محمد نور احمد اعتمادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
محمد نور احمد اعتمادی
نخست‌وزیر افغانستان
مشغول به کار
۱۰ عقرب/آبان ۱۳۴۶ – ۱۹ جوزا/خرداد ۱۳۵۰
پادشاهمحمد ظاهرشاه
پس ازعبدالله خان یکتا (Acting)
پیش ازعبدالظاهر شریفی
اطلاعات شخصی
زاده۳ حوت/اسفند ۱۲۹۹
قندهار
درگذشته۲۵ سنبله/شهریور ۱۳۵۸
افغانستان
ملیتافغانستان
حزب سیاسیکنشگر سیاسی مستقل

محمد نور احمد اعتمادی (زادهٔ: ۳ حوت/اسفند ۱۲۹۹ قندهار - درگذشتهٔ: ۲۵ سنبله/شهریور ۱۳۵۸) یک سیاست‌مدار افغانستانی، سفیر افغانستان در کشورهای پاکستان، ایتالیا- اتحاد جماهیر شوروی، وزیر امور خارجه و نخست‌وزیر افغانستان بود.

اعتمادی متولد قندهار افغانستان است. وی برای اولین بار از ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۵ به عنوان سفیر افغانستان در پاکستان فعالیت کرد. در سال ۱۹۶۵ به عنوان وزیر امور خارجه منصوب شد و در ۱۰ عقرب/آبان ۱۳۴۶ به مقام نخست‌وزیر رسید. وی بعدها بخاطر اقتصاد راکت در ۱۹ جوزا/خرداد ۱۳۵۰ از هر دو سمت برکنار و به عنوان سفیر افغانستان در ایتالیا منصوب شد. اعتمادی برخلاف بسیاری از سیاستمداران تحت حاکمیت محمدظاهر شاه پس از کودتای ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۵۲ که طی آن حکومت جمهوری به ریاست‌جمهوری محمد داوود خان تأسیس شد، در دولت باقی ماند. اعتمادی بعدها ایتالیا را ترک کرد و تا سال ۱۹۷۶ به عنوان سفیر در اتحادیه جماهیر شوری فعالیت کرد. وی سپس تا سال ۱۹۷۸ برای بار دوم به عنوان سفیر در پاکستان منصوب شد.

اعدام[ویرایش]

پس از کودتای ۷ ثور ۱۳۵۷، اعتمادی همانند بسیاری از سیاست‌مداران حکومت‌های سابق دستگیر و به زندان پلچرخی انداخته شد و در آنجا به اعدام رسید. البته پیکار پامیر در مقاله‌ای مدعی شده‌است که اسدالله سروری یک شب اعتمادی را از زندان پل چرخی به دفتر خود آورده و در آنجا با شکستن گردن اعتمادی وی را به قتل رسانده‌است، هرچند وی در خصوص این ادعا هیچ سندی را ارائه نکرده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. پیکار پامیر. «جلاد رژیم ترکی باید اعدام شود». گفتمان. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۱۹.