مسیر ۲۹

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مسیر ۲۹
Track 29.jpg
پوستر فیلم
کارگردان نیکولاس روگ
تهیه‌کننده جورج هریسون
ریک مک‌کالوم
نویسنده دنیس پاتر
بازیگران گری الدمن
تریسا راسل
کالین کمپ
ساندرا برنهارد
سیمور کاسل
کریستفور لوید
موسیقی استنلی میرز
فیلم‌برداری الکس تامسون
تدوین تونی لاسون
توزیع‌کننده ایلند پیکچرز
تاریخ‌های انتشار
۵ آگوست ۱۹۸۸
مدت زمان
۹۱ دقیقه
کشور ایالات متحده
بریتانیا
زبان انگلیسی
هزینهٔ فیلم ۵ میلیون دلار
فروش گیشه ۴۲۹۰۲۸

مسیر ۲۹ (به انگلیسی: Track 29) نام فیلمی به کارگردانی نیکلاس روگ است که در سال ۱۹۸۸ ساخته شد. فیلم نامزد چندین جایزه‌ی منطقه شد و موفق به کسب برخی از این جوایز شد[۱]. نویسنده فیلم، دنیس پاتر، داستان فیلم را بر اساس نمایش تلویزیونی از خودش نوشت و وقایع را از لندن به آمریکا منتقل کرد[۲]. فیلمبرداری در ایالت کارولینای شمالی در شهر ویلمینگتون انجام شد.

داستان[ویرایش]

همسر یک پزشک در شهری کوچک که از زندگی خود خسته شده با مردی آشنا می‌شود که گمان می‌رود همان پسری است که در نوجوانی و زمانی مدرسه او را سقط کرده است. در خیالات زن، زن متوجه می‌شود که پسر نه تنها می‌تواند بچه او باشد که تا حدودی شبیه به معشوقه او نیز هست. با گذشت زمان پسر علاقه پیدا می‌کند تا به شوهر زن، که او نیز فکر جدایی از زن و فرار با یک پرستار را دارد، آسیب برساند.

بازخورد[ویرایش]

به نظر جانت مسلین منتقد نیویورک تایمز، فیلم برخی از موارد را جا انداخته است:

با وجود اینکه نویسنده و کارگردان هر دو علائق مشترکی دارند اما تلاش آنها در مسیر ۲۹ بیش از حد کشنده است. خصوصاً که کارگردانی فیلم با تحقیر بیش از حد کاراکترها همراه شده است... با وجود اینکه کارهای آقای روگ را می‌توان همواره استثنا دانست اما هیچ‌کدام از فیلم‌های او تا این حد احمقانه نبوده‌اند. هیچ‌کدام هم تا این حد دیوانه‌وار نبوده‌اند چراکه مسیر ۲۹ در خود هسته‌ی موضوعی اغواکننده دارد...[۳]

با این وجود راجر ایبرت سه ستاره از ۴ ستاره به فیلم داد و به نظرش فیلم خوش‌ساخت اما دردناک بود:

یک نفر از من پرسید که آیا فیلم را دوست داشته‌ام و من باید می‌گفتم که نه، اما بعد دوباره فهمیدم که ''دوست داشتن'' چه توصیف نابجایی است. دلیل اینکه من فیلم را دوست نداشتم این بود که مسیر ۲۹ فیلم غیردوست‌داشتنی است - و احتمالاً عامدانه هم اینطور ساخته شده. اما این موضوع باعث نمی‌شود که فیلم بدی باشد، اتفاقا باعث جذابیت بیشتر فیلم می‌شود. مانند بسیاری از فیلم‌های عجیب و غریب و پیچیده‌ای که نیکولاس روگ ساخته، این فیلم هم بداخلاق، پر پیچ و خم و زن‌ستیز است. اما لزومی ندارد که همه فیلم‌ها ما را پیام‌های لذت‌بخش تنها بگذارند. بعضی می‌توانند پرخاشگر و عصبانی باشند تا باعث فکر کردن ما شوند[۴].

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]