محمدرضا بیگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمدرضا بیگ از نخستین سفیران ایران در اروپا و سفیر حکومت صفویان به دربار لویی چهاردهم در فرانسه بود.

وی که در پاریس مبهوت ظواهر زندگی فرانسویان شده بود، در آنجا دوشیزه‌ای درباری ۱۷ ساله بنام کنتس آدلایید لسپینوی -از خاندان معروف گاردان همان خانواده ای که بعدها در دوران فتح علیشاه قاجار با عنوان مستشار نظامی به ایران آمدند- با وی روابط عاشقانه برقرار نموده و علیرغم مخالفت سخت دربار لویی و خانواده اش باو دل بسته تا جایی که در جواب اطرافیان در مقابل بد قیافه بودن محمد رضا بیک و میگوید " من این مرد را که بد و بد قیافه میخوانید با تمام وجود دوست دارم و به کسی ارتباط ندارد"و از او آبستن می‌شود که موجب فرار مخفیانهاش با سفیر با کشتی می‌شود و در راه ایلچی برای وضع حمل همسرش مدتی توقف می‌کند و به دلیل تنگدستی بخشی از هدایای لویی چهاردهم را می‌فروشد. در بازگشت به ایران هنگامی که فهمید که دولت ایران از اقدامات او در فرانسه و قرارداد مابین ناراضی است در ایروان در سال ۱۱۲۹ هجری قمری- ۱۷۱۷ (میلادی)- خود را با خوردن تریاک مسموم کردو درگذشت . ادلایید هم با وجود امدن خویشانش به ایران برای بازگرداندنش به فرانسه نمیرود با برادر محمد رضا بیک ازدواج و پس از حمله افاغنه در تاریخ محو میشود .

قرارداد بین دولت صفوی و فرانسه[ویرایش]

موریس اربت در پژوهشی که بر پایه اسناد بایگانی‌های فرانسه انجام داده به چگونگی قراردادی که مسئولیت آن بر عهده محمدرضا بیگ بوده پرداخته و با توجه به آن، به رفتار ناشایست سفیر و جهل او نسبت یه مناسبات بین‌المللی آن وقت جهان اشاره می‌کند.

محمدرضا بیگ در ۲۵ محرم ۱۱۲۵ – ۱۹ فوریه ۱۷۱۳ –به دستور شاه سلطان حسین به دربار لویی چهاردهم در فرانسه فرستاده شد تا برای بیرون راندن اعراب از خلیج فارس در عوض تسخیر مسقط با فرانسویان به مذاکره بنشیند که آنها علاقه زیادی به جنگ در مشرق زمین نداشتند و در عوض گسترش بازرگانی بین دو کشور را پیشنهاد می‌کردند و در این بین امتیازات زیادی از طرف ایرانی گرفتند.

منابع[ویرایش]

  • طباطبایی، جواد. تأملی دربارهٔ ایران، جلد نخست، دیباچه‌ای بر نظریهٔ انحطاط ایران. نشر نگاه معاصر. تهران. چاپ پنجم. ۱۳۸۵. ISBN 964-93579-1-2