مزه شیرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
قند ماده‌ای است که مزه‌ای که یک دستگاه چشایی عادی از آن درک می‌کند، شیرین است.
خوردنی‌های شیرین، مثل این شرت‌کیک توت فرنگی را معمولاً برای دسر می‌خورند.

شیرین بودن یکی از مزه‌های پنج‌گانه است که اغلب در دنیا تجربه‌ای لذت‌بخش قلمداد می‌شود. این مزه را بیش از هر چیز با غذاهایی که شامل مقدار زیادی کربوهیدرات ساده مثل شکر هستند، همبسته می‌دانند.

اکثر نوزادان از هنگام تولد مزه شیرینی را ترجیح می‌دهند؛ شاید به این علت که مزه شیر کمی شیرین است و او باید آن را دوست داشته باشد.[۱]

مزه شیرین در دهان ناشی از مشکلات نورولوژی[ویرایش]

صدمه به عصب موجب مزه شیرین دهان میشود. افرادی که دچار تشنج یا سکته مغزی میشوند ممکن است دچار اختلال حسی شون. برروی حس های دیگر از جمله چشایی و بویایی اثر بگذارد پیامد این صدمه پیچیده است و ممکن است در هر مورد متفاوت باشد. در بسیاری از موارد ممکن است افراد در دهان مزه شیرینی احساس کنند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. کودکیاری، نی‌نی‌بان، راهنمای بارداری و (۴ اسفند ۱۳۹۷). «حس چشایی در نوزادان، چه زمانی رشد میکند؟». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۴-۰۷.
  2. یاد کرد وب// نشانی:https://redmag.ir/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D9%85%D8%B2%D9%87-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D8%A7%D9%86/ مجله قرمز

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sweetness». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۴.

پرزهای چشایی شیرینی را درک می‌کنند.