پرش به محتوا

مسابقات کاراته قهرمانی جهان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مسابقات کاراته قهرمانی جهان
جزئیات مسابقه
رشته‌(ها)کاراته
نوعکومیته و کاتا، دوسالانه
برگزار کنندهفدراسیون جهانی کاراته (WKF)
تاریخچه
اولین دوره۱۹۷۰ در توکیو، ژاپن
دوره‌ها۲۵ (۲۰۲۱)
آخرین دوره۲۰۲۱ در دبی ، امارات
بیشترین برنده۱۸۸ مدال  ژاپن

مسابقات کاراته قهرمانی جهان (انگلیسی: Karate World Championships) که به عنوان مسابقات جهانی کاراته نیز شناخته می‌شود، بالاترین سطح مسابقات بین‌المللی در رشته کاراته است.[۱][۲][۳][۴][۵] این مسابقات به صورت دوسالانه توسط فدراسیون جهانی کاراته (WKF) برگزار می‌شود.[۶] مسابقات در دو بخش کومیته و کاتا برگزار می‌شود.

زنان نیز از سال ۱۹۸۰ در مسابقات قهرمانی جهان در این رشته حضور دارند.

رویدادها

[ویرایش]

کومیته (مبارزه)

[ویرایش]

کاتا

[ویرایش]

فهرست مسابقات کاراته قهرمانی جهان

[ویرایش]
دوره سال شهر میزبان کشور تعداد رویدادها
۱۱۹۷۰توکیو ژاپن۲
۲۱۹۷۲پاریس فرانسه۲
۳۱۹۷۵لانگ بیچ، کالیفرنیا ایالات متحده آمریکا۲
۴۱۹۷۷توکیو ژاپن۲
۵۱۹۸۰مادرید اسپانیا۱۰
۶۱۹۸۲تایپه تایوان۱۳
۷۱۹۸۴ماستریخت هلند۱۳
۸۱۹۸۶سیدنی استرالیا۱۵
۹۱۹۸۸قاهره مصر۱۶
۱۰۱۹۹۰مکزیکو سیتی مکزیک۱۶
۱۱۱۹۹۲گرانادا اسپانیا۱۶
۱۲۱۹۹۴کوتا کینابالو مالزی۱۶
۱۳۱۹۹۶سان سیتی آفریقای جنوبی۱۷
۱۴۱۹۹۸ریو دو ژانیرو برزیل۱۷
۱۵۲۰۰۰مونیخ آلمان۱۷
۱۶۲۰۰۲مادرید اسپانیا۱۷
۱۷۲۰۰۴مونتری مکزیک۱۷
۱۸۲۰۰۶تامپره فنلاند۱۷
۱۹۲۰۰۸توکیو ژاپن۱۷
۲۰۲۰۱۰بلگراد صربستان۱۶
۲۱۲۰۱۲پاریس فرانسه۱۶
۲۲۲۰۱۴برمن آلمان۱۶
۲۳۲۰۱۶لینتس اتریش۱۶
۲۴۲۰۱۸مادرید اسپانیا۱۶
۲۵۲۰۲۱دبی امارات متحده عربی۱۶
۲۶۲۰۲۳بوداپست مجارستان۱۶

جدول مدال‌ها در تمام دوران

[ویرایش]

تا پایان مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۱۸:

رتبهکشورطلانقرهبرنزمجموع
۱ ژاپن۹۰۵۲۵۶۱۹۸
۲ فرانسه۵۵۴۵۶۷۱۶۷
۳ بریتانیای کبیر۲۹۲۲۲۵۷۶
۴ اسپانیا۲۱۲۷۶۹۱۱۷
۵ ایتالیا۱۹۳۳۵۶۱۰۸
۶ ترکیه۱۲۱۰۳۲۵۴
۷ هلند۱۰۱۱۱۸۳۹
۸ ایران۱۰۸۲۳۴۱
۹ آلمان۸۱۲۳۲۵۲
۱۰ آذربایجان۷۵۴۱۶
۱۱ ایالات متحده آمریکا۶۱۱۱۸۳۵
۱۲ مصر۵۸۲۲۳۵
۱۳ برزیل۴۵۷۱۶
۱۴ ونزوئلا۴۳۱۰۱۷
۱۵ فنلاند۴۳۸۱۵
۱۶ صربستان۴۱۶۱۱
۱۷ کرواسی۳۴۹۱۶
۱۸ روسیه۳۴۷۱۴
۱۹ سوئد۳۴۶۱۳
۲۰ یونان۳۴۳۱۰
۲۱ استرالیا۳۳۱۰۱۶
۲۲ مکزیک۲۳۴۹
۲۳ اتریش۲۲۷۱۱
۲۴ صربستان و مونته‌نگرو۲۰۶۸
۲۵ نروژ۱۵۴۱۰
۲۶ تایوان۱۳۷۱۱
۲۷ ویتنام۱۳۰۴
۲۸ چین۱۲۱۴
۲۹ اسلواکی۱۱۸۱۰
۳۰ سوئیس۱۱۶۸
۳۱ آنتیل هلند۱۱۳۵
۳۲ سنگال۱۱۰۲
۳۳ بنین۱۰۱۲
 شیلی۱۰۱۲
 گرجستان۱۰۱۲
۳۶ آفریقای جنوبی۱۰۰۱
 استونی۱۰۰۱
 لهستان۱۰۰۱
۳۹ مجارستان۰۴۳۷
۴۰ کانادا۰۳۵۸
۴۱ بوسنی و هرزگوین۰۳۴۷
۴۲ یوگسلاوی۰۲۲۴
۴۳ تونس۰۲۱۳
۴۴ پرو۰۱۷۸
۴۵ بلژیک۰۱۴۵
 دانمارک۰۱۴۵
 قزاقستان۰۱۴۵
۴۸ اوکراین۰۱۳۴
۴۹ مالزی۰۱۲۳
 مراکش۰۱۲۳
۵۱ لوکزامبورگ۰۱۱۲
 چک۰۱۱۲
 گواتمالا۰۱۱۲
۵۴ پاراگوئه۰۱۰۱
 چکسلواکی۰۱۰۱
۵۶ الجزایر۰۰۲۲
 رومانی۰۰۲۲
۵۸ آرژانتین۰۰۱۱
 اسلوونی۰۰۱۱
 اندونزی۰۰۱۱
 بلغارستان۰۰۱۱
 دومینیکن۰۰۱۱
 سنگاپور۰۰۱۱
 فیلیپین۰۰۱۱
 لتونی۰۰۱۱
 مقدونیه شمالی۰۰۱۱
 مونته‌نگرو۰۰۱۱
 هنگ کنگ۰۰۱۱
 ورزشکاران مستقل۰۰۱۱
 کوزوو۰۰۱۱
مجموع (۷۰ کشور)۳۲۳۳۲۳۵۹۸۱۲۴۴

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Coleman, Jim (September 1992). "Questions and Answers with Wuko's Head Man". Black Belt. 30 (9): 30–33. Retrieved 8 November 2014.
  2. ↑ "Black Belt". Books.google.co.uk. Retrieved 21 December 2014.
  3. ↑ Malaysia welcome extra category. Thestar.com.my (2008-11-19). Retrieved on 2011-05-14.
  4. ↑ Sports: Three fighters, one heart. Sptimes.com. Retrieved on 2011-05-14.
  5. ↑ Mmegi Online :: Karate team leaves for WFK Championships بایگانی‌شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine. Mmegi.bw (2010-10-22). Retrieved on 2011-05-14.
  6. ↑ Olympic Bid Sports Capsules – Olympics – ESPN. Sports.espn.go.com (2009-06-14). Retrieved on 2011-05-14.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=مسابقات_کاراته_قهرمانی_جهان&oldid=36753560»