محمد غنی حکمت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Mohammed Ghani Hikmat
محمد غنی حکمت
زادهٔ۲۰ آوریل ۱۹۲۹
کاظمین، بغداد
درگذشت۱۲ سپتامبر ۲۰۱۱ (۸۲ سال)
عمان، اردن
ملیتعراقی
تحصیلاتمؤسسه هنرهای زیبای بغداد، آکادمی هنرهای زیبا در رم، ایتالیا
پیشهمجسمه‌ساز و هنرمند
دینمسلمان

محمد غنی حکمت (۲۰ آوریل ۱۹۲۹ – ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۱) یک مجسمه‌ساز و هنرمند اهل عراق بود. برخی از با اعتبارین مجسمه‌ها و یادمان‌های تاریخی شاخص بغداد از آثار اوست.[۱]

بنای تاریخی چشمه کهرمانه در میدان کهرمانه در مرکز بغداد
بنای تاریخی بغداد در میدان اندلس در مرکز بغداد

آثار[ویرایش]

شناخته شده‌ترین آثار حکمت عبارتند از دو مجسمه «شهرزاد و شهریار» واقع در خیابان ابی‌نواز بغداد و «چشمه کهرمانه» یا قهرمان. بسیاری از مجسمه‌های او از داستان‌های هزار و یک شب الهام گرفته شده است.[۲] آثار او در مراکز و میادین شهر نمایش دهنده ارتباط عمیق او با فرهنگ عراق است. او در مرمت آثار هنری غارت شده و صدمه دیده موزه ملی عراق در دوران پس اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ و سقوط صدام حسین پیشقدم بود.[۲] آخرین کار محمد غنی حکمت «صعود دوباره عراق» نام دارد که در سال ۲۰۱۲ به پایان رسید در تجلیل از پیشینه عراق و همکاری چند اقوام مختلف در ساختن آینده کشور است.[۲]

زندگی[ویرایش]

حکمت در سال ۱۹۲۹ در بغداد به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۳ از مؤسسه هنرهای زیبای بغداد فارغ‌التحصیل شد و پس از آن در تکمیل مطالعات خود، در سال ۱۹۵۷ از آکادمی هنرهای زیبا در رم، ایتالیا فارغ‌التحصیل شد. حکمت در سال ۱۹۵۳ به «گروه هنر مدرن» بغداد و در سال ۱۹۶۷ به «گروه الزاویه» پیوست.

درگذشت[ویرایش]

محمد غنی حکمت در تاریخ ۱۲ سپتامبر سال ۲۰۱۱ در عمان، اردن، جایی که مشغول دریافت خدمات درمانی بود، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.[۱]

میراث[ویرایش]

در سال ۲۰۱۵، در هفتادمین سالگرد سازمان ملل متحد، اثر او با نام «چشمه کهرمانه» یا قهرمان به عنوان میراث جهانی انتخاب شد.

در ۲۰ آوریل ۲۰۱۶، موتور جستجوی گوگل ۸۷مین سالگرد تولد او را با تغییر لوگوی گوگل دودل صفحهٔ اصلی خود گرامی‌داشت.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Schmidt, Michael S. (2011-09-21). "Mohammed Ghani Hikmat, Iraqi Sculptor, Dies at 82". New York Times. Retrieved 2011-09-28.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ «Mohammed Ghani Hikmat's 87th birthday». www.google.com. دریافت‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶.

منابع[ویرایش]