پرش به محتوا

مرداس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نگاره مرداس در شاهنامه تهماسبی

مِرداس یکی از شخصیت های پیشدادی شاهنامه است که پدر ضحاک است که با نیرنگ او کشته می‌شود. مرداس بنا بر روایت فردوسی، مردی نیک و گرانمایه بود که دادگری می‌کرد و از خدای جهان‌دار می‌ترسید. مِرداس بنا بر توصیفی که شاهنامه فردوسی از او در این گفتار دارد، شاه دشت نیزه وران و از نژاد تازی بوده و قلمروش در منطقه امروزی کشور سوریه قرار داشته است. تاریخ پادشاهی مرداس همزمان با پادشاهی «جمشید» در ایران بود. ریشه اسمی مرداس و ضحاک نیز به زبان آرامی نزدیک‌تر است. ضحاک به کمک ابلیس پدر خود مرداس را از پای درآورد.[۱][۲] در کوش نامه ایرانشان مرداس علاوه بر ضحاک پسر دیگری به نام کوش دارد که اساطیر سامی مانند کنعان و نمرود از نسل او هستند.[۳]

تبار نامه

[ویرایش]
مرداس
ضحاک ماردوشکوش
سیندختمهراب کابلیکوش پیل‌دنداننگارین
زالرودابهکنعانانوشین
رستم دستاننمرودکوش

منابع

[ویرایش]
  1. «داستان مرداس در هفتمین جلسه درس‌گفتارهای شاهنامه یوسفعلی میرشکاک». ایبنا. ۲۰۲۲-۰۸-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۴.
  2. «گنجور » فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۲ - مرداس تازی و فرزند ناخلفش ضحاک». ganjoor.net. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۴.
  3. Ḥakim Irānšān b. Abu'l-Ḵayr. "KUŠ-NĀMA". ENCYCLOPÆDIA IRANICA (به انگلیسی).