محمدتقی آملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
محمد تقی آملی
Muhammad Taqi Amoli (id 19676).jpg
شناسنامه
نام کاملمحمد تقی آملی
لقبشیخ، علامه
تاریخ تولد۱۳۰۴ (قمری)
زادگاهتهران ایران
محل تحصیلتهران، نجف
محل زندگیتهران، آمل
تاریخ مرگ۱۳۹۱ (قمری)
۱۳۵۰ خورشیدی
شهر مرگتهران
مدفنمشهد
اطلاعات آموزشی
شاگردانمحمد صادقی تهرانی
حسن حسن‌زاده آملی
سید رضی شیرازی
عبدالله جوادی آملی
سید حسن سعادت مصطفوی
یحیی عابدی
مصطفی مسجد جامعی
محی‌الدین انواری
تالیفاتمنتهی الاصول الی غوامض الکفایة الاصول
شرح و حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
کتاب الصلوة (تقریرات دروس نائینی)
شرح بر عروة الوثقی

محمدتقی آملی یا شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی (زادهٔ ۱۳۰۴ ق. تهران - ۱۳۹۱ ق. تهران) از خاندان بنی جوان,[۱] پدرش ملا محمد آملی از حکما و فیلسوفان و عارفان عهد خود و از نوادگان میرزا ابوالحسن جلوه و مادرش دختر ملا محمد سیبویه هزار جریبی مازندرانی است.

شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی فقیه شیعه ایرانی و از اعاظم علمای معاصر و جامع معقول و منقول و مجتهد در فروع و اصول بود. [نیازمند منبع معتبر]

به نقل سید محمدحسین حسینی طهرانی در کتاب مهر تابان، وی در جوانی و در زمان تحصیل در نجف از محضر درس سید علی قاضی در امور عرفانی استفاده می‌برده و دارای کمالاتی بوده‌است. پدر وی ملا محمد آملی، دوست شیخ فضل‌الله نوری بود.[۲]

ولادت و تحصیل[ویرایش]

وی در روز چهارشنبه یازدهم ذیقعده ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. مقدمات علوم را نزد پدر آموخت. پس از آن نزد عالمان دیگری مانند شیخ‌الاسلام عبد النبی نوری مازندرانی و میرزا حسن کرمانشاهی از شاگردان میرزا حسن نوری (فرزند حکیم ملا علی نوری) درس خواند. سپس در سال ۱۳۴۰ به نجف رفت و مدت چهارده سال از محضر استادانی چون میرزای نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی (اراکی) و آقا سید ابوالحسن اصفهانی بهره یافت. سپس به تهران بازگشت و به تدریس مشغول شد. وی شاگرد برجسته میرزا علی آقا قاضی نیز بوده‌است.

استادان[ویرایش]

  • محمدهادی طالقانی
  • شیخ مرتضی طالقانی
  • سید علی آقا قاضی طباطبایی
  • محمد آملی
  • سید جمیل موسوم به جلیل
  • عبدالحسین هزارجریبی
  • رضا نوری مازندرانی
  • علی نوری
  • میرزا حسن کرمانشاهی
  • عبدالنبی نوری
  • آقا ضیاءالدین عراقی
  • محمدحسین نائینی
  • سید ابوالحسن اصفهانی

شاگردان[ویرایش]

میرزا جوادآقا تهرانی

مرگ[ویرایش]

آملی روز شنبه ۲۹ شوال ۱۳۹۱ برابر با ۲۷ آذر ۱۳۵۰ در تهران درگذشت و در حرم علی بن موسی الرضا در مقبره فقیه سبزواری به خاک سپرده شد.[۴]

فرزندان[ویرایش]

یکی از فرزندان شیخ محمد تقی، آقا ضیاءالدین آملی از استادان و علما دینی عصر خود بود.

آثار[ویرایش]

  • منتهی الاصول الی غوامض الکفایة الاصول
  • شرح و حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
  • کتاب الصلوة[۵]
  • شرح بر عروة الوثقی
  • حاشیه بر بخش حکمت منظومه سبزواری[۶]
  • شرح بر اشارات بوعلی سینا
  • رساله در احکام رضاع
  • اثبات صانع از ماتریالیسم تا ایدئالیسم
  • اثبات توحید
  • حیات جاوید شامل دروس اخلاق
  • تقریرات درس نائینی در اصول فقه
  • از ماده‌پرستی تا خداپرستی
  • مصباح‌الهدی
  • تقریر اصول نائینی و ضیاءالدین عراقی تا آخر آن
  • تقریرات اصول اصفهانی

پانویس[ویرایش]

  1. جوان ظاهراً نام یکی از شعراء دورهٔ صفویه
  2. http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910703001099
  3. صادقی تهرانی، محمد، فقه گویا، زندگی‌نامه مؤلف، ص ۱۱۴
  4. همان، ص ۹۲.
  5. تقریرات دروس نائینی.
  6. در جستجوی استاد، ص ۹۱.

منابع[ویرایش]

فیلسوفان مسلمان

Ayatollah

Sheykh Muhammad Taqi Amoli
Muhammad Taqi Amoli (id 19681).jpg
Muhammad Taqi Amoli, late 1920s
Personal
Born1887
Died1971
Resting placeMashhad
ReligionIslam
Main interest(s)Islamic philosophy, jurisprudence
Notable work(s)Commentary on Poems of Hikmat part of Manẓuma of Hadi Sabzavari
Muslim leader
Disciple ofMulla Muhammad Amoli, sheikh Abdun Nabi Nouri, Mirza Hasan kermanshahi, Mirza Naeeni, Aqa Zia Iraqi, Aqa Sayed Abul Hasan esfahani, and grand mystics Ayatollah Aqa Sayyed Ali Aqa Qazi Tabatabei.

Muhammad Taqi Amoli (1887-1971) was an Iranian Shiite jurist, philosopher and mystic.[1]

Early life

Ayatollah Sheikh Muhammad Taqi (1887–1971) was born in Tehran. His father was Mulla Muhammad Amoli. They were the relatives of Hakim Mirza Abul-Hasan Jelveh.[2]

Teachers

[3]

Students

Works

Many books in different subjects such as philosophy, jurisprudence and theology were written by Ayatollah Sheikh Muhammad Taqi. Some of them are as below:

  • Notes on Faraed of Sheikh Ansary, explaining the poems of Hikmate Sabzevari, explaining the phrase of "there is no God but Allah"
  • Notes on Sharhe Matale in Logic
  • Notes On Sharhe Shamsiah, A Treaty on Praying and Islamic Judgments
  • Notes On Asfar (Al-Hikma al-muta‘aliya fi-l-asfar al-‘aqliyya al-arba‘a by Mulla Sadra)
  • Notes On Admonitions and The valuable collection of Mesbah Al Hedayah in 12 vol as a commentary on Orvatol Vosqa.[4]

Death

He died in 1971 in Tehran and the shrine of Ali al-Ridha tomb in the garden of Ridvan Sabzevar (son of Mirza Musa Mirza Hossein Sabzevari) buried.[5]

References

  1. ^ (Molavi & 1367solar, p. 215).
  2. ^ (Molavi & 1367solar, p. 215).
  3. ^ (Molavi & 1367solar, p. 215).
  4. ^ (Molavi & 1367solar, p. 215).
  5. ^ farsnews. Congressional commemoration of Ayatollah Sheikh Muhammad Taqi Amoli.
  • Aqa Bozorg Tehrani, Tabaqate Aalame Shiah, vol.1
  • Motaza Motahhari, Mutual services of Islam And Iran, Tehran, vol.2.1975

External links

bibliography

  • Islamic Great encyclopedia,vol.2.pub:the center of Islamic great Encyclopedia, 1367 solar.