مرتضی عبدالرسولی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


مرتضی عبدالرسولی (۱۲۸۴-۱۳۷۳ش) از اساتید هنر خوشنویسی و موزیسین و از استادان ادبیات دانشگاه تهران بود.

زندگی نامه و اساتید[ویرایش]

خطاط بزرگ معاصر مرتضی عبدالرسولی فرزند علی عبدالرسولی و نوه ملاعبدالرسول فیروزکوهی بود که در سال ۱۲۸۴ متولد شد. مدتی علوم قدیمه را در حوزه علمیه تهران را خواند و بعد به خطاطی روی آورد و در اثر حسن خط و قدرت قلم در بیشتر محافل هنری کشور اشتهار حاصل کرده و آثار خطی او به حد مطلوب و موردپسند خطاطان و خط شناسان معاصر واقع گردیده است پس از پایان دوره تحصیل بنا به ذوق و نبوغ فراوانی که به هنر خط داشت متوجه آموختن این هنر گردید و ابتدا به راهنمائی پدر خود علی عبدالرسولی که او نیز خود از خوشنویسان روزگار خویش بود به فرا گرفتن خط شکسته مشغول شد و از او بهره بسیار برد پدر او چون می‌خواست که فرزند او در آتیه خطاطی هنرمند گردد او را نزد مرحوم میرزا عبدالحمید ملک‌الکلامی معرف به امیراالکتاب که در هنروری استاد مسلم عصر خود بود به مکتب سپرد و عبدالرسولی خطوط نسخ و ثلث را از او فرا گرفت و خطش از تعلیم درآمد و پیشرفت خط وی بدان میزان رسید که استاد او را از شاگردی معاف داشت چون از این استاد گذشت برای اخذ اصول و قواعد خط نستعلیق نزد مرحوم علی منظوری حقیقی که از خوشنویسان بنام معاصر به شمار می‌رفت به مشق پرداخت و مایه این خط را از وی آموخت و با این حال برای کسب کمال هنری که استعداد آن به حد وفور در نهاد او موجود بود به مکتب اساتید دیگری راه یافت و نیز توشه‌ای وافی بر گرفت و خود از خطاطان ارزنده این زمان گردید. این خطاط توانا در آموختن این هنر ظریف و بدیع رنج‌های فراوانی برده و به زودی در تحصیل فنون خطوط نستعلیق و شکسته و نسخ و ثلث موفقیت شایانی به‌دست آورده و آوازه‌ای برای خود کسب کرد.حبیب سماعی دیگر استاد خطاطی وی است.

دیدگاه عماد خراسانی[ویرایش]

عبدالرسولی در تحریر خطوط سته، چیره دست بوده و مخصوصاً در خط ثلث جلی دستی توانا دارد. شاعر معاصر عماد خراسانی که تحت تأثیر پنجه هنرور و قلم سحار و زیبائی‌های خط و همچنین صفات نیکو و محامد اخلاق او قرار گرفته عبدالرسولی و هنر وی را چنین می‌ستاید:

تو درون دل آشفته ما جا داری / کانچه دل می‌طلبد از تو مهیا داری

خط دلجوی تو چون سر خط آزادی جان / پنجه‌ای زنده کن روح نکیسا داری

درگذشت[ویرایش]

مرتضی عبدالرسولی همچنین استاد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران نیز بود و عاقبت در ۲۶ دی سال ۱۳۷۳ هجری شمسی درگذشت. وی به مانند اجداد خود شیفته حضرت علی علیه السلام بود و خطوط بسیاری پیرامون مولا علی علیه السلام نوشته است.

نمونه آثار خوشنویسی[ویرایش]

همچنین از آثار خوشنویسی این استاد ممتاز خوشنویسی می‌توان کتیبه مزار خیام نیشابوری(آرامگاه خیام)، کتیبه‌های مزار سلطانی بیدخت در گناباد، کتابت گلستان سعدی و کتابت دیوان حافظ را یاد کرد.

منابع[ویرایش]

  • دیوان سنا، جلال همایی، ص۲۰۰
  • شرح مجموعه گل، رحیم قاسمی، ص۴۴۱
  • تذکره شعرای تخت فولاد اصفهان، علیرضا لطفی، ص۱۶۵.