محمدعلی اینانلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمدعلی اینانلو
زادروز ۲ فروردین ۱۳۲۶
۲۳ مارس ۱۹۴۷(۱۹۴۷-03-۲۳)

قزوین
درگذشت

۱۲ دی ۱۳۹۴

۰۲ ژانویه ۲۰۱۶ میلادی (۶۸ سال)
تهران
ملیت ایرانی
تبار شاهسون
تحصیلات کارشناسی ادبیات فارسی
پیشه مجری تلویزیون، بازیگر، مستندساز و فعال محیط‌زیست[۱]
فرزندان آرش و البرز

محمدعلی اینانلو (زاده ۲ فروردین ۱۳۲۶ قزوین - درگذشتهٔ ۱۲ دی ۱۳۹۴) مجری تلویزیون، بازیگر، صداپیشه، کارشناس ورزشی، روزنامه‌نگار و کارشناس و مستندساز طبیعت بود.[۲][۳] وی به عنوان قدیمی‌ترین گزارشگر و مفسر والیبال در ایران و بنیان‌گذار روزنامه‌نگاری محیط زیست شناخته می‌شد.[۴]

سوابق کاری[ویرایش]

محیط زیست[ویرایش]

وی دارای سابقه ۴۰ سال طبیعت‌گردی در ایران بود و آموخته‌های خود را به صورت نوشته و فیلم درآورد. او در بیست سال اخیر بیش از ۴٫۰۰۰٫۰۰۰ (چهارمیلیون کیلومتر برابربا ۱۰۰ بار دور کره زمین) کیلومتر در طبیعت ایران سفر کرده است. همچنین، او از مبتکران کلاس‌های آموزش اکوتوریسم در ایران بود. او دارای مدرک کارشناسی در رشته ادبیات بود و در زمینهٔ کار در رسانه‌های مکتوب و تصویری ایران سوابق متعددی داشت. اینانلو همواره دغدغه معرفی و حفظ طبیعت ایران را داشت و در برنامه‌های مختلف آن را مورد تأکید قرار می‌داد. وی دربارهٔ ظرفیت‌های طبیعت ایران اعتقاد داشت: اکوتوریسم ۸ شاخه اصلی دارد و ۸۰۰ شاخهٔ فرعی که همه اینها در طبیعت ایران در دسترس است. از طرف دیگر کشور ما جوان‌ترین کشور دنیاست، یعنی با تربیت نیروهای جوان به این سمت به راحتی می‌توان این جاذبه‌ها را برای دیگران توضیح و تفسیر کرد.[۵]

چالش‌ها[ویرایش]

ورزش[ویرایش]

محمدعلی اینانلو به عنوان مفسر بازی‌های والیبال از بازی‌های آسیایی تهران در سال ۱۹۷۴ شروع به کار کرده بود و از مجریان معروف تلویزیون و رادیوی ایران به شمار می‌رفت.[۶]

مستندسازی و سینما[ویرایش]

محمدعلی اینانلو طی دوره فعالیت خود تعداد زیادی مستند در زمینه زیست‌محیطی و گردشگری تهیه و کارگردانی نمود که از شاخص‌ترین آنها می‌توان به «با طبیعت»[۷] و «ایران؛ جهانی در یک مرز» اشاره کرد.[۸] وی هم‌چنین در دو فیلم سینمایی «ارتفاع پست» و «به رنگ ارغوان» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا به عنوان بازیگر حضور داشت و به ایفای نقش پرداخته بود.[۹]

مطبوعات[ویرایش]

اینانلو از سال ۱۳۴۲ فعالیت مطبوعاتی خود را آغاز نمود و در ۴۲ سال فعالیت مطبوعاتی علاوه بر نگارش مقاله‌های متعدد در مجلات و روزنامه‌هاو سردبیری مجله ایران شناسی "گردش"، مجله ایران شناسی سیلک‌رود[۱۰] به (زبان انگلیسی)، شکار و طبیعت، مجله جهانگردان و مجله طبیعت (هم‌چنین صاحب امتیازی) را به عهده داشت، این درحالی است که بابرخی نشریات و موسسات ازجمله مجله " فیلم " همکاری می‌کرد

مرگ[ویرایش]

محمدعلی اینانلو، در شهریور نود و چهار براثر یک ضایعه مغزی در بیمارستان بستری شده بود. وی مدتی تحت درمان بود و با بهبود حالش توانسته بود برنامه‌های تلویزیونی را هم اجرا کند. اینانلو چند ماه بعد، صبح روز دوازده دی ماه همان سال در بیمارستان آتیه تهران بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت و د ر۱۴ دیماه ۹۴ در زادگاه خود واقع در روستای عصمت آباد بوئین زهرا آرمید.[۱۱][۱۲]

پانویس[ویرایش]

  1. «مرگ راوی قصه‌های طبیعت ایران». بی‌بی‌سی فارسی. بازبینی‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۶. 
  2. «زندگینامه: محمد علی اینانلو». همشهری آنلاین. 
  3. «درگذشت قدیمی‌ترین کارشناس والیبال ایران». ورزش ۳. بازبینی‌شده در ۱۴ دی ۱۳۹۴. 
  4. [http://isna.ir/fa/news/94101206210/اینانلو-بنیان-گذار-روزنامه-نگاری-محیط-زیست «محسنیان‌راد: اینانلو بنیان‌گذار روزنامه‌نگاری محیط زیست بود»]. خبرگزاری ایسنا، ۱۲ دی ۱۳۹۴. 
  5. محمدعلی اینانلو طبیعت گرد ایرانی درگذشت . خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) http://www.irna.ir
  6. «محمدعلی اینانلو، طبیعت‌شناس و مستندساز، درگذشت». رادیو فردا. بازبینی‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۶. 
  7. ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال سیزدهم، شماره ۱۷۸، صفحهٔ ۲۵، مهر ۱۳۷۴
  8. «اندیشه‌ای برای تمام فصول». جام‌جم آنلاین، 18 تیر 1387. 
  9. «محمدعلی اینانلو روزنامه‌نگار و مدرس طبیعت‌گردی درگذشت». دویچه‌وله فارسی. بازبینی‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۶. 
  10. (به انگلیسی: Silk Road)
  11. «محمد علی اینانلو: در حسرت یک دوربین خوبم!». خبر آنلاین. 
  12. «محمدعلی اینانلو: به اندازه ۶۲ سال زندگی کرده‌ام». سیمرغ. 

منابع[ویرایش]