صفحه نیمه‌حفاظت‌شده

مشهد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

مشهد
حرم علی بن موسی الرضا
آرامگاه فردوسی
آرامگاه نادرشاه
موزهٔ مردم‌شناسی مشهد
خانهٔ تاریخی داروغهٔ مشهد
کشور ایران
استانخراسان رضوی
شهرستانمشهد
بخشمرکزی
نام(های) دیگرمشهدالرضا، مشهد مقدس،
پایتخت معنوی ایران
نام(های) پیشینتوس، سناباد
سال شهرشدن۱۲۹۷
(کد ۴۵ وزارت کشور)
مردم
جمعیت
  • شهر: ۳٬۰۰۱٬۱۸۴ نفر[۱][یادداشت ۱]
  • کلان‌شهر: ۳٬۱۰۰٬۰۰۰[۲]
  • شهرستان مشهد: ۳٬۳۷۲٬۶۶۰[۳]
  • استان خراسان رضوی: ۶٬۴۳۴٬۵۰۱[۳]
جغرافیای طبیعی
مساحت۳۵۱ کیلومتر مربع[۴]
ارتفاعحدود ۱۰۵۰ متر از سطح دریا (بیشینه ۱۱۵۰ متر و کمینه ۹۵۰ متر)[۵]
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۵٫۷
میانگین بارش سالانه۲۳۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه۸۹ روز
اطلاعات شهری
شهردارمحمدرضا کلایی[۶]
ره‌آوردعطر، زعفران، نبات،
خشکبار، زرشک،
قالی مشهد، نقل،
مهر و تسبیح،
چرم مشهد
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۵۱
وبگاهپورتال شهر مشهد
شناسهٔ ملی خودرو ایران۱۲
 ایران۳۶ (ب ج د س ص ط و هـ)
 ایران۴۲ (ج ق و هـ)
 ایران۷۴ (ب د س ص ق م)

مشهد کلان‌شهری در شمال شرقی ایران و مرکز استان خراسان رضوی است. این شهر در زمان افشاریان، پایتخت ایران بود. مشهد با ۳۵۱ کیلومتر مربع مساحت، دومین شهر پهناور ایران پس از تهران است. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ مشهد با ۳٬۰۰۱٬۱۸۴ تن جمعیت، دومین شهر پرجمعیت ایران پس از تهران و صد و یکمین شهر پر جمعیت دنیا به‌شمار می‌رود. این شهر به واسطهٔ وجود حرم علی بن موسی الرضا، هشتمین امام مذهب شیعه، سالانه پذیرای بیش از ۲۷ میلیون زائر از داخل و دو میلیون زائر از خارج از کشور است.

شهر مشهد در حوزهٔ رودخانهٔ کشف‌رود و در دشت مشهد بین کوه‌های هزارمسجد و بینالود گسترده شده‌است. بیشینهٔ ارتفاع شهر مشهد ۱۱۵۰ متر و کمینهٔ آن ۹۵۰ متر است. شهر مشهد دارای آب و هوای متغیر، اما معتدل و متمایل به سرد و خشک است و از تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد و مرطوب برخوردار است. بیشینهٔ درجه حرارت در تابستان‌ها ۴۳ درجه بالای صفر و کمینهٔ آن در زمستان‌ها ۲۳ درجه زیر صفر است.

مشهد دارای ۱۳ منطقهٔ شهرداری است و شهردار آن، توسط شورای شهر ۱۵ نفره انتخاب می‌شود. این شهر دارای یک فرودگاه بین‌المللی، یک ایستگاه راه‌آهن و سه پایانه است که ارتباط آن با شهرهای دیگر را ممکن می‌سازد. حمل و نقل داخلی مشهد، توسط سامانهٔ تاکسی‌رانی و اتوبوس‌رانی و قطار شهری انجام می‌شود. اقتصاد مشهد متکی به گردشگری مذهبی با تمرکز بر حرم امام رضا است. در کنار آن، وجود مراکز تجاری بزرگ و امکانات پزشکی قابل توجه، موجب رونق گردشگری تفریحی و گردشگری سلامت در این شهر نیز شده‌است.

بیش از ۹۳٪ مردم مشهد فارسی‌زبان هستند. تراکم جمعیت در مشهد بیش از نه هزار تن در هر کیلومتر مربع است. این شهر در سال ۱۳۸۸ رسماً به عنوان «پایتخت معنوی ایران» انتخاب شد.

محتویات

نام

واژهٔ «مَشْهَد» (جمع: «مَشاهِد») به‌معنی محل شهود و محل شهادت است.[۷] به‌باور شیعیان، علی بن موسی الرضا پس از قتل به‌دست مأمون، خلیفهٔ عباسی، در سال ۲۰۳ ه‍. ق، در آرامگاه هارونی سناباد به‌خاک سپرده شد. از آن پس «سناباد نوغان» به‌نام «مشهدالرضا» خوانده شد و کم‌کم بر پهنهٔ آن، به‌ویژه در زمان شاه تهماسب صفوی، افزوده شد و مردم توس (طوس) به مشهد کوچ داده شدند؛ و به‌مرور زمان نام مشهد بر این شهر ماندگار شد.[۸] به مشهد نام «قبلهٔ هفتم» را نیز اطلاق می‌کنند.[۹][یادداشت ۲]

پیشینهٔ کاربرد نام مشهد

نقشهٔ ایران در سال ۱۱۲۶ که توسط امانوئل بوئن، جغرافی‌دان و نقشه‌کش بریتانیایی، ترسیم شده‌است. این نقشه که وسعت و محدودهٔ پادشاهی دودمان افشاریه را نمایش می‌دهد، اسامی بسیاری از مناطق، شهرها، دریاچه‌ها و دریاهای آن زمانِ ایران را نیز دربرگرفته‌است. این نقشه از کشور ایران در سال ۱۷۴۷ م، برابر با ۱۱۲۶ و ۱۱۶۰ ه‍.ق و در زمان سلسلهٔ افشاریان رسم شده‌است. نام مشهد در کنار نام توس در نقشه مشهود است.

پیش از قتل علی بن موسی الرضا در ۲۰۳ ه‍. ق، و دفن او در کاخ حُمَید بن قَحطَبة در سناباد نوغان، خبری از مشهد نبود. حتی نام نوغان توس از سده‌های اولیهٔ اسلامی به بعد در متون راه یافته و پیش از آن تقریباً هیچ خبری از نوغان نیست، بلکه تنها از ولایت توس یا شهر توس اخباری در اساطیر و آثار حماسیِ بعد به چشم می‌خورَد. در نتیجه، تاریخچهٔ مشهد از ابتدا تا پیدایش اسلام در تاریخ توس، و در دو سدهٔ اسلامی در تاریخ نوغان مستتر است.[۱۰] اینکه توس هم یک شهر و هم یک منطقه است، همراه با این واقعیت که هر دو ناحیه، همواره به‌عنوان شهرهای اصلی منطقه در نظر گرفته می‌شوند، این باور نادرست را در میان جغرافی‌دانان متأخر عربی رواج داده که توس، پایتخت شهری دوبخشی شامل تابران و نوغان بوده‌است. این باور در مورد دوبخشی‌بودن شهر توس به‌طور عام در ادبیات اروپایی راه یافته‌است. سِر پِرسی سایکس و به‌دنبال وی، ئی. دیز[یادداشت ۳] صراحتاً این تصور را به‌چالش کشیدند. جغرافی‌دانان قدیم‌تر عرب به‌درستی تابران و نوغان را به‌عنوان دو شهر کاملاً مجزا، از یکدیگر متمایز کردند. ویرانه‌های تابران، توس و مشهد در حدود ۱۹ کیلومتری یکدیگر قرار دارند.[۱۱]

مشهد در نوشتار محدثان، مورخان و جغرافی‌دانان دورهٔ اسلامی

در سدهٔ سوم ه‍. ق، ابن بابویه قمی در کتاب عیون اخبار الرضا فصلی را به مشهد اختصاص داده و در تمامی اخبار و مطالب، همه‌جا واژهٔ «مشهد» و «مشهد رضوی» را آورده‌است.[۱۲] ابن حوقل در سدهٔ چهارم ه‍.ق به‌سادگی این مکان را مشهد نامیده؛ یاقوت حَمَوی، در بیانی صریح‌تر، آن را «مشهد رضوی حرم رضا» نام نهاده‌است. مشهد به‌عنوان نام یک مکان، نخستین بار در احسن التّقاسیم فی معرفةِ الأقالیم محمد مقدّسی (مَقدِسی) و اواخر دههٔ سوم قرن چهارم ه‍.ق پدیدار شده‌است. در حدود نیمهٔ قرن هشتم ه‍. ق، ابن بطوطه در سفرنامهٔ خود، از اصطلاح «شهر مشهد الرضا» استفاده کرده‌است. به‌نظر می‌رسد نام نوغان که هنوز هم بر سکه‌های نیمهٔ اول سدهٔ هشتم ه‍.ق تحت حاکمیت ایلخانیان دیده می‌شود، به‌تدریج جای خود را به «المشهد» یا «مشهد» داده باشد. در این دوره مشهد اغلب با صراحت بیشتری با عناوین «مشهد رضا»، «مشهد مقدس» و «مشهد توس» شناخته می‌شود. اغلب در ادبیات و به‌ویژه در شعر، تنها توس مد نظر قرار گرفته‌است؛ برای نمونه، «توس جدید» در مقابل «توس قدیمی» یا شهری مقتضیِ این نام.[۱۳] معین‌الدین محمد الزّمجی الاسفزاری، مورخ قرن نهم ه‍. ق، در کتاب روضات‌الجَنّات فی أوصاف مدینةِ هرات از آن با عنوان «مشهد مقدس رضوی» نام برده‌است.[۱۴] و صدرالمتألهین لاهیجانی در کتاب تاریخ و جغرافیای شهر مشهد در سدهٔ چهاردهم ه‍.ق از واژهٔ «مشهد مقدس رضوی» استفاده کرده‌است.[۱۵]

پیشینه

حوضهٔ رودخانهٔ کشف‌رود که شهر مشهد در آن قرار دارد، به‌خاطر شرایط مناسب طبیعی، از پیش از اسلام به‌عنوان یکی از بخش‌های مورد توجه برای سکونت در خراسان به‌حساب می‌آمده‌است. در نزدیکی شهر کنونی مشهد، شهری به نام توس وجود داشته‌است. اهمیت این شهر در دوران اسلامی به استقرار یکی از مهم‌ترین زیارتگاه‌های جهان که برای امام هشتم شیعیان، علی بن موسی الرضا، ساخته شده‌است، بازمی‌گردد.[۱۶] بنابراین، آنچه سناباد نوغان را در سرتاسر جهان مشهور ساخت، نه آرامگاه هارون الرشید، خلیفهٔ عباسی، بلکه زیارتگاه امام شیعه بود و شهر بزرگی که با گذشت زمان در اطراف روستایی کوچک گسترش یافت، المشهد (مشهد) عنوان گرفته که به معنای «حرم حزن‌انگیز» است (در درجهٔ اول، حرم شهیدی از خاندان پیامبر اسلام).[۱۷]

در دورهٔ خلافت اسلامی

موقعیت خراسان و توس (طوس) در نقشهٔ ایران در عصر خلفای عباسی، برگرفته از کتاب جغرافیای تاریخیِ سرزمین‌های خلافت شرقی

به‌گفتهٔ تاریخ‌نویسان، هنگامی که یزدگرد سوم از برابر سپاهیان مسلمان عرب گریخت، راهی توس شد تا از کُنارَنگِ توس، مرزبان خود در آن خطه، پناه بخواهد، اما کنارنگ یزدگرد را از توس راهی مرو کرد. پس از آن، کنارنگیان به رغم فتح خراسان توسط اعراب، هم‌چنان نفوذ خود را در خطهٔ توس حفظ کردند و تا پایان عصر امویان، در آن‌جا ماندند و تنها پس از یورش سرداران ابومسلم در سال ۱۲۹ ه‍.ق بود که آن‌جا را رها ساختند.[۱۸][۱۹] تنها خبر شاهنامه که تاریخ هم آن را تأیید می‌کند پناهنده‌شدن یزدگرد سوم ساسانی به کنارنگ توس، پس از شکست از تازیان در زمان خلافت عثمان است.[۱۸]

مأمون، جانشین هارون، پس از گذشت چند سالی از خلافتش بر اثر طغیانی که علیه وی توسط علویان پدید آمد، به قصد آن‌که تمایل شیعیان را به خود جلب کند، علی بن موسی الرضا، امام هشتم شیعه، را به جانشینی نامزد کرد و به دارالخلافه‌اش در مرو فراخواند. مأمون به همراه علی بن موسی الرضا، پس از یک سال ماندن در مرو، رهسپار بغداد شد. در طی راه در روستای نوغان، علی بن موسی الرضا، به خانهٔ امیر سناباد وارد و در آن‌جا به‌روایت شیعیان مسموم شد و در سال ۲۰۲ یا ۲۰۳ ه‍.ق پس از سه روز درگذشت و پیکرش در باغ حمید بن قحطبه در کنار مقبرهٔ هارون، در ۱٫۵ کیلومتری روستای سناباد مدفون شد. از همان زمان، این نقطه، مشهد الرضا و بعد به‌اختصار مشهد نام گرفت.[۲۰]

در دوران حکومت‌های ایرانی تا عصر صفویه

در ابتدای سده چهارم ه‍. ق، عصر شکوفایی فرهنگ ایرانی — که با روی‌کارآمدن نصر بن احمد سامانی (۳۰۰ ه‍.ق) رونقی یافته‌بود — در سرزمین توس نیز به بار نشست.[۲۱]

مشهد نیز هم‌چون تمامی شهرهای بزرگ‌تر ایران بارها شاهد افزایش جنگ و وحشت درون دیوارهای خود بود. سبکتگین، مؤسس سلسلهٔ غزنویان، در زمان فتح توس آرامگاه علی بن موسی الرضا را ویران کرد. اما، بعداً پسرش، سلطان محمود، آن را بازسازی نمود. در سال ۴۲۸ ه‍.ق طی دوران حکومت سلطان مسعود غزنوی، حاکم بعدی خراسان به‌منظور حفاظت از آرامگاه علی بن موسی الرضا استحکامات دفاعی را بنا کرد. در سال ۵۱۵ ه‍.ق دیواری در اطراف شهر ساخته شد که گاهی اوقات امکان حفاظت در برابر حملات را فراهم می‌ساخت. در سال ۵۵۶ ه‍.ق ترک‌های غز موفق به گرفتن منطقه شدند، ولی از تاراج و غارت ناحیهٔ مقدس چشم‌پوشی کردند.[۲۲]

در زمان سلجوقیان، توس درعین‌حال که از رونق درونی برخوردار بود، با بی‌مهری سلاطین روبه‌رو شد؛ ولی در این ایام خواجه نظام‌الملک وزیر شهیر آلب ارسلان و ملکشاه سلجوقی در زمان وزارت ۳۰ ساله‌اش توجهی به توس داشت و حتی مسجدی هم در تابران ساخت.[۲۳] در ابتدای سده ششم ه‍.ق گویا تابران مدتی دچار قحطی و بلا بوده، این مطلب از نامه امام محمد غزالی به سلطان سنجر بر می‌آید؛[۲۴] اما تابران در رهگذر زمان هم‌چنان یکی از شهرهای مهم محسوب می‌شد. چنان‌که انوری شاعر معروف دربار سنجری در مدرسه منصوریهٔ تابران تحصیل می‌کرد و باغ و مدرسه آن را ستایش کرده‌است.[۲۵]

ازجمله اماکنی که در عهد سلطان سنجر سلجوقی، به اصرار منابع شیعی متأخر، مانند مطلع‌الشمس و منتخب‌التواریخ، مورد توجه وی قرار داشت، مشهد بود. زیرا توس به‌واسطهٔ وجود حرم علی بن موسی الرضا، از قطب‌های تشیع در خراسان به‌شمار می‌آمد و بنابه اعتراف منابع شیعی آن دوره، مرکزی دینی برای شیعیان و مورد علاقهٔ ایشان بود و بنابه موقعیت جغرافیایی که بر سر راه‌های تجاری داشت، از مراکز اقتصادی، نیز محسوب می‌شد؛ و به‌این‌ترتیب، اهمیت سیاسی نیز یافته‌بود.[۲۶] در سده ششم ه‍.ق نخستین گنبد حرم بر فراز قبهٔ موجود، به‌فرمان سلطان سنجر سلجوقی و به‌کوشش وزیر وی، شرف‌الدین قمی ضمن تعمیر حرم ساخته شد که جنس آن گنبد از کاشی بود. این قبه (گنبد آغازین) همان است که امروزه از داخل حرم دیده می‌شود و سطح مقعر و مقرنسهای آینه کاری شدهٔ آن پیداست.[۲۷]

در خلال سده‌های چهارم تا ششم ه‍. ق، در عصر شکوفایی فرهنگ ایرانی–اسلامی، دانشمندان و رجال برجسته‌ای از آن برخاسته؛ و در دیگر نواحی، و به‌طور عمده در شهرهایی که بیشتر کانون توجه بود، شکوفا شدند. خواجه نظام‌الملک (۴۰۸ تا ۴۸۵ ه‍.ق)، امام محمد غزالی (۴۵۰ تا ۵۰۵ ه‍.ق)، احمد غزالی (۴۵۴ تا ۵۲۰ ه‍.ق)، ابوالقاسم فردوسی (۳۲۹ تا ۴۱۱ ه‍.ق)، اسدی توسی (متوفی ۴۶۵ ه‍.ق) و شیخ توسی (۳۸۵ تا ۴۶۰ ه‍.ق) از آن دسته‌اند.[۲۸]

توس در سال ۷۹۱ ه‍.ق ضربهٔ مهلکی را از جانب میران‌شاه، پسر تیمور، دریافت کرد. زمانی که نجیب‌زادهٔ مغولیِ حاکم بر منطقه دست به شورش زده و تلاش کرد خود را مستقل سازد، تیمورلنگ پسر خود میرانشاه را برای مقابله با وی عازم منطقه کرد. توس پس از محاصره‌ای چندین ماهه مورد یورش قرار گرفت، به‌غارت و یغما برده شده و تلی از خاک از آن بر جای ماند؛ ده‌هزار نفر از ساکنین توس در این یورش قتل‌عام شدند. کسانی که از این کشتار همگانی جان سالم به‌در بردند در پناهگاه حرم امام رضا سکنی گزیدند. از این پس توس متروکه شد و مشهد جایگاه این شهر به عنوان پایتخت را از آن خود ساخت.[۲۹] بعد از آن، علی‌رغم تلاشی که شاهرخ و شیبک خان ازبک در ۹۱۵ ه‍.ق برای ساخت مجدد شهر انجام دادند،[۳۰] روی آبادانی به خود ندید و به‌تدریج روستاهای کوچکی جایگزین آن همه آوازه و رونق شد.[۳۱]

از این زمان به بعد دیگر عصر حیات تابران به‌سر آمده‌بود و روی توجه تاریخ به‌سوی شهری قرار گرفت که قرن‌ها با نام نوغان و از این زمان به‌بعد با نام مشهد در کنار تابران قرار داشت و جای این شهر را گرفت.[۳۲] در روزگار دوران تیموری در سده نهم ه‍. ق، به‌دنبال کوشش‌های شاهرخ تیموری در آبادانی مشهد، به‌همت همسر وی گوهرشادآغا، نخستین مسجد جامع شهر مشهد (مسجد گوهرشاد) با نام وی در سمت قبلهٔ حرم رضوی که — صحن جنوبی را تشکیل می‌دهد — به‌اتمام رسید.[۳۳]

از صفویه تا دوران معاصر

عکسی قدیمی از مسجد گوهرشاد و حرم امام رضا در دوردست

با توجه تیموریان به مشهد و به‌ویژه بعد از آن در دورهٔ صفویه با استقرار رسمی مذهب تشیع در ایران و توجه خاص صفویان به مشهد و نیز انتقال آب چشمه گیلاس در دو مرحله (دورهٔ تیموری و دورهٔ صفوی) به مشهد، امید حیات دوبارهٔ تابران به‌کلی از میان رفت.[۳۴][۳۵] با پیشرفت خاندان صفوی عرصهٔ تازه‌ای از موفقیت برای مشهد آغاز شد. نخستین شاه این خاندان، شاه اسماعیل اول، شیعه را به‌عنوان مذهب رسمی بنیان نهاد و به‌دنبال این امر، شهرهای مقدس داخل مرزهای ایران به‌ویژه مشهد و قم، به شاخصه‌ای اصلی در برنامهٔ وی بدل شدند، چنان‌که در مورد جانشینانش نیز همین‌طور بود. زیارت این آرامگاه‌های مقدس رونق قابل‌توجهی را برای این شهرها به‌ارمغان آورد. در مشهد، بارگاه سلطنتی، فعالیت ساخت‌وساز وسیعی را به‌نمایش گذاشت. در این رابطه به‌ویژه شاه تهماسب اول، جانشین شاه اسماعیل اول و شاه عباس اول از چهره‌های شاخص به‌شمار می‌آیند.[۳۶] سلاطین صفوی که در اعتلای شعائر مذهب شیعه سعی وافر داشتند، خراسان و به‌ویژه مشهد را مورد توجه خاص قرار دادند. برهمین‌اساس، هرات در عهد شاه اسماعیل اول از دارالملک خراسان خارج شد و شهر مشهد جای آن را گرفت.[۳۷]

در زمان شاه طهماسب اول، خوانین شیبانیان چند بار به مشهد حمله و یک بار در سال ۹۳۶ آن را تصرف کرد.[۳۸][۳۹] سال ۹۹۷ سال فاجعه‌انگیزی برای مشهد بود. عبدالمؤمن شیبانی پس از چهار ماه محاصره، شهر را مجبور به تسلیم کرد. خیابان‌های شهر مملو از خون شدند و غارت و تاراج سرتاسری در دروازه‌های منطقهٔ مقدس تمامی نداشت. شاه عباس اول که از سال ۹۹۳ تا صعود رسمی تاج و تختش به قزوین در سال ۹۹۵ در مشهد زندگی می‌کرد، تا سال ۱۰۰۶ قادر به بازپس‌گیری مشهد از ازبک‌ها نبود.[۴۰]

در دوران پادشاهی شاه عباس اعتبار و رونق شهر مشهد رو به فزونی نهاد. شاهراهی میان اصفهان، مشهد و هرات احداث گردید و کاروانسراها و آب‌انبارهای بزرگ در مسیر آن ساخته شده، حرم رضوی نیز در این عهد توسعه یافت.[۳۷] هم‌چنین خیابانی مستقیم از غرب به شرق شهر مشهد در دورهٔ شاه عباس احداث شد که از میان آن نهری جاری بود. از اقدامات دیگر وی در مشهد می‌توان به انتقال آب چشمه گیلاس به مشهد اشاره کرد.[۴۱] شاه عباس، مشهد را به‌طور رسمی «شهر مقدس ایران» قرار داد تا مردم به زیارت امام هشتم شیعیان بروند و از رنج و مشقت‌های سفر حج و سخت‌گیری‌های حکام ولایات عثمانی دیگر خبری نباشد.[۴۲]

در ایرانِ عصر صفوی تنها سیزده شهر دارای بیگلربیگی عظیم‌الشأن بودند که یکی از آن‌ها مشهد بود. بیگلربیگی مشهد حاکمان تابعی هم داشت که عبارت بودند از حکام سرخس، نیشابور، ترشیز، ابیورد، آزادوار، نسا، سبزوار، اسفراین، حورور ویساکوه، درون، تربت و بزاندوق.[۴۳] هم‌چنین ظاهراً مشهد یکی از معدود شهرهای قلمرو صفویه بوده که در روزگار شاه سلیمان و شاه سلطان حسین در آن سکه ضرب می‌شده‌است.[۴۴]

در سال ۱۱۳۵ و با آغاز حکومت شاه تهماسب دوم، ایل افغانی ابدالی به خراسان حمله کرد. مشهد سقوط کرد؛ ولی در سال ۱۱۳۸ ایرانی‌ها موفق شدند پس از یک محاصرهٔ دوماهه این شهر را باز پس گیرند.[۴۵]

خراسان در زمان نادر شاه افشار شامل بخش‌هایی از افغانستان و ماوراءالنهر بوده‌است که در سایهٔ توسعه‌طلبی‌های نظامی نادر تا مرز هند و ترکستان گسترش یافت. نادر، پایتخت را از اصفهان که یادگار طرفداران صفوی بود به خراسان انتقال داد. او با استفاده از موقعیت ژئوپولتیک خراسان توانست به اهداف سیاسی خود دست یابد. مشهد مرکز سیاسی دولت وی و دژ کلات، حصاری طبیعی در مواقع بحرانی گشت. ارتش او متکی بر نیروی رزمی قومیت‌های گوناگون به‌ویژه عشایر خراسان بود.[۴۶]

مشهد در زمان سلطنت نادر به اوج خود رسید. نادر مشهد را به پایتختی برگزید زیرا با توجه به گسترش زیاد متصرفاتش در شرق، مشهد از اصفهان، پایتخت صفویان، دارای مرکزیت بهتری بود. او یکی از بانیان بزرگ حرم علی بن موسی الرضا به‌شمار می‌آید. نادر به‌شکرانهٔ پیروزی بر ملک محمود سیستانی، گلدسته‌ای طلایی در جنوب صحن عتیق (انقلاب فعلی) و شمال‌غربی گنبد بنا کرد. در همان زمان گلدستهٔ شاه تهماسبی را — که در سمت دیگر صحن قرار داشت — برای این که با گلدستهٔ مذکور متناسب باشد خراب کرد و تجدید بنا نمود. هنگامی که نادر با غنایم فراوان از هند بازگشت هدایای زیادی به حرم عرضه داشت و دستور داد ایوان امیرعلیشیر نوایی را از نو بنا کنند و با الواح زرین بپوشانند که اکنون به نام ایوان طلای نادری مشهور است. سقاخانهٔ وسط صحن نیز به امر وی بنا گردید. هم‌چنین چهارصد جلد کتاب به کتابخانهٔ آستان قدس اهدا کرد که بدین‌ترتیب در شمار بزرگ‌ترین واقفین حرم درآمد. دوران شکوه و جلال مشهد دیری نپایید زیرا علی‌رغم توجهی که نادر به حرم و شهر داشت، سختگیری‌های پی‌درپی وی در سال‌های بعد برای مردم ساکن شهر دشوار و طاقت‌فرسا بود.[۴۷]

پس از نادر و جانشینانش، آخرین پادشاه افشاری، شاهرخ، به مدت ۵۰ سال به‌طور ضعیف و تحت نفوذ امرا و فرماندهان ایلات خراسانی و حمایت‌های احمدشاه درانی در بخش کوچکی از خراسان غربی به مرکزیت مشهد فرمان راند.[۴۶] احمد شاه و جانشین وی تیمور شاه، شاهرخ را به‌عنوان خراج‌گزار در متصرفات خراسان گماردند و بدین‌ترتیب خراسان به‌نوعی دولت حائل بین آنان و ایران تبدیل شد. سلطنت شاهرخ نابینا با وقفه‌های کوتاه‌مدت و مکرر، بدون هیچ‌گونه واقعهٔ به‌ثبت‌رسیدهٔ خاصی سپری شد. پس از مرگ تیمور شاه (۱۲۰۷) آقا محمد خان پایه‌گذار سلسلهٔ قاجار موفق شد در سال ۱۲۱۰ قلمرو حکومتی شاهرخ را تصاحب کرده و وی را به مرگ محکوم کند و این پایان جدایی خراسان از دیگر بخش‌های ایران بود.[۴۸]

در سدهٔ نوزدهم مشهد شهری دارای یک حصار و قلعهٔ نظامی جهت حفاظت از حملات بود. این شهر شش محلهٔ بزرگ و ده محلهٔ کوچک‌تر داشت. در میانهٔ شهر خیابان اصلی قرار داشت که شهر را به دو نیمه تقسیم می‌کرد و در طول آن نهر آبی جاری بود که منبع اصلی آب شهر بود. منبع اصلی درآمد شهر ناشی از حرم رضوی و زائران آن بود.[۴۹]

در دوران قاجاریه و پهلوی

نمایی از خانه‌ها و مدرسه‌ای در مشهد، سال ۱۸۵۸

اعتراض مردم مشهد به حکومت آصف‌الدوله، حاکم خراسان، اعتراض نسبت به واگذاری امتیاز تنباکو و خیزش مردمی در جریان انقلاب مشروطه، از مهم‌ترین وقایع دوران قاجاریه در مشهد به‌شمار می‌رود. مشهد در زمرهٔ نخستین شهرهای کشور بود که مردم آن نسبت به انعقاد قرارداد تنباکو و ورود کارکنان شرکت رژی به این شهر، در روز ۱۳ مهر ۱۲۷۰ اعتراض کردند و دست به تظاهرات زدند. واکنش مأموران فتحعلی‌خان صاحب دیوان، حاکم وقت خراسان، به این اعتراض، استفاده از زور و سرکوب معترضان بود. با ضرب و جرح راهپیمایان، تعداد زیادی از مردم مشهد در اعتراض به این رفتار در مسجد گوهرشاد متحصن شدند. ناصرالدین شاه ناچار شد اجرای قرارداد را در مشهد، شش ماه به تأخیر بیندازد و پس از آن نیز اجرای قرارداد در مشهد اجباری نبود.[۵۰]

مشهد، مرکز ایالت خراسان، نقشی بارز در مبارزات ضد استبدادی ایرانیان — که به انقلاب مشروطه منجر شد — ایفا کرده‌است و برخی کارشناسان، با اتکا به همین سابقهٔ مبارزاتی، برای این شهر نقشی پیشروانه و الهام‌بخش در روند پیروزی انقلاب مشروطه قائل شده‌اند. با پیروزی انقلاب مشروطه، و به‌رغم مبارزات آزادی‌خواهان، فضای مشهد اختناق‌آلود و پرتنش شد و مشروطه‌خواهان در رسیدن به آرمان‌های خویش توفیق چندانی نیافتند. بسیاری از آزادی‌خواهان مشهد دستگیر، زندانی، و تبعید شدند و مشروطه و مشروطه‌خواهی در این شهر منزوی و سرکوب شد. برخلاف نظر رایج، که انزوای مشروطه در مشهد را به عدم‌اقبال مردم این شهر نسبت به مشروطه نسبت می‌دهد، مشکل اصلی این شهر، علاوه‌بر وجود نهادهای مشروعه‌خواه، حضور گستردهٔ نیروهای روسی و مداخلات و کارشکنی آن‌ها در راه پیشبرد مشروطه بوده‌است. مداخلات روس‌ها در مشهد سرانجام منجر به ماجرای به‌توپ‌بستن حرم علی بن موسی الرضا شد. روس‌ها این اقدام را به‌منظور ترساندن مشروطه‌خواهان مشهد و دادن هشدار به دولت مشروطه و مشروطه‌خواهان دیگر شهرها انجام دادند. به‌این‌ترتیب مشروطه‌خواهان در مشهد به‌شدت منزوی و سرکوب شدند و ناامیدی و رخوت نه فقط مشهد بلکه سراسر نواحی شمالی و دیگر ایالات ایران را فراگرفت.[۵۱]

در سال ۱۲۹۰ یوسف خان از خواص هرات با نام محمدعلی‌شاه در مشهد اعلام استقلال کرد. روس‌ها به این بهانه در ۹ فروردین ۱۲۹۱، مشهد را به‌توپ بستند و بسیاری از مردم، شهروندان و زائرین کشته شدند. پس از این واقعه یوسف خان توسط ایرانیان، زندانی و به‌مرگ محکوم شد.[۵۲][۵۳][۵۴]

مهم‌ترین واقعهٔ تاریخ سیاسی معاصر مشهد، واقعه مسجد گوهرشاد در زمان رضاشاه است. در ۲۱ تیر ۱۳۱۴ جمعیت زیادی در مسجد گوهرشاد تجمع کردند و علیه اقدامات دولت در رابطه با قوانین برای مدرن‌سازی ایران — مانند اجباری‌شدن برسرنهادن کلاه شاپو — اعتراض نمودند. مأمورین نظامی و انتظامی با مردم درگیر شدند و تعدادی از مردم درون مسجد کشته شدند. در این واقعه تعداد بسیاری مجروح و بازداشت شدند. کشتار مردم در این مسجد به‌اندازه‌ای بود که به‌نقل از شاهدان عینی چند کامیون جنازه از صحنهٔ کشتار خارج کردند.[۵۵]

طرح جامع شهر مشهد در سال ۱۳۵۲

توسعهٔ شهر در دهه ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۵ در جنوب‌غربی و غرب صورت گرفت. راه‌آهن و فرودگاه تأثیر زیادی بر چگونگی هدایت توسعه داشته‌اند. در دهه ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۵، جادهٔ جدید تهران باعث توسعهٔ شهر به سمت جنوب گردید. از سال ۱۳۴۵ به‌بعد توسعهٔ شهر منطبق با طرح جامع هدایت شده‌است. در سال ۱۳۵۵ محور اصلی جادهٔ سنتو، دانشگاه فردوسی و پارک ملت توسعهٔ شهر را به‌سمت غرب تشدید نمودند. این شهر قرار بود به دو قسمت مذهبی–سنتی (مشهد شرقی یا رضوی) و توریستی–مدرن (مشهد غربی یا پهلوی) تقسیم شود، که با انقلاب اسلامی ناکام ماند.[۵۶]

در سال ۱۳۴۷ طرح نوسازی اطراف حرم علی بن موسی الرضا توسط معمار و شهرساز ایرانی، داریوش بوربور، ارائه شد و در سال ۱۳۵۰ به‌تصویب رسید. در سال ۱۳۵۵ ساختمان‌های اطراف به منظور آماده‌سازی برای اجرای نوسازی تخریب شدند و کسبهٔ ساختمان‌های مشمول تخریب، به بازار وسیعی که بدین‌جهت طراحی و اجرا شده‌بود، منتقل گردیدند. پس از انقلاب این طرح ادامه نیافت.[۵۷]

مشهد در دوران جمهوری اسلامی

در دورهٔ شهرداری شهردار پژمان، توسعه طبق طرح جامع پیشین با پاره‌ای تغییرات انجام گردید و شهرستان بینالود به‌عنوان بخش گردشگری مشهد معرفی گردید. اکنون، ساختار کالبدی شهر به صورت قطاعی است. مراکز تجاری و خدماتی در اطراف حرم و قطاع غربی تمرکز یافته‌اند و واحدهای مسکونی در دو محور غرب و شرق قرار دارند.[۵۶]

در سال‌های اخیر حرکت ساخت و سازهای مدرن در مشهد شتاب بیشتری گرفته‌است. براساس چشم‌انداز مشهد در سال ۱۴۰۰ این شهر به شهری مدرن با معماری اسلامی–مدرن تبدیل خواهد شد. در این راستا ۴۸ پروژهٔ بزرگ معماری برای شهر در نظر گرفته شده‌است.[۵۸] بااین‌حال، برخی از کارشناسان معتقدند که این پروژه‌ها جلوهٔ اسلامی شهر را خدشه‌دار می‌کند.[۵۹][۶۰] هم‌چنین ساخت‌وسازهای جدید در اطراف حرم علی بن موسی الرضا باعث شده که خط آسمانی و منظر تاریخی و فرهنگی مجموعهٔ حرم مورد تعرض قرار گیرد.[۶۱][۶۲] این مسئله باعث بروز واکنش‌هایی از سوی برخی چهره‌های مذهبی و سیاسی شد؛[۶۳] و همین‌طور ثبت شدن این مجموعه در میراث جهانی یونسکو را با مشکل روبرو کرده‌است.[۶۴]

جغرافیای طبیعی

موقعیت جغرافیایی

شهر مشهد مرکز استان خراسان رضوی با ۳۵۱ کیلومتر مربع مساحت،[۴] در شمال‌شرق ایران و در طول جغرافیایی ۵۹ درجه و ۱۵ دقیقه تا ۶۰ درجه و ۳۶ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۴۳ دقیقه تا ۳۷ درجه و ۸ دقیقه و در حوضهٔ آبریز کشف‌رود، بین رشته‌کوه‌های بینالود و هزارمسجد واقع است. ارتفاع شهر از سطح دریا حدود ۱۰۵۰ متر (حداکثر ۱۱۵۰ متر و حداقل ۹۵۰ متر) است.[۵]

زمین‌شناسی

دشت مشهد به‌صورت دره‌ای وسیع دارای ابعادی به‌طول بیش از ۱۰۰ کیلومتر و عرض متوسط حدود ۲۵ کیلومتر و وسعت حدود ۲۵۰۰ کیلومتر مربع است. دشت مشهد با مختصات طول جغرافیایی ´۲۱:°۵۸ تا ´۰۸:°۶۰ درجهٔ شرقی و عرض جغرافیایی ´۴۰:°۳۵ تا ´۰۳:°۳۶ درجهٔ شمالی در حوضهٔ آبریز رودخانهٔ کشف‌رود در خراسان رضوی قرار دارد. از میان سازندهای موجود در این دشت، سازند مزدوران (سازند دوران دوم) در رابطه با منابع آب زیرزمینی حائز اهمیت است. این سازند که از رسوبات سخت کربناته تشکیل شده، به‌دلیل وجود فضاهای خالی کارستی، قادر است سفره‌های آب زیرزمینی را به وجود آورد. ازجمله منابع آب سطحی این دشت نیز می‌توان به خود رودخانهٔ کشف‌رود اشاره کرد. این رودخانه در گذشته دارای آب زیادی بوده؛ ولی درحال‌حاضر به‌علت پایین‌افتادن سطح آب زیرزمینی و در نتیجه قطع‌شدن زهکش‌ها تنها در مواقع سیلابی شدید، مقداری آب از سرشاخه‌های آن وارد می‌شوند.[۶۵]

اقلیم

نقشهٔ اقلیمی ایران. شهر مشهد در منطقهٔ مدیترانه‌ای با باران بهاره قرار گرفته‌است.

██ معتدل خزری بسیار مرطوب

██ معتدل خزری

██ مدیترانه‌ای با باران بهاره

██ مدیترانه‌ای

██ کوهستانی سرد

██ کوهستانی بسیار سرد

██ نیمه‌بیابانی سرد

██ نیمه‌بیابانی گرم

██ بیابانی خشک

██ بیابانی خشک گرم

██ خشک ساحلی گرم

██ خشک ساحلی

مشهد به‌دلیل موقعیت جغرافیایی خاص که در منطقهٔ مرزی بین شمال و جنوب خراسان قرار دارد و نیز تداخل جبهه‌های مختلف آب‌وهوایی، دارای آب‌وهوا و خصوصیات ویژهٔ اقلیمی است و قسمت اعظم دشت مشهد–نیشابور، جزء اقلیم سرد و خشک و قسمتی از دشت مشهد–قوچان، نیمه‌خشک و سرد و بخش کوچکی از بلندترین ارتفاعات رشته‌کوه‌های بینالود و هزارمسجد جزء اقلیم مرطوب سرد است و درمجموع شهر مشهد دارای آب‌وهوای متغیر، اما معتدل و متمایل به سرد و خشک است و از تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد و مرطوب برخوردار است.[۶۶] وزش بادها در شهر مشهد بیشتر در جهت جنوب‌شرقی به شمال‌غربی است. بیشینهٔ درجه حرارت در تابستان‌ها ۴۳ درجه بالای صفر و کمینهٔ آن در زمستان‌ها ۲۳ درجه زیر صفر است.[۶۷]

میانگین دما و بارش برای آب و هوای مشهد در سال ۲۰۱۴
ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر
دمای بیشینه (°C) ۶٫۲ ۸٫۶ ۱۴٫۱ ۲۰٫۸ ۲۶٫۸ ۳۲٫۴ ۳۴٫۴ ۳۲٫۸ ۲۸٫۸ ۲۲ ۱۵٫۸ ۹٫۶ Ø ۲۱
دمای کمینه (°C) -۵٫۱ -۲٫۹ ۲٫۳ ۷٫۹ ۱۱٫۹ ۱۵٫۶ ۱۷٫۹ ۱۵٫۳ ۱۰٫۴ ۵٫۴ ۱٫۳ -۲٫۷ Ø ۶٫۴
بارش (mm) ۳۳٫۱ ۳۶٫۴ ۵۲ ۴۸٫۸ ۲۵٫۵ ۳ ۰٫۹ ۰٫۷ ۱٫۵ ۱۱٫۲ ۱۵٫۷ ۲۶٫۹ Σ ۲۵۵٫۷
روزهای بارانی ۵٫۸ ۶٫۳ ۸٫۳ ۷٫۴ ۴٫۴ ۰٫۸ ۰٫۳ ۰٫۲ ۰٫۵ ۲ ۲٫۷ ۴٫۵ Σ ۴۳٫۲
دما
۶٫۲
-۵٫۱
۸٫۶
-۲٫۹
۱۴٫۱
۲٫۳
۲۰٫۸
۷٫۹
۲۶٫۸
۱۱٫۹
۳۲٫۴
۱۵٫۶
۳۴٫۴
۱۷٫۹
۳۲٫۸
۱۵٫۳
۲۸٫۸
۱۰٫۴
۲۲
۵٫۴
۱۵٫۸
۱٫۳
۹٫۶
-۲٫۷
ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر
بارش ۳۳٫۱
۳۶٫۴
۵۲
۴۸٫۸
۲۵٫۵
۳
۰٫۹
۰٫۷
۱٫۵
۱۱٫۲
۱۵٫۷
۲۶٫۹
  ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر


منبع: سرویس اطلاعاتی آب و هوای جهان[۶۸]

زمین‌لرزه

مقایسهٔ نسبی میزان خطر زمین‌لرزه در نقاط مختلف ایران؛ نقاط سرخ‌تر نقاطی هستند که شتاب حداکثر جنبش زمین در آن‌ها بیش‌تر است.

منطقهٔ خراسان در طول تاریخ همیشه یکی از فعال‌ترین مناطق زمین‌لرزه‌خیز کشور بوده‌است. آمار چهل سال گذشته نشان می‌دهد که بیش از نیمی از قربانیان زمین‌لرزه در ایران را قربانیان این منطقه تشکیل می‌دهند.[۶۹] زلزله‌های زیادی در مشهد رخ داده که حدود ۱۴ واقعه متعلق به سال‌های ۱۰۰۸، ۱۰۵۲، ۱۰۵۳، ۱۰۵۹، ۱۰۷۷، ۱۰۸۴، ۱۰۸۷، ۱۱۱۸، ۱۱۱۹، ۱۲۱۴، ۱۲۳۲، ۱۲۳۶، ۱۲۵۴، ۱۲۷۴ ه‍.ق در کتب تاریخ به ثبت رسیده‌است. در پانزدهم ربیع‌الثانی سال ۱۰۸۴ ه‍.ق به هنگام سلطنت شاه سلیمان صفوی زمین‌لرزهٔ ویرانگری در مشهد رخ داده که حدود دوسوم شهر مشهد ازجمله گنبد حرم علی بن موسی الرضا، سقف گنبد مسجد گوهرشاد و مدارس پریزاد، دودر، مدرسهٔ بالاسر، مدرسهٔ پایین‌پا آسیب فراوان دیده و حدود چهارهزار نفر از مردم مشهد زیر آوار کشته شدند.[۷۰][۷۱]

یکی از گسل‌های مشهد، گسل شمال مشهد است. این گسل ادامهٔ گسل توس است که در شمال شهر توس از گسل کشف‌رود منشعب شده و با امتداد شمال‌غرب–جنوب‌شرق از گوشهٔ شمالی مشهد عبور می‌کند. در گزارش شماره ۷۲ سازمان زمین‌شناسی این گسل تحت عنوان گسل توس نامیده شده‌است. در گزارش مزبور ادامهٔ گسل به سمت شمال‌شرق که توسط آبرفت پوشیده شده به صورت گسل احتمالی نشان داده شده‌است. بربریان و همکاران، کانون سطحی زلزلهٔ تاریخی ۱۵۹۸ مورخ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۷۳ با بزرگی ۶/۶، اول آوریل ۱۶۷۸ و ۲۶ فوریه ۱۸۸۳ را در مجاورت گسل احتمالی توس مشخص نموده‌اند.[۷۲]

جمعیت‌شناسی

تغییرات جمعیت مشهد بین سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۹۵[۷۳]

شهر مشهد، در سدهٔ اخیر از رشد جمعیت بالایی برخوردار بوده‌است. در نخستین سرشماری رسمی ایران که در سال ۱۳۳۵ انجام گرفت، این شهر، با ۲۴۱٬۹۸۹ نفر جمعیت پس از شهرهای تهران، تبریز و اصفهان، چهارمین شهر پرجمعیت ایران بود. در سرشماری بعدی و در سال ۱۳۴۵، این شهر پس از تهران و اصفهان، جایگاه سوم را در بین شهرهای ایران داشت. در سرشماری سال ۱۳۵۵، مشهد، پس از تهران، دومین شهر پرجمعیت ایران بود و تا آخرین سرشماری در سال ۱۳۹۵، همین جایگاه را داشته‌است.[۷۳] براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر مشهد در این سال، بالغ بر ۳٬۰۰۱٬۱۸۴ تن بوده‌است.[۱]

هرم جمعیتی شهر مشهد در سال ۱۳۹۰[۷۴]
مردانسنزنان
۶۹٬۸۲۱ ۶۵+ ۷۱٬۳۶۲
۲۹٬۶۷۴ ۶۰–۶۴ ۳۲٬۴۷۶
۴۹٬۵۲۱ ۵۵–۵۹ ۴۸٬۶۰۳
۶۷٬۲۰۶ ۵۰–۵۴ ۶۶٬۸۱۱
۷۶٬۲۱۹ ۴۵–۴۹ ۷۵٬۷۸۴
۸۹٬۷۱۰ ۴۰–۴۴ ۹۰٬۵۳۰
۱۰۳٬۵۰۳ ۳۵–۳۹ ۹۹٬۴۶۱
۱۳۲٬۲۷۸ ۳۰–۳۴ ۱۳۲٬۱۹۶
۱۶۹٬۰۲۸ ۲۵–۲۹ ۱۶۸٬۱۸۲
۱۵۱٬۶۰۱ ۲۰–۲۴ ۱۶۰٬۴۷۰
۱۱۱٬۸۰۰ ۱۵–۱۹ ۱۱۴٬۷۰۴
۱۰۷٬۷۱۷ ۱۰–۱۴ ۱۰۵٬۱۲۴
۱۰۹٬۴۱۳ ۵–۹ ۱۰۴٬۳۲۸
۱۲۰٬۰۹۳ ۰–۴ ۱۱۴٬۶۷۲

قومیت

نظرسنجی سال ۱۳۸۹

طی پژوهشی که شرکت پژوهشگران خبره پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۸۹ انجام داد و براساس یک بررسی میدانی و یک جامعه آماری از میان ساکنان ۲۸۸ شهر و حدود ۱۴۰۰ روستای سراسر کشور، درصد اقوامی که در این نظرسنجی نمونه‌گیری شد در مشهد به قرار زیر بود:[۷۵]

اقوام کلانشهر مشهد
قومیت درصد
فارس
  
۹۳٫۵٪
ترک
  
۳٫۴٪
شمالی
  
۰٫۵٪
کرد
  
۱٫۵٪
عرب
  
۰٫۵٪
سایر
  
۰٫۵٪

در مشهد جمعیت قابل‌توجهی از مهاجران افغان سکونت دارند. این مهاجران بیشتر پس از حملهٔ شوروی سابق به افغانستان و ظهور طالبان و متعاقب آن حمله به افغانستان توسط آمریکا و نیروهای ناتو، به ایران مهاجرت کردند. درخلال سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ جمعیتی قریب به ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر به‌صورت گروهی به کشور و به‌تبع آن به استان خراسان و شهر مشهد وارد شدند. پس از حملهٔ آمریکا به افغانستان، حدود یک میلیون نفر مهاجر مجاز و ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر مهاجر غیرمجاز به کشور وارد شدند. ازسوی‌دیگر، هم‌زمان با آغاز جنگ ایران و عراق جمعیتی دیگر از آوارگان عراقی نیز در اثر بروز جنگ و ناآرامی مجبور به ترک عراق شده که بسیاری از آن‌ها به‌دلیل باورهای دینی و اعتقادی و روابط اجتماعی و فرهنگی با شهروندان ایرانی، در استان خراسان رضوی به‌ویژه شهر مشهد و سایر شهرستان‌های استان — مانند نیشابور — اسکان یافتند و بسیاری از آنان با زنان ایرانی ازدواج کرده و تشکیل خانواده داده‌اند. براساس طرح جامع سرشماری و شناسایی اتباع خارجی در سال ۱۳۷۹–۱۳۸۰ جمعیتی در حدود ۱۴۲٬۰۰۰ نفر تبعهٔ افغانی، ۱۳٬۹۰۰ نفر تبعهٔ عراقی و ۱۰۰ نفر سایر ملل در استان خراسان رضوی شناسایی شدند. هم‌اکنون براساس آمارهای موجود نزدیک به ۶۰٬۰۰۰ نفر دانش‌آموز تبعهٔ خارجی که ۹۰٪ آنان را اتباع افغانستان تشکیل می‌دهند در مدارس دولتی مشغول به تحصیل هستند. هم‌چنین قریب به ۲۷۰۰ نفر دانشجوی تبعهٔ خارجی در مراکز آموزش عالی استان مشغول به تحصیل هستند.[۷۶] برطبق آمار ادارهٔ کل امور اتباع و مهاجرین استانداری خراسان رضوی، ۹۵٪ مهاجرین این استان در مشهد ساکن هستند.[۷۷]

در سال‌های اخیر، مشهد شاهد مهاجرت اقوام بلوچ و کرد نیز بوده‌است. این موضوع سبب واکنش برخی از روحانیون کشور نظیر مکارم شیرازی شده‌است. بنابر گفتهٔ آنان، این مهاجران، که عمدتاً اهل تسنن هستند، با خرید ملک و زمین در مشهد و دیگر شهرهای کشور مانند شیراز و ارومیه، درصدد تغییر بافت مذهبی این شهرها بوده و زمینه را برای نفوذ وهابیت و نیروهای تکفیری فراهم می‌کنند.[۷۸][۷۹] درواکنش به این اظهارات، مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، این سخنان را نگران‌کننده و ناشی از بالارفتن سن و زودباوری آیت‌الله مکارم عنوان کرد.[۷۸]

زبان

زبان مردم مشهد، زبان فارسی با گویش و لهجهٔ مشهدی است. این لهجه سرشار از واژه‌های کهن و ریشه‌دار زبان فارسی است. لهجهٔ مشهدی یکی از لهجه‌های مهم و تأثیرگذار فارسی به‌شمار می‌آید و به‌نوعی خاستگاه ادبیات اصیل شاعران ناماوری چون فردوسی، عطار و خیام است. این لهجه را شاخه‌ای از فارسی دری می‌دانند و بسیاری از واژگان گمشدهٔ این زبان را می‌توان در گفتار عامیانهٔ مشهدی‌ها جست‌وجو کرد.[یادداشت ۴] به‌واسطهٔ اختلاط و ارتباط نزدیک مشهدی‌ها با سایر اقوام، ردپایی از زبان‌ها و گویش‌های دیگر نظیر عربی، ترکی، مغولی، افغانستانی (پشتون)، کُردی، انگلیسی، هندی، روسی و فرانسوی را می‌توان در آن دید.[۸۰]

تقی وحیدیان کامیار، استاد دانشگاه فردوسی مشهد می‌گوید:[۸۱]

نزدیک‌ترین گویش به فارسی معیار، گویش مشهدی است، به‌طوری‌که اصیل‌ترین و ریشه‌دارترین فارسی را می‌توان از مردم این شهر شنید.

وی می‌افزاید:

برخلاف تصور عامه، که ریشه‌های زبان فارسی را از فارس و شیراز می‌دانند، فارسی دری اصیل از توس قدیم، نیشابور و مشهد کنونی انتشار یافته‌است.

مهدی سیدی، پژوهشگر و کارشناس در زمینهٔ لهجه و گویش مشهدی، می‌گوید:[۸۱]

لهجه و گویش مشهدی، یا به‌عبارت علمی‌تر، فارسی مشهدی، یکی از مؤثرترین گویش‌ها در فارسی دری است؛ چراکه خاستگاه فارسی دری و همچنین ادبیات اصیل فارسی این گویش و زبان زیباست.

امروزه کمتر کسی در بین قشر جوانِ مشهد با این لهجه صحبت می‌کند. بیشترِ جوانان مشهدی، صحبت‌کردن با این لهجه را نوعی سرشکستگی می‌پندارند. بااین‌همه، هنوز این لهجه و گویش در میان قدیمی‌ها رواج دارد. کارشناسان، یکی از دلایل عدم‌اقبال مردم نسبت به لهجهٔ مشهدی را عملکرد نه‌چندان مثبت صداوسیما می‌دانند.[۸۲]

مذهب

گنبد کلیسای مسروپ مقدس (مشهد)

بیشتر مردم شهر مشهد، مسلمان و شیعهٔ دوازده امامی هستند. این موضوع به‌واسطهٔ وجود حرم علی بن موسی الرضا در این شهر نیز تشدید شده‌است. بااین‌حال، اقلیت‌های دینی دیگری نیز در مشهد وجود داشته یا دارند.

در مشهد محله‌ای به نام «محلهٔ جدید» وجود دارد که مجتمع مسکونی یهودیان در مشهد بود. این محله منازل بزرگ و محکم با دیوارهای بلند داشت و خانه‌ها از داخل با یکدیگر مرتبط بود. اقلیت یهودی مشهد که بینش و هوشیاری اقتصادی داشتند با توسعهٔ عمرانی مشهد به خیابان‌های جنت و جم (پاسداران کنونی) نقل‌مکان کردند و عده‌ای هم به اسرائیل مهاجرت کردند.[۸۳]

مهاجران ارمنی از اواخر قرن نوزدهم م و در زمان حکومت قاجار از مرز باجگیران و درگز وارد این استان شدند و سپس در شهرهای مشهد، قوچان، نیشابور، شیروان، سبزوار، بجنورد و درگز اقامت گزیدند. بعدها تجار ارمنی از مناطق دیگر ایران مانند آذربایجان و اصفهان نیز به این استان نقل‌مکان کردند و به کارهای تجاری و صنعتی مشغول شدند. اکثر کارخانه‌های ارمنیان کارخانه‌های تصفیهٔ پنبه، تولید الکل صنعتی و پزشکی، قیرسازی و نخ‌ریسی بودند. مطابق برخی منابع، در ۱۹۶۵، ۵۱ خانوار ارمنی در مشهد اقامت داشته‌اند و مطابق آمار ۱۹۶۶، ۳۲۰ ارمنی در مشهد و ۵۲۱ ارمنی در کل استان خراسان ساکن بوده‌اند. در ۱۹۱۳، ارمنیان مشهد مدرسهٔ هایکازیان را — که در واقع شعبه‌ای از مدرسه هایکازیان تهران بود — تأسیس کردند. در ۱۹۴۱، کلیسای مسروپ مقدس، که نزد اهالی به «کلیسای حضرت مریم» نیز معروف است، احداث شد. اهالی ارمنی شهر مشهد دارای گورستان ویژهٔ خود بوده‌اند که سال تأسیس آن به ۱۹۴۴ بازمی‌گردد. در این گورستان نمازخانه‌ای هم وجود داشت. غیر از سنگ قبرهای متعلق به ارمنیان، در قسمت خاصی از آن قطعه‌ای به ۳۲ سرباز لهستانی که در زمان جنگ جهانی دوم در محلی نزدیک قوچان کشته شده‌بودند اختصاص یافته‌بود. انجمن فرهنگی ـ ورزشی آرارات نیز از ۱۹۸۳ در این شهر شعبه‌ای ایجاد کرده‌است که تاکنون به فعالیت‌های فرهنگی ورزشی خود ادامه می‌دهد.[۸۴]

در مشهد اقلیتی از بهاییان نیز هستند، اما به‌دلیل فقدان آمار رسمی تعداد آنان مشخص نیست. در سال ۱۳۴۵، در اوایل صدارت امیرعباس هویدا، ایران به ۲۴ «قسمت امری» تقسیم می‌شد.[یادداشت ۵] هر قسمت امری دارای مرکزی بود که محفل آن به «محفل روحانی مرکز قسمت امری» موسوم بود و خراسان به مرکزیت مشهد یکی از آن قسمت‌های امری بود. در سال ۱۳۴۹ تعداد مراکز قسمت امری ایران به ۶۷ مرکز رسید و در «نقشهٔ پنج ساله»، که به اواخر دوران سلطنت پهلوی تعلق دارد، باید تعداد محافل محلی ایران به ۱۱۰۰ محفل می‌رسید.[۸۵]

جاذبه‌های گردشگری

جاذبه‌های مذهبی

در تاریخ ۸ آبان ۱۳۸۸ مصادف با سالروز تولد امام هشتم شیعیان، توسط محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مشهد رسماً به عنوان «پایتخت معنوی ایران» انتخاب شد.[۸۶] مهم‌ترین مکان مذهبی شهر مشهد که مهم‌ترین مکان مذهبی ایران نیز هست، حرم علی بن موسی‌الرضا است که سالانه پذیرای بیش از ۲۷ میلیون زائر داخلی[۸۷] و دو میلیون زائر خارجی[۸۸] است. موزه‌های آستان قدس رضوی نیز — که خود شامل چندین موزه است — در مجموعهٔ حرم قرار دارد.

آرامگاه علی بن موسی الرضا و سایر مکان‌های مذهبی

آرامگاه علی بن موسی الرضا در مشهد که با نام حرم امام رضا و حرم رضوی شناخته می‌شود، مجموعه‌ای دربرگیرندهٔ آرامگاه علی بن موسی الرضا و بناهایی دیگر است. این مجموعه از نظر مساحت بزرگترین و از لحاظ جمعیت دومین مسجد در جهان است. این مجموعه شامل مسجد گوهرشاد، یک موزه، دو کتابخانه، چهار مدرسه علوم دینی،[۸۹] یک گورستان، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، یک سالن غذاخوری برای زائران، رواق‌های وسیع برای نمازگزاران و چندین ساختمان دیگر است. این مجموعه یکی از مراکز گردشگری در ایران است.[۹۰] حرم به‌تنهایی محوطه‌ای به مساحت ۲۶۷٬۰۷۹ مترمربع را پوشش می‌دهد و درصورتی‌که هفت صحن با مساحت ۳۳۱٬۵۷۸ به آن افزوده شود، مساحت نهایی مجموعه ۵۹۸٬۶۵۷ مترمربع می‌شود.[۹۱] هر سال مراسم غبارروبی در این مکان انجام می‌شود.[۹۲]

دیگر مسجدها، حسینیه‌ها و امامزاده‌ها ازجمله مکان‌های مذهبی هستند که دارای زیارت‌کنندگان فراوانی هستند. مسجد جامع گوهرشاد واقع در محدودهٔ حرم رضوی، مسجد هفتاد و دوتن، مصلی طرق، مسجد و حسینیه کرامت، آرامگاه پیر پالاندوز، آرامگاه شیخ نخودکی، گنبد خشتی، گنبد سبز و آرامگاه خواجه ربیع ازجمله مکان‌های مذهبی مشهد هستند. هم‌چنین امامزاده ناصر و یاسر در نزدیکی طرقبه و آرامگاه امامزاده یحیی در جاده سرخس، آرامگاه خواجه اباصلت و آرامگاه خواجه مراد در جاده فریمان در نزدیکی مشهد قرار دارند.[۹۳]

جاذبه‌های تاریخی

از سناباد و توس قدیم آثار تاریخی زیادی بر جای نمانده‌است. هم‌اکنون شهر توس در حال بازسازی است. چهار طاقی بازه هور از قدیمی‌ترین بناهای موجود در محدودهٔ شهر است که زمان ساخت آن را سدهٔ سوم م تخمین می‌زنند.[۹۴]

برخی از جاذبه‌های تاریخی مشهد عبارتند از: آرامگاه نادرشاه، آرامگاه خواجه ربیع، آرامگاه فردوسی، ایستگاه راه‌آهن، گنبد خشتی، گنبد هارونیه و مدرسه عباسقلیخان.[۹۵]

جاذبه‌های طبیعی

کوهسنگی مشهد

جاذبه‌های طبیعی که در نزدیکی شهر مشهد قرار دارند، شامل ییلاقات شاندیز، طرقبه، زشک، روستای کنگ، نغندر، جاغرق، چالیدره، پارک جنگلی وکیل‌آباد، باغ‌وحش وکیل‌آباد، آبشار ارتکند، پارک جنگلی نه‌دره در دو کیلومتری جنوب مشهد، پارک کوهسنگی، آبشار قره سو، دره اخلمد، فریزی، سد ارداک، هفت حوض، چشمه گیلاس و چشمه گراب هستند.[۹۶][۹۷]

  • پارک جنگلی طرق (انقلاب) در حاشیهٔ جنوب‌شرق مشهد، در نزدیکی پلیس راه، یکی از بزرگ‌ترین اماکن در اسکان و ارائه خدمات گردشگری به شهروندان و زائران است. این پارک در سال ۱۳۴۰ احداث شده، و در سال ۱۳۷۹ بازپیرایی گردیده‌است. پارک جنگلی طرق دارای فضاهای تفریحی، فرهنگی، ورزشی و تجاری با ۲۱۰ هکتار فضای جنگلی و ۱۱۲هزار مترمربع فضاهای عمرانی است. این پارک جنگلی دارای تیپ‌های درختی پهن‌برگ، مخلوط و سوزنی‌برگ بوده و اقاقیا و زبان‌گنجشک بیشترین نوع در سطح این محدوده است.[۹۸]

فضای شهری

برخی پارک‌ها و پارک‌های آبی مشهد عبارتند از: پارک کوهسنگی، پارک و شهربازی ملت، کوهستان‌پارک خورشید، پارک بانوان (حجاب)، پارک ریحانه (بانوان)، باغ ملی، پارک پردیس قائم، پارک بزرگ وحدت، پارک بسیج (گلشهر)، پارک امت، پارک میرزاکوچک‌خان، پارک مینیاتوری، باغ گل‌ها، سرزمین موج‌های آبی، پارک آبی ایرانیان، پارک ساحلی آفتاب و سرزمین موج‌های خروشان.[۹۹][۱۰۰][۱۰۱]

برخی از مهم‌ترین مراکز خرید شهر مشهد عبارتند از: بازار رضا، مجتمع تجاری پروما، بازار بین‌المللی، بازار خیام، مجتمع آلتون، مجتمع تجاری الماس شرق و مجتمع تجاری وصال.[۱۰۲]

تقسیمات شهری

مناطق شهری

مشهد حدود ۳۵۱ کیلومتر مربع وسعت دارد. براساس آمارنامهٔ مشهد ویرایش سال ۹۴، این شهر دارای ۱۳ منطقهٔ شهری، ۴۱ ناحیهٔ شهرسازی، ۳۸ ناحیهٔ خدماتی و ۱۵۸ محله است.[۴] شهر مشهد دارای ۱۱ ناحیه و مرکز پستی است.[۱۰۳]

محله‌های مشهد

مشهد دارای محله‌ها و شهرک‌های متعددی است. به‌خاطر نزدیکی آبادی‌های سناباد و نوغان به محل دفن علی بن موسی الرضا و هم‌چنین جاذبهٔ خود مدفن، بیشتر محله‌های قدیمی مشهد در اطراف حرم علی بن موسی الرضا شکل گرفته‌است و کم‌کم بر وسعت آن‌ها افزوده گشته و در خود مجموعهٔ شهر ادغام گشته‌اند. به‌عنوان نمونه، هم‌اکنون نوغان، از محله‌های اطراف حرم است و سناباد نیز وضعیت مشابهی دارد و اکنون به‌عنوان یکی از محله‌ها و خیابان‌های شهر مشهد شناخته می‌شود.[۴]

شهرداری مشهد

شهردار کنونی شهر مشهد محمدرضا کلایی[۱۰۴] است. بودجهٔ شهرداری مشهد در سال ۱۳۹۴ بالغ بر ۹۶۰۰ میلیارد تومان است.[۱۰۵]

حوزهٔ شهردار

حوزهٔ شهردار، حوزهٔ زیرنظر شخص شهردار مشهد و به‌منظور ایجاد هماهنگی و اعمال مدیریت در واحدهای حوزهٔ شهردار و نیز اعمال نظارت و کنترل مجموعهٔ واحدهای شهرداری به‌ویژه مدیران مناطق تشکیل شده‌است. میزان اختیارات و مسئولیت‌های این حوزه از سوی شهردار وقت، طی ابلاغ داخلی تعیین و مشخص می‌گردد.[۱۰۶]

اقتصاد

الگوهای کشت زعفران در جهان
A map showing the primary saffron-producing nations.

نقشهٔ کشورهای اولیهٔ تولیدکنندهٔ زعفران.
— مناطق عمده.
— مناطق کوچک رو به رشد.
— مناطق دارای تولید اندک.
— مراکز تجاری عمده (فعلی).
— مراکز تجاری عمده (در گذشته).
فروش زعفران در بازارهای مشهد

اقتصاد مشهد بیشتر بر روی زعفران، زرشک، نبات، آجیل و خشکبار و چرم صنعتی (به‌صورت زینتی) و صنعت فرش قرار دارد. هم‌چنین زائران حرم رضوی و توریست‌ها از منابع درآمدزایی این شهر هستند؛ به‌طوری‌که صنعت هتل‌داری، یکی از صنایع پررونق در این شهر محسوب می‌شود و ۹۰٪ گردشگران خارجی که به ایران سفر می‌کنند، از مشهد دیدن می‌کنند.[۱۰۷] از دیگر محصولات مهم کشاورزی مشهد غلات، چغندر قند و محصولات جالیزی است.

مشهد تنها در فصل تابستان سال ۱۳۸۹ پذیرای بیش از ۱۳میلیون مسافر بوده‌است.[۱۰۸] وجود آرامگاه علی بن موسی الرضا در مشهد موجب شده‌است که سالانه تعداد زیادی از گردشگران و جهانگردان به مشهد سفر کنند.

صنایع

صنایع غذایی، نساجی، شیمیایی و کانی غیرفلزی و صنایع قطعه‌سازی و فولاد کشاورزی از عمده‌ترین صنایع مشهد به‌شمار می‌آیند. مشهد یکی از قطب‌های اصلی تولید چرم در ایران به‌شمار می‌آید و کارخانه‌هایی نظیر «چرم مشهد» در این شهر قرار دارند. هم‌چنین در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری در بخش پروژه‌های کلان اداری–تجاری رونق یافته‌است.[۱۰۹] از دیگر صنایع موجود در مشهد می‌توان به صنایع غذایی، پوشاک، تولید مصالح ساختمانی، صنایع فلزی و صنایع دستی نیز اشاره کرد که از این میان حدود ۴۰٪ صنایع مشهد متعلق به صنایع غذایی، صنایع فلزی و صنایع دستی است.[۱۱۰]

قالی مشهد

قالی‌بافی در شهر مشهد حدود پنج قرن قدمت دارد. یکی از قدیمی‌ترین فرش‌های مشهد که موجود است، نوعی فرش نماز (سجاده) است که توسط شاه تهماسب به سلیمان باشکوه در سال ۱۵۵۶ م هدیه شده‌است.[۱۱۱][۱۱۲]

شهرک‌های صنعتی

شهرک گلبهار، بینالود، طوس، کاویان، کلات، ماشین‌سازی، باغچه و ناحیهٔ امان‌آباد مشهد، جزو شهرک‌های صنعتی اطراف این شهر محسوب می‌شوند.[۱۱۳]

انرژی فسیلی

نیروگاه مشهد، نیروگاه طوس، نیروگاه فردوسی و نیروگاه سیکل ترکیبی شریعتی از مهم‌ترین نیروگاه‌های شهر مشهد هستند.[۱۱۴]

مراکز تجاری

از مراکز بزرگ تجاری این شهر می‌توان به زیست‌خاور، یاقوت مصلی، الماس شرق، وصال، پروما، تابان، کیان سنتر، بازار رضا، آفتاب، گوهرشاد، بازار مرکزی، شهر شب، مجتمع تک، مجتمع تابان، رویال سنتر، قسطنطنیه، ونک، شهدا، مجد و کوهسنگی اشاره کرد. به‌دلیل وجود جاذبه‌های فراوان تاریخی-مذهبی و فرهنگی در مشهد، در حال حاضر نیمی از هتل‌ها و هتل‌آپارتمان‌های ایران در شهر مشهد قرار دارند.[۱۰۲]

نمایشگاه بین‌المللی مشهد امروزه به‌عنوان بزرگ‌ترین و فعال‌ترین نمایشگاه بین‌المللی تجاری در ایران بعد از نمایشگاه بین‌المللی تجاری تهران فعالیت می‌کند. مشهد به‌علت هم‌جواری با کشورهای آسیای میانه و موقعیت صنعتی، سالانه میزبان ده‌ها نمایشگاه بین‌المللی است. درحال‌حاضر (سال ۱۳۹۴) مدیریت سایت رسمی نمایشگاه‌های ایران به‌عهدهٔ نمایشگاه مشهد است.[۱۱۵]

آموزش

دانشگاه‌ها

آیین نکوداشت دانش‌آموختگان غیرایرانی در دانشگاه فردوسی مشهد، تیر ۹۲

این شهر با دارا بودن مراکز دانشگاهی و آموزش عالی متعدد، به‌ویژه دانشگاه فردوسی مشهد با بیش از ۲۳هزار دانشجوی داخلی و خارجی[۱۱۶] و دانشگاه بین‌المللی امام رضا، دانشگاه علوم اسلامی رضوی و نیز دانشگاه علوم پزشکی مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد و واحد بین‌الملل دانشگاه فردوسی مشهد، عملاً به قطب دوم دانشگاهی کشور پس از تهران مبدل شده‌است. علاوه‌بر آن شهرداری مشهد در سال ۱۳۸۷ توسط سازمان بین‌المللی کلان‌شهرهای جهان به‌عنوان دومین مقر آموزشی این سازمان پس از مونترال در کانادا انتخاب شد.[۱۱۷]

مدرسه‌ها

ساخت نخستین مدارس به سبک جدید در مشهد به عهد ناصرالدین‌شاه بازمی‌گردد. در سال ۱۲۶۷، پس از مخالفت‌های شدید با میرزا حسن رشدیه در شهر تبریز، او به مشهد آمد و مدرسهٔ بزرگی را در این شهر راه‌اندازی کرد. از نام مدرسه‌ای که در مشهد تأسیس کرد، هیچ اطلاعاتی در دست نیست. شیخ علی مدیر (مدیریان) که می‌توان او را پدر آموزش‌وپرورش نوین خراسان دانست، در سال ۱۲۷۲ در صحن عتیق، مدرسه‌ای به سبک جدید بنا کرد که مدتی بعد تعطیل شد. او سپس در سال ۱۲۷۷ دبستانی در محلهٔ گندم‌آباد (صحن جامع رضوی فعلی) بنا کرد که در سال ۱۲۸۰ جای خود را به دبستان دیگری در منزل میرزا جعفر در کنار مسجد گوهرشاد داد. با ورود محمدحسن‌خان صبا، ملک‌الحکما، به‌عنوان نخستین رئیس معارف خراسان، در سال ۱۲۸۴ این دبستان تحت حمایت دولت، دبستان «همت» نام گرفت. ملک‌الحکما، مدارس «مظفریه» و «ادب» را نیز در مشهد تأسیس کرد. مدرسهٔ مظفریه که برگرفته از نام مظفرالدین‌شاه و در محلهٔ ارگ به مدیریت محمدعلی مدیر ایجاد شد، از شاگردان شهریه دریافت می‌کرد و در آن دروس فارسی، عربی، مقدمات طبیعی، ریاضی و جبر و مقابله و زبان‌های فرانسه و ترکی و روسی تدریس می‌شد. البته به‌گفتهٔ برخی منابع، اولین مدرسه‌ای که در مشهد به شیوهٔ جدید تأسیس شد، مدرسه‌ای به‌نام «همت» واقع در کوچهٔ عیدگاه، تیمچهٔ سرپوشیده بوده‌است که مرحوم ادیب، مدیر روزنامهٔ ادب، در سال ۱۲۸۱ با مدیریت شیخ علی مدیر راه‌اندازی کرد.[۱۱۸] درحال‌حاضر، ادارهٔ کل آموزش‌وپرورش شهر مشهد، هفت ناحیهٔ این شهر به‌علاوهٔ ناحیهٔ تبادکان را تحت پوشش دارد.[۱۱۹]

مدرسه‌های علوم دینی

حوزهٔ علمیهٔ مشهد که اینک درشمار مهم‌ترین و معتبرترین حوزه‌های علمیه شیعی است، مراحل تاریخی مختلفی را پشت سر گذاشته‌است. حوزهٔ علمیهٔ مشهد از قرون اولیهٔ اسلامی عملاً تأسیس شد و رفته‌رفته بر رونق آن افزوده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، عباس واعظ طبسی، توسط روح‌الله خمینی به ریاست حوزهٔ علمیهٔ خراسان به‌طور عام و حوزهٔ علمیهٔ مشهد به‌طور خاص گمارده شد. در دورهٔ پس از انقلاب ۱۳۵۷، مدارس علوم دینی فراوانی بر مدارس پیشین افزوده شد. برخی از مدارس علوم دینی قدیم مشهد نیز بازسازی شد، ازجمله مدرسهٔ میرزا جعفرومدرسه حاج حسین آریانی و مدرسهٔ خیرات‌خان که اینک در ضمن مجموعهٔ دانشگاه علوم اسلامی رضوی[۱۲۰] قرار دارند و برخی دیگر مثل مدرسه‌های پریزاد و دودر، که اینک دروس حوزه در آن‌ها تدریس نمی‌شود و به‌دلیل واقع‌شدن در مجموعهٔ حرم رضوی، بیشتر کاربری تبلیغی و ترویجی برای زائران یافته‌اند. برخی از مدارس قدیم نیز، عمدتاً به‌سبب گسترش بناهای اطراف حرم علی بن موسی الرضا تخریب شده‌اند، مانند مدرسهٔ بالاسر که رواق دارالولایه بر جای آن ساخته شده‌است. مدرسهٔ نواب نیز در همین طرح نوسازی، تخریب و بر جای آن مدرسهٔ جدیدی بنا شده‌است که به مدرسهٔ عالی نواب شهرت دارد. مهم‌ترین مدرسهٔ علمیهٔ عالی مشهد که اینک دروس سطح عالی و خارج در آن عرضه می‌شود مدرسهٔ آیت‌الله خوئی است که یک مجتمع بزرگ آموزش علوم اسلامی است و در آستانهٔ پیروزی انقلاب ۵۷ و به‌عنوان جایگزین مدارس تخریب شده در طرح نوسازی محیط اطراف حرم علی بن موسی الرضا، در ساختمانی قدیمی افتتاح شد و پس از انقلاب، ساختمان اصلی آن به‌تدریج طی سه دهه بنا و تکمیل گردید.[۱۲۱]

پژوهش و فناوری

مراکز تحقیقاتی

پژوهشکدهٔ محیط‌های خشک،[۱۲۲] پژوهشکدهٔ علوم و صنایع غذایی،[۱۲۳] پژوهشکدهٔ بوعلی،[۱۲۴] مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی،[۱۲۵] پژوهشکدهٔ اقبال جهاد دانشگاهی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی شعبه مشهد، و پژوهشکدهٔ اقلیم‌شناسی[۱۲۶] ازجمله مراکز تحقیقاتی در مشهد هستند که این شهر را به یکی از قطب‌های پژوهشی کشور تبدیل کرده‌است.

پارک علم و فناوری خراسان رضوی

پارک علم و فناوری خراسان رضوی به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین پارک‌های کشور در مشهد فعالیت می‌کند.[۱۲۷] ریاست آن برعهدهٔ سید حسن علم‌الهدایی، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی است.[۱۲۸][۱۲۹]

بنیاد نخبگان خراسان رضوی

بنیاد ملی نخبگان شاخهٔ خراسان رضوی از سال ۱۳۹۲ به‌طور مستقل فعالیت خود را در مشهد آغاز نمود.[۱۳۰] اولین رئیس منصوب آن جواد سرگلزایی، عضو هیئت علمی شیمی دانشگاه فردوسی است.[۱۳۱] کریدور فناوری شرق کشور به مرکزیت مشهد در دانشگاه فردوسی و با مدیریت امیر ملک‌زاده، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی ایجاد شد و هم‌اکنون فعال است.[۱۳۲] از نظر تعدد مخترعان و نوآوران، مشهد بی‌بدیل‌ترین شهر در سطح ملی است که برون‌دادهای مختلف مؤید آن است.[۱۳۳]

تجاری‌سازی فناوری

در بحث تجاری‌سازی و انتقال فناوری با وجود نوبودن موضوع در سطح کشور، شهر مشهد پیشرو بوده و پارک علم و فناوری خراسان رضوی، شرکت توسعه‌گران اقتصاد فناور چالاک، مؤسسهٔ تحقیقات کارآفرینی تک (با پشتیبانی دانشکدهٔ فنی مشهد)[۱۳۴] و کلینیک صنعت و جامعه دانشگاه آزاد اسلامی مشهد[۱۳۵] تجربهٔ فعالیت همراه با موفقیت در این زمینه داشته‌اند.

مراکز رشد

مرکز رشد واحدهای فناور دانشگاه فردوسی،[۱۳۶] مرکز رشد واحدهای فناور دانشگاه آزاد اسلامی مشهد،[۱۳۷] مرکز رشد واحدهای فناور کشاورزی[۱۳۸] از مراکز فعال در مشهد هستند.

جشنواره‌ها و المپیادها

جشنوارهٔ ملی فن‌آفرینی شیخ بهایی به‌طور مرتب در مرحلهٔ استانی در خراسان رضوی و مشهد برگزار و منتخبین به مرحلهٔ ملی معرفی می‌شوند.[۱۳۹][۱۴۰][۱۴۱] سومین المپیاد بین‌المللی مخترعان، مبتکران و نوآوران در سال ۱۳۹۱ در دانشگاه آزاد اسلامی مشهد برگزار شد.[۱۴۲][۱۴۳][۱۴۴][۱۴۵]

بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

تا قبل از بیمارستان امام رضا، چند شفاخانه (درمانگاه) در مشهد وجود داشت که بیشتر متعلق به آستان قدس رضوی بود.[۱۴۶] اولین بیمارستان به سبک امروزی در مشهد، بیمارستان امام رضا بود که در زمان رضاشاه پهلوی و در سال ۱۳۱۳ به جای دارالشفای رضوی ساخته شده‌است.[۱۴۷] بیمارستان امام رضا در ابتدای تأسیس بیمارستان شاه‌رضا نام داشت و پزشکان آن نیز خارجی بودند که هم‌زمان کار طبابت و آموزش را انجام می‌دادند.[۱۴۶]

مراکز تخصصی بسیاری در مشهد در حال فعالیت هستند که همین مسئله باعث پذیرش بیماران بسیاری از سراسر کشور و حتی در برخی موارد از خارج از کشور است.[۱۴۸] بیمارستان تخصصی قلب و عروق جوادالائمه، بیمارستان تخصصی چشم خاتم‌الانبیاء، بیمارستان تخصصی کودکان دکتر شیخ و بیمارستان فوق‌تخصصی رضوی و کلینیک تخصصی دندانپزشکی آریانی ازجمله این مراکز هستند.

مشهد در زمینهٔ حمایت از بیماری‌های سرطانی و پیوند اعضا در کشور جایگاه ویژه‌ای دارد. در زمینهٔ سرطان هم‌اکنون درمان سه‌بعدی بیماران سرطانی در مراکز درمانی امام رضا و امید مشهد انجام می‌پذیرد.[۱۴۹][۱۵۰] این شهر یکی از قطب‌های تحقیقات برای پیشگیری و درمان بیماری‌های سرطانی در کشور است.[۱۵۱]

هم‌چنین مشهد یکی از قطب‌های پیوند اعضا در کشور است.[۱۵۲][۱۵۳] واحد فراهم‌آوری اعضای پیوندی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از سال ۱۳۸۰ تحت مدیریت مرکز پیوند اعضا در حوزهٔ ریاست این دانشگاه فعالیت داشته‌است. پس از تشکیل مرکز پیوند اعضا و دیالیز منتصریه از اوایل سال ۱۳۹۱ براساس پیشنهاد مرکز مدیریت پیوند و موافقت ریاست دانشگاه علوم پزشکی مشهد، این واحد در این بیمارستان مستقر گردیده‌است. از سال ۱۳۸۰ تاکنون بیش از ۱۵۰۰ بیمار نیازمند با اهدای اعضایی مانند قلب، کبد، کلیه، پانکراس، روده، قرنیه و پوست حیاتی در این واحد، پیوند دریافت کرده‌اند؛ یا این بیماران از مشکلات ناشی از نارسایی عضو نجات یافته‌اند.[۱۵۴]

فرهنگ و هنر

موزهٔ نادری مشهد

در هفتمین اجلاس آیسسکو در الجزایر، هم‌زمان با کسب میزبانی ایران برای اجلاس دهم در سال ۲۰۱۷، مشهد نیز به‌عنوان پایتخت فرهنگ اسلامی در این سال برگزیده شد.[۱۵۵][۱۵۶][۱۵۷]

سینما، تئاتر و نگارخانه‌ها

سینماهای فعال مشهد سینما پردیس سینمایی هویزه، پردیس سینمایی اطلس، پردیس سینمایی گلشن، آفریقا، سیمرغ، قدس و پیروزی هستند. برخی از نگارخانه‌ها و گالری‌های فعال مشهد نیز عبارتند از: نگارخانهٔ میرک، نگارخانهٔ پارسه، نگارخانهٔ رضوان، نگارخانهٔ سروش، گالری نارون، گالری ارغوان و گالری آبان.[۱۵۸]

فرهنگسراها

مشهد دارای فرهنگسراها و مراکز فرهنگی متعددی است. برخی فرهنگسراها و نگارخانه‌های مشهد عبارتند از: خانهٔ هنرمندان مشهد، فرهنگسرای جهاد دانشگاهی مشهد، مجتمع فرهنگی‌هنری امام رضا، فرهنگسرای غدیر، فرهنگسرای بهشت، فرهنگسرای علوم و نجوم، فرهنگسرای پایداری و مرکز آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی.[۱۵۹]

کتابخانه‌ها

مشهد دارای کتابخانه‌های زیادی است. کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی[۱۶۰] به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و جامع‌ترین کتابخانه‌های ایران شامل کتابخانهٔ مرکزی، کتابخانه‌های تخصصی و بیش از ۳۵ کتابخانهٔ وابسته در شهر مشهد و شهرهای دیگر است.[۱۶۱][۱۶۲]

موزه‌ها

در سطح شهر مشهد حدود ۱۵ موزه مشغول فعالیت هستند. مجموعهٔ موزه‌ها یا گنجینه‌های آستان قدس رضوی که در محدودهٔ حرم علی بن موسی‌الرضا قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین موزه‌های کشور و دارای بیش از ده موزهٔ جداگانه است،[۱۶۳] موزهٔ توس واقع در کهن‌شهر توس در کنار آرامگاه حکیم توس، موزه نادری واقع در باغ نادری در کنار آرامگاه نادرشاه افشار، موزهٔ آب، موزهٔ علوم و تاریخ طبیعی مشهد، موزهٔ بزرگ تاریخ طبیعی خراسان ازجمله موزه‌های سطح شهر مشهد هستند.[۱۶۴]

گردشگری

هتل‌ها و مراکز اقامتی

در مشهد به جز کمپ‌ها، نزدیک به ۳۰۰ واحد اقامتی مجاز شامل هتل‌های یک تا پنج ستاره، هتل‌آپارتمان‌ها و مهمان‌پذیرها فعالیت دارند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:[۱۶۵]

هتل‌های پنج‌ستاره: مجلل درویشی، پارس مشهد، پردیسان، هما۱، هما۲، بین‌المللی قصر، بین‌المللی قصر طلایی، مدینةالرضا، کوثر ناب

هتل‌های چهارستاره: اترک، جواد، سی‌نور، قصر الماس، فردوس، ایران مشهد، کیانا، هلیا مشهد، توس، هاترا، زمرد، میثاق، مینو، عماد، بزرگ فردوسی

این در حالی است که در سال ۱۳۱۳ در شهر مشهد، تنها دو مهمان‌خانه (هتل) و ۳۳ مسافرخانهٔ مهم و یک مرکز پانسیون (با دو نمره) و هفت کافه و رستوران وجود داشت. یکی از این دو هتل، «مهمانخانهٔ شرق» در خیابان پهلوی معروف به ارگ (امام خمینی کنونی) بود که دو اتاق بزرگ و سه نمرهٔ (اتاق) کوچک با هفت نفر کارگر داشت و کرایهٔ آن برای هر نفر شبی بین چهار تا ۱۰ ریال بود.[۱۶۶]

اولین و مهم‌ترین هتل مشهد «هتل پارس» بود که در خیابان ارگ، روبه‌روی باغ ملی با ۱۰ نفر کارگر و ۱۶ اتاق با اثاثیهٔ مدرن و کرایهٔ ۱۲ تا ۳۰ ریال برای هر نفر به پذیرایی از مسافران و زائران می‌پرداخت. بنای هتل پارس در سال ۱۳۱۶ به‌وسیلهٔ یک معمار روس و به سبک روسی ساخته شده‌است. نخستین مالک این بنا یک فرد یهودی به‌نام «امین‌اف» بوده‌است که چند سال بعد از ساخت، بنا را به مجاور توسی — پدر ریاست کنونی هتل — فروخت. در سال ۱۳۲۰ با آمدن روس‌ها به ایران، ساختمان هتل به ستاد فرماندهی روس‌ها تبدیل شد. در سال ۱۳۵۵، این هتل به‌عنوان محل برگزاری و پذیرایی از میهمانان «دومین جشنواره توس» انتخاب شد. ساختمان هتل پس از انقلاب از سوی بنیاد مستضعفان ضبط شد. ساختمان هتل پارس دارای مالکیت شخصی است و تاکنون اقدام خاصی برای ثبت، حفاظت و مرمت اصولی و هم‌چنین تحصیل حریم بنا انجام نشده‌است.[۱۶۶]

مشهد با دارابودن ۵۵٪ تخت‌های گردشگری و اقامتی کشور، بیشترین تعداد مراکز اقامتی را به خود اختصاص داده‌است؛[۱۶۷] و به همین دلیل قطب مهم گردشگری کشور محسوب می‌شود. بااین‌حال عدم پاسخگویی این تعداد مرکز گردشگری به نیاز مسافران، سبب رشد مراکز غیرمجاز اقامتی شده‌است. همین مسئله باعث بروز حوادث زیادی در این زمینه شده‌است.[۱۶۷] حدود ۳هزار تا ۵هزار واحد اقامتی غیرمجاز در سطح شهر مشهد وجود دارد.[۱۶۸]

یکی از معضلات جدید شهر مشهد کاهش میزان ماندگاری مسافر است که معمولاً مسافران پس از زیارت و خرید در بازار، مسافرت خود را اتمام‌یافته می‌دانند. درحال‌حاضر میزان ماندگاری در شهر مشهد به دو روز رسیده‌است.[۱۶۹]

ره‌آوردها

نمونه‌ای از انگشتر فیروزه

ازجمله مهم‌ترین ره‌آوردها و سوغات مشهد می‌توان به زعفران، زرشک، نبات، هل، خشکبار، ادویه، قالی و گلیم و نمد، انگشتر فیروزه و عقیق، محصولات چرمی و دیگ‌های سنگی اشاره کرد. دیگ‌ها و ظروف سنگی که در اصطلاح عامهٔ مردم مشهد «هرکاره» نامیده می‌شود، از قرون گذشته یکی از مهم‌ترین سوغات مخصوص مشهد به‌شمار می‌آید. از ویژگی‌های این سنگ که نوعی «سرپانتین» است، نرم و مقاوم‌بودن آن در برابر آتش است که به دلیل طبخ ملایم، غذا را لذیذ می‌کند.[۱۷۰] زعفران نیز از ارزشمندترین محصولات کشاورزی ایران است که امروزه کشت آن در مناطق مرکزی و جنوبی خراسان متمرکز شده‌است. زعفران یکی از اصلی‌ترین سوغات‌های شهر مشهد به‌شمار می‌رود که گردشگران و زائران از بازارهای شهر آن را تهیه می‌کنند. معمولاً خرید زعفران همراه با زرشک صورت می‌گیرد. امروزه زعفران به‌صورت سرگل (ریز) یا پوشال نگین (درشت) و با ریشه عرضه می‌شود و زرشک نیز انواعی دارد که مهم‌ترین آن‌ها اناری و پفکی (مجلسی) است. استان خراسان رضوی با سهمی حدود ۷۵٫۵٪ از تولید این محصول، مقام اول را در کشور داراست.[۱۷۰]

غذاها و خوراک‌های محلی

از غذاها و خوراکی‌های معروف مشهد می‌توان به دیگچه، شیشلیک، شله مشهدی، کوکو شیرین و چنگالی اشاره کرد.[۱۷۱][۱۷۲] شلهٔ مشهدی در فهرست آثار معنوی کشور به ثبت رسیده‌است. این غذا هرساله به‌ویژه در ماه‌های محرم و صفر و در مجالس عزاداری طبخ می‌شود.[۱۷۳]

رسانه

صدا

رادیو در مشهد در سال ۱۳۲۷ توسط لشکر ۱۲ خراسان با استفاده از فرستنده‌ای که در اختیار داشت، شروع به کار کرد. در سال ۱۳۲۸ لشکر ۱۲ خراسان موافقت کرد که فرستندهٔ خود را در اختیار ادارهٔ انتشارات و تبلیغات بگذارد. در ۱۲ دی ۱۳۲۸، رادیو مشهد کار خود را آغاز کرد. این رادیو بعدها تعطیل شد و مجدداً در سال ۱۳۳۲ آغاز به کار کرد. رادیو مشهد ابتدا روزانه ۲ ساعت پخش برنامه از ساعت ۱۶ تا ۱۸ داشته‌است. اخبار این رادیو با گیرندهٔ قوی‌تر از اخبار ظهر رادیو تهران گرفته می‌شد و پس از بازنویسی مجدداً در ساعت ۱۶ یا ۱۶:۳۰ (بر حسب فصول سال) از این رادیو خوانده می‌شد. امکانات فنی این رادیو شامل یک تقویت‌کنندهٔ ۷۵ واتی، یک میکروفون و ۲ دستگاه گرامافون بود.[۱۷۴] پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ فرستنده ۱۰۰ کیلوواتی صدای جمهوری اسلامی ایران در مشهد موسوم به فرستندهٔ شهید هاشمی نژاد در سال ۱۳۶۰ آغاز به کار کرد. در تاریخ دوم اردیبهشت ۱۳۷۵ «شبکه استانی صدای خراسان» راه‌اندازی شد. این شبکه تا پایان سال ۸۲ با تولید ۳۸ عنوان برنامه به‌صورت ثابت روزانه و هفتگی و برنامه‌های مناسبتی و برنامه‌ای یک ساعته به لهجهٔ کردی، بیش از ۹۲٪ جمعیت استان را تحت پوشش داشت و در حوزهٔ برون‌مرزی با سه رادیو دری، ازبکی و تاجیکی روزانه با بیش از ۱۴ ساعت تولید و پخش برنامه، مخاطبان خارج از کشور را پوشش می‌داد.[۱۷۴] هم‌اکنون تولید و پخش این شبکه به‌صورت ۲۴ساعته است.[۱۷۵]

سیما

در خرداد ۱۳۷۱ سیمای مرکز تبدیل به سیستم رنگی شد. در سال ۱۳۷۲ سیمای خراسان با تولید سالانه ۲۱۰ ساعت برنامه، علاوه‌بر سیمای آدینه که تولید محلی و مهم‌ترین عامل ارتباطی تلویزیون خراسان با مردم استان در هر صبح جمعه بود، در فواصل پخش برنامه‌های شبکه اول سراسری نیز گاه اقدام به پخش برنامه‌ها و پیام‌های کوتاه می‌کرد. در ۱۹ اسفند ۱۳۷۶ «شبکه استانی سیما» افتتاح شد و متجاوز از ۵۰٪ از جمعیت استان را تحت پوشش قرار داد. این پوشش جمعیتی تا تیر ۱۳۸۹ به حدود ۹۷٫۶٪ رسیده‌است.[۱۷۴] هم‌اکنون تولید و پخش برنامه‌های سیمای استانی به ۲۴ ساعت در روز افزایش یافته‌است.[۱۷۴][۱۷۶] ساختمان کنونی صداوسیمای خراسان در مهر ۱۳۵۰ افتتاح شد و با روزی پنج ساعت پخش برنامه، شروع به کار کرد. این مرکز که از طریق خطوط ماکروویو از برنامه‌های شبکه‌های سراسری استفاده می‌کرد، در تولید محلی نیز از مراکز فعال تلویزیونی به‌شمار می‌آمد.[۱۷۴]

نشانوارهٔ روزنامهٔ خراسان

نشریات

نشریات مهم مشهد عبارتند از روزنامه خراسان[۱۷۷] و روزنامه قدس[۱۷۸] که در سطح کشوری منتشر می‌شوند و روزنامه شهرآرا[۱۷۹] که مخصوص شهر مشهد است. ماهنامهٔ طنز و کاریکاتورِ «بچه مشد»[۱۸۰] نیز جزء اولین ماهنامه‌های طنز و کاریکاتور پس از انقلاب در مشهد است.

ورزش

خراسان و شهر مشهد از دیرباز یکی از قطب‌های مطرح کشتی در سطح کشور بوده‌است و به‌نوعی ورزش اول این شهر محسوب می‌شود. ورزش‌های باستانی و زورخانه‌ای از جایگاه ویژه‌ای در مشهد برخوردار است و یکی از مهم‌ترین زورخانه‌های کشور، زورخانهٔ وابسته به تربیت بدنی آستان قدس رضوی در مشهد است.[۱۸۱] فوتبال نیز از ورزش‌های پرطرفدار در مشهد است. دو سال پس از تاسیس اولین باشگاه فوتبال در تهران (کلوپ ایران)، اولین باشگاه فوتبال خراسان با نام کلوپ فردوسی در سال ۱۳۰۱ در مشهد آغاز به‌کار کرد. بازیکنان بزرگی چون حسین صدقیانی در این تیم بازی میکردند. تیمی که در سال ۱۳۲۰ اولین بازی تیم ملی فوتبال ایران را برابر افغانستان برگزار کرد، به نام «منتخب مشهد» به افغانستان فرستاده شده بود (هر چند که تنها ۲ بازیکن مشهدی در این تیم حاضر بودند).[۱۸۲][۱۸۳][۱۸۴][۱۸۵] پس از آن تیم‌های معتبری چون ابومسلم خراسان در این شهر بازی می‌کردند. هم‌اکنون تیم پدیدهٔ شهر خودرو از مشهد در لیگ برتر فوتبال ایران حضور دارد.[۱۸۶][۱۸۷][۱۸۸][۱۸۹] همچنین تیم علم و ادب مشهد از تیم‌های مطرح و محبوب در لیگ باشگاهی فوتسال کشور است که امتیاز آن به‌طور موقت به فرش آرا مشهد منتقل شده‌است و نیز تیم فوتسال فردوسی مشهد که در فصل ۹۲–۹۳ به لیگ برتر صعود کرد.[۱۹۰]

مشهد دربردارندهٔ مجموعه‌ها و اماکن ورزشی بسیار و چند پیست ورزشی است. مجموعه‌های ورزشی ورزشگاه تختی مشهد، مجموعه‌های ورزشی آستان قدس رضوی، مجتمع فرهنگی ورزشی یاس، استخرهای ارمغان، کاظمیان، هلال احمر و شهید بهشتی و مجموعهٔ ورزشی موج‌های آبی را می‌توان به‌عنوان نمونه یاد کرد.[۱۹۱]

استادیوم ثامن، ورزشگاه امام رضا و استادیوم تختی، مهم‌ترین استادیوم‌های ورزشی مشهد هستند. ورزشگاه ثامن مشهد دومین ورزشگاه ایران پس از ورزشگاه آزادی است که به دوربین عنکبوتی مجهز شده‌است. فاز اول این ورزشگاه با گنجایش ۳۰هزار نفر در سال ۱۳۸۳ افتتاح گردید.[۱۹۲] ورزشگاه امام رضا نیز شامل ۱۴ سالن ورزشی در زیر جایگاه تماشاگران فوتبال استادیوم ۳۰هزار نفری است. این ورزشگاه تنها ورزشگاه مسقف فوتبال در ایران است که به لحاظ ویژگی‌های ساخت ازجمله استفادهٔ بهینه از تمامی فضاها، سقف خرپائی جایگاه تماشاگران با روکش پوسته‌ای، تأمین پارکینگ طبقاتی و سایر امکانات رفاهی برای تماشاگران، رختکن مجهز بازیکنان و داوران، سالن‌های کنفرانس، پیش‌بینی ورود و خروج تماشاگران در کمترین زمان و… با استانداردهای روز دنیا برابری دارد.[۱۹۳]

پیست دوچرخه‌سواری مشهد که در سال ۱۳۹۰ به‌عنوان مجهزترین پیست دوچرخه‌سواری کشور معرفی گردید؛[۱۹۴][۱۹۵] پیست اتومبیل‌رانی، پیست موتورسواری و پیست موتورکراس که همه در ۱۰ کیلومتری جادهٔ مشهد–شاندیز واقع هستند؛ پیست اسکیت بلوار شهید باهنر، پیست اسکیت کوهسنگی، پیست اسکی شیرباد مشهد، پیست اسکی سنتی کوه‌های آب‌وبرق مشهد و پیست سوارکاری مشهد نیز از دیگر پیست‌های ورزشی مشهد هستند.[۱۹۶] اولین زمین چمن گلف ایران نیز در مجموعهٔ ثامن شهر مشهد واقع شده‌است.[۱۹۷]

حمل‌ونقل

جابجایی‌های درون‌شهری

حمل و نقل در شهر مشهد برعهدهٔ سازمان تاکسی‌رانی، شرکت واحد اتوبوس‌رانی و شرکت‌های خصوصی، تاکسی‌تلفنی‌ها، مینی‌بوس‌ها و خطوط مترو است.

قطار شهری مشهد

خطوط LRT مشهد

خط یک قطار شهری مشهد در ۲ اسفند ۱۳۸۹ به بهره‌برداری رسید. براین‌اساس مشهد بعد از تهران دومین شهر ایران است که از شبکهٔ حمل‌ونقل ریلی درون‌شهری برخوردار می‌شود. درحال‌حاضر مشهد تنها شهر ایران است که از قطار سبک شهری (LRT) در حمل‌ونقل درون‌شهری استفاده می‌کند.

خط یک قطار شهری مشهد جنوب و شمال‌غرب شهر را در کمتر از ۵۰ دقیقه به هم متصل می‌کند. روزانه حدود ۱۰۰هزار نفر از طریق این خط جابه‌جا می‌شوند. در ابتدای راه‌اندازی خط یک، مدت زمان سوارنمودن مسافر هر ۳۵ دقیقه بود که این زمان هم‌اکنون به تقریباً ۸ دقیقه کاهش پیدا کرده‌است. در ابتدای راه‌اندازی، قیمت بلیط تک‌سفره ۳۰۰ تومان بود و سپس به ۵۰۰ تومان افزایش یافت.[۱۹۸] درحال‌حاضر ارائهٔ بلیط توسط مسافر، تنها از طریق کارت‌های اعتباری «من کارت» امکان‌پذیر است.[۱۹۹]

فاز اول خط دو قطار شهری مشهد در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۵ به بهره‌برداری رسید. این فازِ خط ۲ از انتهای طبرسی آغاز و در میدان شهدا پایان می‌یابد. طول مسیر فاز ۱، ۸ کیلومتر و دارای ۶ ایستگاه بود.[۲۰۰] در حال حاضر خط ۲ با ۱۰ کیلومتر مسیر و ۹ ایستگاه از ساعت ۶ صبح تا ۱۰ شب در حال بهره‌برداری است.

براساس پیش‌بینی‌ها، شهر مشهد نیازمند ۴ خط قطار شهری است.

  1. مسیر شماره ۱ LRT به‌طول ۲۴ کیلومتر از فرودگاه شهید هاشمی‌نژاد تا منطقهٔ وکیل‌آباد
  2. مسیر شماره ۲ مترو به‌طول ۱۴٫۵ کیلومتر از انتهای طبرسی شمالی تا میدان فضل بن شاذان
  3. مسیر شماره ۳ مترو به‌طول حدود ۲۸٫۵ کیلومتر از شهرک ابوذر تا قاسم‌آباد
  4. مسیر شماره ۴ مترو به‌طول ۱۷٫۵ کیلومتر از شهرک شهید رجایی به خواجه ربیع[۲۰۱]

در طرح قطار شهری مشهد، توسعهٔ خطوط ریلی به شهرهای جدیدی چون گلبهار و بینالود پیش‌بینی و تصویب شده‌است.[۲۰۲]

بزرگراه‌ها

پل کابلی میدان امام حسین مشهد

در کلان‌شهر مشهد تقریباً ۳۵۹ کیلومتر بزرگراه داخل شهری وجود دارد که با وجود توسعهٔ آن‌ها، طرح اصلی و پایهٔ اکثر آن‌ها به قبل از انقلاب ۱۳۵۷ برمی‌گردد.[۲۰۳]

برخی بزرگراه‌های مشهد عبارتند از:

بزرگراه میثاق، بزرگراه شهید کلانتری، بزرگراه امام علی، بزرگراه نمایشگاه، بزرگراه وکیل‌آباد، بزرگراه آزادی، بزرگراه غدیر، بزرگراه شهید بابانظر، بزرگراه شهید میرزایی، بزرگراه شهید چراغچی و بزرگراه سلسلةالذهب.

اتوبوس‌رانی

سازمان اتوبوس‌رانی شهرداری مشهد، متولی حمل‌ونقل عمومی در مشهد و حومهٔ آن است. علاوه‌بر خطوط شهری، بسیاری از روستاهای پیرامون مشهد نیز از خدمات اتوبوس‌رانی بهره‌مند هستند. در برخی از مسیرها از مینی‌بوس نیز استفاده می‌شود.[۲۰۴] در سال‌های اخیر، سامانهٔ اتوبوس‌های تندرو در چند مسیر ایجاد شده‌است.[۲۰۵] افزون‌براین، سامانهٔ بی‌آرتی شهر مشهد از آبان ۱۳۹۱ راه‌اندازی شده‌است.[۲۰۶] بهره‌مندی از خدمات اتوبوس‌رانی مشهد با استفاده از سامانهٔ من‌کارت امکان‌پذیر است.[۲۰۷]

تاکسی‌رانی

تاکسی‌رانی در مشهد سابقه‌ای در حدود ۵۵ سال دارد. تا قبل از سال ۱۳۷۶ امور تاکسی‌رانی توسط بخش خصوصی اداره می‌گردید و نظارت بر آن، برعهدهٔ پلیس بود. با تصویب مجلس شورای اسلامی جهت تمرکز امور حمل‌ونقل درون‌شهری، سازمان‌های مدیریت و نظارت بر تاکسی‌رانی تحت پوشش شهرداری‌ها تشکیل گردیدند، در این راستا سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسی‌رانی شهرداری مشهد در سال ۱۳۷۶ تشکیل شد و شروع به فعالیت نمود. ازجمله وظایف این سازمان نظارت بر امور حمل‌ونقل درون‌شهری تاکسی‌ها، ساماندهی و بهسازی ناوگان، مدیریت بهره‌وری تاکسی‌ها و نظارت بر تأسیس و عملکرد شرکت‌های حمل‌ونقل خصوصی تاکسی‌رانی است. این سازمان با دارابودن ۲۸ نفر پرسنل و ۵ خودروی بازرسی کلیهٔ وظایف محوله پیرامون مدیریت و نظارت ناوگانی متشکل از تاکسی در انواع مختلف پیکان، سمند، پژو، تویوتا، آر دی و دیگر موارد را به انجام می‌رساند. از سال ۱۳۸۶ نیز با اجرای طرح ساماندهی مسافربرهای شخصی توسط دولت سازمان‌های تاکسی‌رانی به‌عنوان یکی از ارکان طرح، فعالیت‌ها و اقدامات خود را در راستای اجرای بهینه و مطلوب طرح مذکور به کار بسته‌اند.[۲۰۸] هم‌اکنون ۱۴هزار دستگاه تاکسی در شهر مشهد وجود دارد که نیمی از این تعداد تاکسی فرسوده‌است.[۲۰۹]

جابجایی‌های برون‌شهری

فرودگاه

فرودگاه مشهد

شهر مشهد دارای فرودگاهی بین‌المللی با نام «فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد مشهد» است. این فرودگاه دارای مسیرهای پروازی داخلی و خارجی متعددی است.[۲۱۰]

این فرودگاه در سال ۱۳۳۰ در محل زائرسرای فعلی احداث شد. پیش از آن در محل میدان پانزده خرداد باندی خاکی جهت فرود هواپیماهای کوچک نظامی وجود داشت که محل استقرار قبضه‌های ضدهوائی بود. در سال ۱۳۴۶ باند جدید فرودگاه مشهد از نوع بتن و پایگاه پدافند نیروی هوایی مورد بهره‌برداری قرار گرفت که روزانه یک پرواز از نوع DC3 در مسیر تهران–مشهد و پروازهای آموزشی و ایرتاکسی علاوه بر پروازهای نظامی از آن استفاده می‌کردند. با افزایش پروازها و ورود هواپیماهای DC8 و متعاقباً بوئینگ ۷۲۷، ۷۳۷، ۷۰۷ و ایرباس در سال ۱۳۵۷ پارکینگ و ترمینال جدید برج مراقبت پرواز و ساختمان‌های جانبی فرودگاه جدید مورد بهره‌برداری قرار گرفت. پس از پایان جنگ ایران و عراق، فرودگاه مشهد به «فرودگاه شهید هاشمی‌نژاد» تغییر نام داد.[۲۱۱]

راه‌آهن

ایستگاه راه‌آهن مشهد

ادارهٔ کل راه‌آهن خراسان یکی از نواحی نوزده‌گانهٔ راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران است که حوزهٔ استحفاظی آن از ایستگاه مشهد تا ایستگاه نقاب به‌طول ۲۷۲ کیلومتر (دو خطهٔ رفت و برگشت ۵۴۴ کیلومتر) و از ایستگاه فریمان تا ایستگاه سرخس به‌طول ۱۵۹ کیلومتر و تا مرز ۱۶۵ کیلومتر است که جمعاً در حدود ۱۰۰۰ کیلومتر با احتساب خطوط فرعی، صنعتی و غیره است.[۲۱۲] در سال ۱۳۷۵ راه‌آهن سراسری مشهد–سرخس–تجن در بخشی از مسیر جاده تاریخی ابریشم با حضور سران یازده کشور منطقه و مقامات عالی‌رتبهٔ ۴۵ کشور جهان، مورد بهره‌برداری قرار گرفت. با بهره‌برداری از این شبکهٔ راه‌آهن، کشورهای آسیای میانه به اقتصادی‌ترین و مناسب‌ترین راه برای مبادلات اقتصادی خود با خارج دست یافتند. با احداث این شبکهٔ راه‌آهن، مسیر حمل‌ونقل تجارت جهانی از ۲۱هزار کیلومتر راه آبی برای ارتباط بین شرق و غرب جهان به حدود ۱۲هزار کیلومتر راه زمینی کاهش یافت.[۲۱۳][۲۱۴] هم‌چنین به‌جهت تسهیل دررفت‌وآمد بسیاری از مهاجران افغانی که در مشهد زندگی می‌کنند و همین‌طور تسهیل در ارتباط بین کشورهای آسیای مرکزی، راه‌آهن مشهد–هرات تا پایان سال ۱۳۹۴ به بهره‌برداری می‌رسد.[۲۱۵]

ایستگاه راه‌آهن مشهد واقع در ضلع شمالی شهر قدیم مشهد و در فاصلهٔ ۲ کیلومتری از حرم علی بن موسی الرضا قرار دارد. ساختمان ایستگاه توسط معمار ایرانی حیدر غیایی طراحی شده‌است و ساخت آن در ۲۵ شهریور ۱۳۳۴ و در ۴ آبان ۱۳۴۵ به بهره‌برداری رسیده‌است. ایستگاه مشهد به دو ایستگاه باری و مسافری تفکیک شده و دارای ۷ خط قبول و اعزام مسافری و خط مربوط به ایستگاه باری و خطوط تخلیه و بارگیری در محوطهٔ گمرک و خطوط تعمیرات است.[۲۱۶]

واگن ویژه بانوان در مسیر تهران ـ مشهد

از شانزدهم فروردین‌ماه ۱۳۹۵ شرکت حمل‌ونقل نورالرضا در مسیر تهران ـ مشهد واگن ویژه بانوان را به‌صورت آزمایشی راه‌اندازی کرده‌است.[۲۱۷] پیش از این نیز در دیگر سرویس‌های حمل و نقل همچون اتوبوس‌های درون‌شهری و مترو، بخشی از فضا به بانوان اختصاص داده شده بود.[۲۱۸]

اتوبوس و تاکسی بین شهری

عملیات اجرایی احداث ساختمان پایانهٔ موقت مشهد در زمینی به مساحت ۱۴ هکتار، با زیربنای ۴۰۰۰ متر مربع در سال ۱۳۶۸ آغاز شد و در بهمن ۱۳۶۹ خدمات خود را در زمینهٔ حمل‌ونقل مسافر به گردشگران و مسافران ارائه داد. پس از آن طرح احداث پایانهٔ بزرگ مسافربری این شهر با نام پایانهٔ امام رضا، که در سال ۱۳۷۵ به تصویب رسیده‌بود، با زیربنایی به وسعت ۴۵هزار مترمربع در فروردین ۱۳۸۷ افتتاح شد. این پروژه یکی از مدرن‌ترین پایانه‌های کشور از نظر وسعت، طراحی و بهره‌مندی از امکانات پیشرفتهٔ روز است.[۲۱۹]

علاوه‌بر پایانهٔ مسافربری امام رضا، دو پایانهٔ معراج و راه ابریشم (در ابتدای جادهٔ مشهد به سرخس)[۲۲۰] و سه ایستگاه سوار شاهد،[۲۲۱] حافظ[۲۲۲] و کلات[۲۲۳] در بخش حمل‌ونقل برون‌شهری مشهد فعالیت دارند.

فاصلهٔ مشهد با شهرهای بزرگ

نام شهر فاصله (کیلومتر)
اصفهان ۱۲۲۲
اهواز ۱۷۶۸
تبریز ۱۴۳۲
تهران ۸۹۴
رشت ۱۰۶۷
شیراز ۱۳۷۴
کرمانشاه ۱۴۸۰[۲۲۴]

معضلات شهری

آلودگی‌های محیط‌زیستی

شهر مشهد همانند سایر کلان‌شهرهای بزرگ دنیا درگیر آلودگی هوا، آلودگی آب، آلودگی خاک، آلودگی صوتی و آلودگی‌های مغناطیسی است. یکی از مهم‌ترین اقداماتی که در راستای کاهش این آلودگی‌ها صورت گرفته، استفاده از انرژی و فناوری‌های دوست‌دار محیط‌زیست و راه‌اندازی بزرگ‌ترین نیروگاه خورشیدی کشور در این شهر است. یکی از ویژگی‌های مهم نیروگاه خورشیدی مشهد، استفاده از سیستم ردیاب خورشید است که توان تولید برق را ۲۰٪ افزایش می‌دهد.[۲۲۵]

از دیگر فعالیت‌های صورت‌گرفته در این زمینه می‌توان به ایجاد نخستین نیروگاه بیوگاز خاورمیانه در شهر مشهد در سال ۱۳۸۸ اشاره نمود[۲۲۶][۲۲۷] که این پروژه آثار مطلوب زیست‌محیطی را به‌همراه دارد و گازهای مخرب لایهٔ ازن جمع‌آوری و سپس سوزانده می‌شوند و از محل تولید انرژی آن برق تولید می‌گردد و در آیندهٔ نزدیک، سومین نیروگاه بیوگاز نیز در این شهر احداث خواهد گردید.[۲۲۸] ازدیگرسو، شهر مشهد اولین شهری است که اقدام به تولید کود گرانوله (نوعی کود آلی گوگرددار) در کارخانهٔ کمپوست نموده که برای حفظ محیط‌زیست و کشاورزی پایدار کمک مفیدی است.[۲۲۹] راه‌اندازی کارخانه‌های بازیافت در شهر مشهد ۲۰٪ از مشکلات زیست‌محیطی این شهر را کاهش داده‌است.[۲۳۰]

آلودگی هوا

برطبق آمار ارائه‌شده روزانه بیش از ۸۰۰هزار دستگاه خودرو در شهر تردد می‌کند که این تعداد خودرو عامل ۷۰٪ آلودگی هوای شهر مشهد است.[۲۳۱] در سطح شهر مشهد، روزانه ۴میلیون و ۲۰۰هزار سفر درون‌شهری انجام می‌شود که در آن، یک میلیون و ۲۰۰هزار نفر مسافر جابه‌جا می‌شود. درحال‌حاضر، تنها ۵۰٪ این سفرها، با وسایل حمل‌ونقل عمومی انجام می‌گیرد. هم‌چنین سالانه حدود ۴۰هزار خودرو به شبکه معابر شهری وارد می‌شود. دراین‌میان، حدود ۶٪ سفرهای درون‌شهری، با دوچرخه انجام می‌شود. چهارده ایستگاه سنجش آلودگی هوا در مشهد مستقر است.[۲۳۲]

آلودگی هوای شهر مشهد

حاشیه‌نشینی

حاشیه‌نشینی همیشه یکی از معضلات شهرهای بزرگ بوده‌است. دراین‌میان مشهد نیز از این معضل مستثنا نبوده و حتی دچار بیشترین آسیب نیز است. افزایش جاذبه‌های شهری و بی‌فروغ‌شدن زندگی در روستاها و امید به پیدا کردن کار در شهرها هر روز بر سیل مهاجران افزوده و پدیدهٔ حاشیه‌نشینی را در کلان‌شهرهایی چون مشهد پررنگ‌تر می‌کند. بنابر گفتهٔ کارشناسان، حضور ۳۰۰هزار تبعهٔ غیرایرانی مجاز و غیرمجاز در مشهد، خشکسالی‌های مستمر، بالابودن قیمت زمین و مسکن در نواحی شهری مشهد و ضعف نظارت دستگاه‌های حاکمیتی از مهم‌ترین دلایل گسترش جمعیت حاشیه‌نشینی در مشهد است. بنابر آمار سرشماری سال ۱۳۸۶ حدود ۸۸۳هزار نفر در مشهد اسکان غیررسمی داشتند که این تعداد درحال‌حاضر به حدود یک میلیون و ۲۰۰هزار نفر رسیده‌است.[۲۳۳][۲۳۴] این میزان در مقایسه با جمعیت ۷میلیونی حاشیه‌نشین کشور، یک‌هفتم این تعداد را شامل می‌شود. ثبت یک‌سوم از جمعیت شهر مشهد به‌صورت حاشیه‌نشین، نشان‌دهندهٔ این است که مشهد بیشترین جمعیت حاشیه‌نشین کشور را دارد.[۲۳۵]

از مهم‌ترین دلایل افزایش حاشیه‌نشینی در مشهد مهاجرت روستاییان است.[۲۳۶][۲۳۷] بخش اعظمی از معضلات اجتماعی مانند کودکان فراری، کودکان کار، زنان کار، اعتیاد، مواد مخدر و سایر آسیب‌های مربوط به آن، با حاشیه‌نشینی در مشهد گره خورده و مشکلات این کلان‌شهر را دوچندان کرده‌است. سرقت، نزاع‌های دسته‌جمعی، اعتیاد، خریدوفروش مواد مخدر، تجاوز به عنف، فروش کودکان ازجمله آسیب‌هایی است که شغل برخی از زنان و مردان این منطقه محسوب می‌شوند.[۲۳۸]

برای ساماندهی وضعیت حاشیه‌نشینی کارگروهی با محوریت معاونت مدیریت و توسعهٔ شهری و روستایی وزارت کشور و با عضویت سازمان ملی زمین و مسکن تشکیل شده و یکی از اولویت‌های این کارگروه، تدوین برنامهٔ جامع توانمندسازی و پیشگیری از گسترش سکونت‌گاه‌های غیررسمی ایران است. در شهر مشهد ۶۶ محله در ۸ پهنه وجود دارند که تاکنون برنامهٔ توانمندسازی در یکی از پهنه‌ها در سه محله به تصویب رسید و شرکت عمران و بهسازی شهری نیز چندین پروژه را در آن‌جا اجرا کرد. هم‌چنین برنامه‌ریزی‌های لازم برای اجرایی‌شدن سازوکارهای لازم در سایر محله‌ها و در پهنه‌ای گسترده انجام شده‌است.[۲۳۹]

معضلات اجتماعی

بیکاری، فقر، اعتیاد، سرقت و بهره‌کشی جنسی از پررنگ‌ترین معضلات اجتماعی شهر به‌شمار می‌روند. حاشیه‌نشینی و نبود اشتغال، سبب افزایش فقر و در نتیجه اعتیاد و سرقت در این شهر شده‌است.[۲۳۵] پدیدهٔ «زنان خیابانی»، یکی دیگر از جلوه‌های ناخوشایند شهر است که گاه اخبار قتل‌های زنجیره‌ای یا تجاوزهای به عنف نیز با آن می‌آمیزد و چهرهٔ تیره‌تری از مشهد نشان می‌دهد.[۲۴۰] در سال‌های اخیر و با افزایش سفرهای شهروندان کشورهای عربی به ایران و مشهد، پدیدهٔ بهره‌کشی و به‌نوعی گردشگری جنسی در این شهر ظهور کرده‌است. به‌گزارش گاردین زائران عراقی در مشهد در کنار زیارت، غذا و پارک آبی جهت رابطهٔ جنسی نیز به این شهر سفر می‌کنند. هرچند موضوع فحشا نباید با موارد ازدواج موقت یا مُتعه اشتباه گرفته‌شود، بااین‌حال بسیاری اوقات در ازدواج موقت نیز بهره‌کشی رخ می‌دهد. این موضوع زمانی پررنگ‌تر می‌شود که در کنار آن فقر و شرایط بد اقتصادی وجود دارد.[۲۴۱][۲۴۲] دگرباشان جنسی نیز همانند دیگر نقاط کشور در مشهد با تهدیدهای فراوانی روبرو هستند که مهم‌ترین آن‌ها، مسئلهٔ اعدام است. در سال ۱۳۸۴ دو نوجوان در مشهد به جرم لواط اعدام شدند که یکی از آنان کمتر از هجده سال سن داشت. این مسئله باعث بروز واکنش‌های فراوانی از سوی نهادهای حقوق بشری شد.[۲۴۳]

از مهم‌ترین مسائل اجتماعی شهر مشهد مسئلهٔ طلاق است. آمار طلاق در مشهد در سال ۱۳۹۳ نسبت به مدت مشابه سال گذشتهٔ آن ۳۵٪ افزایش داشته‌است. میانگین طول مدت زناشویی در طلاق در شهر مشهد ۵/۵ سال است.[۲۴۴] دراین‌میان، عمده‌ترین دلیل طلاق در مشهد مسائل جنسی است. این مسئله ۶۰٪ علت طلاق‌ها را به خود اختصاص داده‌است.[۲۴۵]

خشونت از دیگر آسیب‌های اجتماعی شهر مشهد است؛ به‌طوری‌که استان خراسان و مشهد در شش ماه نخست سال ۹۲، با ۳۲٬۸۰۶ مراجعه به پزشکی قانونی برای دعوا، رتبهٔ دوم کشور را در این زمینه به خود اختصاص داده‌است. کارشناسان شرایط اجتماعی گوناگونی ازجمله بیکاری، نبود شادی و نشاط، تورم، خبرهای نگران‌کننده، کاهش احساس امنیت، نبود آموزش‌های لازم برای مهار خشم، پایین‌بودن آستانهٔ تحمل و برخوردهای نامناسب در خیابان را از دلایل افزایش آمار خشونت و نزاع دانسته‌اند.[۲۴۶]

ارتباط‌های بین‌المللی

کنسولگری‌ها

نام کشور وضعیت کنسولگری سال فعالیت
ترکیه ترکیه فعال (رسماً گشایش نیافته)[۲۴۷] ۲۰۱۴ – تاکنون[۲۴۸]
قرقیزستان قرقیزستان فعال ۱۹۹۶ – تاکنون[۲۴۹]
ترکمنستان ترکمنستان فعال ۱۹۹۵ – تاکنون[۲۴۹]
تاجیکستان تاجیکستان فعال ۱۹۹۵ – تاکنون[۲۵۰][۲۵۱]
پاکستان پاکستان فعال ۱۹۷۵ – تاکنون[۲۵۲]
افغانستان افغانستان فعال ۱۹۲۱ – تاکنون[۲۴۹]
عراق عراق فعال ۲۰۰۷ – تاکنون[۲۴۹][۲۵۳]
عربستان سعودی عربستان سعودی غیرفعال ۲۰۰۴ – ۲۰۱۶[۲۴۹]
بریتانیا بریتانیا غیرفعال ۱۸۸۹ – ۱۹۷۵[۲۵۴]
روسیه روسیه غیرفعال ۱۸۸۹ – ۱۹۱۷[۲۴۹]
اتحاد جماهیر شوروی شوروی غیرفعال ۱۹۱۷ – ۱۹۳۷، ۱۹۴۱–۱۹۷۹[۲۵۵]
قزاقستان قزاقستان غیرفعال ۱۹۹۵ – ۲۰۰۹[۲۵۶]

شهرهای هم‌پیوند و خواهرخوانده

مشهد با ۱۱ شهر، پیمان خواهرخواندگی امضا کرده‌است:

شهرهای زیر برای خواهرخواندگی با مشهد، پیشنهاد شده‌است:

مشاهیر و نام‌آوران

فهرست مشاهیر و نام آوران شهر مشهد در بخش اهالی مشهد قابل مشاهده است.

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. طبق سرشماری ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان مشهد ۳٬۳۷۲٬۶۶۰ نفر است که نباید با جمعیت شهر مشهد اشتباه شود.
  2. صدرالمتالهین لاهیجانی می‌گوید:

    اما وجه تسمیه به قبلهٔ هفتم، اگر سؤال کنند امام هشتم بودن آن حضرت متفَّقٌ‌علیهِ فرقهٔ امامیه است قبلهٔ هفتم به چه مناسبت می‌گویند، جواب به جهت اینکه مکان استقبال و متوجه‌گشتن خلایق در ربع مسکون نظر به معتقَدات فرقهٔ امامیه هفت مقام است:
    ۱. مکهٔ معظمه ۲. مدینهٔ منوره ۳. نجف الاشرف ۴. کربلای معلا ۵. سُرَّمَن‌رَآی ۶. مقابر قریش (کاظمین) ۷. مشهد رضوی؛ و آخر بودنش بر دو وجه است:
    اول اینکه بنا بر ترتیبِ ظاهری، چون مکهٔ معظمه مرکزِ روی زمین است و هر چیزی که به مرکز قریب باشد در ترتیب مقدم گویند، چون‌که مشهد مقدس ابعد است مکاناً، از این جهت قبلهٔ هفتم شد. وجه دوم این‌که چون آن حضرت در عالم بُروز و ظهور، از آنانی که در این مواضعِ سِتّه (شش‌گانه) مدفون‌اند، مؤخر جلوه کرده بود؛ لذا قبلهٔ هفتم نامیدند.

  3. ارنست دیز (Ernest Diez)، نویسندهٔ کتابِ Churasanische Baudenkmäler، چاپ برلین، ۱۹۱۸.
  4. به‌گفتهٔ زبان‌شناسان، فارسی دری پس از اسلام در ایران، زبان رسمی بوده و در دربار ساسانیان، که دایرهٔ حکمرانی‌شان تا نواحی مرکزی ایران گسترده بوده، استفاده می‌شده‌است. در اصل، عنوان دری از «درباری» به‌معنی زبانی که در دربار از آن استفاده می‌شد، گرفته شده و تمام مکاتبات اداری و رسمی به آن زبان صورت می‌گرفته‌است، و این درست در زمانی بود که به‌جز خراسان و مناطقی از تاجیکستان امروزی، در بقیهٔ نواحی ایران معروف به عراق عجم، عرب‌ها سلطه داشتند و زبان رسمی عربی بود، به‌گونه‌ای‌که تمامی آثار مهم نگاشته‌شده در آن عصر و پیش از آن در این منطقه، همه به زبان عربی بوده‌است. ببینید: «لهجهٔ مشهدی از مؤثرترین گویش‌ها در فارسی دری است/ واکاوی لهجه‌گریزی مشهدی‌ها». پایگاه اینترنتی روزنامهٔ شهرآرا. ۲۸ فروردین ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۲ مهر ۱۳۹۴.
  5. محفل روحانی ملی بهائیان ایران مهم‌ترین تشکیلات تبلیغاتی بهائیان ایران محسوب می‌شد که در سال ۱۳۰۰ (۱۳۴۰ ه‍.ق) در تهران تشکیل شد و نخستین سازمان منسجم و هماهنگی بود که با برنامه‌ریزی‌های جهانی شوقی افندی گسترش یافت و شعبه‌ای از آن در خاک اسرائیل تأسیس شد.
    وظایف محفل ملی بر مبنای دستورهای «ولی امرالله» که در «بیت‌العدل اعظم» در «حیفا» اقامت داشت صورت می‌گرفت.
    علاوه بر محفل مذکور، در شهرهای مختلف کشور — که به بخش‌هایی به‌نام «قسمت امری» تقسیم شده‌بودند — محافل کوچک‌تری نیز تأسیس شد که آن را محافل «شهری و بلدی مرکز قسمت امری» می‌خواندند. محفل‌های کوچکی هم در قریه‌ها و محله‌های کوچک شهرها تشکیل شد که بزرگان قریه و محل با تشکیل جلسات در آن گرد می‌آمدند و در مسائل مختلف به تبادل نظر می‌پرداختند. به‌طور کلی هدف نهایی بهائیان از این اعمال، ازدیاد وابستگان به فرقهٔ بهائی تا حداکثر نفوذ در تمام قسمت‌ها و نقاط مختلف کشور به‌خصوص در میان مردم دهات و عشایر بود. به این منظور محفل ملی بهائیان ایران دستورهایی به شعبات خود در شهرستان‌ها و روستاها صادر می‌کرد:
    1. هر قسمت امری، نقاطی را که فاقد محفل بهائی می‌باشد تعیین و به‌منظور فتح و تشکیل و تأسیس این مراکز اقدام لازم به عمل آورند. در صورتی که احتیاج به مبلغ ورزیده بود به مرکز گزارش نماید.
    2. محافل شهرستان‌ها کلاس‌های کوتاه‌مدت و فشرده‌ای از درجهٔ عالی برای رفع اشکالات مبلغین محلی تشکیل دهد.
    3. لجنهٔ ملی تبلیغ و مهاجرت، نقشهٔ کامل مداخله و مراکزی را که مأمورین مبلغ باید بدان محل‌ها مهاجرت و تبلیغ نمایند، تهیه و تعداد محافل و جمعیت‌ها و نقاط مورد تعهد هر قسمت را تعیین کنند.
    محفل ملی برای سهولت تبلیغات در میان روستائیان و به‌ویژه عشایر و ایالات، کتاب‌ها و جزواتی را که دربارهٔ افکار، عقاید و روحیات آنان، خصوصاً آداب و رسوم‌شان، نوشته شده‌بود، تهیه می‌کرد و در اختیار مبلغان خود می‌گذاشت، این امر به‌سرعت تبلیغ در میان عشایر و ایلات کمک می‌کرد. بهائیان در حل اختلافات خود، هر کجا که بودند به این محافل مراجعه می‌کردند و از رجوع به مقامات قضایی و دولتی جداً دوری می‌نمودند. در حقیقت در هر شهر و هر نقطه‌ای احساس بیگانگی و درعین‌حال استقلال کرده و دستورها خود را بر هر قانون و دستور مقامات کشوری و محلی ترجیح می‌دادند. به همین منظور در تقویت سازمان مرکزی خود تلاش می‌کردند و از طریق ارسال هدایا، کمک‌های مالی، درآمد ناشی از موقوفات و دیگر عوائد متفرقه، مخارج محافل خود را تأمین می‌کردند. محافل مذکور در تهران و شهرستان‌ها دارای تشکیلات گسترده‌ای بود و سازمان‌ها و نهادهای رسمی و غیررسمی متعددی را اداره می‌کرد؛ انجمن جوانان بهائیان ایران، مؤسسهٔ مطبوعات امری، لجنهٔ ملی تبلیغ و مهاجرت، اماکن امری، انجمن شور روحانی ملی، مدارس تابستانه، شرکت امناء، شرکت نونهالان، مطبوعات سمعی بصری، نشر نفخات‌الله و… به‌علاوه چند مجله و هفته‌نامه، آهنگ بدیع، اخبار امری، چهره‌نما و مجلهٔ بین‌المللی نجم باختر که توسط بهائیان لندن منتشر می‌شد، در میان بهائیان ایران چاپ و توزیع می‌شد. ببینید: «بهائی‌گری در عصر پهلوی». مرکز اسناد انقلاب اسلامی. ۵ شهریور ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ دی ۱۳۹۴.

پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در خرداد ۱۳۹۶.
  2. «Major Agglomerations of the World - Population Statistics and Maps». citypopulation.de (به انگلیسی). بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۸-۰۹-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۹-۱۳.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی خراسان رضوی آخرین نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۹۵ را اعلام کرد». mpo-khr.ir. دریافت‌شده در ۲۱ اسفند ۱۳۹۷.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ «آمارنامهٔ شهر مشهد ۱۳۹۴» (PDF). معاونت برنامه‌ریزی و توسعهٔ شهرداری مشهد. دریافت‌شده در ۲۶ مهر ۱۳۹۶.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «اطلاعات عمومی مشهد». پایگاه اینترنتی شرکت نمایشگاه بین‌المللی مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ مه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  6. «محمدرضا کلایی رسماً به عنوان شهردار مشهد مقدس انتخاب شد». تسنیم. ۲۸ آبان ۱۳۹۷.
  7. صدرالمتالهین لاهیجانی، تاریخ و جغرافیای شهر مشهد، ص۳۳.
  8. دهخدا. «مشهد». لغت‌نامهٔ دهخدا. دریافت‌شده در ۱۷ مرداد ۱۳۹۴.
  9. صدرالمتالهین لاهیجانی، تاریخ و جغرافیای شهر مشهد، ص۳۳.
  10. سیدی، تاریخ شهر مشهد، ص۱۴.
  11. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  12. ماهوان، تاریخ مشهد الرضا، ص۱۵۲.
  13. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  14. ماهوان، تاریخ مشهد الرضا، ص۱۵۳.
  15. صدرالمتألهین لاهیجانی، تاریخ و جغرافیای شهر مشهد، ص۳۶.
  16. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  17. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام تاریخ شهر مشهد ۱ وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  19. ماهوان، تاریخ مشهد الرضا، صص۲۲–۲۵.
  20. ماهوان، تاریخ مشهد الرضا، صص۶۵–۸۵.
  21. مقدسی، احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم، ۲:‎ ۴۶۷.
  22. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  23. ابرو، جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو، ۵۵.
  24. غزالی، مکاتیب فارسی غزالی، ۱۲–۱۶.
  25. جوینی، تاریخ جهانگشا، ۳۴.
  26. محمدتقی ایمان‌پور؛ صیامیان گرجی، زهیر (۱۳۸۹). «بررسی پیشینه یک اثر معماری در حرم رضوی: کتیبه‌های سنجری». مطالعات تاریخ اسلام. ۲ (۴): ۱۵–۳۵.
  27. عالم‌زاده، حرم رضوی به روایت تاریخ.
  28. ابرو، جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو، ۵۵.
  29. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  30. خواند میر، تاریخ حبیب السیر، ۳:‎ ۴۳۲–۴۳۳.
  31. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  32. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  33. Zabeth (1999) p. 15
  34. حسینی، سیدهاشم (پاییز ۱۳۸۷). «بررسی عوامل اعتلاء و توسعهٔ شهر مقدس مشهد طی دورهٔ صفوی». فرهنگ (۶۷): ۹۳–۱۱۶.
  35. سیدی، تاریخ شهر مشهد، ۹۴.
  36. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ محمدعلی مخلصی (۱۳۷۴). «مشهد پایتخت افشاریان». پایتخت‌های ایران. ص. ۶۲۶–۶۲۷.
  38. Houtsma، E.J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913–1936, Volume 5، 469.
  39. Patai، Jadīd Al-Islām: The Jewish "new Muslims" of Meshhed، 20.
  40. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  41. منجم یزدی، تاریخ عباسی، ۳۲۸.
  42. سیوری، ایران عصر صفوی، ۹۷.
  43. سیدی، تاریخ شهر مشهد، ۲۱۸.
  44. سیدی، تاریخ شهر مشهد، ۲۰۶.
  45. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  46. ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ محمود رمضانی مشهدی (۱۳۸۳). تحولات سیاسی خراسان در دورهٔ افشاریه (۱۲۱۸–۱۱۴۸ ه‍.ق). کاراکتر zero width joiner character در |عنوان= در موقعیت 50 (کمک)
  47. Lockhart, “Mashhad”, Persian Cities.
  48. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  49. Patai، Jadīd Al-Islām: The Jewish "new Muslims" of Meshhed، 20–21.
  50. «پیشگامی مردم مشهد در انقلاب مشروطه». روزنامه خراسان. ۱۲ اسفند ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۳ آبان ۱۳۹۴.
  51. مدیر شانه‌چی، محسن؛ خوش‌بین، ملیحه (پاییز و زمستان ۱۳۹۱). «نقش روسیه در سرکوب انقلاب مشروطهٔ مشهد». جستارهای تاریخی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۲): ۱۱۷–۱۳۷.
  52. Bosworth, Streck and Hourcade, “Mashhad”, Historic Cities of the Islamic World.
  53. صدرالمتألهین لاهیجانی، تاریخ و جغرافیای شهر مشهد، ۱۲۷–۱۴۳.
  54. ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۳۱۲–۳۳۱.
  55. ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۳۵۹–۳۷۲.
  56. ۵۶٫۰ ۵۶٫۱ مرصوصی، نفیسه؛ صائبی، محمدحسین (۱۳۸۸). «تحلیل جغرافیایی تأثیر اکولوژی اجتماعی بر توسعه کالبدی شهر». جغرافیا و برنامه‌ریزی منطقه‌ای: ۷۳–۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. از پارامتر ناشناخته |ماه= صرف‌نظر شد (کمک)
  57. "Manplan 5, Religion Part III: 'has religion a future?'". Architectural Review Website. 22 آوریل 2016. Retrieved ۲۶ مهر ۱۳۹۶. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  58. «شبیخون لیبرال معماری به پایتخت معنوی ایران؛ ۴۸ پروژه‌ای که سیمای معنوی مشهد را نابود می‌کنند». پایگاه اینترنتی مشرق نیوز. ۳۰ آبان ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۳۹۴.
  59. «نشانه‌های اسلامی در معماری و شهرسازی مشهد رعایت نمی‌شود». پایگاه اینترنتی خبرگزاری مهر. ۲۹ آذر ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۳۹۴.
  60. «بازنگری معماری و شهرسازی کلانشهر مشهد؛ لزوم تبدیل به پایتخت فرهنگی جهان اسلام». پایگاه اینترنتی باشگاه خبرنگاران جوان. ۱ مرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۳۹۴.
  61. «ساخت و سازهای اطراف حرم رضوی». پایگاه اینترنتی خبرگزاری ایسنا. ۱۸ شهریور ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۳۹۴.
  62. «ساخت و سازهای اطراف حرم امام رضا (ع) به چشم‌انداز آن لطمه می‌زند». پایگاه اینترنتی خبرگزاری ایسنا. ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۳۹۴.
  63. «هشدار آیت‌الله علم الهدی: تبدیل شدن مشهد مقدس به مدل جزیره کیش؟!». پایگاه اینترنتی خبرگزاری رسمی حوزه. ۱۳ خرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۳۹۴.
  64. «برج‌هایی که بارگاه توس را از ثبت جهانی محروم کرده‌اند/ سیطره غول‌های تجاری بر حریم رضوی». پایگاه اینترنتی خبرگزاری مهر. ۲۱ تیر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۱ مهر ۱۳۹۴.
  65. «جغرافیای طبیعی و اقتصاد مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷.
  66. «آب و هوای شهر مشهد». پایگاه اینترنتی دانشگاه فردوسی مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۴.
  67. "آب و هوای مشهد". وبگاه ودربیس. Archived from the original on 15 July 2017. Retrieved 29 January 2010.
  68. «Weather Information for Mashhad». world weather information service. ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۴ خرداد ۱۳۹۴.
  69. «مرکز تحقیقات زمین لرزه‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۴.
  70. امبرسز و ملویل، تاریخ زمین‌لرزه‌های ایران، ۱۶۳.
  71. ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۶۴۷.
  72. بربریان، مانوئل؛ قریشی، منوچهر؛ طالبیان، مرتضی؛ شجاع طاهری، جعفر. «بررسی نوزمین‌ساخت، لرزه زمین ساخت و خطر زمین لرزه‌گسلش در گستره مشهد–نیشابور».
  73. ۷۳٫۰ ۷۳٫۱ جمعیت شهرهای موجود کشور و متوسط رشد سالانهٔ آن‌ها به ترتیب حروف الفبا، نشریات مرکز آمار ایران.
  74. «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۰». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۳ خرداد ۱۳۹۴.
  75. شماره کتابشناسه ملّی:۲۸۹۰۶۹۰ *عنوان و نام پدیدآورنده:طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی)
  76. «اداره کل امور اتباع و مهاجرین خارجی». پایگاه اینترنتی استانداری خراسان رضوی. ۳۱ خرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۷ شهریور ۱۳۹۴.
  77. «مهاجرت افغان‌ها برای همسایه دردسرساز شد/ سرنوشت خاکستری اتباع خارجی در مشهد». خبرگزاری مهر. ۲۳ تیر ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۷ شهریور ۱۳۹۴.
  78. ۷۸٫۰ ۷۸٫۱ «هشدار مکارم شیرازی دربارهٔ "خطر مهاجرت‌های مشکوک" به مشهد». خبرگزاری دویچه وله فارسی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۷ شهریور ۱۳۹۴.
  79. «هشدار آیت‌الله مکارم شیرازی نسبت به تحرکات وهابیت». خبرگزاری فارس. ۲۵ مهر ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۷ شهریور ۱۳۹۴.
  80. «از پتانسیل‌های این لهجه غافلیم؛ نگاهی به ظرفیت‌های پنهان لهجهٔ مشهدی». پایگاه اینترنتی روزنامهٔ شهرآرا. ۱۰ آبان ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰ مرداد ۱۳۹۴.
  81. ۸۱٫۰ ۸۱٫۱ «افول لهجهٔ مشهدی؛ گریز مردمانی گونه‌گون از گذشته‌ای همگون». پایگاه اینترنتی روزنامهٔ شهرآرا. ۳۰ خرداد ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ فوریه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰ مرداد ۱۳۹۴.
  82. «مردم را از گویش مشهدی متنفر کرده‌اند». پایگاه اینترنتی روزنامهٔ شهرآرا. ۱۱ آذر ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۲ مهر ۱۳۹۴.
  83. ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۴۵۷–۴۵۸.
  84. آنوشیک ملکی (۱۳۸۹). «نگاهی اجمالی بر حوزه‌های انتخاباتی ارمنیان در مجلس شورای اسلامی». ۱۴ (۵۴). فصلنامهٔ فرهنگی ارمنیان پیمان. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. از پارامتر ناشناخته |ماه= صرف‌نظر شد (کمک)
  85. «جغرافیای جمعیتی بهاییان ایران و مازندران». پایگاه خبری تحلیلی مازندران. ۷ تیر ۱۳۸۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۰ مرداد ۱۳۹۴.
  86. «مشهد، پایتخت معنوی ایران اعلام شد». روزنامه خراسان. ۹ آبان ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  87. «ورود سالانه ۲۷ میلیون زائر به مشهد». خبرگزاری فارس. ۵ اردیبهشت ۱۳۹۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  88. «ورود سالانه دو میلیون زائر خارجی به مشهد». خبرگزاری ایکنا. ۲۷ فروردین ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  89. "The Islamic Seminaries At The Holy Shrine". Imam Reza Network. Archived from the original on ۴ مارس ۲۰۱۶. Retrieved ۲۱ مهر ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  90. "Mashhad". Places of Peace and Power. Archived from the original on 15 July 2017. Retrieved ۲۱ مهر ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  91. "The Glory of the Islamic World". Imam Reza Network. Archived from the original on ۱۲ ژوئن ۲۰۱۰. Retrieved ۲۱ مهر ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  92. «آیین غبارروبی». آستان قدس رضوی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۹ آذر ۱۳۹۴.
  93. «اماکن مذهبی مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  94. رضا سلیمان نوری (۹ مهر ۱۳۹۳). «رازهای سر به مهر چهار طاقی «بازه هور»». روزنامه ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  95. «آثار تاریخی مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  96. «جاذبه‌های طبیعی و ییلاقات مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  97. «دریاچه‌ها و چشمه‌های مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  98. «بوستان‌ها و تفرج‌گاه‌های شهری مشهد». پورتال مشهد شهر بهشت. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۲ شهریور ۱۳۹۴.
  99. «پارک‌ها و بوستان‌های شهری مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  100. «شهربازی‌های مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  101. «پارک‌های مشهد». پایگاه اینترنتی سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  102. ۱۰۲٫۰ ۱۰۲٫۱ «مراکز خرید در مشهد». معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۹ آذر ۱۳۹۴.
  103. «لیست نواحی پستی مشهد و دفاتر پست دولتی». اداره کل پست استان خراسان رضوی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  104. «کلایی شهردار مشهد شد». ایسنا. ۲۰۱۸-۱۱-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۱-۱۹.
  105. «رئیس شورای شهر مشهد: رسانه‌ها هر جا تخلف دیدند، فریاد بزنند». مشهدنیوز. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  106. «پورتال شهرداری مشهد، بخش دربارهٔ حوزه شهردار». پورتال شهرداری مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  107. صفدری، زهرا (۵ بهمن ۱۳۹۴). «کاهش درآمد گردشگری مشهد؟». خبرگزاری ایرنا. دریافت‌شده در ۱۳ بهمن ۱۳۹۴.
  108. «ورود ۱۳میلیون زائر در تابستان به مشهد». مشرق نیوز. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  109. «صنایع مشهد». پورتال شهر مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  110. «اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان رضوی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  111. "Shah Tahmasp Safavi". Archived from the original on 15 July 2017. Retrieved ۷ شهریور ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  112. "MASHAD PERSIAN RUG". Archived from the original on 15 July 2017. Retrieved ۷ شهریور ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  113. «شهرکها و نواحی صنعتی و معافیت ها». پایگاه اینترنتی شرکت شهرک‌های صنعتی استان خراسان رضوی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  114. «تأمین سوخت گاز برای نیروگاه‌های مشهد در اولویت قرار گرفت». ۲۷ آذر ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۹ آبان ۱۳۹۴.
  115. «پایگاه اینترنتی نمایشگاه بین‌المللی مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  116. «بیش از ۲۳ هزار دانشجو در این دانشگاه تحصیل می‌کنند». پایگاه اینترنتی دانشگاه فردوسی مشهد. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  117. «مشهد به عنوان مرکز آموزش متروپلیس انتخاب شد». شبکه اطلاع‌رسانی ساختمان ایران. ۱۵ آبان ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  118. «مدرسه؛ «فروغ» صبح دانایی». روزنامهٔ شهرآرا. ۲ مهر ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  119. «سالنامهٔ آماری سال ۱۳۹۳–۹۴». پایگاه اینترنتی اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  120. پسندیده، حوزه علمیه خراسان، ۱:‎ ۳۷۹–۳۸۰.
  121. پسندیده، حوزه علمیه خراسان، ۱:‎ ۳۵۸–۳۶۷.
  122. «پایگاه اینترنتی پژوهشکدهٔ محیط‌های خشک». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  123. «پایگاه اینترنتی پژوهشکدهٔ علوم و صنایع غذایی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  124. «پایگاه اینترنتی پژوهشکدهٔ بوعلی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  125. «پایگاه اینترنتی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  126. «پایگاه اینترنتی پژوهشکدهٔ اقلیم‌شناسی وابسته به مرکز ملی اقلیم‌شناسی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  127. «پایگاه اینترنتی پارک علم و فناوری خراسان». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  128. «رئیس پارک علم و فناوری خراسان: استان خراسان رضوی سومین استان دانش‌بنیان شناخته شده‌است». پایگاه اینترنتی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  129. «رئیس پارک علم و فناوری خراسان: اقتصاد دانش‌بنیان و اقتصاد یادگیری دو بال اقتصاد مقاومتی هستند/مشارکت و تعاون جزو آموزه‌های دینی ما می‌باشد». پایگاه اینترنتی پارک علم و فناوری خراسان. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  130. «پایگاه اینترنتی بنیاد نخبگان استان خراسان رضوی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  131. «انتصاب رئیس بنیاد نخبگان استان خراسان رضوی به عنوان عضو شورای سیاستگذاری جشنوارهٔ استانی کارآفرینان برتر از سوی استاندار محترم خراسان رضوی». پایگاه اینترنتی بنیاد نخبگان استان خراسان رضوی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  132. «پایگاه اینترنتی مرکز رشد واحدهای فناور دانشگاه فردوسی مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  133. «۱۰۰۰ مخترع در خراسان رضوی اختراعات خود را ثبت کردند». پایگاه اینترنتی خبرگزاری مهر. ۸ بهمن ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  134. «پایگاه اینترنتی مرکز تحقیقات کارآفرین (تک) وابسته به دانشکدهٔ فنی‌وحرفه‌ای شهید منتظری مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  135. «راه‌اندازی کلینیک صنعت و جامعه در دانشگاه آزاد مشهد». پایگاه اینترنتی خبرگزاری تسنیم. ۶ اردیبهشت ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  136. «پایگاه اینترنتی مرکز رشد واحدهای فناور دانشگاه فردوسی مشهد». دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  137. «پایگاه اینترنتی مرکز رشد فناوری و پژوهشکدهٔ رشد دانشگاه آزاد اسلامی مشهد». دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  138. «پایگاه اینترنتی مرکز رشد فناوری کشاورزی پارک علم و فناوری خراسان». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  139. «خراسان رضوی ۴ رتبهٔ برتر را در جشنوارهٔ ملی فن‌آفرینی شیخ بهایی کسب کرد». پایگاه اینترنتی خبرگزاری تسنیم. ۴ خرداد ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  140. «رئیس پارک علم و فناوری خراسان: ۶۰٪ از منتخبین جشنوارهٔ ملی فن‌آفرینی شیخ بهایی از استان خراسان رضوی بودند». پایگاه اینترنتی پارک علم و فناوری خراسان. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  141. «رئیس پارک علم و فناوری خراسان: سیزدهمین دورهٔ جشنوارهٔ ملی فن‌آفرینی شیخ بهایی در مشهد برگزار می‌شود». پایگاه اینترنتی خبری-تحلیلی قدس‌آنلاین. ۷ خرداد ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  142. «سومین المپیاد بین‌المللی مخترعان، مبتکران و نوآوران در مشهد آغاز به کار کرد». پایگاه اینترنتی خبرگزاری ایلنا. ۴ آبان ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  143. «سومین المپیاد بین‌المللی مخترعان و نوآوران در دانشگاه آزاد مشهد برگزار می‌شود». پایگاه اینترنتی خبرگزاری دانشجو. ۳۰ مهر ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  144. «دبیر سومین المپیاد بین‌المللی مخترعان، مبتکران و نوآوران: ارتباط بین نوآوران و صنعت از اهداف سومین المپیاد بین‌المللی مخترعان است». پایگاه اینترنتی خبرگزاری فارس. ۳ آبان ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  145. «نخبگان جوان کشور در المپیاد بین‌المللی مخترعان شناسایی می‌شوند». پایگاه اینترنتی خبرگزاری مهر. ۳ آبان ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۷ مهر ۱۳۹۵.
  146. ۱۴۶٫۰ ۱۴۶٫۱ «از اولین روزنامه تا اولین سینما در مشهد». خبرگزاری ایسنا. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  147. «اولین‌های مشهد». پورتال شهر مشهد. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  148. «معرفی بیمارستان رضوی مشهد». پایگاه اینترنتی بیمارستان رضوی مشهد. دریافت‌شده در ۱۰ تیر ۱۳۹۴.
  149. «درمان سه بعدی سرطان در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد/ راهکارهای جلوگیری از سرطان». جامعه خبری تحلیلی الف. ۹ بهمن ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  150. «بیمارستان امید مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  151. «مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  152. «مشهد به عنوان قطب پیوند عضو در کشور نیازمند حمایت بیشتر دولت و خیران است». قدس آنلاین. ۱۸ مهر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  153. «مشهد از قطب‌های پیوند اعضا در کشور است». پایگاه اینترنتی مرکز اسناد انقلاب اسلامی. ۱۸ مهر ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  154. «واحد فراهم آوری اعضای پیوندی دانشگاه علوم پزشکی مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۳۹۴.
  155. «از پایتخت معنوی تا پایتخت فرهنگی». کمیسیون ملی آیسسکو. ۱۱ بهمن ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۷ شهریور ۱۳۹۴.
  156. «مشهد پایتخت فرهنگی جهان اسلام می‌شود/ فرصتی ناب برای ترویج فرهنگ رضوی». خبرگزاری مهر. ۱۳ دی ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۷ شهریور ۱۳۹۴.
  157. «مشهد به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام میزبان شخصیت‌های فرهنگی کشورهای اسلامی خواهد بود». خبرگزاری ایرنا. ۸ اردیبهشت ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۱ تیر ۱۳۹۴.
  158. «پیشخوان رویدادهای فرهنگی و هنری مشهد». دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  159. «شهر فرهنگی در دل پایتخت معنوی؛ تعداد فرهنگ‌سراهای مشهد در ۶ سال گذشته ۷ برابر شده‌است». شهرآرا. ۲۱ شهریور ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۹ آبان ۱۳۹۴.
  160. «پایگاه اینترنتی کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی». دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  161. «پایگاه اینترنتی کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی». دریافت‌شده در ۲۲ اسفند ۱۳۹۵.
  162. «پایگاه اینترنتی کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی: کتابخانه‌های وابستهٔ آستان قدس رضوی». دریافت‌شده در ۲۲ اسفند ۱۳۹۵.
  163. «پایگاه اینترنتی موزه‌های آستان قدس رضوی». دریافت‌شده در ۲۲ اسفند ۱۳۹۵.
  164. «پایگاه اینترنتی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان رضوی». دریافت‌شده در ۲۲ اسفند ۱۳۹۵.
  165. «فهرست هتل‌ها». پرتال جامعه هتل‌داران ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۴ آبان ۱۳۹۴.
  166. ۱۶۶٫۰ ۱۶۶٫۱ «پارس؛ نخستین هتل مشهد». ۱۳ خرداد ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  167. ۱۶۷٫۰ ۱۶۷٫۱ «چهره پایتخت معنوی ایران با ضعف نظارت مخدوش شده‌است/ مدعی العموم ورود کند». خبرگزاری ایکانا. ۶ تیر ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  168. «شناسایی ۵هزار واحد اقامتی غیرمجاز در مشهد/آمار در دنیا منحصر به فرد است». خبرگزاری فارس. ۲۴ آذر ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  169. «ماندگاری زائران در مشهد به نصف اقامت مسافران در یزد و کاشان کاهش یافت». پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد. ۹ خرداد ۱۳۸۹. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  170. ۱۷۰٫۰ ۱۷۰٫۱ «سوغات خراسان رضوی هفت سین توشه گردشگران نوروزی». خبرگزاری مهر. ۵ فروردین ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  171. «در مشهد چه بخوریم؟». پایگاه اینترنتی تبیان. ۱۸ شهریور ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  172. «آشنایی با روش تهیه دیگچه - غذای محلی مشهد». همشهری آنلاین. ۲۲ فروردین ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  173. «شله مشهدی در فهرست آثار معنوی کشور به ثبت رسید». سایت تحلیلی خبری عصر ایران. ۲۳ آذر ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۸ شهریور ۱۳۹۴.
  174. ۱۷۴٫۰ ۱۷۴٫۱ ۱۷۴٫۲ ۱۷۴٫۳ ۱۷۴٫۴ «تاریخچه صدا و سیمای مرکز خراسان رضوی». دریافت‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۹۴.
  175. «رادیو استانی خراسان رضوی ۲۴ ساعته می‌شود». ۹ آبان ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۹۴.
  176. «شبکه استانی سیمای خراسان رضوی ۲۴ ساعته شد». ۲۳ خرداد ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۹۴.
  177. «مشاهده جزئیات مجوز خراسان». سامانه جامع رسانه‌های کشور. دریافت‌شده در ۹ آذر ۱۳۹۴.
  178. «مشاهده جزئیات مجوز قدس». سامانه جامع رسانه‌های کشور. دریافت‌شده در ۹ آذر ۱۳۹۴.
  179. «مشاهده جزئیات مجوز شهرآرا». سامانه جامع رسانه‌های کشور. دریافت‌شده در ۹ آذر ۱۳۹۴.
  180. «شناسنامه ماهنامه بچه مشد در پایگاه اینترنتی بانک اطلاعات نشریات کشور». دریافت‌شده در ۱۲ شهریور ۱۳۹۴.
  181. «هیئت باستانی تربیت بدنی آستان قدس رضوی». خبرگزاری ایسنا. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۴.
  182. «روزنامه خراسان». web.archive.org. ۲۰۱۹-۱۱-۰۳. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۳ نوامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۱-۰۳.
  183. «فوتبال در ایران». web.archive.org. ۲۰۰۸-۱۲-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۱-۰۳.
  184. «ایبنا - ابتکار حسین صدقیانی برای رهایی تیم فوتبال ایران از سربازان روس در جنگ جهانی دوم». web.archive.org. ۲۰۱۹-۱۱-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۱-۰۳.
  185. «راهنمای فوتبال». چغورک. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۱-۰۳.
  186. «آشنایی با باشگاه پدیده مشهد». همشهری آنلاین. ۸ مرداد ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۴.
  187. «نفت مسجدسلیمان و پدیده مشهد لیگ برتری شدند». جام جم ورزشی. ۱۹ فروردین ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۴.
  188. «پایگاه اینترنتی مؤسسه فرهنگی ورزشی ابومسلم خراسان». خبرگزاری ایسنا. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۴.
  189. «آشنایی با باشگاه پیام خراسان رضوی». همشهری آنلاین. ۳۰ مهر ۱۳۸۷. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۴.
  190. «امتیاز تیم فوتسال علم و ادب مشهد به صورت موقت منتقل شد». خبرگزاری ایسنا. ۱۸ آذر ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۴.
  191. «سالن‌ها و مجموعه‌های ورزشی مشهد». مدیریت امور تربیت بدنی شهرداری مشهد. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  192. «گزارش ایسنا از استادیوم فوتبال ثامن‌الائمه مشهد». خبرگزاری ایسنا. ۹ اردیبهشت ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ مه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  193. «ورزشگاهی که برای ایران اعتبار می‌آورد». خبرگزاری ایسنا. ۹ خرداد ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  194. «مجهزترین پیست دوچرخه سواری کشور در مشهد مقدس افتتاح شد». وبگاه وزارت ورزش و جوانان. ۳ خرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  195. «پیست مشهد تأثیر بسزایی در رشد دوچرخه سواری خواهد داشت». وبگاه فدراسیون دوچرخه‌سواری جمهوری اسلامی ایران. ۳ خرداد ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  196. «پیست اسکی شیرباد مشهد». خبرگزاری ایرنا. ۱ آذر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  197. «احداث اولین زمین گلف کشور در مشهد». خبرگزاری عصر ایران. ۲۴ اردیبهشت ۱۳۸۷. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  198. «طبق مصوبهٔ شورای شهر و با ابلاغ فرماندار از امروز؛ بلیت قطارشهری، ۵۰۰ و اتوبوس ۲۰۰ تومان شد». روزنامهٔ شهرآرا. ۱۸ فروردین ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ مه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  199. «اطلاعات بلیط». شرکت بهره‌برداری قطار شهری مشهد. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  200. «خط 2 قطارشهری مشهد افتتاح شد». پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد. ۲ اسفند ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۴ اسفند ۱۳۹۵.
  201. «سوالات متداول». وبگاه شرکت بهره‌برداری قطار شهری مشهد و حومه. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  202. «سوالات متداول». وبگاه شرکت بهره‌برداری قطار شهری مشهد و حومه. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  203. «آمارنامهٔ شهرداری مشهد ۱۳۹۲». بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۵ خرداد ۱۳۹۴.
  204. «کتاب واحد» (PDF). سازمان اتوبوس‌رانی مشهد. تابستان ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۵ خرداد ۱۳۹۴.
  205. برای نمونه: «راه‌اندازی خط 7 تندروی اتوبوسرانی مشهد». خبرگزاری فارس. ۲ شهریور ۱۳۸۹. دریافت‌شده در ۲۵ خرداد ۱۳۹۴.
  206. «خط یک BRT مشهد با ۷۰دستگاه اتوبوس آغاز به کار کرد». خراسان. ۲۵ آبان ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۵ خرداد ۱۳۹۴.
  207. «تراکنش روزانه بیش از 1 میلیون «من کارت» در مشهد». من‌کارت. ۲۵ آذر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۵ خرداد ۱۳۹۴.
  208. «پایگاه اینترنتی بانک اطلاعات جامع شهری مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  209. «۱۳۰۰ دستگاه تاکسی بازسازی شده در مشهد رونمایی شد». ۲۶ اسفند ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  210. «پایگاه اینترنتی فرودگاه بین‌المللی مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ مه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  211. «همشهری آنلاین». ۱۳ شهریور ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  212. «پایگاه اینترنتی اداره کل راه‌آهن خراسان». دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  213. «ایران جاده ابریشم را احیا کرد». جام‌جم آنلاین. ۱۰ آذر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۵ مهر ۱۳۹۴.
  214. «افتتاح راه‌آهن مشهد - سرخس - تجن (۱۳۷۵ ش)». پورتال اهل بیت. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۵ مهر ۱۳۹۴.
  215. «راه‌آهن مشهد – هرات سال آینده به بهره‌برداری می‌رسد». پایگاه اینترنتی خبرگزاری مهر. ۲۹ دی ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۵ مهر ۱۳۹۴.
  216. «پایگاه اینترنتی مرکز خدمات حوزه‌های علمیه». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  217. «آغاز به کار واگن ویژه بانوان در مسیر تهران-مشهد». www.isna.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۹-۱۵.
  218. https://www.radiofarda.com/a/27651504.html
  219. «پایانه مسافربری مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  220. «پایانه‌های مسافری» (PDF). اداره کل حمل و نقل و پایانه‌های خراسان رضوی. دریافت‌شده در ۹ آذر ۱۳۹۴.
  221. «ایستگاه سوار شاهد». سازمان پایانه‌های مسافربری شهرداری مشهد. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  222. «ایستگاه سوار حافظ». سازمان پایانه‌های مسافربری شهرداری مشهد. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  223. «ایستگاه سوار کلات». سازمان پایانه‌های مسافربری شهرداری مشهد. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  224. «مسافت شهرهای ایران». ایرانگردی و جهانگردی. ۳ دی ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  225. «بزرگترین نیروگاه خورشیدی ایران در مشهد افتتاح شد». ۳۰ تیر ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  226. «افتتاح اولین نیروگاه بیوگاز سوز از دفنگاه زباله شهر مشهد درکشور». وزارت نیرو - سازمان انرژی‌های نو ایران (سانا). ۱۳ مرداد ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  227. «حضور شهردار کراچی در نخستین نیروگاه بیوگاز خاورمیانه». پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد. ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  228. «شهردار مشهد: سومین نیروگاه بیوگاز مشهد بزودی نصب می‌شود». خبرگزاری ایسنا. ۱۵ بهمن ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  229. «استفاده از انرژی نیروگاه بیوگاز مشهد در راستای حفاظت از محیط زیست». وبگاه مقالات دانشگاهی و کتب استادان دانشگاه فردوسی مشهد. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  230. «کاهش ۲۰درصدی مشکلات زیست‌محیطی در مشهد». خبرگزاری مهر. ۲۳ خرداد ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  231. «کاهش ۲۰درصدی مشکلات زیست‌محیطی در مشهد». پایگاه اطلاع‌رسانی شهرداری مشهد. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴.
  232. «کیفیت هوا در ایستگاه‌های سنجش مرکز پالایش آلاینده‌های زیست‌محیطی مشهد». پایگاه اینترنتی مرکز پایش آلاینده‌های زیست‌محیطی مشهد. دریافت‌شده در ۱ شهریور ۱۳۹۵.
  233. «بررسی پدیدهٔ حاشیه‌نشینی در مشهد». قاصدنیوز. ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۳۰ مرداد ۱۳۹۴.
  234. «حاشیه‌نشینی در مشهد به نقطهٔ بحران رسیده‌است». پایگاه خبری-تحلیلی قدس آنلاین. ۱ مرداد ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۳۰ مرداد ۱۳۹۴.
  235. ۲۳۵٫۰ ۲۳۵٫۱ «حاشیه‌نشینی؛ معضل امروز، بحران فردا/ مشهد ۲ برابر میانگین کشوری حاشیه‌نشین دارد». پایگاه خبری-تحلیلی مشهدنیوز. ۱۷ شهریور ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۳۰ مرداد ۱۳۹۴.
  236. «معضل حاشیه‌نشینی در مشهد، مهاجرت روستاییان به شهر است». باشگاه خبرنگاران جوان. ۲ تیر ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۳۰ مرداد ۱۳۹۴.
  237. «مشهد دومین شهر گرفتار کشور در چالش حاشیه‌نشینی». خبرگزاری ایرنا. ۲۲ خرداد ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۳۰ مرداد ۱۳۹۴.
  238. «بررسی پدیدهٔ حاشیه نشینی در مشهد». قاصدنیوز. ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۳۰ مرداد ۱۳۹۴.
  239. «دلایل گسترش حاشیه‌نشینی در مشهد/ تدوین سند توانمندسازی سکونتگاه‌های غیررسمی». پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی. ۱۷ شهریور ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۳۰ مرداد ۱۳۹۴.
  240. «قاتل زنان خیابانی اعدام شد». پایگاه خبری بی‌بی‌سی فارسی. ۲۸ فروردین ۱۳۸۱. دریافت‌شده در ۵ مهر ۱۳۹۴.
  241. "Prayer, food, sex and water parks in Iran's holy city of Mashhad". پایگاه خبری روزنامه گاردین. 17 اردیبهشت 1394. Retrieved ۵ مهر ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازبینی=, |تاریخ= (help)
  242. «به صورت من تف بینداز». پایگاه خبری روز آنلاین. ۱ مهر ۱۳۹۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۵ مهر ۱۳۹۴.
  243. «دو نوجوان در مشهد به جرم عمل لواط اعدام شدند». پایگاه اینترنتی رادیو فردا. ۲۹ تیر ۱۳۸۴. دریافت‌شده در ۵ مهر ۱۳۹۴.
  244. «افزایش ۳۵درصدی طلاق در مشهد». پایگاه خبری-تحلیلی قاصدنیوز. ۱۸ اسفند ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۷ مهر ۱۳۹۴.
  245. «سلامت نیوز: مسائل جنسی عامل ۶۰٪ طلاق‌ها در مشهد است/راه‌های افزایش کیفیت رابطه جنسی». پایگاه خبری سلامت نیوز. ۸ آبان ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۷ مهر ۱۳۹۴.
  246. «بعد از اعتیاد و طلاق، خشونت، سومین آسیب عمده اجتماعی در مشهد». پایگاه خبری-تحلیلی قاصدنیوز. ۲۲ خرداد ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۷ مهر ۱۳۹۴.
  247. «گلایه سر کنسول ترکیه از وجود مشکلات بر سر راه سرمایه‌گذاری خارجی در استان». روزنامه خراسان. ۱۲ مرداد ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۳۹۵.
  248. "Turkey opens new consulate in Iran". Retrieved ۱۳ شهریور ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  249. ۲۴۹٫۰ ۲۴۹٫۱ ۲۴۹٫۲ ۲۴۹٫۳ ۲۴۹٫۴ ۲۴۹٫۵ «کنسولگریهای خارجی در خراسان». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ فوریه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۹۴.
  250. «پایگاه اینترنتی کنسولگری تاجیکستان در مشهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ مه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۹۴.
  251. "Tajikistan Rejects Iranian Offer For Visa-Free Regime". Retrieved ۱۳ شهریور ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  252. شریعتی، راهنمای خراسان، ۲۰۷.
  253. "Iraq opens consulate in Mashhad". Archived from the original on ۱۸ ژوئن ۲۰۱۳. Retrieved ۱۳ شهریور ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  254. شریعتی، راهنمای خراسان، ۲۰۷.
  255. شریعتی، راهنمای خراسان، ۲۰۷.
  256. «سرکنسولگری جمهوری قزاقستان در گرگان گلستان گشایش یافت». دریافت‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۹۴.
  257. «مشهد و کوالالامپور خواهر خوانده می‌شوند». ایسنا. دریافت‌شده در ۲۴ مرداد ۱۳۹۵.
  258. «مشهد مقدس و نجف اشرف خواهر خوانده شدند». جوان آنلاین. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  259. «شهرهای مشهد مقدس و مزار شریف خواهر خوانده شدند». آواپرس. دریافت‌شده در ۲۴ مرداد ۱۳۹۵.
  260. «مشهد و لاهور خواهر خوانده شدند». فرهنگ و هنر. دریافت‌شده در ۲۴ مرداد ۱۳۹۵.
  261. «مشهد و ارومچی خواهرخوانده شدند». جام جم. دریافت‌شده در ۲۴ مرداد ۱۳۹۵.
  262. «مشهد و کراچی خواهر خوانده شدند». ایرنا. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ اوت ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۴ مرداد ۱۳۹۵.
  263. «پیشنهاد خواهر خواندگی مشهد و "کراکوو" لهستان داده شد». خبرگزاری مهر. دریافت‌شده در ۲۴ مرداد ۱۳۹۵.

منابع

  • ابرو، حافظ (۱۳۷۰). جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو. به کوشش غلامرضا ورهرام. تهران: اطلاعات.
  • امبرسز، ن.ن.؛ ملویل، چ.پ. (۱۳۷۰). تاریخ زمین‌لرزه‌های ایران. ترجمهٔ ابوالحسن رده. تهران: آگاه.
  • بربریان، مانوئل (۱۳۷۸). «بررسی نوزمینساخت، لرزه زمین ساخت و خطر زمین لرزه–گسلش در گستره مشهد–نیشابور». گزارش شماره ۷۲ سازمان زمین‌شناسی کشور.
  • پسندیده، محمود (۱۳۸۵). حوزهٔ علمیهٔ خراسان. مشهد.
  • جوینی، عطاملک بن بهاءالدین محمد (۱۳۶۲). تاریخ جهانگشا. تهران: امیرکبیر.
  • خواند میر (۱۳۵۳). تاریخ حبیب السیر. به کوشش محمد دبیر سیاقی. بیجا.
  • رمضانی مشهدی، محمود. تحولات سیاسی خراسان در دورهٔ افشاریه (۱۲۱۸–۱۱۴۸ ه‍.ق). پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. کاراکتر zero width joiner character در |عنوان= در موقعیت 50 (کمک)
  • سیدی، سیدمهدی (۱۳۷۸). تاریخ شهر مشهد. تهران: جامی. شابک ۹۶۴–۵۶۲۰–۷۳-X مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).
  • سیوری، راجر (۱۳۹۳). ایران عصر صفوی. ترجمهٔ کامبیز عزیزی. تهران: مرکز. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۱۲۷-۳.
  • شریعتی، علی (۱۳۶۳). راهنمای خراسان. تهران: الفبا.
  • صدرالمتألهین لاهیجانی، محمد بن محمد بن علی (۱۳۸۶). تاریخ و جغرافیای شهر مشهد. به کوشش محمدرضا قصابیان. مشهد: انصار. شابک ۹۶۴-۶۴۹۷-۳۱-۴.
  • عالم‌زاده، بزرگ (۱۳۸۸). حرم رضوی به روایت تاریخ. مشهد: به‌نشر. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۰۲-۱۳۰۴-۹.
  • غزالی، امام محمد (۱۳۶۲). عباس اقبال، ویراستار. مکاتیب فارسی غزالی. تهران: امیر کبیر.
  • ماهوان، احمد (۱۳۸۳). تاریخ مشهدالرضا. مشهد: ماه‌نشر. شابک ۹۶۴–۹۳۴۱۲–۰–۱ مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).
  • مقدسی، ابوعبدالله محمدبن احمد (۱۳۶۱). احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم. ۲. ترجمهٔ علینقی منزوی. تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران.
  • منجم یزدی، ملا جلال‌الدین محمد (۱۳۶۶). تاریخ عباسی. به کوشش سیف‌الله وحیدنیا. تهران: وحید.

پیوند به بیرون

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد مشهد اطلاعات بیشتری بیابید.


Search Wiktionary در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه
Search Wikiquote در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد
Search Commons در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
Search Wikivoyage در میان سفرنامه‌ها از ویکی‌سفر

برای مطالعه بیشتر

  • مدرس رضوی، محمدتقی؛ فیاض، علی‌اکبر؛ مؤید ثابتی، سیدعلی؛ مولوی، عبدالحمید؛ فرخ، محمود (۱۳۸۶). مهدی سیدی، ویراستار. مشهد در آغاز قرن چهارده خورشیدی، مشهور به گزارش مکتب شاهپور. مشهد: آهنگ قلم. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۲۸۰۵-۶۸-۶.
  • سیدی، مهدی (۱۳۸۲). سیمای تاریخی–فرهنگی شهر مشهد. اشرف‌السادات میرکمالی. تهران: آوام. شابک ۹۶۴-۹۳۴۵۹-۷-۳.
  • طاهرنیا، بهروز (۱۳۷۶). امیر سلمانی رحیمی، ویراستار. مشهد از نگاه سیاحان از ۱۶۰۰ تا ۱۹۱۴ میلادی. مشهد: به‌نشر. شابک ۹۶۴-۴۳۴-۰۵۲-۳.
  • عطاردی قوچانی، عزیزالله (۱۳۷۱). تاریخ آستان قدس رضوی. تهران: عطارد.

Mashhad

مشهد

Sanabad, Tus
City
Imam Reza Shrine
Nader Shah Tomb
Mashhad Train Station
Hedayat Little Bazzar
Ferdowsi Tomb
Hashemieh
From up: Imam Reza Shrine, Nader Shah Tomb, Mashhad Train Station, Hedayat Little Bazzar, Ferdowsi Tomb, Mashhad view at night from Hashemieh
Official seal of Mashhad
Seal
Motto(s): 
Mashhad: Smart City, City of Hope and Life
Mashhad is located in Iran
Mashhad
Mashhad
Location in Iran
Coordinates: 36°18′N 59°36′E / 36.300°N 59.600°E / 36.300; 59.600Coordinates: 36°18′N 59°36′E / 36.300°N 59.600°E / 36.300; 59.600
Country Iran
ProvinceRazavi Khorasan
CountyMashhad
BakhshCentral
Mashhad-Sanabad-Tus818 AD
Government
 • MayorMohammad Reza Kalaie
 • City CouncilChairperson Mohammad Reza Heydari
Area
 • City351 km2 (136 sq mi)
Elevation
995 m (3,264 ft)
Population
 (2016 census)
 • Urban
3,372,090[3]
 • Metro
3,600,650[2]
 • Population Rank in Iran
2nd
 Over 20 million pilgrims and tourists per year[4]
Demonym(s)Mashhadi, Mashadi, Mashdi (informal)
Time zoneUTC+03:30 (IRST)
 • Summer (DST)UTC+04:30 (IRDT)
ClimateBSk
Largest district by areaDistrict 9 (64 km2, land area)
Largest district by populationDistrict 2 (480,000)
Websitewww.mashhad.ir

Mashhad (Persian: مشهد‎, romanizedMašhad [mæʃˈhæd] (About this soundlisten)), also spelled Mashad or Meshad,[5][6][7] is the second-most-populous city in Iran and the capital of Khorasan-e Razavi Province. It is located in the northeast of the country, near the borders with Turkmenistan and Afghanistan. It has a population of 3,001,184 (2016 census), which includes the areas of Mashhad Taman and Torqabeh.[8] It was a major oasis along the ancient Silk Road connecting with Merv to the east.

The city is named after the shrine of Imam Reza, the eighth Shia Imam. The Imam was buried in a village in Khorasan, which afterwards gained the name Mashhad, meaning the place of martyrdom. Every year, millions of pilgrims visit the Imam Reza shrine. The Abbasid caliph Harun al-Rashid is also buried within the same shrine.

Mashhad has been governed by different ethnic groups over the course of its history. The city enjoyed relative prosperity in the Mongol period.

Mashhad is also known colloquially as the city of Ferdowsi, after the Iranian poet who composed the Shahnameh. The city is the hometown of some of the most significant Iranian literary figures and artists, such as the poet Mehdi Akhavan-Sales, and Mohammad-Reza Shajarian, the traditional Iranian singer and composer. Ferdowsi and Akhavan-Sales are both buried in Tus, an ancient city that is considered to be the main origin of the current city of Mashhad.

On 30 October 2009 (the anniversary Imam Reza's martyrdom), Iran's then-President Mahmoud Ahmadinejad declared Mashhad to be "Iran's spiritual capital".[9][10]

History

Etymology and early history

The name Mashhad comes from Arabic, meaning a martyrium.[11][12] It is also known as the place where Ali ar-Ridha (Persian, Imam Reza), the eighth Imam of Shia Muslims, died (according to the Shias, was martyred). Reza's shrine was placed there.[13]

The ancient Parthian city of Patigrabanâ, mentioned in the Behistun inscription (520 BCE) of the Achaemenid Emperor Darius I, may have been located at the present-day Mashhad.[14]

At the beginning of the 9th century (3rd century AH), Mashhad was a small village called Sanabad, which was situated 24 kilometres (15 miles) away from Tus. There was a summer palace of Humayd ibn Qahtaba, the governor of Khurasan. In 808, when Harun al-Rashid, Abbasid caliph, was passing through to quell the insurrection of Rafi ibn al-Layth in Transoxania, he became ill and died. He was buried under the palace of Humayd ibn Qahtaba. Thus the Dar al-Imarah was known as the Mausoleum of Haruniyyeh. In 818, Ali al-Ridha was martyred by al-Ma'mun and was buried beside the grave of Harun.[15] Although Mashhad owns the cultural heritage of Tus (including its figures like Nizam al-Mulk, Al-Ghazali, Ahmad Ghazali, Ferdowsi, Asadi Tusi and Shaykh Tusi), earlier Arab geographers have correctly identified Mashhad and Tus as two separate cities that are now located about 19 kilometres (12 miles) from each other.

Mongolian invasion: Ilkhanates

Although some believe that after this event, the city was called Mashhad al-Ridha (the place of martyrdom of al-Ridha), it seems that Mashhad, as a place-name, first appears in al-Maqdisi, i.e., in the last third of the 10th century. About the middle of the 14th century, the traveller Ibn Battuta uses the expression "town of Mashhad al-Rida". Towards the end of the Middle Ages, the name Nuqan, which is still found on coins in the first half of the 14th century under the Il-Khanids, seems to have been gradually replaced by al-Mashhad or Mashhad.

Terken Khatun, Empress of the Khwarazmian Empire, known as "the Queen of the Turks", held captive by Mongol army.

Shias began to make pilgrimages to his grave. By the end of the 9th century, a dome was built above the grave, and many other buildings and bazaars sprang up around it. Over the course of more than a millennium, it has been destroyed and rebuilt several times.[16] In 1161, however, the Ghuzz Turks seized the city, but they spared the sacred area their pillaging. Mashad al-Ridha was not considered a "great" city until Mongol raids in 1220, which caused the destruction of many large cities in Khurasan but leaving Mashhad relatively intact in the hands of Mongolian commanders because of the cemetery of Ali Al-Rezza and Harun al-Rashid (the latter was stolen).[17] Thus the survivors of the massacres migrated to Mashhad.[18] When the traveller Ibn Battuta visited the town in 1333, he reported that it was a large town with abundant fruit trees, streams and mills. A great dome of elegant construction surmounts the noble mausoleum, the walls being decorated with colored tiles.[4] The most well-known dish cooked in Mashhad, "sholeh Mashhadi" (شله مشهدی) or "Sholeh", dates back to the era of the Mongolian invasion when it is thought to be cooked with any food available (the main ingredients are meat, grains and abundant spices) and be a Mongolian word.[19][20]

Timurid Empire

The map of the Persian Empire in 1747 at the time of Afsharid Dynasty. The name of Mashhad is seen belong Tous

It seems that the importance of Sanabad-Mashhad continually increased with the growing fame of its sanctuary and the decline of Tus, which received its death blow in 1389 from Miran Shah, a son of Timur. When the Mongol noble who governed the place rebelled and attempted to make himself independent, Miran Shah was sent against him by his father. Tus was stormed after a siege of several months, sacked and left a heap of ruins; 10,000 inhabitants were massacred. Those who escaped the holocaust settled in the shelter of the 'Alid sanctuary. Tus was henceforth abandoned and Mashhad took its place as the capital of the district.[citation needed]

Later on, during the reign of the Timurid Shahrukh Mirza, Mashhad became one of the main cities of the realm. In 1418, his wife Goharshad funded the construction of an outstanding mosque beside the shrine, which is known as the Goharshad Mosque.[18] The mosque remains relatively intact to this date, its great size an indicator to the status the city held in the 15th century.

Safavid dynasty

Shah Ismail I, founder of the Safavid dynasty, conquered Mashhad after the death of Husayn Bayqarah and the decline of the Timurid dynasty. He was later captured by the Uzbeks during the reign of Shah Abbas I. In the 16th century the town suffered considerably from the repeated raids of the Özbegs (Uzbeks). In 1507, it was taken by the troops of the Shaybani or Shabani Khan. After two decades, Shah Tahmasp I succeeded in repelling the enemy from the town again in 1528. But in 1544, the Özbegs again succeeded in entering the town and plundering and murdering there. The year 1589 was a disastrous one for Mashhad. The Shaybanid 'Abd a