کریم خلیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از محمدکریم خلیلی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محمد کریم خلیلی
Karim Khalili - 2018 (39297711844) (cropped).jpg
رئیس شورای عالی صلح
شروع به کار
۱۶ جوزا/خرداد ۱۳۹۶
رئیس جمهورمحمد اشرف غنی
پس ازپیر سید احمد گیلانی
معاون دوم رئیس‌جمهور افغانستان
مشغول به کار
۷ دسامبر ۲۰۰۴ – ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴
رئیس جمهورحامد کرزی
پیش ازسرور دانش
رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان
شروع به کار
۱۳۷۳
پس ازعبدالعلی مزاری
اطلاعات شخصی
زاده
محمد کریم

۱۳۲۹ خورشیدی
۱۹۵۰ (۶۸–۶۹ ساله)
قریه برغستان قل خویش، بهسود، ولایت میدان وردک، افغانستان
ملیتافغانستان
حزب سیاسیحزب وحدت اسلامی افغانستان
شغلسیاستمدار
مذهباسلام
قومیتمردمان هزاره
وبگاهوبگاه شخصی

محمد کریم خلیلی (زاده:۱۳۲۹ ولسوالی بهسود - ولایت میدان وردک) سیاستمدار افغانستانی، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان و معاون دوم اسبق ریاست جمهوری اسلامی افغانستان در دولت حامد کرزی، و رئیس کنونی شورای عالی صلح کنونی این کشور است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

محمد کریم خلیلی ولد محمد اسلم زاده سال ۱۳۲۹ خورشیدی از قریهٔ برغستان قل‌خویش از توابع ولسوالی حصه اول بهسود ولایت میدان وردک است. خانواده وی هنگامی که ۳ سال داشت به کابل مهاجرت می‌کند و پس از مدتی دوباره به زادگاهش بازمی‌گردد. وی از دوران کودکی تا ۱۸ سالگی در دو زمستان در مدارس و مساجد محل به تحصیل دروس دینی ادامه می‌دهد و پس از آن برای ادامه تحصیلات در سال ۱۳۴۹ برای ادامه تحصیلات به کابل مهاجرت می‌کند.[۱][۲] وی در کابل کتاب معالم الاصول را نزد صادقی پروانی، دروس منطق، فلسفه و روش رئالیسم و شرح منظومهٔ سبزواری را نزد میرعلی احمد عالم و کتاب‌های لمعه و مطول را نزد نور احمد تقدسی فرا گرفت.[۲]

مبارزات سیاسی و نظامی[ویرایش]

خلیلی همزمان با دوره تحصیلات دینی در کابل زمان وارد جریان حرکت طلبه‌های جوان و انقلابی شد و سمت عضو رابط این جریان با سایر نهضت‌های دیگر را بدست آورد.[۲] وی پس از کودتای هفت ثور سال ۱۳۵۷ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و به همراه عده‌ای از همفکرانش مبارزه مسلحانه را در منطقهٔ پرونجل ولایت پروان پایه‌گذاری کرد.[۳] وی در سال ۱۳۵۸ به همراه عزیزالله شفق بهسودی به ایران اعزام می‌گردد و از طرف سازمان نصر افغانستان به عنوان مسئول و سرپرست دفتر نمایندگی تهران منصوب می‌شود.[۲] وی در سال ۱۳۶۶ پس از تشکیل شورای ائتلاف اسلامی افغانستان به عضویت رهبری این شورا درآمد و برای یک دوره در سمت سخنگوی این شورا فعالیت کرد.[۲][۳] پس از تشکیل این حزب وحدت اسلامی افغانستان در سال ۱۳۶۸ وی در دومین کنگره این حزب به عنوان رئیس شورای نمایندگی پاکستان تعیین شد.[۳][۴] پس از سقوط حکومت محمد نجیب‌الله وی در اجلاس اسلام‌آباد و جلال‌آباد اشتراک ورزید و در کابینه گلبدین حکمتیار به عنوان وزیر مالیه انتخاب شد.[۲][۳] خلیلی در زمان جنگ‌های داخلی افغانستان که بین احزاب جهادی افغانستان شکل گرفته بود مسئولیت تأمین ارتباط خارجی و سخنگویی حزب وحدت اسلامی افغانستان فعالیت داشت.[۲] کریم خلیلی در سال ۱۳۷۳ به معاونت کمیته سیاسی حزب وحدت اسلامی برگزیده شد و پس از مدتی به عنوان مسئول کمیته سیاسی حزب تعیین شد.[۲]

رهبری حزب وحدت[ویرایش]

در سال ۱۳۷۳ پس از کشته شدن عبدالعلی مزاری رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان توسط گروه طالبان، خلیلی به سمت رهبر این حزب انتخاب گردید.[۵] وی مقر رهبری حزب وحدت اسلامی را از غرب کابل به بامیان منتقل کرد و به جبهه ائتلاف شمال که علیه طالبان تشکیل شده بود پیوست.[۵][۳] کریم خلیلی در این دوره علاوه بر رهبری مقاومت و مبارزات نظامی و تلاشهای سیاسی، در ساحات بازسازی، فرهنگی و خدماتی نیز سهم داشت[نیازمند منبع] که از موارد ذیل به عنوان نمونه می‌توان نام برد:

  1. بازسازی و توسعه میدان هوایی بامیان؛
  2. تأسیس دانشگاه بامیان؛
  3. احداث صدها کیلومتر سرک بین یکه ولنگ و دره صوف و سایر نقاط هزاره جات؛
  4. احداث و تأسیس ده‌ها باب مکتب در ساحات تحت تسلط حزب وحدت اسلامی (هزاره جات، شمال)؛
  5. احداث بازارچه‌های محلی جهت اشتغال زایی و تبادل کالا و رفع نیازهای مردم؛
  6. فعال ساختن چندین کلینیک و شفاخانه‌هایی که در اثر جنگ تعطیل شده بودند؛
  7. اعزام جمعی از جوانان برای تحصیل در دانشگاه‌های ایران، آذربایجان، ترکیه و کشورهای دیگر در

رشته‌های مختلف؛

  1. تأمین هزینه نشریات و فعالیت‌های برخی از مجامع فرهنگی مستقل و غیر حزبی؛
  2. احیای ادارات محلی در ساحات تحت نفوذ حزب وحدت اسلامی و تأمین نیاز مندیهای آنها.

در دوره حاکمیت طالبان که تروریسم در بخش وسیع افغانستان حاکم گردیده و اکثر بزرگان مجاهدین به خارج پناه برده بودند، خلیلی در کنار تنی چند از رهبران مقاومت، در داخل کشور مقاومت نموده و تا روز سقوط طالبان، مبارزات مردم مناطق مرکزی را، به ویژه در یکه ولنگ و بامیان رهبری نمود.

پس از سقوط طالبان[ویرایش]

خلیلی با اعزام نماینده در کنفرانس بن، از روند برقراری صلح و امنیت درافغانستان حمایت نموده و با روی کارآمدن دولت موقت و انتقالی، فعالیت نظامی حزب وحدت را متوقف و شاخه نظامی آن را منحل ساخت.[نیازمند منبع] کریم خلیلی در دو دوره ریاست جمهوری حامد کرزی معاون دوم حامد کرزی، رئیس‌جمهور سابق افغانستان بود.

رئیس شورای عالی صلح[ویرایش]

کریم خلیلی در ۱۶ جوزا/خرداد ۱۳۹۶ از طرف رئیس‌جمهور محمداشرف غنی به عنوان رئیس شورای عالی صلح افغانستان تعیین شد.[۶]

جنبش روشنایی[ویرایش]

کریم خلیلی در ابتدا از رهبران جنبش روشنایی بود و در تشکیل این جنبش نقش اصلی داشت اما وی قبل از تظاهرات دوم اسد ۱۳۹۵ جنبش روشنایی از این جنبش جدا شد و بنابر ادعاهای موجود وی به کمیسیون مذاکره با دولت پیوسته‌است.[۷] آصف آشنا (یکی از فعالان سیاسی) بعدها در برنامه گفتمان طلوع نیوز با استناد به منابعی که نامش را فاش نکرد اعلان کرد که معامله‌هایی بین کریم خلیلی و دولت صورت گرفته‌است که منجر به جدایی وی از جنبش روشنایی شد.[۸]

منابع[ویرایش]

  1. «زندگی‌نامه کریم خلیلی».
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ «نشریه امروز ما» (PDF). ۵ ثور ۱۳۷۴.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ «معاونان و وزیران کرزی چه کسانی بودند؟». BBC News فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۴.
  4. «زندگینامه معاون دوم رئیس‌جمهور». www.afghanpaper.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۴.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «عبدالکریم خلیلی؛ از رهبری حزب تا معاونت رئیس‌جمهوری». BBC News فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۲۵.
  6. «رئیس‌جمهور کریم خلیلی را به حیث رئیس شورای عالی صلح گماشت | طلوع‌نیوز». طلوع‌نیوز. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۲۵.
  7. «جدایی رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان از جنبش روشنایی». Parstoday. ۱۳۹۵-۰۵-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۲۵.
  8. Noha, Nasheed By ShiasFromAfghanistan (2016-07-28), آصف آشنا. معاملات کریم خلیلی - Aisf Ashna Exposing Karim Khalili, retrieved 2018-08-25

پیوند به بیرون[ویرایش]