محمدتقی بافقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمدتقی بافقی یزدی (۱۲۵۳ بافق - ۱۳۲۵ شهر ریروحانی شیعه ایرانی بود.

تحصیل[ویرایش]

تا چهارده سالگی تحت پرورش و تربیت پدرش قرار گرفت و سپس به یزد رفت تا تحصیلات حوزوی خود را آغاز کند.[۱] مدت چهارده سال در یزد به تحصیل علوم دینی پرداخت و کتاب قوانین‌الاصول میرزای قمی را نزد میرزا سید علی مدرس بزرگ و سید علی مدرس لب خندقی فرا گرفت.

هجرت به نجف[ویرایش]

در سال ۱۳۲۰ (قمری) در ۲۸ سالگی به نجف مهاجرت کرد و از محضر استادانی چون آخوند ملا محمدکاظم خراسانی و سید محمدکاظم یزدی، محدث نوری، سید حسن صدر کاظمینی، سید محمود مرعشی نجفی، سید احمد کربلایی، ملاحسین قلی همدانی و محمد بهاری همدانی استفاده کرد.

مراجعت به ایران[ویرایش]

پس از هفده سال اقامت در نجف اشرف، به قم رفت. پس از تأسیس حوزه علمیه قم به دست عبدالکریم حائری یزدی، در اداره امور حوزه با وی همکاری کرد.

ماجرای حرم فاطمه معصومه[ویرایش]

در سال ۱۳۰۶ عصمت دولتشاهی به همراه شمس و اشرف (همسر و دختران رضاشاه) راهی حرم فاطمه معصومه شدند. وی در غرفه‌های بالای رواق چادرهای سیاه و سفیدشان را تعویض نمود اما چون در این کار اندکی تعلل کرد چند لحظه‌ای بی‌حجاب ماند. در همین زمان شیخ محمدتقی که بر منبر بود به شدت به این امر اعتراض کرد و نزدیک بود که در همین مورد بلوایی در قم برپا شود. زمانی که خبر به رضاشاه مخابره شد وی با عده‌ای از قشون فوراً به سمت قم حرکت کرد و شیخ را در حرم شخصاً با عصا تنبیه نمود.[۲]

درگذشت[ویرایش]

وی، در ۱۲ جمادی‌الثانی ۱۳۶۵، برابر با ۱۳۲۵خ، در سن ۷۲ سالگی در شهر ری درگذشت و در مسجد بالاسر حرم فاطمه معصومه، در کنار قبر عبدالکریم حائری یزدی به خاک سپرده شد.

پانویس[ویرایش]

  1. آثار الحجة، شیخ محمد راضی، ص ۳۱.
  2. جام جم

منابع[ویرایش]