مدل آبشاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرایند توسعه نرم‌افزار
Coding Shots Annual Plan high res-5.jpg
فعالیت‌های اصلی
متدولوژی‌ها
رشته‌های مورد حمایت
ابزار

مدل ٓابشاری یک مدل ترتیبی توسعه و تولید نرم‌افزار است و درآن مراحل تولید به شکل یک جریان مداوم متمایل به سمت پایین است (همانند یک ٓابشار) که شامل فازهای تحلیل خواسته‌ها، طراحی، پیاده‌سازی یا implementation، ٓازمودن و تست کردن، یکپارچه سازی یا integration، و دادن محصول به بازار می‌شود. اغلب گفته می‌شود ریشهٔ اصطلاح ٓابشاری از مقاله‌ای گرفته شده‌است که توسط وینستون واکر رویس در سال ۱۹۷۰ نوشته شده‌است. مدیریت و مراحل تکمیل پروژه در این متدولوژی به سادگی قابل پیاده‌سازی است. زیرا در مرحله اول که مرحله بررسی نیازمندیهای پروژه می‌باشد، مشتری و تیم برنامه‌نویسی طی چند جلسه به بررسی نیازمندیها و خواسته‌های پروژه می‌پردازند. سپس پس از ٓان نوبت به مرحله طراحی می‌رسد، در مرحلهٔ طراحی افراد طرح کلی پروژه را می‌ریزند و جزییات پیاده‌سازی مشخص می‌شود. پس از مرحلهٔ طراحی تیم برنامه‌نویسی خود را برای پیاده‌سازی ٓاماده می‌کند. در این مرحله همه قسمت‌های کد، پیاده‌سازی می‌شوند، در انتهای این مرحله، ما مرحله یکپارچه‌سازی یا integration را خواهیم داشت یکی از مشکلترین قسمت‌های انجام پروژه‌ها در این مرحله می‌باشد زیرا تنوع و گستردگی کار کامل در این مرحله نقش دارد، هر چه میزان گستردگی کار بالاتر باشد سختی یکپارچه سازی نیز بیشتر خواهد بود.

  1. فهم این مدل ساده‌تر است
  2. از نظر تولید مستندات بهتر است
  3. مراحل قابل کنترل و بررسی است.
  1. کار تیم‌های پایانی موکول به اتمام کار تیم‌های ابتدایی می‌باشد.
  2. بررسی بازخور سیستم توسط کاربران نهایی دارای پروسه مجزا و در انتهای کار می‌باشد.
  3. گذر از مراحل بصورت نوبتی و وقت گیر می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]