مت دیمون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
مت دیمون
Matt Damon 2014.jpg
مت دیمون سال ۲۰۱۴
نام اصلی مت پیج دیمون
تولد ۸ اکتبر ۱۹۷۰ ‏(۴۹ سال)
کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده
محل زندگی لس آنجلس، کالیفرنیا
ملیت آمریکایی
پیشه بازیگر
نویسنده
تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۱۹۸۸–اکنون
همسر(ها) لوسیانا باروسو (۲۰۰۵–اکنون)
فرزندان ۴

«مت دیمون» (به انگلیسی: Matt Damon) (زاده ۸ اکتبر ۱۹۷۰) بازیگر، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی است. دوران حرفه‌ای او از زمانی شروع شد که با همراهی بن افلک در فیلم ویل هانتینگ خوب به عنوان نویسنده فعالیت کرد و جایزه اسکار بهترین نمایشنامه اصلی را کسب کردند. همچنین مت دیمون برای بازی در این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار، جایزه گلدن گلاب، جایزه ستلایت و جایزه انجمن بازیگران فیلم شد.

بعد از آن مت دیمون در فیلم زیبای نجات سرباز رایان و در کنار بازیگرانی چون تام هنکس حضور پیدا کرد. نقش او نسبتاً کوتاه ولی کلیدی بود. سپس در فیلم‌های سه‌گانهٔ «اوشن» و بعد، مجموعه فیلم‌های بورن نقش آفرینی کرد. دیمون در ژانر درام نیز به خوبی ظاهر شد. فیلم‌های زیبایی همچون سیریانا، چوپان خوب و رفتگان از جمله آثار درام وی است. او همچنین بخاطر بازی‌اش در فیلم شکست‌ناپذیر نامزد دریافت جایزهٔ گلدن کلوپ شد. در سال ۲۰۰۷ ستارهٔ مت دیمون را در پیاده‌رو شهرت هالیوود نصب کرد و مجله پیپل او را به عنوان یکی از جذاب‌ترین بازیگران مرد جهان معرفی نمود. مت دیمون همچنین در گروه هنرمندان فعال در زمینه‌های خیریه جای می‌گیرد. وی مؤسس و پشتیبان مؤسسات خیریه در حوزه‌های مختلفی از جمله مقابله با فقر و گرسنگی در آفریقا و فراهم کردن آب آشامیدنی سالم برای مردم نیازمند جهان است.

کودکی[ویرایش]

مت دیمون در شهر کمبریج در ایالت ماساچوست به دنیا آمد. پدرش کنت، از فعالان بورس، و مادرش نانسی، استاد دانشگاه در رشتهٔ آموزش ابتدایی کودکان بود. اصلیت پدرش اسکاتلندی-انگلیسی و مادرش فنلاندی-سوئدی است. مت دیمون برادر بزرگتری به نام کایل (Kyle) هم دارد که در عرصه هنری و مجسمه‌سازی فعالیت می‌کند. کمی بعد از تولد مت، به شهر نیوتون نقل مکان می‌کنند. اما در دوسالگی مت، والدینشان از هم جدا می‌شوند. مت و برادرش هم به همراه مادرشان مجدداً به کمبریج برمی‌گردند. بن افلک از دوستان صمیمی مت دیمون است و این دو از کودکی با یکدیگر دوستان نزدیکی بودند. همچنین هوارد زین تاریخ‌دان نیز از جمله همسایگان آن‌ها در این محله بود.

مت دیمون دوران مدرسه خود را در همین شهر گذراند. در دوران مدرسه بخاطر قد کوتاهش، همیشه ترس شدیدی داشت. او در گفتگو با مجلهٔ پراد (Parade) می‌گوید به عنوان یک نوجوان تنها، احساس می‌کردم به جایی تعلق نداشتم و طبق روش مادرش در تربیت کودکان، او دوران سختی برای پیدا کردن هویت خود داشت.
می‌توان گفت اولین تجربهٔ بازیگری مت‌دیمون به دوران دبیرستانش بازمی‌گردد. جایی که او در نقش‌های مختلف تئاتر بازی می‌کرد. وی همیشه از معلم نمایشش تقدیر می‌کند ولی جایی نیز گفته‌است که او (معلمش) همیشه به بن (بن افلک) توجه بیشتری داشته و نقش‌ها و گفتارهای طولانی‌تر را به او می‌دهد.

مت دیمون از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ در دانشگاه هاروارد تحصیل می‌کرد. اما هیچ‌وقت فارغ‌التحصیل نشد. رشتهٔ تحصیلی مت زبان انگلیسی بود ولی نقش‌های زیادی را هم در تئاتر دانشگاه قبول می‌کرد. چندی بعد برای ادامهٔ بازیگری، تصمیم به ترک تحصیل می‌گیرد و از دانشگاه هاروارد خارج می‌شود. بعدها در مورد این تصمیمش گفت، زمانی متوجه شد تصمیمش اشتباه بوده که دیگر کار از کار گذشته بود.

بازیگری[ویرایش]

شروع بازیگری[ویرایش]

اولین نقش مت دیمون در سن ۱۸ سالگی به او داده شد. این نقش تنها یک دیالوگ یک‌خطی داشت که در فیلم «پیتزای مرموز» آن را اجرا کرد. در سال ۱۹۹۲ و زمانی که از دانشگاه خارج شد، نقش بزرگی در فیلم «جرونیمو: افسانه آمریکایی» پیدا کرد. در این فیلم او با جین هکمن هم‌بازی بود. از نقش‌های بعدی وی می‌توان به نقش یک سرباز معتاد در فیلم شجاعت در زیر آتش اشاره نمود. وی بخاطر بازی در این فیلم و بخاطر فقط ۲ روز فیلم‌برداری مجبور شد در عرض ۱۰۰ روز حدود ۱۸ کیلوگرم وزن کم کند. بعد از این رژیمی که خودش بدون مشورت گرفت، به او گفته شد بسیار خوش شانس بوده که قلبش کوچک نشده‌است. اما تلخی رژیمش با مورد توجه قرار گرفتن نقشش در فیلم کم‌کم از بین رفت. روزنامه واشینگتن پست طی مقاله‌ای، نقش وی را بسیار تأثیرگذار توصیف کرد. مت دیمون خود چندی بعد گفت که به خطر انداختن سلامتی‌اش برای به تصویر کشیدن هرچه بهتر نقشش، ارزشش را داشت.

شهرت[ویرایش]

دیمون در شصت و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز، ۷ سپتامبر ۲۰۰۹

در اوایل ۱۹۹۰ بود که مت دیمون به همراه دوست دوران کودکی‌اش، بن افلک نمایشنامه‌ای در مورد جوانی که نخبه ریاضی بود نوشتند. با توصیه‌های چند نفر از آشنایان، تغییراتی نیز در آن دادند و در نهایت، نتیجه کار آن‌ها به فیلم ویل هانتینگ خوب تبدیل شد. این فیلم نامزد دریافت ۹ جایزه اسکار شد. خود مت و بن هم موفق به کسب اسکار بهترین فیلم‌نامه شدند. مت دیمون بخاطر نقش‌آفرینی‌اش نامزد دریافت یک جایزه اسکار دیگر نیز شده بود. حقوقی که بن و مت بخاطر نویسندگی این فیلم دریافت کردند برابر با ۶۰۰٫۰۰۰ دلار بود. در حالی که فیلم فروشی بالغ بر ۲۲۵ میلیون دلاری را تجربه می‌کرد.

ستاره شدن در هالیوود[ویرایش]

مت دیمون به متفاوت بودن نقش‌هایش در فیلم‌های مختلف شناخته شده‌است. اما در این میان نقش‌های اولیه او در فیلم‌های درام عاشقانه زیاد موفق نبودند. فیلم‌هایی همچون «تمام اسب‌های زیبا» و افسانه بگر ونس را می‌توان از این دسته فیلم‌ها دانست که انتقاداتی به آن‌ها وارد است. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷، مت دیمون با بازی در فیلم‌های دنباله‌دار موفق شد شهرتی جهانی برای خود کسب کند. بازی وی در کنار برد پیت و جورج کلونی در فیلم یازده یار اوشن شهرت بسیاری برای وی به ارمغان آورد. با ساخت قسمت‌های بعدی آن، دوازده یار اوشن و سیزده یار اوشن در سال‌های بعد، شهرتش دو چندان شد. از فیلم‌های مشهور دیگر او در این دوره می‌توان به مجموعه فیلم‌های بورن اشاره نمود که مت در آن‌ها نقش «جیسون بورن» را بازی کرده‌است. این مجموعه شامل سه فیلم هویت بورن (۲۰۰۲)، برتری بورن (۲۰۰۴) و اولتیماتوم بورن (۲۰۰۷) است.

فیلم بعدی مت دیمون، برادران گریم بود که موفقیت اقتصادی خوبی کسب نکرد. کمی بعد در همان سال سیریانا را بازی کرد. در سال بعد مت دیمون به فیلم چوپان خوب پیوست. جایی که با رابرت د نیرو هم‌بازی بود و نقش یک مأمور سازمان جاسوسی آمریکا را بازی می‌کرد. از طرف دیگر، چندی بعد هم نقش یک گانگستر مخفی در تیم پلیس را در فیلم رفتگان بازی کرد. همچنین مت دیمون در نسخه انگلیسی کارتون پونیو روی صخره کنار دریا به عنوان صداپیشه حضور پیدا کرد. این انیمیشن در سال ۲۰۰۹ در آمریکا اکران شد. وی نقش کوتاهی در سریال انتورایج نیز داشت. او در این سریال نقش خودش را بازی کرده‌است.

مت دیمون در نقش‌های بعدی خود، نقشی در فیلم «خبرچین» (۲۰۰۹) ایفا نمود که بخاطر آن نامزد دریافت جایزه گلدن گلاب شد. در ادامه همین سال، فیلم شکست‌ناپذیر را بازی کرد. در این فیلم مورگان فریمن نیز حضور داشت. بازی در این فیلم برای او نامزدی جایزه اسکار را به همراه داشت.

در سال ۲۰۱۰ مت دوباره همکاری‌اش را با کارگردان فیلم‌های بورن، پل گرینگرس در فیلم «منطقه سبز» شروع کرد. از فیلم‌های سال ۲۰۱۱ مت دیمون می‌توان به «مسری»، خوش قدم ۲ و «یک باغ‌وحش خریدیم» اشاره نمود. سپس در سال ۲۰۱۲ فیلم «پشت چلچراغ» را بازی کرد. از هم بازی‌های او در این فیلم می‌توان به مایکل داگلاس اشاره نمود. کارگردان این فیلم نیز استیون سودربرگ بود.

مت دیمون و همسرش لوسیانا باروسو

از آخرین آثار مت دیمون، فیلم ایلیسیم محصول ۲۰۱۳ است. در این فیلم مت نقش یک ماشین دزد سابق که هم‌اکنون کارگر کارخانه است را بازی کرده‌است. کارگردان و نویسنده فیلم نیل بلومکامپ است. از آثار قبلی این کارگردان می‌توان به منطقه ۹ اشاره نمود.

فیلم‌های آینده[ویرایش]

در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲ بن افلک و مت دیمون تأیید کردند که علاقه‌مند به ساخت فیلمی در مورد حوادث پیش آمده در شهر بوستون هستند. از دیگر فیلم‌های آتی مت دیمون می‌توان به «تئوری صفر» و «مردان تاریخی» اشاره نمود که در این بین، فیلم مردان تاریخی را جورج کلونی کارگردانی کرده‌است.

زندگی شخصی[ویرایش]

مت دیمون مدتی با هم‌بازی سابقش در فیلم ویل هانتینگ خوب، مینی درایور در رابطه بود. سپس با وینونا رایدر که بازیگر بود، وارد یک رابطهٔ دو ساله شد. مت در سال ۲۰۰۳ و در زمانی که در حال فیلم‌برداری یکی از فیلم‌هایش بود، با دختری آرژانتینی الاصل به نام لوسیانا باروسو آشنا می‌شود. لوسیانا در آن زمان پیشخدمت کافه بود. این زوج در یک مراسم خصوصی در سال ۲۰۰۵ با یکدیگر ازدواج می‌کنند. قابل ذکر است که باروسو از ازدواج قبلیش دختری به نام الکسا داشت. این دو بعد از ازدواج صاحب سه فرزند دختر دیگر هم، می‌شوند. این زوج هم‌اکنون ساکن لس‌آنجلس هستند.

جوایز[ویرایش]

ستاره مت دیمون در پیاده‌رو شهرت هالیوود

فیلم‌شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند[ویرایش]

Matt Damon (2015)

Matthew „Matt“ Paige Damon (* 8. Oktober 1970 in Cambridge, Massachusetts) ist ein US-amerikanischer Schauspieler sowie ein mit dem Oscar und dem Golden Globe ausgezeichneter Drehbuchautor. Er wurde mit den Filmen Good Will Hunting und Der Soldat James Ryan bekannt.

Kindheit und Jugend[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Matt Damon kam 1970 als Sohn von Kent Telfer Damon und dessen Frau Nancy Carlsson Paige zur Welt. Er wuchs in wohlhabenden Verhältnissen in Newton und Cambridge auf. Sein Vater war Börsenmakler und seine Mutter Professorin für Erziehungswissenschaften an der Lesley University in Boston.[1][2] Damon hat einen Bruder namens Kyle.[2][3] Seine Familie hat Vorfahren aus England, Schottland, Schweden und Finnland. Damon ist ein entfernter Cousin der Schauspieler Casey und Ben Affleck.[4][5] Nach der Scheidung seiner Eltern zog er im Alter von zwei Jahren mit seinem Bruder und seiner Mutter nach Cambridge.[2][6] Damon lebte dort in der Nähe von Ben Affleck, der bis heute zu seinen engsten Freunden zählt und in vielen seiner Arbeiten mitwirkte. Der US-amerikanische Historiker Howard Zinn, dessen Biografiefilm You Can’t Be Neutral on a Moving Train und Hörbuch zum Geschichtslehrbuch A People’s History of the United States Damon arrangierte, wohnte ebenfalls in direkter Nachbarschaft.[7][8]

Damon besuchte die Cambridge Rindge and Latin School, in der er immer wieder in verschiedenen Theatergruppen spielte, bevor er 1988 seinen Abschluss machte.[2] Von 1988 bis 1992 besuchte Damon die Harvard University, an der er Englisch studierte. Er machte jedoch nie einen Hochschulabschluss.[9] Stattdessen widmete er sich weiter der Schauspielerei, wie dem Fernsehfilm Rising Son und dem Filmdrama Der Außenseiter. Während seiner Zeit in Harvard nahm Damon zwar nicht an der Theatergruppe teil, wirkte jedoch im Stück A... My Name is Alice in einer von drei Männerrollen mit, die normalerweise von Frauen gespielt werden. Als sich der Spielfilm Geronimo – Eine Legende als großer Erfolg ankündigte, brach Damon sein Studium ab und zog nach Los Angeles, um sich dort weiter als Schauspieler zu profilieren.[10]

Karriere als Schauspieler[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Brad Pitt, George Clooney, Matt Damon, Andy García und Julia Roberts, die Hauptdarsteller von Ocean’s Eleven, mit Regisseur Steven Soderbergh im Dezember 2001

In Los Angeles spielte er bald darauf in Geronimo neben Größen wie Gene Hackman und Robert Duvall. Seinen Durchbruch schaffte er mit dem Film Mut zur Wahrheit mit Denzel Washington und Meg Ryan, für den er 20 Kilogramm abnahm.

Auch sein Kindheitsfreund Ben Affleck hatte inzwischen den Sprung nach Hollywood geschafft. Gemeinsam schrieben sie das Drehbuch zu Good Will Hunting und versuchten lange Zeit vergeblich, es an ein Studio zu verkaufen. Sie schlugen hierfür einige lukrative Angebote aus, da die potentiellen Käufer nicht daran interessiert waren, sowohl Damon als auch Affleck mit Hauptrollen zu versehen. Erst nach Damons Hauptrolle in Francis Ford Coppolas Der Regenmacher fand sich mit Miramax ein Käufer für das Drehbuch, und das Studio sicherte sich 1997 die Rechte. In dem Film von Gus Van Sant spielte neben Affleck und Damon auch Robin Williams eine der Hauptrollen. Der Film wurde ein großer Erfolg und brachte den beiden Autoren u. a. einen Oscar und einen Golden Globe Award ein. Zusätzlich erhielt Damon eine Oscar-Nominierung für die beste Hauptrolle. 1998 hatte er mit Steven Spielbergs Anti-Kriegsfilm Der Soldat James Ryan einen weiteren großen Erfolg. 1999 stand er für Dogma von Kevin Smith erneut gemeinsam mit Ben Affleck vor der Kamera. Zu weiteren Erfolgen gehörten 2001 die Gaunerkomödie Ocean’s Eleven (Fortsetzungen waren 2004 Ocean’s 12 und 2007 Ocean’s 13) und 2002 der Thriller Die Bourne Identität mit Franka Potente (Fortsetzungen waren 2004 Die Bourne Verschwörung sowie 2007 Das Bourne Ultimatum und 2016 Jason Bourne). Außerdem spielte Damon 2006 in Martin Scorseses Thriller Departed – Unter Feinden neben Leonardo DiCaprio und Jack Nicholson eine der Hauptrollen. Der Film wurde 2007 mit vier Oscars ausgezeichnet, u. a. für den besten Film des Jahres 2006. Am 25. Juli 2007 wurde Matt Damon mit dem 2343. Stern auf dem Hollywood Walk of Fame (bei 6801 Hollywood Blvd.) ausgezeichnet.[11] Damon wurde am 15. November 2007 vom Magazin „People“ zum „Sexiest Man Alive 2007“ gekürt.[12] Für den Film Inside Job von Charles H. Ferguson, eine mit dem Oscar ausgezeichnete Dokumentation über die Finanzkrise ab 2007, übernahm Damon die zentrale Sprecherrolle, die durch den gesamten Film führt.

2011 spielte er die Hauptrolle im Film Der Plan. Für die weibliche Hauptrolle der Ballerina Elise war ursprünglich seine Stiefschwester Sarah Bradford im Gespräch. Diese lehnte aber sofort ab, als sie erfuhr, dass ihre Rolle eine Sexszene mit Damon vorsah. Stattdessen übernahm sie in Der Plan die Rolle der Laura, der Freundin von Elise.[13]

„Fehde“ mit Jimmy Kimmel[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Mit dem Moderator Jimmy Kimmel verbindet Matt Damon eine seit Jahren schwelende scherzhafte „Fehde“. Diese begann, als Kimmel Damon in seine Late-Night-Show Jimmy Kimmel Live! einzuladen versuchte, was jedoch immer wieder scheiterte. In der Folge entschuldigte sich Kimmel als Running Gag regelmäßig am Ende seiner Sendung bei Damon, dass er leider nicht mehr auftreten könne, da die Sendezeit leider bereits vorbei wäre. Tatsächlich trat Damon seitdem immer wieder in der Show mit (meist erfolglosen) Versuchen auf, endlich als Gast in der Show auftreten zu können.

2013 moderierte schließlich Matt Damon die Show für eine Ausgabe, nachdem er Kimmel zuvor „gekidnappt“ hatte. Damon brachte den mit Klebeband an einen Bürostuhl gefesselten und seiner Krawatte geknebelten Jimmy Kimmel mit auf die Bühne und moderierte die gesamte Folge der Sendung, die er kurzerhand in „Jimmy Kimmel Sucks!“ umbenannt hatte[14][15].
Als Gäste traten in dieser Sendung Nicole Kidman, Gary Oldman, Amy Adams, Reese Witherspoon, Demi Moore sowie Andy Garcia und Robin Williams auf,[14] die sich ebenfalls an dem Scherz beteiligten und Kimmel verschiedene (fiktive) Fehltritte unterstellten. Außerdem erschien die Komikerin Sarah Silverman als Gast, die 2008 mit Matt Damon zusammen das Scherzvideo „I’m fucking Matt Damon“ gedreht hatte, während sie mit Jimmy Kimmel liiert war,[16] und erzählte vorgeblich über ihre Beziehung mit Kimmel.

Privatleben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Am 9. Dezember 2005 heiratete er Luciana Barroso, die er 2003 beim Dreh zu Unzertrennlich kennengelernt hatte. Zusammen haben sie drei Töchter. Barroso brachte außerdem eine Tochter mit in die Ehe. Er wohnt in der Lafayette Street in New York.[17]

Matt Damon und seine Frau Luciana Barroso während der internationalen Filmfestspiele von Venedig (2009)

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Schauspieler[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Drehbuchautor[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Produzent[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • „Mein Chef sind die Zuschauer“. Hollywood-Star Matt Damon über das Filmemachen als Zauberkunst, seine Kumpel George, Brad und Ben sowie die Frage, warum man Freunde offensiv anlügen sollte. In: Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, 11. August 2013, Seite 56. (Interview: Julia Schaaf)
  • Dirk Jasper: Matt Damon. Der neue Superstar. Droemer-Knaur, München 1998, ISBN 3-426-61111-2.

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Wikiquote: Matt Damon – Zitate
 Commons: Matt Damon – Album mit Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Belinda Luscombe: Matt Damon Acts Out, Time. 19. Dezember 1999. Abgerufen am 5. April 2009. 
  2. a b c d Ron Givens, Michele McPhee: Two Hollywood Prizefighters ‘Hunting’ for Stardom Pays Off for Matt Damon, New York Daily News. 22. März 1998. Abgerufen am 27. September 2015. 
  3. Ryan Ball: Matt Damon Animated for Arthur, Animation Magazine. Abgerufen am 5. April 2009. 
  4. Genealogical Chart Knowlton Line of Ben Affleck and Matt Damon. New England Historic Genealogical Society. 2009. Archiviert vom Original am 17. Oktober 2012. i Info: Der Archivlink wurde automatisch eingesetzt und noch nicht geprüft. Bitte prüfe Original- und Archivlink gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.@1@2Vorlage:Webachiv/IABot/www.newenglandancestors.org Abgerufen am 2. Februar 2010.
  5. Matt Damon. Rootsweb. Archiviert vom Original am 15. Februar 2012. i Info: Der Archivlink wurde automatisch eingesetzt und noch nicht geprüft. Bitte prüfe Original- und Archivlink gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.@1@2Vorlage:Webachiv/IABot/freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com Abgerufen am 2. Februar 2010.
  6. Matt Damon: A true Hollywood player, The Independent. 4. Oktober 2006. Abgerufen am 5. April 2009. 
  7. David Horowitz: Unholy Alliance: Radical Islam And The American Left. Regnery Publishing, 2004, ISBN 0-89526-076-X, S. 102 (Abgerufen am 5. April 2009).
  8. Kevin Crust: ‘Howard Zinn: You Can’t Be Neutral on a Moving Train,’ ‘Hair Show,’ ‘The Hillside Strangler,’ ‘The Dust Factory’ and ‘Stephen King’s Riding the Bullet’, Los Angeles Times. 15. Oktober 2004. Abgerufen am 5. April 2009. 
  9. Charles McGrath: 6 Degrees of Harvard, The New York Times. 1. Oktober 2006. Abgerufen am 5. April 2009. 
  10. Dominic Wills: Matt Damon Biography. Tiscali.ca. Archiviert vom Original am 26. August 2007. i Info: Der Archivlink wurde automatisch eingesetzt und noch nicht geprüft. Bitte prüfe Original- und Archivlink gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.@1@2Vorlage:Webachiv/IABot/www.tiscali.co.uk Abgerufen am 5. April 2009.
  11. FocusOnline: Walk of Fame: Ein Stern für Matt Damon
  12. People Magazine: Sexiest Man Alive 2007
  13. Matt Damon: Fast Sexszene mit Schwester. In: Kino.de, 21. Oktober 2010. Abgerufen im 14. Januar 2011. 
  14. a b Kimberly Nordyke: Matt Damon Takes Over ‚Jimmy Kimmel Sucks‘ In: The Hollywood Reporter, 24. Januar 2013
  15. Ross Luippold: Jimmy Kimmel Is A Huge Jerk To Matt Damon Once Again In: The Huffington Post, 7. Februar 2014.
  16. Jürgen Schmieder: Wer schläft hier mit wem?, In: Süddeutsche Zeitung, 17. Mai 2010
  17. Die Zeit Nr. 30, 18. Juli 2013, S. 39.