متر (موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در تئوری موسیقی، متر عبارت است از گروه‌های دوتایی، سه‌تایی، چهارتایی اصوات که معمولاً اولین‌شان دارای تأکید است. تکرار این گروه‌ها یک الگوی ریتمی ایجاد می‌کند که همان ضرب‌آهنگ موسیقی است. موسیقی‌هایی که ضرب‌آهنگ دارند را متریک می‌نامند؛ همهٔ موسیقی‌ها متریک نیستند.[۱]

متریک نبودن یک قطعهٔ موسیقی به معنی آن نیست که فاقد وزن یا ضرب‌آهنگ است، بلکه به این معناست که ضرب‌آهنگ آن قطعهٔ موسیقی ثابت نیست. برای مثال در موسیقی سنتی ایرانی در اجرای دستگاه‌ها گوشه‌های غیر ریتمکی وجود دارند که بر اساس وزن‌های عروضی و در مطابقت با وزن یک شعر اجرا می‌شوند.[۲]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • کمال پورتراب، مصطفی (۱۳۹۵). تئوری موسیقی: مبانی موسیقی نظری. تهران: نشر چشمه. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۶۱۹۴-۲۷-۴۰ مقدار |شابک= را بررسی کنید: length (کمک).
  • میثمی، حسین. «دستگاه». دانشنامه جهان اسلام، ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۸.