مدرسه علمیه رضویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مدرسه علمیه رضویه یکی از مدارس حوزه علمیه قم است.

معرفی[ویرایش]

مدرسه علمیه رضویه از قدیمی‌ترین مدارس علمیه قم است که طبق اخبار موجود، حضرت امام رضا علیه آلاف التحیة و الثناء در سال ۲۰۰ هجری در سفر به ایران، یک شب در این مکان توقف کرده و از چاه آن نیز آب برداشته‌اند و هنوز آن چاه موجود می‌باشد و هنوز برخی برای تبرک قدری از آب آنرا می‌برند و به این تناسب نام این مدرسه را رضویه نهاده‌اند.

تاریخچه[ویرایش]

تاریخ دقیق تأسیس این مدرسه مشخص نیست، اما با حروف ابجد روی سنگی که پشت درب مدرسه قرار دارد، تعمیر اولیه آن به چهارصد و پنجاه سال قبل بر می‌گردد. آن بنا ایوانی رفیع، مسجد و۲۴ حجره داشت که نیمی از آن بر اثر احداث خیابان از میان رفته و در حال حاضر، نیم طاقی بنا باقی مانده است. بازسازی دیگر توسط مرحوم حاج سید حسن صابونی در اوائل دولت ناصرالدین شاه انجام شده است و آب انباری نیز مقابل آن بنیاد ساخته است. چون ساختمان قدیم آن رو به خرابی می‌رفت بار دیگر در سال ۱۳۷۶ قمری از سوی آیت الله بروجردی تعمیر گردید و اینک مورد استفاده کامل محصلین علوم دینی است.[۱]

کتابخانه[ویرایش]

کتابخانه مدرسه رضویه قم مدرسه رضویه از کهن‌ترین مدارس قم دارای کتابخانه‌ای قدیمی است که اکنون پیرامون دو هزار مجلد کتاب چاپی و یک صد نسخه خطی در آن گرد آمده است. نسخه‌های مخطوط این کتابخانه هر چند بیش تر کتاب‌های درسی طالبان علوم دینی و متون متداول ادبی و فقهی است لیکن در آن میان چند نسخه‌ای نیز دیده می‌شود.[۲]

شاگردان[ویرایش]

تعداد شاگردان و بزرگان محصل در این مدرسه مشخص در گستره تاریخ مشخص نیستند، اما در روزگار معاصر بزرگانی مانند علامه عسکری، سید محمد هاشم غضنفری خوانساری فرزند سید محمدتقی غضنفری، محمد دشتی، مترجم نهج البلاغه، حضرت آیت الله بهاالدینی و آیت الله مشکینی از شاگردان این مدرسه بوده‌اند.[۳]

منابع[ویرایش]