مرزنگوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
مرزنگوش
Origanum majorana.jpg
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: نعناسانان
تیره: نعناعیان
سرده: اوریگانوم
گونه: O. majorana
نام علمی
Origanum majorana
لینه
Majeranek2.jpg

مرزنگوش (Origanum majorana) گیاهی علفی، یکساله و در بعضی مواقع دوساله با ساقه‌ای راست و شاخه و برگ‌های متقابل بیضی شکل است. گلهای سفید و ریز آن از بغل برگ‌ها در خوشه‌های به هم فشرده‌ای می رویند. میوه آن به صورت فندقه و چهار قسمتی است و فقط در مناطق گرمسیری نشکیل می‌شود. تمام قسمت‌های گیاه دارای عطر خوشایند است.

برای مصرف طبی سرشاخه‌های آن را هنگامی که گیاه کاملاً گل کرده در هوای آزاد می چینند. گیاه پس از مدتی دوباره جوانه می زند. سرشاخه‌های چیده شده را به صورت دسته‌ای در می‌آورند و در محلی که هوا جریان داشته باشد یا در خشک کن با حداکثر ۴۰ درجه سانتیگراد گرما خشک می‌کنند. آن‌ها محتوی ۱ تا ۲ درصد اسانس روغنی که ۶۰ درصد آن ترپینئول است، تانن‌ها و شیره‌های تلخ، کاروتن‌ها و ویتامین ث هستند و علیه بیماریهای گوارشی موثرند.

مقدار مصرف آن در جوشانده یک قاشق مرباخوری در هر فنجان آب است که روزانه دو فنجان از آن می نوشند. از این گیاه در ترکیب مرهم‌ها برای درمان روماتیسم استفاده می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ژان ولاک و ژیری استودولا؛ترجمه ساعد زمان/ گیاهان دارویی.

Marjoram
Origanum majorana 002.JPG
Closeup photograph of leaves and a flower head with white flowers
Flowers
Scientific classification e
Kingdom: Plantae
Clade: Angiosperms
Clade: Eudicots
Clade: Asterids
Order: Lamiales
Family: Lamiaceae
Genus: Origanum
Species: O. majorana
Binomial name
Origanum majorana
L.[1]
Synonyms[1]
  • Majorana hortensis Moench
Growing tip with flower buds
Dried marjoram herb for flavoring

Marjoram (/ˈmɑːrərəm/;[2] Origanum majorana) is a somewhat cold-sensitive perennial herb or undershrub with sweet pine and citrus flavors. In some Middle Eastern countries, marjoram is synonymous with oregano, and there the names sweet marjoram and knotted marjoram are used to distinguish it from other plants of the genus Origanum. It is also called pot marjoram,[3] although this name is also used for other cultivated species of Origanum.

History

The name marjoram (Old French majorane, Medieval Latin majorana) does not directly derive from the Latin word maior (major).[4] Marjoram is indigenous to Cyprus and southern Turkey, and was known to the Greeks and Romans as a symbol of happiness.

Description

Leaves are smooth, simple, petiolated, ovate to oblong-ovate, 0.5–1.5 cm (0.2–0.6 inches) long, 0.2–0.8 cm (0.1–0.3 inches) wide, with obtuse apex, entire margin, symmetrical but tapering base, and reticulate venation. The texture is extremely smooth due to the presence of numerous hairs.[5]

Cultivation

Marjoram (Origanum majorana) essential oil

Considered a tender perennial (USDA Zones 7–9),[6] marjoram can sometimes prove hardy even in zone 5.

Marjoram is cultivated for its aromatic leaves, either green or dry, for culinary purposes; the tops are cut as the plants begin to flower and are dried slowly in the shade. It is often used in herb combinations such as herbes de Provence and za'atar. The flowering leaves and tops of marjoram are steam-distilled to produce an essential oil that is yellowish in color (darkening to brown as it ages). It has many chemical components, some of which are borneol, camphor, and pinene.

Related species

Oregano (Origanum vulgare), sometimes listed with marjoram as O. majorana) is also called wild marjoram. It is a perennial common in southern Europe and north to Sweden in dry copses and on hedge-banks, with many stout stems 30–80 centimetres (12–31 in) high, bearing short-stalked, somewhat ovate leaves and clusters of purple flowers. It has a stronger flavor than marjoram.

Pot marjoram or Cretan oregano (O. onites) has similar uses to marjoram.

Hardy marjoram or French marjoram, a cross of marjoram with oregano, is much more resistant to cold, but is slightly less sweet. O. pulchellum is known as showy marjoram or showy oregano.

Uses

Marjoram is used for seasoning soups, stews, dressings, and sauces.[7]

References

  1. ^ a b "Origanum majorana". Germplasm Resources Information Network (GRIN). Agricultural Research Service (ARS), United States Department of Agriculture (USDA). Retrieved 2008-03-08. 
  2. ^ "Marjoram" in the American Heritage Dictionary of the English Language
  3. ^ "BSBI List 2007". Botanical Society of Britain and Ireland. Archived from the original (xls) on 2015-01-25. Retrieved 2014-10-17. 
  4. ^ Marjoram, Online Etymology Dictionary, Douglas Harper, November 2001.
  5. ^ BP Pimple, AN Patel, PV Kadam, MJ Patil. Microscopic evaluation and physicochemical analysis of Origanum majorana Linn leaves. Asian Pacific Journal of Tropical Disease 2, S897-S903.
  6. ^ Learn 2 Grow: Origanum majorana
  7. ^ "Marjoram, Herb". Food Reference. Retrieved 28 February 2017. 

External links

Data related to Origanum majorana at Wikispecies Media related to Origanum majorana at Wikimedia Commons