوانیم.

برای مثال مضرب های عدد ۱۲ عبارتند از ۱۲ و ۲۴ و ۳۶ و....

که از فرمول مذکور استفاده می شود

منابع[ویرایش]