مصطفی الموتی‌نیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مصطفی الموتی‌نیا (زاده ۱۳۰۶ خورشیدی در تهران) پسر محمدحسین الموتی، تحصیلات ابتدایی را در مدرسه تمدن و مدرسه عسجدی و دوره دبیرستان را در دبیرستان دارایی تهران در رشته مالی و بازرگانی طی کرد، او نخست لیسانس حقوق قضایی خود را از دانشگاه تهران دریافت و بعد از آن از همان دانشگاه مدرک دکتری اقتصاد خود را گرفت. او در ۱۵ سالگی کار روزنامه‌نگاری را شروع کرد و چندین سال خبرهای مجلس شورای ملی را تهیه می‌نمود. در ۱۳۲۴ خورشیدی در کنار کار روزنامه‌نگاری در وزارت دارایی شروع به کار کرد. پیش از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به سود حزب توده فعالیت و در همه پرسی محمد مصدق به نفع وی در مازندران فعال بود و یکی از عاملان حزب پیشه در منطقه کلات نور بود اما پس از مدتی از هواخواهان حکومت پهلوی شد و با حزب توده و سیاست شوروی مخالفت کرد. در سال‌های ۱۳۳۱ و ۱۳۳۲ خورشیدی در روزنامه داد مقالات بر ضد دولت محمد مصدق نوشت و به عضویت حزب جبهه ملی درآمد. مصطفی الموتی پس از کودتای ۲۸ مرداد روزنامه صبح امروز و مجله علمی دانشمند را منتشر نمود.

مصطفی الموتی‌نیا مدتی عضو هیئت مدیره بنگاه عمران روستایی کشور و عضو هیئت مدیره شرکت معاملات خارجی بود. در ۱۴ آذر ماه ۱۳۳۸ در دولت دکتر اقبال معاون نخست‌وزیر و مدیر کل سازمان بازرسی گردید و در ۱۳۳۹ با استعفاء از معاونت نخست‌وزیری نامزد نمایندگی مجلس شورای ملی شد که از طرف مردم رودبار، الموت، قاقازان و طارم سفلی برای نخستین بار به نمایندگی انتخاب شد، تا دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی ۶ بار نماینده مجلس شورای ملی و یک بار به عضویت مجلس مؤسسان برگزیده شد. مصطفی الموتی در بعضی مؤسسات مطبوعات جهانی عضو بود و در تعداد زیادی از همایش‌های بین‌المللی روزنامه‌نگاران شرکت می‌کرد. او همچنین عضو هیئت اجرایی و دفتر سیاسی حزب رستاخیز بود و به پاس خدمت به رژیم پهلوی نشان‌های سوم همایون و سوم تاج را دریافت نمود، او عضو هیئت مدیره جمعیت شیر و خورشید سرخ که توسط شمس پهلوی اداره می‌شد، نیز بوده است.

همزمان با اوج‌گیری انقلاب ۱۳۵۷ به خارج از ایران رفت و از سال ۱۳۵۴ ریاست کلوپ روتاری را برعهده گرفت، در این سال‌ها کتاب شانزده جلدی ایران در عصر پهلوی را نوشت که در آن به ذکر خاطرات خود و تشریح شخصیت‌های پهلوی می‌پردازد مصطفی الموتی هم‌اکنون (۱۳۹۴ خورشیدی) ساکن لندن می‌باشد.

منابع[ویرایش]