پرش به محتوا

مردم سندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سندی‌ها یک گروه قومی هندواروپایی هستند که از منطقه سند در پاکستان منشأ گرفته و بومی آنجا محسوب می‌شوند. آنان دارای فرهنگ، تاریخ، نیاکان و زبان مشترک سندی هستند. سرزمین تاریخی سندی‌ها از جنوب‌شرقی بلوچستان، منطقه بهاولپور در پنجاب، منطقه ماروار در راجستان، و منطقه کَچ در گجرات مرز می‌گیرد.

سندی‌ها سومین گروه قومی بزرگ در پاکستان پس از پنجابی‌ها و پشتون‌ها هستند و در استان سند اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند. جوامع تاریخی سندی‌ها همچنین در بلوچستان همسایه یافت می‌شوند. در هند نیز جمعیت قابل توجهی از سندی‌ها وجود دارد که عمدتاً مهاجران دوران تقسیم هند و نسل‌های بعدی آنان هستند. مهاجرت سندی‌ها به دیگر نقاط جنوب آسیا، کشورهای حوزه خلیج فارس، جهان غرب و شرق دور نیز گسترش یافته است.

از نظر باورهای دینی و آیینی، سندی‌ها گروهی متنوع هستند. حدود ۹۴٪ از آنان پیرو اسلام‌اند که بیشترشان سنی هستند و جمعیت قابل توجهی نیز به مذهب شیعه گرایش دارند. اقلیت بزرگی حدود ۵٪ پیرو آیین هندو هستند؛ و گروه‌های کوچکتری که هر یک کمتر از ۱٪ جمعیت را تشکیل می‌دهند، پیرو آیین‌های مسیحیت، سیک و جین هستند. مسلمانان در استان سند اکثریت دارند؛ در حالی که هندوها عمدتاً در شرق سند متمرکزند و در منطقه عمرکوت اکثریت را تشکیل می‌دهند و در دیگر مناطق نیز جمعیت قابل توجهی دارند. سندی‌های ساکن هند عمدتاً هندو هستند و اقلیت‌های کوچکی از مسلمانان، مسیحیان، سیک‌ها و جینی‌ها نیز در میان آنان دیده می‌شود. با وجود جدایی جغرافیایی، سندی‌ها همچنان پیوندهای فرهنگی و ارزشی مشترک خود را حفظ کرده‌اند.

سندی‌ها در طول تاریخ تا حد زیادی منزوی بوده‌اند و همین امر موجب حفظ ویژگی‌های منحصربه‌فرد فرهنگ سندی شده است. آنان به قبایل و طوایف گوناگونی تعلق دارند و با دیگر گروه‌های گویش‌ور سندی ارتباط نزدیکی دارند.

منابع

[ویرایش]