محاصره قسطنطنیه (۷۱۷-۷۱۸)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محاصره دوم قسطنطنیه
بخشی از جنگ‌های اعراب و روم شرقی
Constantinople area map.svg
زمان سال ۷۱۷–۷۱۸
مکان سواحل آسیای صغیر و دریای مرمره
مختصات ۴۱°۰۰′۴۹″ شمالی ۲۸°۵۷′۱۸″ شرقی / ۴۱٫۰۱۳۶۱°شمالی ۲۸٫۹۵۵۰۰°شرقی / 41.01361; 28.95500مختصات: ۴۱°۰۰′۴۹″ شمالی ۲۸°۵۷′۱۸″ شرقی / ۴۱٫۰۱۳۶۱°شمالی ۲۸٫۹۵۵۰۰°شرقی / 41.01361; 28.95500
نتیجه پیروزی قاطع بیزانس و خان نشین بلغار
اوج گرفتن جنگ‌های اعراب و روم شرقی
علت جنگ مسلمانان درصدد فتح قسطنطنیه و ادامه فتوحات در آسیای صغیر و اروپا
جنگندگان
خلافت اموی Umayyad Flag.svg بیزانس Byzantine imperial flag, 14th century, square.svg
خان نشین بلغار
فرماندهان
مسلمه بن عبدالملک
خالد بن معدان
عمر بن هبیره
مجاهد بن جبر
عبدالله بن ابی زکریا خزاعی
داود بن سلیمان
لئون سوم
ترول خان
نیروها
۱۲۰ هزار نفر
۲۶۵۰ کشتی
نامشخص

محاصره دوم قسطنطنیه نبردی است که در زمان خلافت سلیمان بن عبدالملک و برای گرفتن قسطنطنیه پایتخت روم اتفاق افتاد. مسلمانان در سال ۷۱۵/۹۶ دژ حدید را فتح کردند بعد از آن خلیفه برادرش مسلمه که از باهوش‌ترین فرماندهان نظامی بود و در نبرد با رومیان تجربه داشت را به فرماندهی سپاه منصوب کرد.[۱] خلیفه نیرویی ۱۲۰هزارنفری از مردم شام و جزیره موصل ۲۶۵۰ قایق را در اختیار مسلمه گذاشت تا وارد قسطنطنیه شود. سپاه مسلمانان بعد از اینکه مناطق مرزی را طی کردند به مرزهای آناتولی رسیدند بعد با همکاری لیوالایسوری مرزهای آناتولی را بدون هیچ مقاومتی درنوردیدند که بعد از آن منطقه آسیای صغیر به رویشان گشوده شد.[۲] اما در زمانی که مسلمانان به این فتوحات رسیده بودند تحولاتی در روم اتفاق افتاد و لیوالایسوری قرارداد صلحش را انکار کرد و سپاه اسلامی که در این زمان به دریای اژه نزدیک بود و به شهرهای ساردیس و برجاموس مسلط بود بعد از عبور از کناره اروپا توانست قسطنطنیه را از سوی خشکی محاصره کند و با عبور ناوگان اسلامی از دریای مرمره توانست شهر را از سوی دریا هم محاصره کند.[۲] مسلمه قصد داشت شهر را به زور و با منجنیق تصرف کند و ما با وجود طوفان و تدابیر و تجربه مهندسان رومی اوضاع آشفته شد.[۲] با فرارسیدن سرما باعث کندی کمک به مسلمانان شد و بلغارها هم به همراهی لیوی به مسلمانان حمله کردند و رومی‌ها با آتش بارهای یونانی خسارت زیادی به کشتی‌های مسلمانان زدند و همه اینها باعث شد سپاه اسلامی از محاصره جبهه شمالی پایتخت روم ناتوان شود.[۳] پایان یافتن آذوقه و طولانی شدن محاصره و مرگ سلیمان و به خلافت رسیدن عمر بن عبدالعزیز که تمایل به پیگیری فتوحات نداشت مسلمانان را به تنگنا انداخت و باعث شد از محاصره دست بردارند و به شام بازگردند واین آخرین تهاجم عرب برای فتح قسطنطنیه بود.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. طقوش، محمدسهیل (۱۳۸۴). دولت امویان. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. صص. ص ۱۷۰. شابک ۹۶۴_۷۷۸۸_۳۹_۸ مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ طقوش، محمدسهیل (۱۳۸۴). دولت امویان. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. صص. ص ۱۷۱. شابک ۹۶۴_۷۷۸۸_۳۹_۸ مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).
  3. طقوش، محمدسهیل (۱۳۸۴). دولت امویان. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. صص. ص ۱۷۲. شابک ۹۶۴_۷۷۸۸_۳۹_۸ مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).
  4. طقوش، محمدسهیل (۱۳۸۴). دولت امویان. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. صص. صص ۱۷۲_۱۷۳. شابک ۹۶۴_۷۷۸۸_۳۹_۸ مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).

منابع[ویرایش]

  • طقوش، محمدسهیل (۱۳۸۴). «پنجم». در رسول جعفریان. دولت امویان. اول. ترجمهٔ حجت‌الله جودکی. پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. شابک ۹۶۴_۷۷۸۸_۳۹_۸ مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).