مدیریت محتوای سازمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استراتژی‌ها، متدها و ابزارهایی برای دریافت، مدیریت، ذخیره، نگهداری و تحویل محتوای مرتبط با فرایندهای سازمانی است. ابزارها و استراتژی‌های ECM مدیریت اطلاعات سازمان نیافته و طبقه بندی نشده را در هرجایی که باشد، فراهم می‌کند.[۱]

ECM مخفف کلمه Enterprise Content Management است و ترکیبی پویا از استراتژی ها، روش ها، و ابزار جهت ضبط، مدیریت، ذخیره، حفظ و ارائه اطلاعات از فرآیندهای کلیدی سازمان در طول چرخه فعالیت آن سازمان است. یکی از اهداف اصلی ECM یا سیستم مدیریت محتوای سازمانی، شناسایی و از بین بردن فرآیندهایی است که می‌تواند یک سازمان را با مشکلات بالقوه‌ای مواجه کند.

هر ECM را می توان به 5 بخش اصلی تقسیم کرد که شامل: ضبط، مدیریت، ذخیره، حفظ و ارائه می باشد. هر بخش دارای اهداف زیر است:

  • ضبط: ایجاد، جمع آوری و سازماندهی اطلاعات ورودی مانند نامه ها و اسناد
  • مدیریت: مدیریت اطلاعات، تغییر و استخراج اطلاعات
  • ذخیره: ذخیره موقت اطلاعات در بازه های زمانی کوتاه
  • حفظ: تهیه نسخه پشتیبان از اطلاعات در دوره های زمانی بلندمدت
  • ارائه: داده اطلاعات درخواستی به کاربران و مشتریان

 مزایای ECM[ویرایش]

یک سیسم مدیریت محتوای سازمانی موثر می تواند در دسترسی آسان به اطلاعات یک سازمان، ایجاد امنیت در داده ها و به حداقل رساندن زمانهای گردش کار در یک سازمان کمک کند. همچنین جلوگیری از ورود داده های تکراری، نگهداری یک یا چند نسخه پشتیبان از هر سند بجای چندین نسخه کپی اسناد و مدارک از مشخصه های اصلی یک ECM است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. مدیریت محتوای سازمانی (ECM) چیست؟، بازیابی شده در تاریخ 25 تیر 1390 از AIIM
  2. 24coding. «سیستم مدیریت محتوای سازمانی (ECM)». بازبینی‌شده در 2017-05-21.