مرثیه هیلبیلی (فیلم)

مرثیهٔ هیل‌بیلی
کارگردان	ران هاوارد
تهیه‌کننده	برایان گریزر ران هاوارد Karen Lunder
فیلمنامه‌نویس	ونسا تیلور
بر پایه	مرثیه هیل بیلی جی دی ونس
بازیگران	گلن کلوز ایمی آدامز گابریل باسو هیلی بنت فریدا پینتو
شرکت تولید	ایمیج اینترتیمنت
توزیع‌کننده	نت‌فلیکس
تاریخ‌های انتشار	۲۰۲۰

مرثیهٔ هیل‌بیلی (انگلیسی: Hillbilly Elegy) یک فیلم به کارگردانی ران هاوارد است. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام اثر جی دی ونس است.

داستان

داستان فیلم به‌صورت روایت غیرخطی ارائه می‌شود. آنچه در ادامه می‌آید، خلاصه‌ای خطی از پیرنگ داستان است.

جی‌دی ونس به دوران کودکی خود در میدل‌تاون، اوهایو بازمی‌گردد؛ جایی که همراه مادرش بورلی «بو» و پدربزرگ و مادربزرگش، که اصالتاً اهل جکسون، کنتاکی هستند، بزرگ شده است. در سال ۱۹۹۷، جی‌دی ۱۳ ساله و خواهر بزرگ‌ترش لیندزی با اعتیاد مادرشان به مواد مخدر و رفتارهای ناپایدار او دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

پس از مشاجره‌ای هنگام رانندگی، بو تهدید می‌کند که خودرو را به تصادف خواهد کشاند و سپس به جی.دی. حمله می‌کند؛ اتفاقی که باعث می‌شود او به خانه‌ای در همان نزدیکی پناه ببرد. پس از آن‌که بو در را می‌شکند تا جی.دی. را با خود ببرد، او برای جلوگیری از بازداشت مادرش به پلیس دروغ می‌گوید. اندکی بعد، پدر بو، «پاپاو»، درگذشت. بو بعدها به‌دلیل رفتارهای بی‌ثبات و دزدیدن قرص هنگام کار اخراج می‌شود و در برابر تمام همسایه‌ها دچار فروپاشی عصبی شدیدی می‌شود. پس از چند رابطه ناموفق، با رئیس جدیدش ازدواج می‌کند، اما همچنان نمی‌تواند اعتیادش را ترک کند.

جی.دی. اغلب وقت خود را با مادربزرگ مادری‌اش، بانی «ماماو» ونس، می‌گذراند؛ زنی که تلاش می‌کند دخترش را کنترل کند. ماماو با اکراه جی.دی. را متقاعد می‌کند که برای آزمایش مواد مخدر، نمونه ادرار پاک خود را به مادرش بدهد تا او شغلش را از دست ندهد. مدتی بعد ماماو به‌دلیل ذات‌الریه بستری می‌شود. هم‌زمان، نمرات جی.دی. افت می‌کند و او همراه نابرادری تازه‌اش و دوستان او دست به رفتارهای پرخطر می‌زند. جی.دی. همراه آن‌ها به نوشیدن الکل، مصرف مواد و خرابکاری روی می‌آورد تا اینکه با خودروی ماماو تصادف می‌کنند. لیندزی موضوع را به ماماو خبر می‌دهد و او نیز خود را از بیمارستان مرخص می‌کند و جی.دی. را نزد خود می‌برد تا با او زندگی کند.

ماماو، با وجود سخت‌گیری، نیتی خیرخواهانه دارد و تلاش می‌کند جلوی رفتارهای تند جی.دی. را بگیرد. پس از آن‌که او هنگام دزدیدن یک ماشین‌حساب رسم نمودار برای مدرسه دستگیر می‌شود، ماماو به او هشدار می‌دهد که پس از مرگ او کسی باید مراقب خانواده باشد و این خود جی.دی. است که باید تصمیم بگیرد آیا می‌خواهد برای خود آینده‌ای بسازد یا نه. جی.دی. با درک دشواری‌هایی که ماماو برای تأمین زندگی هر دوی آن‌ها تحمل می‌کند، شغلی پیدا می‌کند و در درس پیشرفت چشمگیری دارد. او بعدها به United States Marine Corps می‌پیوندد. پس از مرگ ماماو به خانه بازمی‌گردد و سپس برای خدمت به عراق اعزام می‌شود. بعد از پایان دوره خدمت، جی.دی. با استفاده از «قانون جدید GI Bill» وارد دانشگاه می‌شود.

در سال ۲۰۱۱، جی.دی. در ۲۷ سالگی هم‌زمان سه شغل دارد تا بتواند هزینه تحصیلش در Yale Law School را تأمین کند. او امیدوار است همراه دوست‌دخترش اوشا، کارآموزی تابستانی‌ای در Washington, D.C. به دست آورد، اما لیندزی با او تماس می‌گیرد و خبر می‌دهد که بو بر اثر مصرف بیش از حد هروئین دچار اوردوز شده است. جی.دی. در راه بازگشت به میدل‌تاون، تلاش می‌کند برای مادرش مرکزی برای ترک اعتیاد پیدا کند و در همین حال آخرین فرصت برای حضور در یک مصاحبه شغلی صبح روز بعد به او داده می‌شود. با وجود فشار روانی شدید، پیشنهاد اوشا برای آمدن و کمک کردن را رد می‌کند.

بو از بازگشت به مرکز ترک اعتیاد خودداری می‌کند و همین باعث می‌شود جدیدترین دوست‌پسرش او را از آپارتمان بیرون کند. از آنجا که لیندزی مشغول رسیدگی به خانواده خودش است، جی.دی. مادرش را به متلی می‌برد، اما او را در حمام در حال مصرف هروئین پیدا می‌کند. جی.دی. پس از گرفتن سرنگ از دست مادرش، از او می‌خواهد تسلیم نشود. سپس مادرش را نزد لیندزی می‌گذارد و راهی New Haven می‌شود. او با اوشا تماس می‌گیرد و او تمام مسیر شبانه تا مقصد همراهش پشت خط می‌ماند. صبح روز بعد، جی.دی. با غافلگیر کردن اوشا، به‌موقع برای مصاحبه خود می‌رسد.

در پایان فیلم مشخص می‌شود که جی.دی. از ییل فارغ‌التحصیل شده و کتاب خاطرات خود، مرثیه هیلبیلی را منتشر کرده است. او و اوشا با یکدیگر ازدواج می‌کنند، صاحب فرزند می‌شوند و برای نزدیک بودن به خانواده‌شان، از جمله لیندزی و بو — که شش سال است ترک کرده — به اوهایو نقل مکان می‌کنند.

بازخورد

واکنش منتقدان به این فیلم منفی بود. در وبگاه جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، ٪۲۴ از ۲۶۰ بررسی منتقدان مثبت است. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «مرثیه هیلبیلی با اینکه ظاهری شبیه فیلمی امیدوار به موفقیت در فصل جوایز دارد، در باطن چیزی جز یک ملودرام کم‌رمق نیست و تعدادی از بازیگران بسیار توانمند خود را در جنوبِ نه‌چندان عمیق آمریکا هدر می‌دهد.» متاکریتیک که امتیازها را بر پایهٔ میانگین وزنی محاسبه می‌کند، بر اساس نظر ۴۳ منتقد، امتیاز ۳۸ از ۱۰۰ را به این اثر داده که نشان‌گر «نقدهای عموما نامطلوب» است.

در سپتامبر ۲۰۲۴، هاوارد از مواضع و سخنان جی‌دی ونس و همچنین نقش او به‌عنوان نامزد معاونت ریاست‌جمهوری ایالات متحده در انتخابات ۲۰۲۴ از سوی حزب جمهوری‌خواه ابراز ناامیدی و «شگفتی» کرد. او گفت: «زمان ساخت فیلم زیاد درباره سیاست صحبت نمی‌کردیم، چون علاقه من بیشتر به دوران رشد و تربیت ونس و روایت تلاش او برای بقا بود؛ تمرکز اصلی ما هم همین بود. با این حال، بر اساس گفت‌وگوهایی که آن زمان با او داشتم، باید بگویم از بخش زیادی از سخنانی که امروز از او می‌خوانم و می‌شنوم، بسیار متعجب و ناامید شده‌ام. آدم‌ها تغییر می‌کنند و احتمالاً اینجا هم همین اتفاق افتاده است. زمانی که من او را می‌شناختم، وارد سیاست نشده بود و دست‌کم خودش هم ادعا نمی‌کرد علاقه ویژه‌ای به سیاست دارد.»

پس از آن‌که دونالد ترامپ اعلام کرد که ونس را به‌عنوان معاون انتخاباتی خود برگزیده است، میزان تماشای این فیلم در مقایسه با روز قبل، ۱٬۱۷۹ درصد افزایش یافت.

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hillbilly Elegy (film)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مارس ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون

• مرثیه هیلبیلی در نتفلیکس
• مرثیه هیلبیلی در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
• مرثیه هیلبیلی در راتن تومیتوز